رنگ واژه
Open in Telegram
https://telegram.me/mtsra نقد و تحلیل آثار نقاشی، تاریخ هنر عادله رفایی / کارشناسی ارشد نقاشی دانشگاه الزهرا #ثبت شده در وزارت #ارشاد (کد شامد 1-1-295216-61-4-1)
Show more3 428
Subscribers
No data24 hours
-87 days
-2330 days
Posts Archive
3 428
🔵آنا بیلیسکا-بوهدانوویچ (۸ دسامبر ۱۸۵۷–۱۸ آوریل ۱۸۹۳) یک نقاش لهستانی بود که به خاطر پرترههایش (تکچهره) شهرت داشت. او نماینده رئالیسم بود و بیشتر زندگی هنری خود را در پاریس گذراند.
وی دختر یک پزشک لهستانی در شهر مرزی سابق زلاتوپل در امپراتوری روسیه (امروز بخشی از نووومیرهورود)، جایی که کودکی خود را در کنار پدرش گذراند، متولد شد. وی از سابقه خود به طنز گفتهاست که «من یک مزاج قزاق دارم اما یک قلب لهستانی». (لهستانی: ma temperament kozaczy, ale serce polskie).اولین معلم هنری وی پیش از تحصیل در موسیقی و هنر میکال الویرو آندریولی (پس از قیام ژانویه ۱۸۶۳–۱۸۶۴، آندریولی توسط دولت تزاری به کاتورگا تبعید شد)، در ورشو در سال ۱۸۷۷ شاگرد نقاش ووجیچ گرسون شد. در این مدت، وی شروع به نمایش آثار خود در انجمن ترویج هنرهای زیبا در زاخنتا ورشو کرد.
در اوایل سال ۱۸۸۲، وی قبل از سفر به مونیخ، سالزبورگ، وین و شمال ایتالیا، با دوستش ماری باشکیرتسف همراه شد، سپس به پاریس سفر کرد و در آنجا اقامت گزید.بعدها در آکادمی ژولیان تدریس کرد. وی تا سال ۱۸۹۲ در فرانسه زندگی میکرد، جایی که با یک پزشک پزشکی به نام آنتونی بوهدانویچ ازدواج کرد و نام او را گرفت (آنا بیلیسکا-بوهدانوویزوا). آنها پس از ازدواج به ورشو بازگشتند، جایی که وی قصد داشت یک مدرسه هنری به سبک پاریسی برای زنان افتتاح کند، اما به دلیل بیماری قلبی بیمار شد و یک سال بعد در ۱۸ آوریل ۱۸۹۳ درگذشت.
آنا بیلیسکا-بوهدانوویچوا بیشتر به خاطر پرترههایش که با فراست بسیار زیادی نقاشی شدهاست شهرت دارد. سلف پرتره او با پیش بند و قلم مو (۱۸۸۷) با قرار دادن این هنرمند در مقابل پس زمینه مدل، ژست جدیدی برای عکاسی از خود ایجاد کرد و بدین ترتیب اظهار داشت که او الگوی خودش است.او همچنین طبیعت بی جان، صحنههای ژانر و مناظر را نقاشی میکرد و نماینده رئالیسم بود. نقاشیهای او را میتوان در موزه ملی ورشو و موزه ملی کراکف یافت.
@mtsra
3 428
آنا مری رابرتسون نقاشی خودآموختهای بود که به دلیل صحنههای فریبنده نقاشیهایش از زندگی نوستالوژیک روستایی در ۷۰ سالگی مشهور شد و آثار ۲ دلاری اش به ارزش ۲۰۰ هزار دلار افزایش یافت.
نقاشان بزرگی به صورت شهودی در مسیری جدا از آموزه های آکادمیک، جهان پیرامون خود را مصور کردند که در تاریخ هنر جهان ماندگار شدند؛ رنگگذاری های بدوی و ابتدایی، رهایی از قید و صنایع صوری چون پرسپکتیو و آناتومی در آثار این نقاشان به فرم هایی تجربی منتهی شد که در مسیر تاریخ هنر جایگاه ویژه ای کسب کردند که به نقاشان هنر نائیف (ART NIFE) شناخته می شود که با بدوی گرایی (Primitivism ) که یک جنبش هنری است متفاوت شمرده می شود.
