رنگ واژه

🔵استودان سدلک #Sedlec_Ossuary . "اَستودان سِدلِک" یک نیایشگاه کوچک مسیحی کاتولیک است که در طبقهٔ زیرین گورستان کلیسای "همه قدیسان" در "سدلک" از حومه‌های شهر "کوتنا هرا" در جمهوری چک قرار دارد. تخمین زده می‌شود که برای تزئینات داخلی این استودان از استخوان‌های 40000 تا 70000 انسان که پیشتر در محوطه کلیسا به خاک سپرده شده بودند استفاده شده است. این استودان از مهمترین مراکز گردشکری در جمهوری چک است و سالانه حدود ۲۰۰ هزار نفر از آن بازدید می‌کنند. "هنری" راهب بزرگ کلیسای صومعه سیسترسی سدلک به فرمان شاه اوتاکار دوم، پادشاه بوهم در سال ۱۲۷۸ به سرزمین مقدس فرستاده شد. در هنگام بازگشت از زیارت، او مقداری از خاک سرزمین مقدس را با خود به ارمغان آورد و آنرا به عنوان تبرک در این گورستان پاشید. این کار او باعث شد که گورستان سدلک به محلی محبوب برای دفن مردگان در اروپای مرکزی مبدل شود. در سالهای میانی قرن چهاردهم با گسترش مرگ سیاه یا طاعون در اروپای مرکزی و هم چنین در خلال جنگ‌های محلی اوایل قرن پانزدهم هزاران نفر در این گورستان به صورت دسته جمعی به خاک سپرده شدند. در حدود سال ۱۴۰۰ میلادی، کلیسایی با معماری #گوتیک در مرکز این گورستان بنا نهاده شد، و استخوان‌های یافت شده در گورهای دسته جمعی که در هنگام ساخت کلیسا کشف شده بودند، در سرداب و همچنین شیروانی کلیسا به امانت سپرده شدند. بر طبق روایات، بعد از سال ۱۵۱۱ استخوان‌های انباشته شده توسط یک راهب نیمه‌کور به صورتی مرتب در کلیسا چیده شد. در سال ۱۸۷۰ میلادی منبت‌کاری به نام "فرانتیشک رینت" (František Rint) از سوی خانواده "شوارتزنبرگ" (Schwarzenberg) استخدام شد تا کلیسا را با استخوان‌ها تزئین کند که این تزئینات تا بحال در این کلیسا موجود است. @mtsra #در_ادامه👇

#استودان_سدلک #Sedlec_Ossuary / جمهوری چک @mtsra 👇

پیشنهاد ادمین برای مطالعه آزاد 👇👇

ای دوست، ای برادر، ای همخون وقتی به ماه رسیدی تاریخ قتل عام گل ها را بنویس... #فروغ_فرخزاد #آرمیتا_گراوند #قتلهای_حکومتی @mtsra

🔵این درختان به آسمان‌ کم‌تری تن درنخواهند داد این سنگ‌ها به گام بیگانه‌ای تن درنخواهند داد این چهره‌ها، تنها به خورشید تن می‌دهند این قلب‌ها تنها به عدالت تن می دهند یانیس ریتسوس @mtsra

🔵در فرانسه یک نقاشی کوچک در آشپزخانه ی پیرزنی بالای اجاق گاز آویزون بود که یکی از بستگان این پیرزن پیشنهاد می‌ دهد که این تابلو را به متخصص‌های هنر نشان بدهند. کارشناسان با بررسی این تابلو متوجه می شوند که این نقاشی در واقع اثری از نقاش ایتالیایی بزرگ عصر پیشا رنسانس، چیمابوئه و مربوط به حدود سال 1280 میلادی است! ارزش این نقاشی بین 4 تا 6 میلیون یورو تخمین زده شد و اون پیرزن مهربون هم صاحب اصلی اثر شناخته شد! این نقاشی ارزشمند از چیمابوئه با عنوان «تمسخر مسیح» در یک حراجی هنری به حراج گذاشته و در نهایت به قیمت ۲۴ میلیون یورو فروخته شد! @mtsra

قیچی باغبانی قطع می کند تابستان را از شاخه و خرمالوها نارنجیِ تند را بر تن می کِشند... 👤عادله رفایی @honartohi

👆حقایقی ارزشمند و خواندنی در مورد زندگی و هنر میکل آنژ این نابغه ی رنسانسی👆 @mtsra

خورشید نقاله ای ست فرو رفته در افق این شب را از هر زاویه ای نگاه می کنم تاریک است 👤عادله رفایی @honartohi

در قرن نوزدهم میلادی با مورد توجه قرار گرفتن امپرسیونیسم در پاریس، هنرمندان از تمام جهان به پاریس می‌آمدند تا در تماس مستقیم با آن قرار گیرند. این هنرمندان در بازگشت، تازه یافته‌های این جنبش و نیز نگرش نوین خود را به عنوان طغیان کننده‌ای علیه تعصبات و قرار دادهای جهان بورژوازی، با خود به ارمغان می‌بردند. از جمله این هنرمندان که از بانفوذترین معتقدان این آیین جدید (امپرسیونیسم) در خارج فرانسه بود. جیمز اَبُت مک نیل ویسلر بود. جیمز ابوت مک نیل ویسلر ‏ (۱۹۰۳–۱۸۳۴) نقاش برجسته و جنجالی آمریکایی است. او به چاپ‌نقش‌های ژاپنی شوقی وافر داشت. او چون ادگار دگا و آگوست رودن امپرسینویستی سفت و سخت نبود، زیرا دل‌مشغولی اصلی او تأثیرات نور و رنگ نیست بلکه بیشتر به دقت و ظرافت ترکیب بندی توجه داشت. وجه مشترک او با نقاشان پاریس این بود که علاقه هنردوستان به صحنه‌های احساساتی را تحقیر می‌کرد و بر این موضوع تأکید می‌ورزید که در نقاشی، آنچه اهمیت دارد موضوع نیست، بلکه نحوه بیان آن با رنگ‌ها و شکل‌هاست.

پیشنهاد ما برای مطالعه آزاد👇

🔵برای دوستداران مودیلیانی

sepideh rafaee has shared a file with you https://acrobat.adobe.com/id/urn:aaid:sc:VA6C2:2bbd3b31-82d1-42a4-85f1-ddd7d4f355aa

refik_anadol 🔵رفیک انادل و جهان گسترده ی هوش مصنوعی @mtsra

#ونسان_ونگوگ @mtsra

و آیا این بار چراغی برای احساسی شناور گر می گیرد؟ و فانوس دریایی می گوید کجای یاس هایم غرق شده ام؟ عزیزم تو برای شکافتن جسدی پر از ماهی و مروارید می آیی؟ آمدنت گسلاب ها را رام می کند کافی ست صدایم کنی خاطراتت انگشتانم را تکان می دهند و از میان مژه هایم بیرون می آیم و به خانه برمی گردم... هنوز گلاب پاش های نقره ای از فقدان پر نشده اند هنوز روبان های سیاه کنار عکس هامان گل نداده اند پس باید شک کرد به زمان به هرچه که می گذرد باد دارد باورهای مان را با خود می برد و هیچ کس نمی داند بار دیگر از کدام سمت به زمین خواهیم افتاد... برشی از شعر اپال #نارنجی_تند #نشر_چشمه مشخصات اثر: دیجیتال میکس مدیا ابعاد:۳۳*۵۵ cm @mtsra