SevenHells

بچه‌ها اگه جنگ دوست دارید اینقد گه نخورید و لیو بدید. من با نظر کیری شما نظرم عوض نمی‌شه. خیلی مرگ دوست دارید برید خودکشی کنید و برای بقیه نسخهٔ مرگ نپیچید و گه نخورید.

کانفیگ چسکی‌م هم قطع شد و این کانفیگ‌های رایگان هم سی ثانیه وصل می‌شن و سی ثانیه قطع. خب این چه وضعیتیه؟ به زمین گرم بخورید. اه.

من هنوز مثل قبل وصل نمی‌شم و با وی‌پی‌ان تخمی گرون می‌آم. =))) شما وصل شدین خوشگلای من؟ البته اگه هنوزم جنگ دوست دارید اصلا خوشگل نیستید، گاییدمتون و لیو بدید لطفا. بقیه‌تون بوس و بغل. 🫂

دایی‌م می‌گه یه کار پیدا کن که سرمایه نخواد و پولم خوب بدن، مثلا برنامه‌نویسی خوبه. تو هم دلت خوشه دایی گلم.

یادش به خیر یه زمانی اعتمادبه‌نفس داشتم و اگه میوه می‌شدم، انبه می‌شدم. خدا رو شکر خودآگاهی‌م بالا رفته می‌دونم چخبره. هرچند بوی یک انجیر رو به هزاران انبه ترجیح می‌دم و این نشون می‌ده هنوز هم هذیان در من جریان داره.

من اگه میوه می‌شدم، انجیر می‌شدم. خوشمزه و زشت و لوس که چپ نگام کنی خراب می‌شم می‌میرم.

البته نه اینکه بگم باید بهشون توجه می‌کرد تا پایدار بمونه. جامعه‌ای که درک درستی از علوم انسانی، مخصوصا سیاست، داشته باشه، در نهایت از هر ارتجاعی عبور می‌کنه و ج.ا. حتی اگر خودش کنار زده نمی‌شد، قطعا سیاست‌های مرتجعانهٔ خودش رو مجبور می‌شد کنار بذاره. بیشتر شاکی‌ام که رسیدیم به سطحی از بی‌سوادی در علوم انسانی که وقتی دلم سوخت و گفتم جنگ رو دوست ندارم چون خوشبختی نمی‌آره، غریبه که هیچ، چندتا از دوستای تحصیل‌کرده‌م هم بهم گفتن خونشور و یکی‌شون هم باهام قطع رابطه کرد. خب ریدم به این وضعیت. حداقل از ریشه‌های خودت دور نمی‌شدی اینقدر.

بابام یک‌سری کتاب داره، سال‌های ۵۵ تا ۶۵ خریدتشون. فضای کتاب‌ها رو می‌بینی، پر از تفکر و تحلیل و دانشه. شکوفایی جدی علوم انسانی رو می‌شه توشون دید. همه مدلم داره. از نقد مارکسیسم داره تا نبرد اسلام در آفریقا. اسما رو می‌بینی، هر کدوم فیلسوفی، نقادی، متفکری، استادی، چیزی. نمی‌دونم چی شد که ج.ا. که وجودش رو مدیون شکوفایی این متفکرین بوده، تمام طول حیاتش به پیشرفت علوم انسانی بی‌اعتنایی کرده.

چه بلایی داره سر سامانه می‌آد؟ چرا اینقدر حالشون بده؟ 😃 هنوز توافق اجرایی نشده که. شاید زدن زیرش. چرا امیدشون اینقدر کمه؟ 😃

Anyways, امیدوارم تا برمی‌گردم خونه، خونه‌مون بمب نخوره. اگر قراره بمبی بخوره و دیگه تو اون خونه زندگی نکنم و وسایلم و خانواده‌م رو از دست بدم، می‌خوام کلا زنده نباشم. بذارید برگردم کنار گربه‌م و وسایلم بمیرم. تشکر. 🙏

تا نتم هنوز هست هم تاکید کنم که ترامپم گه خورد و به کیون آقاش خندید با اون پستش.

تو گروه خانوادگی‌مون گفتم «دست بردارید». دارن بهم می‌گن خانوم مهندس واسه ما کلاس نذار، زیر دیپلم صحبت کن. از منظر خاک، شهرستان ۱۰/۱۰ می‌گیره.

از فکر اینکه ممکنه جنگ دوباره شروع بشه و من توی خونه‌م، پیش خانوادهٔ خودم و پیش وسایل خودم نباشم دارم دیوونه می‌شم.

تنها موندم خونهٔ مامانم اینا. تروماهای کودکی دارن مغزم رو می‌خورن و تا برگردم خونهٔ خودم، دق می‌کنم.

دلم لاک‌پشت می‌خواد ببرمش زیر آب روان با مسواک تمیزش کنم اونم عشق کنه و صفا کنه و روزمون همونجا تموم شه و تمام روز هم هیچ فکری جز تمیزبودن دست و پای لاک‌پشتم نمی‌داشتم.

یادم اومد با قطار داشتیم می‌اومدیم، یه تیکه رو بمب زده بودن و چندتا کارگر خسته و خیس عرق داشتن درستش می‌کردن. یه تیکه از راه‌آهن رو رندم زده بودن جدی. نه محل تغییر ریل بود، نه ایستگاه خاصی بود. وسط بیابون یه بمب انداخته بودن مردم نتونن با قطار برن جایی.

کاش من این سمور بودم.