گەشە(توسعه): سید هاشم هدایتی

آسیب شناسی جنبش ژینا(قسمت پانزدهم و پایانی) برداشت نهایی 🔹 در پی مطالعه و تلخیص کتاب "جنبش اجتماعی چیست؟" و نیز نگارش پانزده قسمت از زنجیره یادداشت های آسیب شناسی جنبش ژینا, در این یادداشت که آخرین قسمت نیز خواهد بود، برداشت های شخصی خودم را از این جنبش به شرح زیر بیان می کنم امیدوارم خوانندگان محترم با نگاهی انتقادی به آن بنگرند و منصفانه کژی هایش را گوشزد کنند. از دیگر سو امیدوارم چنین تحلیل هایی موجب شود فضای گفتگو بین هواران و منتقدان و حتی مخالفان جنبش ژینا آغاز و مسیر تغییر و تحول کم هزینه پیش پای منتقدان وضع موجود قرار گیرد. 🔹 اعتراضات فراگیر مردم در بسیاری از شهرهای ایران، به استناد مبانی تئوریک مندرج در کتاب هایی همچون کتاب"جنبش اجتماعی چیست" و به شهادت واقعیت های  جامعه، نه یک انقلاب بود ونه اغتشاش کور, بلکه یک جنبش اجتماعی تمام عیار بود با مشارکت طیفی از کنشگران فرهنگی و اجتماعی, از تندروترین تا محافظه کارترین آنان. 🔹 در جنبش ژینا، رسانه نشان داد – فارغ از نافع یا مضر بودن آن برای جامعه – می تواند مهمترین نقش را در تداوم, تعمیق و توسعه اعتراضات مردمی و جنبش های اجتماعی داشته باشد. 🔹 باوجود همراهی سراسری با معترضان به مرگ ژینا امینی در تهران، به مرور این همراهی کاهش یافت. بنده یکی از مهمترین این دلایل را موضع گیری های نامناسب و محلی گرایان برخی افراد و سایت های منطقه ای می دانم. تجربه جنبش ژینا نشان داد برای فراگیر شدن یک حرکت جمعی ملی و سراسری توجه به حساسیت های آحاد مردم جامع در همه مناطق قومی و فرهنگی, ضرورت دارد. 🔹 جنبش ژینا ادامه اعتراضات مدنی زنان و مردان جوان، معترضان صنفی نظیر کارگران، دانشجویان، فرهنگیان و معلمان و فعالان قومی و اتنیکی و فعالان سیاسی و فرهنگی و هنری در سالیان گذشته بود و مادام ناکارآمدی سیستم سیاسی – اداری حاکم در حل مسائل مورد نظر معترضان ادامه یابد احتمال ادامه و حتی گسترش و تعمیق این جنبش محتمل –بلکه قطعی خواهد بود! 🔹 همراهی بسیاری از مراجع مذهبی و حوزه های دینی و علما و فعالان مذهبی با خواسته های معترضان درکنار همراهی شخصیت های بزرگ اصلاح طلب و نیروهای تحول خواه و تغییر طلب داخلی  با معترضان کف خیابان یک پیوند استثنایی و مهم به شمار می رود که شاید اگر نبود پارازیت انداختن گروه های مسلح وبرانداز خارج از کشور می توانست دستاوردهای بیشتری داشته باشد! 🔹 برای دومین بار، پس از اعتراضات ۱۳۸۸ یک همدلی سراسری در داخل کشور برای بیان دمکراتیک خواسته ها از سوی نیروهای داخل کشور شکل گرفت که نوید بخش شکل گیری جبهه متحد تحول خواه سراسری کشور در آینده است. 🔹 تجربه جنبش ژینا نشان داد که دولت های خارجی –کوچک و بزرگ – صرفا در پی منافع خود هستند و کنشگران مدنی و سیاسی کشور ابدا نباید دلخوش به حمایت صادقانه آنان باشند. پیگیری مطالبات به صورت مستقلانه و به دور از شائبه وابستگی به خارج, احتمال موفقیت جنبش اجتماعی مردم برای متحقق یافتن مطالباتشان را بیشتر می سازد. 