جانِ‌شیفته‌ام

همراهان گرامی ، چند روزی برای گذاشتن پستی راجع‌به خانم پارسی‌پور درنگ کردم ،اول به‌خاطر تاسف‌ عمیق ، دوم بازهم تاسف از اینکه در کمال تعجب دیدم از ایشون تابه‌حال پستی نذاشتم !( در حالی‌که بارها آماده‌کرده‌بودم ) و سومم برای اینکه دیدم پست‌های آخر جان‌شیفته‌‌ی‌ما همه‌ش یه مناسبت داشته! اما دیدم به همین دلیل دوم این ویدیوی کوتاه از خانم پارسی‌پور چقدر گویا و به‌جاست ... قطعا یاد ایشون و هنرمندان دیگری که در این روزها ازدست دادیم زنده و گرامی خواهد‌موند در شرح رنج‌هایی که کشیدند و در آثار برجسته‌ای که از خودشون به‌جا گذاشتند🕯️🕯️🕯️

📖: "عشق وقتی قشنگ است که ندانی مالِ کیست. مالِ من، مالِ تو، مالِ هیچکس."... 📕: #طوبا_و_معنای_شب ( فصل عشق‌هایِ ممنوع) ✍️: #شهرنوش_پارسی‌پور @jane_shifteham

#آذرمیدخت_عظیماسراج‌پور (معروف به #آذر_عظیما و #آذر_حنانه ) بانوی پیشکسوت آواز ایران و از نخستین بانوان آوازه‌خوان شهر اصفهان(۲۰ آذر ۱۳۰۶ـ۲ تیر ۱۴۰۵) ، همسر مرتضی حنانه، آهنگساز برجسته‌ی ایرانی . #آذر سابقه درخشانی در همکاری با رادیو و اجرای آثار ماندگار در برنامه «گل‌ها» داشت. او از سال ۱۳۳۳ همکاری خود را با رادیو آغاز کرد. اولین اثرش ساخته‌ای از ابوالحسن صبا با شعری از ابوالحسن ورزی بود. عظیما از اولین خوانندگان برنامه‌های گل‌ها بود و اولین برنامه‌ی «یک شاخه گل» با ویولن ابوالحسن صبا و سنتور فرامرز پایور را اجرا کرد. معروف‌ترین اثر وی قطعه‌ی «راه شیراز»، از آثار وزینی است که با ارکستر فارابی به سرپرستی همسرش مرتضی حنانه خوانده‌است. @jane_shifteham

بازنشر پست به مناسبت درگذشت هنرمندی دورافتاده ،به تعبیر هم‌شهری‌اش جناب وجدی: هنرمند دور افتاده... امروز شنبه ۳۰ خرداد ۱۴۰۵ آرامگاه معروف شهر ملا مجدالدین به‌خاطر درگذشت " زنده یاد حمید رضا اتحاد " پذیرای دوستان و طرفدارانش بود. حمید رضا اتحاد متولد ۱۳۳۴ خواننده‌ی پاپ ... اتحاد سبک و سیاق مطرح خودش را داشت ، شبیه عماد رام...آرام... یادش گرامی🕯️🕯️🕯️

«بر دیوارها ردِ سال‌ها نشسته بود. زن در سکوت نشسته بود و پسرکِ قهوه‌خانه در پس‌زمینه ایستاده بود. هیچ‌کس برای عکس ژست نگرفته است. هر چیز در جای خود قرار دارد؛ میز، بطری نوشابه، صندلی‌ها و آدم‌هایی که روزشان را می‌گذرانند. پنجاه سال بعد، آنچه در این تصویر بیش از همه باقی مانده، حضور آرام انسان‌هایی است که زمانی در این قهوه‌خانهٔ کنار جاده زندگی و کار می‌کردند. روستای حسین‌آباد، جاده‌ی بیرجند ـ بلوچستان، ۱۳۵۵» “The years had left their traces on the walls. An elderly woman sat in silence. Behind her stood the café boy. Nothing in this photograph was arranged. The table, the glass bottle, the worn interior, and the people themselves all belonged naturally to that moment. Half a century has passed, yet the quiet dignity of their presence still remains. Hosseinabad Village, Birjand–Baluchestan Road, 1976” 📸✍️: #بهروز_رشاد 🔍از صفحه‌ی فیسبوک هنرمند @jane_shifteham

