3imar سیمار

‌‌... من‌ روی زمین زندگی می‌کنم #امید‌_فراغت فال‌گوش وایستادن، بد است. اما کنجکاوی باعث شد، دیالوگ یک جوان و حاج‌آقایی را گوش بدهم و چنین مطلبی به نگارش درآمد. من روی زمین زندگی می‌کنم. بنابراین کسی که آسمان و زیر زمین را بفروشد، فریبکار است! کی می‌شود از این گزاره لعنتی رهایی پیدا کرد؟ نام فریب برای اکثریت ایرانیان آشناست. نیست؟ راستی حاج‌آقا، آسمان و زیرزمین‌فروش، همان وطن‌فروش است؟ من، تو و ما روی زمین زندگی می‌کنیم. با چشمهایمان، تمام آنچه پیرامونمان می‌گذرد را می‌بینیم. قطر، امارات، ژاپن، عربستان، کره‌جنوبی مالزی و ...کجا بودند و اکنون در چه وضعیتی هستند. آنانی که مدام دم از خدا می‌زنند، اگر خدا یکی باشد، پس چرا خدای‌شان که خدای مردم جمهوری‌اسلامی هم هست، آنان را به رشد و پیشرفت رسانده و ایران در زیر حباب قیمت دلار، سکه، مسکن، خودرو، دارو، میوه، روغن، تخم‌مرغ و ...دست و پا می‌زند؟ به خدا ربط ندارد؟ پس به چه چیزی ارتباط دارد؟ آها، سیاست‌؟ مگر سیاست جمهوری‌اسلامی چیست؟ آها، آمریکا‌ستیزی و مخالفت با نظم بین‌الملل؟ چه جالب! راستی در این ۴۶ سال، نتیجه آمریکا‌ستیزی جمهوری‌اسلامی چه آورده‌ای برای ایران و ایرانی داشته است؟ من روی زمین زندگی می‌کنم. تا به اکنون بخاطر فقر مالی نتوانسته‌ام به مکه، خانه خدا بروم! به هیچ کشوری نتوانستم سفر کنم. راستی با فرستادن چند صلوات، ثواب مسئولی که بارها به مکه رفته را می‌برم؟ ۱۰۰۰ صلوات؟ مگر برای مسئولی که مدام با خانواده‌‌اش به سفرهای داخلی و خارجی می‌رود، فرستادن ۱۰۰۰ صلوات سخت است که مانند من و خانواده‌ام، ثواب سفر را ببرد؟ آری سخت است چرا که اعتقاد دارند شنیدن کی بود مانند دیدن! من روی زمین زندگی می‌کنم. کسی را می‌شناسید که از جهان‌ آخرت به این دنیا آمده باشد؟ -- برای چه می‌خواهی؟ دوست دارم، جهان آخرت را کامل برایم توضیح بدهد تا خیالم راحت راحت شود! -- کسی نیست و البته وجود ندارد!!! اِ، پس چطور برخی‌ها، آن دنیا را به گونه‌ای تشریح، تحلیل و توضیح می‌دهند، که هر لحظه آدم‌های بدون مطالعه، دوست دارند به آن دنیا بروند؟ راستی چرا خودشان طالب چنین سفری (سفر آخرت) نیستند؟ مگر نمی‌گویند: چه نعمت‌هایی در انتظار است؟ -- ببخشید این بحث گمراه کننده است. لطفا بحث را عوض کنید! چشم حاج‌آقا یعنی نگویم روی زمین زندگی می‌کنم؟ --چرا بگو؟ اما فکر نکن و هر آنچه که گفتند را فقط اجرا کن. خب مگر آنان مانند من نیستند؟ -- چرا، همگی انسان هستیم. پس مگر اشکال دارد مانند مسئولان عالی‌رتبه، من نیز از اجزاء و غرایز انسانی‌‌ام استفاده کنم؟ برای نمونه آن مسئول می‌گوید: آمریکا اَخ است و من بگویم آمریکا عالی و زیباست. اینطوری من نیز مانند آن مسئول، از غرایزم استفاده می‌کنم. من نیز مانند او فکر می‌کنم. راستی اگر انسان واقعی باشم، اشکال دارد؟ -- نه اشکال ندارد، اما مسئولان دوست دارند وقتی آنان فکر می‌کنند، مردم فکر نکنند، فقط اجرا کنند! برای مثال آنان می‌گویند: فرزندان‌مان غم دوری از خانواده، غربت و سختی‌های مسافرت را به جان می‌خرند و به آمریکا و اروپا می‌روند، تا از معایب آن کشورها برای ما بیان کرده تا آن را به مردم منتقل کنیم. اِ، چه جالب. خوب شد گفتید! چقدر خجالت کشیدم که بی‌جهت از مسئولان انتقاد می‌کردم. راستی حاج‌آقا، قدرت و داشتن آن شیرین است؟ --آری، بسیار بسیار شیرین است. البته طعم و مزه‌ی این شیرینی را نباید جامعه بفهمد. مردم فقط باید بدانند که مسئولان خدمتگزار هستند. حاج‌آقا چرا گفته‌اند: حفظ‌نظام اوجب واجبات است؟ --خاصیت قدرت همین است. کسی که در صندلی قدرت است، تمام تلاشش این است، قدرت را حفظ کند. حتی اگر نتواند نیازهای جامعه را برآورده کند.! آری، حتی اگر اکثریت هم ناراضی باشند، آنان تلاش دارند به هر قیمتی قدرت را نگه دارند. چرا که حکمرانان می‌دانند روی زمین زندگی می‌کنند و روی زمین هم قواعد خودش را دارد! پسرم آنان نیز مانند تو روی زمین زندگی می‌کنند. آسمان و زیرزمین، مانند داسی است که با آن علف‌ها را بچینند! #روزنامه‌نگار @simar50

- بزرگ‌ترین حُسن زندگی در غرب ‏اگر از من بپرسند که بزرگترین حُسن زندگی در غرب چیست بی‌درنگ می‌گویم که در این کشورها برای اخلاقی‌زیستن نیاز به تلاش فراوانی نیست. ‏در کشورهای دموکراتیک شما به عنوان یک «فرد» می‌توانید خودتان باشید، بدون اینکه آسیب ببینید و متحمل رنج بسیار شوید و این زندگی را لذت‌بخش می‌کند. یک جامعهٔ اخلاقی، جامعه‌ای است که شما برای اینکه اخلاقی زندگی کنید - دروغ نگویید، سر دیگران کلاه نگذارید، پاچه‌خاری نکنید و برای بالارفتن از پله‌های رشد، دغل‌کاری نکنید و دنبال آشنا و پارتی نگردید و … - نیاز به جد و جهد زیاد نداشته باشید. جامعه‌ای که در آن یک فرد برای اینکه اخلاقی زیست کند باید از بام تا شام تلاش کند و شب‌هنگام وقتی سر بر بالین می‌گذارد تازه نداند که آیا موفق بوده یا نه، یک جامعهٔ غیراخلاقی و معوج است. تجربهٔ نزدیک به یک دهه زندگی در غرب به من نشان داده که در این جوامع برای پیش‌بُرد و پیشرفت کارها نیاز نیست که دروغ بگویی و پشت هم‌اندازی کنی. آدم‌ها دروغ نمی‌گویند نه چون قدیس هستند و یا شیوه‌های تربیتی‌شان چنین و چنان است بلکه دروغ نمی‌گویند چون نیازی به آن ندارند. وقتی کارها بسامان باشد و روال انجام هر کاری مشخص باشد و قانون مملکت پشت فردی باشد که حقش ضایع شده است چه نیازی وجود دارد که فرد دروغ بگوید یا چاپلوسی کند و یا دنبال پارتی بگردد؟ یک جامعهٔ اخلاقی جامعه‌ای نیست که افراد آن قهرمانان اخلاقی باشند بلکه جامعه‌ای است که در آن یک فرد برای زندگی اخلاقی نیازمند مبارزه نفس‌گیر با نفْس خود نباشد. وقتی جامعه‌ای چنین باشد افراد در گذر زمان به دروغ‌ نگفتن هم عادت می‌کنند و اگر جایی - به ندرت - نیازمند آن باشند سعی می‌کنند از آن اجتناب ورزند. در یک دستگاه معیوب اگر پیچ و مهرهٔ سالمی بخواهد به کار خود ادامه بدهد در نهایت می‌شکند و از بین می‌رود و در یک دستگاه سالم، یک پیچ و مهرهٔ معیوب از کار می‌افتد تا اینکه تعویض بشود. در یک سیستم معیوب مانند یک نظام تمامیت‌خواه و غیردموکراتیک، فردی که می‌خواهد اخلاقی و انسانی زندگی کند دچار تلخ‌ترین و رنج‌بارترین سرنوشت‌ها می‌شود چرا که زندگی اخلاقی در چنین جوامعی به غایت دشوار است. #بهزاد_مهرانی، نویسنده و تحلیلگر @simar50

‌‌... خجسته باد این پیروزی ۴۵ سال پیش بود که شاه گریه کرد و رفت… مردم ریختن تو خیابون و شادمانه شیرینی و شکلات پخش میکردند... چند تا بچه داد میزدن شاه فراری شده سوار گاری شده…! بدون اینکه بدانند چه چیزی را جانشینش میکنند چشم شاه رو از روی اسکناس‌ها رو درآورده بودن و با خوشحالی به هم نشون میدادن و نمیدونستن عکس شاه اعتبار اون کاغذ‌ها بود…! تا اون روز هر دلار هفت تا یک تومانی بود …! تا اون روز هر تومان کلی ریال با ارزش…! تا اون روز ایران ما قدرت پنجم نظامی جهان بود تا اون روزحجاب آزاد و حق مادرامون با ما یکی بود تا اون روز سپاهِ دانش بود تا اون روز پیشآهنگی داشتیم تا اون روز تغذیه رایگان بود ! تا اون روز برای ادامه تحصیل بورسیه از طرف دولت بهت داده میشد! تا اون روز ورود ما به همه جای کره خاکی آزاد و بدون دردسر بود! تا اون روز مسلمان در مسجد و عرق خور در میخانه بود! تا اون روز مادری در انتظار بازگشت فرزندش از جنگ نبود! تا اون روز خیابانها رنگی بود ! تا اون روز خواهرامون تو خیابانها امنیت داشتند! تا اون روز روی کسی اسید نپاشیده بودن تا اون روز پول نفت خرج لبنان و فلسطین و سوریه، عراق و یمن نکرده بودن! تا اون روز ایرانی اعتبار و احترام و اقتدار داشت! و سالها گذشت از اون روز…. دیگه جان بی‌ارزش شد! پولها بی‌ارزش شد…! دلار افسار بريد برکت هم رفت…! آب و برقی مجانی نشد! معنویاتمان هم بر باد رفت…! رقصیدن جُرم شد…! گردش جُرم شد…! تفریح جُرم شد…! لباس جُرم شد…! آرایش جُرم شد…! مهمانی جُرم شد…! خوردن جُرم شد…! نوشیدن جُرم شد…! نگاه کردن جُرم شد…! عشق جُرم شد…! اعتراض جُرم شد…! ورزش جُرم شد…! خنده جُرم شد…! سر در گریبونیم با خود کرده‌های بي تدبير... @simar50 #طنز_انقلاب #سفره_انقلاب #گسترش_فقر #غارت_ایران #خجسته_باد_این_پیروزی