نیما کیمیایی | آموزش مدیران پریمیوم کشور

از نظر فکری و انگیزشی دیگر درگیر رشد مجموعه نیستند. ۳. سازمان را ترک می‌کنند. و معمولاً قبل از رفتن، بخشی از اعتماد، دانش و ارتباطات ارزشمند سازمان را نیز با خود می‌برند. در این شرایط، مدیر ممکن است تصور کند مشکل از «وفادارنبودن نیروها» است؛ درحالی‌که گاهی مشکل از محیطی است که در آن توانمندی پاداش نمی‌گیرد. مدیر حرفه‌ای چگونه با افراد قوی رفتار می‌کند؟ مدیر حرفه‌ای می‌داند که قرار نیست از همه اعضای تیم بهتر باشد. قرار است تیمی بسازد که مجموع توانایی آن از توانایی یک نفر بیشتر باشد. او: • افراد توانمند را جذب می‌کند. • به آن‌ها اختیار متناسب با مسئولیت می‌دهد. • از مخالفت منطقی استقبال می‌کند. • موفقیت را به نام تیم ثبت می‌کند. • دانش را انحصاری نمی‌کند. • افراد را برای جانشینی و رشد آماده می‌کند. • از متخصصان بهتر از خودش یاد می‌گیرد. • عملکرد را با معیارهای روشن ارزیابی می‌کند، نه با میزان اطاعت. مدیر حرفه‌ای از اینکه یکی از اعضای تیم در حوزه‌ای بهتر از او عمل کند، احساس شکست نمی‌کند. برعکس، آن را نشانه موفقیت خود می‌داند. یک تفاوت مهم مدیر ضعیف می‌خواهد بهترین فرد اتاق باشد. مدیر حرفه‌ای می‌خواهد بهترین تصمیم اتاق گرفته شود. این دو رویکرد، تفاوت میان مدیریت مبتنی بر ego و مدیریت مبتنی بر نتیجه است. در مدیریت مبتنی بر ego، سؤال اصلی این است: «چه کسی حرف آخر را می‌زند؟» در مدیریت مبتنی بر نتیجه، سؤال اصلی این است: «چه تصمیمی بیشترین ارزش را برای سازمان ایجاد می‌کند؟» جمع‌بندی ترس از افراد قوی، همیشه از ضعف علمی یا ناتوانی مدیریتی ناشی نمی‌شود؛ گاهی از ترسِ مقایسه‌شدن، از دست دادن کنترل، کاهش وابستگی دیگران یا آشکارشدن ضعف‌های سیستم ناشی می‌شود. اما سازمانی که افراد توانمند را محدود می‌کند، در واقع ظرفیت رشد خودش را محدود کرده است. قدرت افراد، جایگاه مدیر را تهدید نمی‌کند؛ ضعف سیستم مدیریتی را آشکار می‌کند. مدیر حرفه‌ای از افراد قوی نمی‌ترسد؛ آن‌ها را جذب می‌کند، رشد می‌دهد و به آن‌ها اختیار می‌دهد. نکته قابل تأمل اگر بهترین فرد سازمان شما فردا استعفا بدهد، آیا فقط یک نیروی خوب را از دست می‌دهید، یا بخشی از دانش، اعتماد و آینده سازمان را هم با او از دست خواهید داد؟