🔹 جنبش زنان نشان داد اگر زنان با خودآگاهی و استقلال فکری بیشتری در عرصه های اجتماعی ظاهر شوند احتمال اثرگذاری بیشتری خواهند داشت. تبیین و شفاف سازی مبانی شعار "زن، زندگی و آزادی" و محلی سازی آن برای جامعه ایرانی می تواند  نویدبخش قوت گرفتن رفتارهای مسالمت جویانه به جای رفتارهای خشن درآینده کشور باشد به شرطی که به جای تاکید بر شعار, بر شعورمند کردن رفتارها و آگاهی بخشی در مورد مبانی, روش ها و اصول این شعار تاکید شود. 🔹 جنبش ژینا به خوبی این حقیقت آشکار را بیان داشت که اگر اقوام و پیروان مذاهب مختلف بخواهند پیگیر مسالمت جویانه خواسته های خود باشند و از حمایت سراسری مردم ایران برخوردار شوند باید آداب گفتگو و تعامل و دیپلماسی را بیاموزند واز حرکت های تکروانه پرهیز کنند! توسعه: کانال اختصاصی سیدهاشم هدایتی t.me/KDproblems

آسیب شناسی جنبش ژینا(قسمت چهاردهم) جنبش زنان! 🔹 یکی لز واقعیت های غیر قابل انکار اعتراضات 1401 حضور پر رنگ زنان در آن بود. زنان پس از سال ها مبارزه با حجاب اجباری,  آغاز گر اعتراضات پس از مرگ مهسای جوان  بودند.   مشارکت شان در اکثر صحنه های اعتراضی مشهود بود. زنان شجاع و مبارز سرشناسی که به دلیل سال ها مبارزه یا در زندان بودند ویا تحت پیگرد, نقشپر رنگ تری یافتند. ابداع شعار محوری جنبش (زن، زندگی آزادی) نیز به این حضور و مشارکت و نقش آفرینی زنان شخصیت رسمی تری بخشید، تا جایی که مردان نیز پذیرفتند این جنبش به نام جنبشی زنانە ثبت شود. بسیاری از اندیشمندان و فعالان سیاسی و اجتماعی –در داخل و خارج – نیز بر این واقعیت مهر تایید نهادند. با این اوصاف هنوز هم این سوال مطرح می شودکه آیا به راستی جنبش ژینا جنبش زنان ایران بود؟ 🔹 برای تحلیل وافع بینانه تر موضوع, نیازمند مستنداتی علمی خواهیم بود تا مشخص شود وقتی از زن و رفتار زنانه و جنبش زنان سخن می گوییم عیان سازیم منظورمان از آن چیست؟ شاید  سخنان یکی از محققان نامدار عرصه فرهنگ به نام گیرت هافستد هلندی بتواند رهگشا شود.  هافستد در کتاب " فرهنگ ها و سازمان ها"در مدل فرهنگی خود پنج شاخص برای معرفی فرهنگ ها ارایه کرد (فردگرایی –جمع گرایی، فاصله قدرت، ابهام گریزی، دورنمای زمانی و مردگرایی –زن گرایی). 🔹هافستد پس از مطالعات میدانی در چهل کشور, تفاوت های زن گرایی و مرد گرایی را در حوزه های سیاسی و اجتماعی برشمرد . براساس این یافته ها زن گرایی رویکردی است با ویژگی های نظیر: "ایدآل جامعه، رفاه است. کمک به نیازمندان مهمتر از حمایت است. آسان گیری برجامعه مهمتر از اصلاحگری است. حفظ محیط زیست ارجح بر رشد اقتصادی است. تاکید برمذاکره و مصالحه به جای نمایش قدرت و درگیری در حل منازعات. حضور زنان در مناصب سیاسی. مساوات بین زنان با مردان در محل کار و خانه. مراقبت از دیگران, ارزش اصلی جامعه است نه موفقیت های مالی و پیشرفت. میانه روی و اعتدال به جای جسارت، جاه طلبی و خشونت. مردان نیز باید همانند زنان نگران روابط باشند. مردان و زنان هردو در منزل با حقیقت و احساسات مواجه اند و ایندو قابل تفکیک نیستتند. پسرها و دخترها می توانند گریه کنند اما جنگ نه. همراهی با افراد ضعیف به جای همراهی افراد قوی. متوسط, هنجار است و نه بهترین. مردود شدن درجامعه بدبختی نیست بلکه حادثه ای کم اهمیت به شمار می رود. پسران و دختران درموضوعات مشابه درس می خوانند و نه متفاوت. کاربرای زندگی است و نه زندگی برای کار. تلاش برای کسب رضایت عموم به جای قاطعیت و جسارت. تاکید برعدالت، انسجام و کیفیت زندگی به جای رقابت. مصالحه و مذاکره به جای رقابت و جنگ در حل مناقشات". 