آنا مری رابرتسون نقاش خودآموخته آمریکایی که با نام (Grandma Moses) شناخته می شود سال های زیادی از عمر خود را در روستا به کشاورزی گذراند و ردپای زیست روستاییاش پیرنگ و ستون همه آثارش است.
این نقاش کاملاً خودآموخته به خاطر خلق تصاویر ناب از زندگی روستایی مشهور شد و می توان وی را یکی از مشهورترین هنرمندان مردمی قرن بیستم دانست که تا ۷۰سالگی شناختهشده نبود و در دوران کهنسالی به شهرت رسید.
او غالباً به خاطر صحنه های فریبنده از زندگی روستایی که تمامی آنها از خاطراتش به عینیت بوم نقاشی بدل می شود تحسین شده است.
بهگفته خودش از آنجا که نقاشیکشیدن را سادهتر از پختوپز کنار اجاق داغ میدید، عاشق درستکردن کارت پستال های جشن کریسمس بود که اگر بخت یارش می شد کسی برای خرید آنها حداکثر۲ یا ۳ دلاری میپرداخت می کرد.
در نهایت سال ۱۹۳۸ که آثارش را در یک فروشگاه محلی برای فروش گذاشته بود توسط لوئیس کالدور یک مجموعه دار آثار او را کشف کرد و همه آنها بین ۳ تا ۵ دلار را خرید و در سال بعد سال بعد نقاشی هایش در موزه هنرهای مدرن شهر نیویورک در نمایشگاهی از هنرمندان ناشناخته به نمایش گذاشته شد.
چندین نقاشیهای از روزهای برفی روستا به موزه هنرمدرن نیویورک راه پیداکرد که با مشتریهای ۶۰هزار دلاری روبرو شد. در سال ۲۰۰۶ یکی از نقاشی های وی به قیمت ۲۰۰هزار دلار فروختهشد.
@mtsra
3 428
هیروشی فورویوشی، نقاش رنگ روغن ژاپنی، هنرمندی بسیار عجیب برای دوران مدرن است. در واقع، او کاملاً برعکس همتایان معاصر خود در صحنه هنر ژاپن است. هنرمندانی مانند تاکاشی موراکامی، شوهی اوتومو ، یا هیروتو ایکوچی ، چهره هنر مدرن ژاپنی هستند، البته در کنار دیگران. اما اگر به پرتره های فورویوشی نگاه کنید، ممکن است فکر کنید که این نقاش مربوط به دوران پیش از رافائل است
آنچه هیروشی فورویوشی را به نقاشی رنگ روغن واقع گرایانه سوق داد، به شیوه یک نئورئالیست قرن 19، به احتمال زیاد ترکیبی از تأثیرات دوران تربیت او است. او در اطراف مغازه عتیقه فروشی پدربزرگش که بعداً مغازه پدرش شد، بزرگ شد. او بعداً پس از تحصیل در مغازه مشغول به کار شد. بنابراین او با قفسههای پر از کت و شلوار، ریزه کاریها، مدلهای آناتومی و کتابهای تاریخی بسیار آشناست. و او به همان اندازه در نقاشی آنها در پسزمینه پرترههایش خوب عمل میکند، مثل اینکه در یک واندرکمر به صحنه می روند
کل مجموعه آثار از رنگ روغن روی بوم و پرتره روغن روی تخته تشکیل شده است.
بچه ها یا جوانان سوژه های اصلی هستند که در هزارتویی از اشیا و اسباب بازی ها و کتاب ها غوطه ور شده اند، بسیار شبیه دوران کودکی هیروشی. و نگاه کردن به تحصیلات او چندان عجیب نیست که او نقاشی به سبک معمولی اروپایی را با تکنیک معمولی اروپایی مانند نقاشی رنگ روغن انتخاب کرد.
