رنگ واژه

🔵ورود مسیح به بروکسل یا یکشنبه ی نخل Christ's Entry into Brussels in 1889 James Ensor 423 × 253 cm «ورود مسیح به بروکسل» به تقلید از «ورود پیروزمندانه عیسی مسیح به اورشلیم» کشیده شده است. کارناوالی از آدم هایی با ماسک های عجیب که هیچ‌کدام به مسیح توجه نمی‌کنند و حتی عیسی و الاغش در این نقاشی گم شده‌اند. اگر به دقت به اثر نگاه کنید متوجه شوم بودن آینده‌ی این کارناوال خواهید شد که منجر به مصلوب دوم مسیح خواهد شد. در این نقاشی علاوه بر ماسک جمعیت لباس هایی مثل اسکلت سرباز دلقک و هنرمند و.. دارند و حتی چهره‌هایی که ماسک ندارند؛ چهره‌ای ماسکی و کاریکاتوری دارند. انسور انسانیت مدرن را ظاهری و ریاکارانه و گروتسک نشان می‌دهد. او نشان می‌دهد اگر مسیح بازگردد، سیاست و تجارت مدرن از این رویداد بهره می‌برد. در پایین بوم فردی با شباهت زیاد به شهردار بروکسل(تصویر ۴) در لباس اسقف جمعیت را رهبری می‌کند. در این نقاشی ۱۲ شعار سیاسی وجود دارد که "اینجا" می‌توانید بخوانید‌. نکته جالب دیگر حضور خود انسور در این کارناوال است(تصویر ۵) که با کت سبز و کلاهی قرمز جمعیت را تماشا می‌کند. @mtsra

#‌Adolf _Hirémy#Hirschl آدولف هیرِمی هیرشل (۱۹۳۳ - ۱۸۶۰) یک هنرمند یهودی مجارستانی بود که با نقاشی های تاریخی و اساطیری اش، به ویژه موضوعات مربوط به روم باستان شناخته می شود. بعضی از نقاشی های اصلی او از بین رفته است و بسیاری از آثار کوچکتر او تا اوایل دهه ۱۹۸۰ توسط وارثانش حفظ شده است. اگرچه او یکی از موفق ترین هنرمندان وین بود اما این اعتبار با افزایش اخبار پیرامون گوستاو کلیمت و گروه جدایی وین، در حاشیه قرار گرفت. 🔵این تابلو به اسم «ارواح کناره‌های آکرون» (با عنوان اصلی «Souls on the Banks of the Acheron») تصویری از برزخ یونان باستان است ، جایی در سواحل رودخانه‌ی آکرون در دنیای زیرین که ارواح تازه‌مردگان منتظرند تا کارون (با عنوان اصلی «Charon») آنها را سوار کشتی کند و به سمت سرنوشت نهایی شان ببرد @mtsra

زیبایی‌شناسی منحصربه‌فرد ویلهم هامرشوی نقاش معروف دانمارکی ترکیبی از تأثیر هنر هلندی قرن هفدهم و نمادگرایی مرسوم، در زمان حیاتش بود. او یک رادیکال ساکت بود، مدرنیستی که امروزه نقاشی های آرام و درون نگرش، بیش از هر زمان دیگر تحسین برانگیز است. علاقه او به فضاهای داخلی باعث شد که اتاق و نور ژانژ اصلی نقاشی هایش شوند. همرشوی با همسرش در یک خانه ی قرن هفدهمی در کپنهاگ زندگی می کرد. توالی اتاق‌های به هم پیوسته در این خانه به هامرشوی اجازه داد تا دینامیک نور را بررسی کند، زیرا هر اتاق منبع نور و جهت نور و در نتیجه شرایط نوری خاص خود را دارا بود. در حالی که آثار او قبلاً بین نقاشی فیگور و منظره تناوب داشت؛ این مکان هامرشوی را به نقاش "فضای داخلی" تبدیل کرد. اتاق‌ها منبع همیشگی سوژه‌های او شدند و دیوارها و پنجره‌هایی که مرز جهانش را با بیرون مشخص می کردند؛ برای همیشه در آثارش ماندگار شدند. سکوت، انزوا، تنهایی سه خصیصه محتوایی آثار اوست که هر بیننده در یک نگاه می تواند آن را درک کند و مدت ها در آثارش تفحص کند. امروزه از او به عنوان بزرگترین نقاش قرن نوزدهم دانمارک یاد می شود. @mtsra