🔹 از منظر مدل هافستد مطالبات زنان بسیار فراتر از خواست های فمنیستی آنان است. در جنبش فمینیسم که ایده اولیه اش قریب چهار قرن پیش مطرح شد و از قرن بیست باشتاب و شفافیت بیشتری پیگیری شد, غالبا نگاه بر تساوی خواهی زنان و مطالباتی است که بر حقوق – فقط زنان – تاکید دارد درحالیکه در جنبش ژینا با این حمایت گسترده ای که مردان، به ویژه جوانان از اعتراضات زنان انجام داده و سرانجام به یک جنبش فراگیر با اکثریتی مردانه تبدیل شد بسی فراتر از خواست های اختصاصی زنان توجه شد. 🔹در نگاه هافستد زن گرایی توجه صرف به حقوق مساوی زنان با مردان مطرح نیست بلکه نگاهی زنانه است به زندگی همه انسان ها ـ و حتی به طبیعت و کائنات. با این رویکرد می توان گفت: در پی اعتراضات شهریور ۱۴۰۱ جنبش مقدسی در ایران شکل گرفته است که شاه بیت آن "خشونت ستیزی، مصالحه، عشق ورزی و تفاهم انسان ها برای رفاه و آسایش جامعه" است. در این نهضت, عدالت و ارتقای کیفیت زندگی جایگزین تبعیض و رقابت و جنگ و ستیز می شود. 🔹 از این منظر شعار; "زن، زندگی و آزادی" را باید نویدبخش یک جنبش فراگیر فرهنگی قلمداد کرد که همگام با عمیق شدن رفتارهای دمکراتیک و مدنی, جامعه را به سمت تعالی پیش خواهد برد. در واقع جنبشی تولد یافته است که در صورت موفقیت نه تنها زنان به حقوق خود می رسند بلکه کل جامعه می تواند با گسترش گفتگو و مصالحه, با درگیری های خونین خداحافظی کرده و راه عدالت درپیش بگیرد. دراین جنبش ستمدیدگان حمایت می شوند، ارتباطات جای تخاصم را می گیرد، تبعیض خاتمه می یابد و تلاش برای کسب رضایت عموم مبنای رفتار حکومت ها و سازمان ها قرار می گیرد. با این فرض می توان مدعی شد شعار محوری جنبش ژینا می تواند تمام کنشگران آزادیخواه و عدالتجو را زیر چتر خود گرفته و آینده ای روشن پیش روی همه ایرانیان و حتی بشریت قرار دهد. نباید از نظر دور داشت که طی این مسیر پر پیچ و خم, نیازمند تلاش مضاعف زنان است, به ویژه در حوزه های اندیشه ورزی والگوسازی و تبیین واقع بینانه ویژگی های زنانگی این جنبش! توسعه: کانال اختصاصی سیدهاشم هدایتی t.me/KDproblems

https://twitter.com/HedayatiHashem/status/1650128365888630785?t=QUhXaqkwLfk5jHwl4bWVRw&s=35 t.me/KDproblems

  آسیب شناسی جنبش ژینا(قسمت سیزدهم) تهدیدهای فرارو 🔹 تصادفا نگارش این قسمت از یادداشت ها همزمان شد با چالش های جدیدی که فرماندهی نیروی انتظامی و برخی تریبون های خاص در مورد علت العلل اعتراضات شهریور ۱۴۰۱( اعتراض به حجاب اجباری) در سطح جامعه ایجاد کرده اند. گویا مسئولان دولتی, جدی جدی, اعتراضاتی با بیش از پانصد کشته و صدها زخمی و هزاران زندانی و خسارات های زیاد مالی را یک شوخی مقطعی فرض کرده اند که پس از گذشت شش ماه, می خواهند رفتارهای مورد اعتراض مردم را مجددا از سر  بگیرند. به نظر می رسد خطرات و تهدیدهای فراروی جنبش ژینا از همین نقطه آغاز  شده است که بی توجهی به آن زیانبارتر از گذشته واهد بود. 