هر قطعه در جای خود قرار می گیرد و داستانی را روایت می کند. شخصیت را منعکس می کند و حضور سوژه را به سمت تماشاگر سوق می دهد.
بیشتر نقاشیها یک قاب بزرگ یا ساختاری مشترک دارند که آنها را احاطه کرده است. بیشتر اوقات بسیار کوچک است، که آن را به یک کالای بسیار ظریف و گرانبها تبدیل می کند، قالبی عالی برای کابینت کنجکاوی. گاهی اوقات برای دیدن چشمان یک خانم جوان یا یک پسر شیک پوش در داخل قاب نامتناسب نیاز به بررسی دقیق است. عدم تعادل برای چشم بسیار جذاب است، کاردستی و وفاداری به برخی از قطعات تاریخی قابل توجه است.
3 428
🔵 گیدئون روبین در سال ۱۹۷۳ در تل آویو متولد شد او در مدرسه هنرهای تجسمی در نیویورک و سپس در مدرسه هنرهای زیبای اسلید در لندن تحصیل کرد و در سال 2002 تحصیلات خود را در آنجا به پایان رساند. او نمایش های تک نفره بین المللی متعددی داشته است.
پرترههای بدون چهره گیدئون روبین از عکسهای آلبومهای عکس قدیمی، عکسهای افراد مشهور یا نقاشیهای استادان قدیمی الهام گرفته شدهاند. هنرمند در بررسی این مطالب به دنبال نوع روایتی است که خود را به تفسیر وا می دارد. فیگورهای هنرمند به جای نشان دادن هویتهای خاص، برای تحریک خاطرات بینندگانش در نظر گرفته شده است. روبین از تماشاگر میخواهد که روی فرآیند نقاشی، خود رسانه و بر روی چند جزئیات، مانند وضعیت قرارگیری سوژه یا تحمل آن تمرکز کند. تکنیک اجرای کار های او بیشتر بر بوم یا کتانی خام و تکههای مقوای تقریباً برش خورده می باشد به صورتی که گاهی کل قسمتهای این مواد را دست نخورده باقی میگذارد، به طوری که این مواد اغلب به بخشی جداییناپذیر از کار تبدیل میشوند و گهگاه نقوش و حروف چاپ شده را در ترکیب میآورد.
@mtsra
3 428
میگل آنخل بلینچون بوجز (Miguel Ángel Belinchón Bujes) با نام مستعار بلین (Belin) هنرمند اسپانیایی متولد لینارس در سال 1979 است. او که به صورت خودآموخته کار نقاشی را با اسپری روی دیوارهای شهر زادگاهش آغاز کرد. رویا شهرت در این عرصه را با مطالعه و دریافت صحیح اطلاعات هنری از صاحب نظران این عرصه وام گرفت و امروز به عنوان یک هنرمند گرافیتی در جهان شهرت قابل توجهی دارد.
او که آثارش علاوه بر دیوارهای شهرهای مختلف اسپانیا و کشورهایی همچون آمریکا، زینت بخش خیابانها شده، مجسمه و نقاشیهای مختلفی را نیز در گالریها و موزههای دنیا ارائه کرد.
شهرت بلین بیشتر به خاطر مهارت او در تکنیک اسپری و ارائه آثار رئالیستی بدون استفاده از استنسیل است. او خودش این سبک را پست-نئو-کوبیسم می نامد. اصطلاحی که توسط خود بلین ساخته شده است. سبک اجرایی او تحت تاثیر بزرگانی چون سالوادردالی، کیت هارینگ، فریدا کالو است و روش او ترکیبی زیبا از کوبیسم و هایپررئالیسم است.
در آثار بلین با وجود ویژگی های تحریف شده و غیر رئال، پرتره هایی با گردن های بلند کاملا" قابل تشخیص هستند. این ترکیب ژانرها اجازه می دهد تا جنبه های حسی هر یک از آثار قابل لمس باشند، موضوعی که آنها را به سبک پیكاسو مرتبط می كند.
#Belin
@mtsra