اونی که می‌خواستی تو غبارا گم شد مرغی شد و پشت حصارا گم شد اسم تورو رو بال مرغا نوشت رو کنده ی سبز درختا نوشت یه روز که بارون میومد بهش گفت یه روز دیگه رو موج دریا نوشت... ✍️: #بهروز_رضوی 🏴🏴🏴 🎞️: #ایرانه‌خانم_زیبا ، مازندران، دودانگه، دادوکلا @jane_shifteham

‍ ‍ ⁨ ⁨ ⁨ ⁨ ⁨ ⁨ ⁨ ⁨ ⁨ ⁨ ⁨ ⁨ ⁨ ⁨ ⁨ ⁨ ⁨ ⁨ ⁨ ⁨ هنوزناگفته‌های بسیار دارد! پس از ۱۴سال آشنایی و گفتگو، حرف‌هایش همچنان برایم تازه‌اند و به وجد آورنده. از آذر شیوا و جمشید مشایخی تا فنی‌زاده و فروزان. …………………. خوشحالی‌اش از دیدار دخترهایم همیشه بیش از دیدن من است؛ من هم پذیرفته‌ام. سارینا و رژینا شیفته‌ی اویند. از او که می‌گویند اشک در چشمانشان حلقه می‌زند، اشکی از سر عشق. دفعه پیش رژینا به او گفت: ـ خوابتون را می‌دیدم. و او با ذوق پاسخ داد: ـ تو خواب منو می‌دیدی؟ من چقدر آدم مهمی‌ام پس! امروز به سارینا می‌گوید: چند ساله به نظر می‌رسم؟ ـ ۷۲، ۷۳. ـ یعنی اینقدر پیر شدم؟ دخترها عشق می‌کنند از شوخی‌هایش. امروز تمام عصر چهره‌ی پر صلابت و زیبایش شاد است، چشم‌هایش می‌خندد. مثل همیشه به سارینا می‌گوید: تو دختر منی، باشه؟ همه‌ی اینها شیرین است و در یاد ماندنی، اما آنچه امروز را فراموش‌نشدنی کرد و قابل ثبت، اتفاق دیگری بود؛ اتفاقی که باعث شد سارینا در تمام طول راه برگشت یک‌بند بگوید: Mom, that was crazy. داشتیم از گوزن‌ها می‌گفتیم که در برابر چشمان حیرت‌زده‌ی من و سارینا، رو به جلو خم شد، قوز کرد، چشم چپش را نیمه بست، ابروی راستش را بالا داد، سیگار خیالی را پک زد و با صدای خش‌دار و لحن کشدار گفت: بابا، باوفا! من اشکم سرازیر شد! چشمان درشت سارینا که گوزن‌ها را ندیده، با دیدن معجزه‌ی بازیگری بهروز وثوقی که زیر درخت انجیر منزلش رخ داد، درشت‌تر شدند! با دهان باز به من نگاه کرد. من از پشت پرده‌ی اشک لبخند زدم: بله دخترم، همین است که او را گنج ملی می‌خوانم. گنج ملی اما شایسته است که در خانه‌ی خود باشد و نه در شمال کالیفرنیا. به موهای پرپشت مجعد و ریش سفیدش نگاه می‌کنم و از دهانم می‌پرد: رونمایی از … در ایران! پوزخندی می‌زند، نشنیده می‌گیرد و با چشمکی به سارینا می‌گوید: “من موندم تو به کی بردی، اینقدر خوشگلی!” #بهروز_وثوقی #همیشه_قیصر #گوزن‌ها #گنج_ملی⁩⁩⁩⁩⁩⁩⁩⁩⁩⁩ ✍️: #مهشید_زمانی 🌠: #پوسترفیلم 🎨: #مرتضی‌_ممیز @jane_shifteham

و من چگونه بی تو نگیرد دلم؟ اینجا که ساعت و آیینه و هوا به تو معتادند. و انعکاس لهجه‌ی شیرینت هر لحظه زیر سقف شیفتگی‌هایم می‌پیچد … ✍️: #حسین_منزوی 🎼: #مو_كه_از_پاكی_دلم 🎤: #مسعود_بختياری ( #بهمن_علاءالدين ) @jane_shifteham