🖤مرا نکاوید مرا بکارید من اکنون بذری درستکار گشته‌ام مرا بر الوارهای نور ببندید از انگشتانم برای کودکان مداد رنگی بسازید گوش‌هایم را بگذارید تا در میان گلبرگ‌های صدا پاسداری کنند چشمانم را گل‌میخ کنید و بر هر دیواری که در انتظار یادگاری کودکی‌ست بیاویزید در سینه‌ام بذر مهر بپاشید تا کودکان خسته از الفبا در مرغزارهایم بازی کنند. مرا نکاوید واژه بودم زنجیر کلمات گشتم سخنی نوشتم که دیگران با آرامش بخوانند من اکنون بذری درستکار گشته‌ام مرا بکارید در زمینی استوار جایم دهید نه در جنگلی که زیر سایه‌ی درختان معیوب باشم جای من در کنار پنجره‌هاست. #احمدرضا_احمدی یادش گرامی @mtsra

🟠#خبرگزاری_ایبنا: مجموعه شعر نارنجی تند، سروده‌ی #عادله_رفایی،  وارد بازار نشر شد. این مجموعه شامل 27 شعر بلند است. در این کتاب شاعر با طرح تجربه‌های ادراکی و ساخت فضاهای متفاوت و ملموس تلاش کرده است تا دریچه‌ای تازه را برای دیدن جهان، پیش روی مخاطب بگذارد. 🔶بخشی هایی از این مجموعه را با هم می خوانیم👇 جمجمه ام تنوری ست دربسته خفه کرده آتش را در خود و آنقدر دود در دهانم سرفه می کند که گوشواره هایم ابری ست خاکستری! من با یک جفت گوشواره ی دودی کسی را ملاقات کردم که ترس شکاف هایی بود بر لبه ی پیراهنش وقتی که دکمه های رنج را یکی یکی می بست و هنوز نمی دانست آینده، انتزاعی از زمان نیامده است حتی می تواند نیاید... برشی از شعر گوشواره ی دودی #نارنجی_تند #نشر_چشمه 🔸🔸این مجموعه را می توانید از فروشگاه های نشر چشمه و سایر کتابفروشی ها با قیمت 50هزار تومان تهیه فرمایید. 🔶لینک خرید آنلاین از سایت چشمه👇  https://cheshmeh.ir/Pages/NormalSearch.aspx?txtSearch=%D9%86%D8%A7%D8%B1%D9%86%D8%AC%DB%8C%20%D8%AA%D9%86%D8%AF&SearchType=-1

🔵اگنس کاسپارکووا نقاش 94ساله اهل چک است که سالهاست عنوان کرده می خواهد دهکده کوچک محل زندگی اش را به بهشتی به یاد ماندنی تبدیل کند. او قصد دارد زادگاهش را به همان اندازه جذاب کند، که در بهار و تابستان زیباست. او برای انجام این کار، از شکوفه هایی آبی رنگ سود جسته است. اگنس در جوانی در مزرعه کار می کرده؛ اما در این سالها به صورت خودآموخته شروع به نقاشی می کند و جنب و جوش عجیبی را در محل زندگی اش بوجود آورده است. او نقاشی های دیواری گلدار پیچیده ای را با الهام از آثار هنری سنتی موراویا (جنوب چک) خلق می کند و معتقد هست که نقاشی خانه اش صرفاً برای لذت است. و به رسانه های چک گفت: "من یک هنرمند هستم." "من فقط از نقاشی روی دیوار لذت می برم و می خواهم کمک کنم." #Anežka (Agnes) #Kašpárková، @mtsra نمونه آثار👇

مایکل شوال (میخائیل خوخلاچف) در کوتلنیکوو، شهر کوچکی در جنوب روسیه به دنیا آمد. عشق او به طراحی که در خانواده ای هنرمند بزرگ شد، از همان دوران کودکی توسط پدرش، میخائیل خوخلاچف، هنرمند خودآموخته و پدربزرگش، یوری لیپوف، هنرمند و مجسمه ساز حرفه ای تشویق شد. توانایی او به سرعت رشد کرد و در سه سالگی او می توانست ترکیب های پیچیده را بکشد. هنگامی که خانواده شوال در سال 1980 به آلمان نقل مکان کردند، محیط جدید تأثیری عالی و پاک نشدنی بر هنرمند جوان گذاشت. در سال 1986 به ترکمنستان نقل مکان کرد و در سال 1992 از مدرسه هنرهای زیبای عشق آباد فارغ التحصیل شد. در سال 1990 شوال اولین نمایشگاه شخصی خود را در موزه دولتی هنرهای زیبا ترکمنستان برگزار کرد. در سال 1993 به مسکو نقل مکان کرد و به عنوان یک هنرمند مستقل و تصویرگر برای مؤسسات انتشاراتی مختلف کار کرد. او در سال 1997 به آمریکا مهاجرت کرد و در نیویورک زندگی کرد. استعدادهای او به سرعت شناسایی شد و در سال 1998 او به عضویت باشگاه معتبر ملی هنرهای نیویورک درآمد. بیشترین تأثیری که به او در تعریف سبک خود کمک کرد، از دو سوررئالیست اصلی، دالی و ماگریت بود، اگرچه او سبک خود را متمایز از سوررئالیسم می‌دانست و آن را به عنوان ابسوردیسم توصیف می‌کرد. بر اساس تعریف او، پوچ گرایی جنبه وارونه واقعیت است، وجه معکوس منطق که از رویاهای سوررئالیست ها یا قلمرو ناخودآگاه بیرون نمی آید. بلکه یک بازی تخیلی است که در آن عناصر تصویری با دقت انتخاب می شوند تا روایتی بصری بسازند.