🔹 درکنار دستاوردهای متعددی که برای اعتراضات سال 1401 برشمردیم می توان به تهدیدهای نگران کننده ای اشاره کرد که اگر از سوی کنشگران این عرصه مورد توجه قرار نگیرد ممکن است هزینه های بیشتری را برای مردم و حکومت در پی داشته باشد؟ در این مورد درحد فهم خود , تیتر وار, به چند مورد اشاره خواهم کرد: 🔹 تلاش برای مصادره جنبش مردمی کف خیابان از سوی برخی گروه های خارج نشینی که نه تنها هیچ نقش سازنده ای در پیش برد مطالبات مدنی معترضان نداشتند بلکه مستمرا  با تزریق شعارهای تند و نامرتبت با خواست های داخلی و خشن کردن فضا, موجب تحمیل هزینه های بیشتری به معترضان شدند. 🔹 استفاده ابزاری برخی از کشور از اعتراضات مردمی. در شش ماه گذشته برخی از کشورهایی که سال هاست با جمهوری اسلامی سر منافع خود مشکل دارند با حمایت دروغین و ریاکارانه از معترضان کوشیدند بر دولت فشار آورده تا منافع بیشتری بدست آورند. 🔹 بزرگ نمایی جنبش از سوی برخی گروه ها و رسانه های وابسته به برخی کشورها, از طریق بکارگیری حقه های رسانه ای. در این فرایند با بزرگ نمایی تجمعات و حضورهای مردم در اعتراضات, بیش از اندازه واقعی کنش ها, کوشیدند با عناوین پر طمطراق  جنبش مدنی مردان وزنان جوان ایرانی را یک انقلاب سیاسی معرفی کنند. در حالیکه انقلاب سیاسی الزامات خاصی دارد که هیچ نشانه هایی از آن ها در این اعتراضات به چشم نخورد. تدوام اب دویه همچنان یکی از آفت های پیش رو به شمار می رود. 🔹 در نقطه مقابل نیز  از سوی حکومت و نهادها و رسانه های وابسته به آن تلاش می شود که جنبشی مهم وفراگیر را که در آن بیش از پانصد نفر معترض کشته شده و زنان و مردان جوان هم میهن با خواست های مشخص و با رفتار مدنی مطالبات خود را مطرح کرده اند تحت عنوان  اغتشاشات موردی وابسته خارج معرفی کرده و از بزرگی آن بکاهد. با این نگاە اعتراضات را پایان یافته و قابل کنترل فرض کرده اند. ادامه این رویکرد می تواند تصمیم گیرندگان را از درک واقعیت های جامعه دورتر کرده و بر زخم های ایجاد شده نمک بپاشد. 🔹 ادامه لجبازی با جوانان و نادیده گرفتن خواست های قانونی نسل جدید با این تحلیل که اعتراضات دشم ساخته بوده وبا قوه قهریه قابل کنترل بوده و پایان یافته است, موجب افزایش خسارات انسانی  حیثیتی و مادی به کشور می شود. بی تردید این اصرار نامعقول, اوضاع را بدتر خواهد کرد. 🔹 یکی از کاستی های اولیه اعتراضات, فقدان رهبری و سازماندهی و در نتیجه نبود جریان شناسنامه دار و شفافی بود که مسئولیت تجمعات و حرکت های اعتراضی را برعهده بگیرد. همین نقص بود که گروه های براندار را به طمع انداخت که می توانند رهبری جنبش را در دست بگیرند درحالیکه ماهیت این اعتراضات و روش مدنی آن با خواست ها و روش های گروه های خارج نشین متفاوت بوده و هست. هنور هم عدم ورود علنی و شفاف نهادهای مدنی نظیر جامع معلمان, دانشجویان, کارگران و امثالهم, موجب تداوم  بی سر ماندن جنبش و در نتیجه سردرگمی و فقدان اثربخشی آن  خواهد شد. 🔹 اگر قانع شده ایم این اعتراضات یک جنبش مدنی بوده  ـ و نه انقلاب و نه اغتشاش ـ ضامن در امان ماندن آرمان هایش و تداوم حضور فعالان مدنی در صحنه احقاق حقوق و مطالبات منتهی به تغییر روش های حکمرانی, این است که  عناصر درگیر اعم از کنشگران و رهبران جامعه و نهادهای مدنی و دولتمردان به قواعد مدنی ذاتی جنبش پایبند بوده و اهداف خود را نه با روش خشونت آمیز و انکار واقعیات بلکه در رویه دموکراتیک و رفتار مدنی جستجو کنند. توسعه: کانال اختصاصی سیدهاشم هدایتی t.me/KDproblems

