خنیاهای جاویدان

‍ ‍ ‍ ‍ ☘ ☘ برگی از تقویم تاریخ ☘ ☘ ۹ اسفند سالروز درگذشت برادران مجید و حمید وفادار مجید وفادار (زاده سال ۱۲۹۱ تهران -- درگذشته ۹ اسفند ۱۳۵۴ تهران) موسیقیدان و نوازنده ویلون حمید وفادار (زاده سال ۱۲۹۳ تهران -- درگذشته ۹ اسفند ۱۳۶۹ تهران) موسیقیدان و نوازنده تار مجید وفادار فعالیت هنری‌اش را با خوانندگی، آغاز کرد و دوصفحه از خود به یادگار گذاشت، اما به‌دلیل مخالفت پدر، به هنر خوانندگی ادامه نداد. سپس در سال ۱۳۱۷ با برادرش حمید وفادار و خانم روحبخش و ظلی و بشیر حامیان سفری به بغداد رفت و درآنجا آهنگ‌هایی را که برای اولین بار ساخته بود از جمله "شب جدایی، خواننده ظلی" "عشق‌نو، خواننده ظلی" "مرگ عشاق، خواننده روحبخش" "حاصل عشق، خواننده روحبخش" "شور زندگانی، خواننده روحبخش" ضبط کرد. در ۴ اردیبهشت ۱۳۱۹ که رادیو ایران احداث شد، در طول روز چندساعت بیشتر برنامه نداشت که آنهم اخبار بود. بعد کم کم ساعتها طولانی شد و در سال ۱۳۲۱ آنان به دعوت حسینقلی مستعان به رادیو رفتند و برای اولین بار ارکستر برادران وفادار را تشکیل دادند که این ارکستر متشکل از حمید وفادار (تار)  مجید وفادار (ویلون)  کاموسی (عود)  میثاق (پیانو)  البرز (کلارینت) ... و خوانندگان  قوامی،  روحبخش،  سهامی و پرخیده از سال ۱۳۲۱ وارد رادیو ایران شدند و به فعالیت ادامه دادند. بسیاری از خوانندگان بنام، در زمان فعالیت آن‌ها مانند خانم ها: روحبخش، پرخیده، دلکش، پوران، مرضیه، الهه، ناهید سرفراز، پروانه و فیروزه (پوران وفادار) و آقایان: قوامی، داریوش رفیعی، غلامعلی رومی و صمد پیوند شهرتشان را مدیون برادران وفادار هستند. مجید وفادار با نوای سحرانگیز ویلون، خالق نزدیک به ۴۰۰ آهنگ است که معروف‌ترین آنها مانند مرا ببوس، گل اومد بهار اومد، مرگ عشاق، عاشقم من، گلنار، عشق نو، شب جدایی، آمدم، شبهای تهران، بنده عشق و ... است. "حمید وفادار" نیز  از نوازندگان چیره‌دست تار بود. او شاگرد علی‌اکبر  شهنازی بود که چندین آهنگ از جمله افسر گلها و نصیب عاشق را ساخت. وی متأسفانه خیلی زود از رادیو کناره گرفت، ولی برادر بزرگترش فعالیت خود را تا سال ۱۳۴۵ ادامه داد و زیباترین آثار موسیقی ایرانی را از خود به یادگار گذاشت. آرامگاه مجید وفادار در قطعه ۲ و حمید وفادار در قطعه ۷۳ بهشت زهرا است. ‎🆔 @bargi_az_tarikh #برگی_از_تقویم_تاریخ ☘☘☘☘☘☘☘☘☘☘ #حمید_وفادار، د          #مجید_وفادار، د‌

‍ ☘☘ برگی از تقویم تاریخ ☘☘ ۸ اسفند سالروز درگذشت فرمان بهبود (زاده ۹ بهمن ۱۳۲۴ تهران -- درگذشته ۸ اسفند ۱۳۸۸ تهران) موسیقیدان و نوازنده پیانو او فارغ‌التحصیل هنرستان عالی موسیقی و از شاگردان امانوئل ملیک اصلانیان و افلیا کمباجیان بود. مدتی طولانی ضمن تدریس پیانو به عنوان پیانیست همراه "آکمپانیماتور" با هنرستان عالی موسیقی ملی و کارگاه موسیقی کودکان و نوجوانان تلویزیون همکاری داشت. در اجرای چندین کنسرت موسیقی مجلسی برای انجمن فیلارمونیک تهران، انستیتو گوته آلمان، انجمن فرهنگی اتریش، انجمن فرهنگی ایتالیا و انجمن فرهنگی ژاپن شرکت کرد. از دیگر فعالیت‌های او همراهی مدام با گروه‌های آواز جمعی چون کر تهران به رهبری اولین باغچه‌بان، کر کودکان و نوجوانان کارگاه موسیقی و اجرای کنسرت‌های متعدد با گروه‌های فوق در تالار رودکی و تاتر شهر است. وی در چند کنسرت ارکستر سمفونیک تهران و ارکستر مجلسی تلویزیون نوازندگی پیانو و کلاوسن را به‌عهده داشت و همچنین سال‌ها و تا آخر پیانیست سازمان باله ملی ایران در تالار رودکی "وحدت" بود. کیاوش صاحب‌ نسق از نوازندگان معاصر پیانو از شاگردان اوست و نوازندگانی چون پیمان یزدانیان، هوشیار خیام و آزاد حکیم رابط تحت تأثیر او بوده‌اند. آرامگاه وی در قطعه هنرمندان است. ‎🆔 @bargi_az_tarikh #برگی_از_تقویم_تاریخ ☘☘☘☘☘☘☘☘☘☘ #فرمان_بهبود، د