مایکل شوال (میخائیل خوخلاچف) در کوتلنیکوو، شهر کوچکی در جنوب روسیه به دنیا آمد. عشق او به طراحی که در خانواده ای هنرمند بزرگ شد، از همان دوران کودکی توسط پدرش، میخائیل خوخلاچف، هنرمند خودآموخته و پدربزرگش، یوری لیپوف، هنرمند و مجسمه ساز حرفه ای تشویق شد. توانایی او به سرعت رشد کرد و در سه سالگی او می توانست ترکیب های پیچیده را بکشد. هنگامی که خانواده شوال در سال 1980 به آلمان نقل مکان کردند، محیط جدید تأثیری عالی و پاک نشدنی بر هنرمند جوان گذاشت. در سال 1986 به ترکمنستان نقل مکان کرد و در سال 1992 از مدرسه هنرهای زیبای عشق آباد فارغ التحصیل شد. در سال 1990 شوال اولین نمایشگاه شخصی خود را در موزه دولتی هنرهای زیبا ترکمنستان برگزار کرد. در سال 1993 به مسکو نقل مکان کرد و به عنوان یک هنرمند مستقل و تصویرگر برای مؤسسات انتشاراتی مختلف کار کرد. او در سال 1997 به آمریکا مهاجرت کرد و در نیویورک زندگی کرد. استعدادهای او به سرعت شناسایی شد و در سال 1998 او به عضویت باشگاه معتبر ملی هنرهای نیویورک درآمد. بیشترین تأثیری که به او در تعریف سبک خود کمک کرد، از دو سوررئالیست اصلی، دالی و ماگریت بود، اگرچه او سبک خود را متمایز از سوررئالیسم می‌دانست و آن را به عنوان ابسوردیسم توصیف می‌کرد. بر اساس تعریف او، پوچ گرایی جنبه وارونه واقعیت است، وجه معکوس منطق که از رویاهای سوررئالیست ها یا قلمرو ناخودآگاه بیرون نمی آید. بلکه یک بازی تخیلی است که در آن عناصر تصویری با دقت انتخاب می شوند تا روایتی بصری بسازند.

🔵 کارلوس شوابه کارلوس شواب با نام اصلی امیل مارتین چارلز شواب، نقاش و چاپگر سمبولیست آلمانی بود. شواب در یک خانواده تاجر یهودی به دنیا آمد. که بعدها خانواده او به سوئیس نقل مکان کردند او تابعیت سوئیس را دریافت کرد. پس از تحصیل در رشته هنر در ژنو، در جوانی به پاریس نقل مکان کرد و در آنجا به عنوان طراح کاغذ دیواری مشغول به کار شد و با هنرمندان نمادگرا، موسیقی دانان و نویسندگان آشنا شد. در سال‌های بعد، آثار او در مونیخ، زوریخ، وین و بروکسل به نمایش درآمد. شوابه در سال 1902 نشان لژیون افتخار فرانسه را دریافت کرد. در نقاشی‌های شوابه معمولاً مضامین اسطوره‌ای و تمثیلی، با بینش و علاقه اجتماعی بسیار شخصی و ایده‌آلیستی هنرمند با هم تلفیق شده اند. مهمترین آثار شوابه متعلق به موزه اورسی در پاریس، موزه هنر و تاریخ در ژنو، موزه ملی بلاس آرتس در ریودوژانیرو، موزه ون گوگ در آمستردام، موزه های سلطنتی هنرهای زیبای بلژیک در بروکسل است شواب تا پایان عمر در فرانسه زندگی کرد و در سال 1926 در آون، سن و مارن درگذشت @mtsra

پیشنهاد ما برای مطالعه آزاد👇

رنج و محنت تو را چه کسی درک خواهد کرد ؟ ای نجات‌یافته از طوفان‌ها با طوفان ای پاکیزه‌‌سرشت ، در منجلاب تناقض‌ها.... #محمود_درویش #پویا_مولایی_راد @mtsra