یاد بعضی نفرات (۱۸) قسمت هجدهم: #غلامحسین_بنان گوینده: #بهاره_کیان_افشار #غلامحسین_بنان با آن ظاهرِ خوش و اندامِ درشت و بلند، با آن صورتِ مردانه و لبخندِ زیبایش و آن همه وسواس برای خوش‌پوشی، ۷۴ سال زندگی کرد و کم رنج و ملال ندید در آن سال‌ها. آن تصادف لعنتی با تانکر نفت حوالی کاروانسرای سنگی که به نابینا شدنش انجامید. آن بیماری‌های رنگارنگ که دست از سرش برنمی‌داشت و افسردگی‌ که ‌چنان در چنبره‌اش گرفته بود که این سالهای آخر زندگی‌اش، مدام «رویای هستی» را می‌گذاشت توی ضبط و با صدای خودش می‌خواند: «هستی چه بود؟ قصه‌ی پر رنج و ملالی/ کابوسِ پر از وحشتی، آشفته خیالی» اما حالا مدت‌ها بعد از رنج‌هایش، اصالتِ هنرش مانده و ایستادگی‌اش در برابرِ ابتذالِ‌ رایجِ آن دوران که کم‌کم سبب شد دست از خواندن بکشد و گوشه‌نشین شود.... 🍃🌹🍃‏ https://t.me/NaTiEr931218 كانال موزيكهاي جاودانه

‍ ‍ ‍ ‍ ☘ ☘ برگی از تقویم تاریخ ☘ ☘ ۸ اسفند سالروز درگذشت غلامحسین بنان (زاده ۱۵ اردیبهشت ۱۲۹۰ تهران -- درگذشته ۸ اسفند ۱۳۶۴ تهران) خواننده موسیقی کلاسیک ایرانی او از سالهای ۱۳۲۱ تا دهه ۱۳۵۰ در زمینه موسیقی ملی ایران فعالیت داشت و از سال ۱۳۲۱ صدایش همراه با عده‌ای از هنرمندان دیگر از رادیو به‌گوش مردم  رسید. وی را روح‌اله خالقی در ارکستر انجمن موسیقی شرکت داد و با ارکستر شماره یک نیز همکاری را آغاز کرد و از بدو شروع برنامه «گلهای رنگارنگ» بنا به‌دعوت داود پیرنیا نیز همکاری داشت. او که در طول فعالیت هنری‌اش، حدود ۳۵۰ آهنگ اجرا کرد. ویژگی صدایش زیر و بم‌ها و تحریرهای صدای او بود که هم به آواز قدیمی و کلاسیک ایرانی و هم به‌نغمات جدید و مدرن ایرانی تسلط داشت، مانند تصنیف «الهه ناز». برخی او را بزرگترین اجرا کننده سبک وزیری - خالقی می‌دانند. او همچنین در کنار ادیب خوانساری از اجراکنندگان آثار صبا و محجوبی بود و به مرکب‌خوانی و تلفیق شعر و موسیقی تسلط داشت. ارکستر رادیو به‌رهبری  روح‌اله خالقی، خوانندگی بنان و با شرکت پرویز یاحقی، علی تجویدی، مرتضی محجوبی و ... تشکیل یافته بود. در سال ۱۳۳۲ به پیشنهاد روح‌اله خالقی به اداره کل هنرهای زیبای کشور رفت و به‌سمت استاد آواز هنرستان موسیقی ملی به‌کار مشغول شد و در سال ۱۳۳۴ به‌ریاست شورای موسیقی رادیو رسید.  بنان از ابتدا در برنامه‌ گلهای جاویدان و گلهای رنگارنگ و برگ سبز شرکت داشت  و برنامه‌های متعدد و گوناگون دیگری از او به‌جای ماند. در این برنامه‌ها، استادان موسیقی سنتی چون خالقی، صبا، محجوبی، عبادی،  تهرانی، تجویدی و... با او همکاری داشته‌اند. بنان نخستین کسی است که لقب صدا مخملی در موسیقی را دارد. در ۲۷ آذرماه ۱۳۳۶ وقتی بنان با اتومبیل در جاده کرج مشغول رانندگی بود، با کامیونی که فاقد چراغ ایمنی عقب بود، تصادف کرد و در این سانحه چشم راستش را از دست داد و همیشه از عینک دودی استفاده می‌کرد.  از ترانه‌های او، آهنگ آذربایجان در دستگاه شور، آمدی جانم به قربانت ولی حالا چرا در مایه بوسلیک، الهه ناز در مایه دشتی، بهار دلنشین در آواز اصفهان، بوی جوی مولیان در آواز اصفهان، تصنیف توشه عمر در دستگاه همایون، یار رمیده، می‌ناب، خاموش، مرا عاشقی شیدا در دستگاه سه‌گاه، من از روز ازل در دستگاه سه‌گاه، نوای نی در آواز دشتی و سرود ای ایران در مایه دشتی است. آرامگاه وی در اما‌مزاده طاهر کرج است. ‎🆔 @bargi_az_tarikh #برگی_از_تقویم_تاریخ ☘☘☘☘☘☘☘☘☘☘ #غلامحسین_بنان، د