داخی ئەنفاڵ! ئەمن خاکێکی دابەش بووم, خودایە تا بە کەی ئەستەم گەلێکی بەختی هەر ڕەش بووم, خودایە تا بە کەی ئەستەم لە سەر سینگی ئەمن دانیشتوە دوژمن بە بێ ڕەحمی دەڵێش هەر نیت, وەلێ هەش بووم, خودایە تا بە کەی ئەستەم هەڵەبجەو داخی ئەنفاڵ و  دەیان زام و برینی تر کراو هێشتاکو هەر گەش بووم, خودایە تا بە کەی ئەستەم دەزانم کاتی سەر خەرمان, دەبوویا بایی دەس شەن بم ببوورن گەر وەکوو تەش بووم,  خودایە تابە کەی ئەستەم خەیاڵی وام بە سەردا دێ, گرۆی خۆی ئادەمیزادم کەچی دیلی گرۆی قەش بووم, خودایە تا بە کەی ئەستەم وەکوو باڵاندەیەکی ڕێگە گوم کردوو چ حەیرانم نەچیری دەس گولەو کەش بووم, خودایە تا بە کەی ئەستەم تەماوەر بووم برابەش  بێت و بیدا بەش, کەچی ئاوا بەبێ پشک و بەش و وەش بووم, خودایە تا بە کەی ئەستەم بەڵێنم پێ درا سەدجار, کە خاوەن ژێگە و خاکم دەبا بووما بەڵا نەش بووم, خودایە تا بە کەی ئەستەم بەڕێز و خێوی حورمەت بووم, بە دەستی نابرای ناکەس وەها تووشی پەن و یەش بووم, خودایە تا بە کەی ئەستەم چ پەیمانم لە گەڵ بەستن بە فێڕۆ چوو هەموو دڵپڕ ئەدی تووشی گەن و خەش بووم, خودایە تا بە کەی ئەستەم س.ه.هیدایەتی(دڵپڕ) ۱۴۰۲/۱/۲۷ توسعە: کانال اختصاصی سیدهاشم هدایتی t/me@KDproblems

🍎سێوی سووری خۆرەتاو ڕۆژێک دێم و لەگەڵ خۆم پەیامێک دێنم ڕۆشنایی دەڕژێنمە ناو ڕەگەکانتانەوە بەدەنگی بەرز هاوار ئەکەم: هۆ ئەو کەسانەی سەوتەکانتان پڕە لە خەون سێوم هێناوە، سێو سێوی سووری خۆرەتاو دێم و گوڵێکی یاس دەدەم بەدەستی گەدایەکەوە بە ژنێکی شۆخیی گۆل گوارەیەکیتر دەبەخشم بە کوێرەکان دەڵێم: سەیری باخ کردن چۆنە دەبمە گەڕۆکێک و کۆڵان بە کۆڵان دەگەڕێم بانگەواز دەکەم: هۆۆۆی: شەونمم پێیە شەونم ڕێبوارێک ڕاستیەکانم پێ دەڵێت: شەو تاریکییە کاکەشانێکی پێ دەبەخشم کچۆڵەیەکی شەل لەسەر پردێک ڕاوەستاوە کۆپلەیەک ئەستێرەی بۆ دەکەمە ملوانکەیەک و دەیخەمە ملیەوە هەرچێ دژوێنی سەر لێوەکانە دەیانسڕمەوە هەرچێ دیوار هەیە لە بێخیان دێنم دەڵێم بە جەردەکان: ئەوە کاروانێک بەڕێوەیە، بزەی سەرلێوی پێیە هەورەکان لەت لەت دەکەمەوە من گرێیان دەدەم پێکەوە: چاوەکان لەگەڵ خۆر دڵەکان لەگەڵ عیشق سێبەرەکان لەگەڵ ئاو لقەکان لەگەڵ با خەونی منداڵەکان دەبەستم بە ویرەی بەرزە چڕەکانەوە بەرزە حەوایلەکان دەبەم بەرەو ئاسمان گوڵدانەکان ئاو دەدەم دێم و لەبەر دەمی ئەسپەکان و گاکاندا ئاڵفی سەوزی نەوازش دەڕژێنم مانگایەکی تینوو دێت و سەتڵێکی پڕ لە شەونمی پێیە کەرێکی تەمەندار وابەڕێوە من مەگەزەکانی لێ دوور دەکەمەوە دێم و لەسەر هەر دیوارێکەوە گوڵی مێخەکێک دەچانم لە لای هەر دەلاقەیەکەوە شێعرێک دەخوێنمەوە بە هەر قاڵاوێک کاجێک دەبەخشم دەڵێم بە مار: چ باشکۆیە بۆق ئاشت دەکەمەوە ئاشنا دەکەمەوە دەڕۆم بەڕێوە نوور هەڵ دەمژم خۆشم دەوێت خۆشم دەوێت ـ ـ ـ ـ گەڕۆک ـ دورەگرد ویرە ـ زمزمە بەرزەچڕ ـ زنجرە ـ جیریرک بەرزەحەوایلە ـ بادبادک بۆق ـ قرباغە ➖سوهراب سپهری ➖وەرگێڕ: س.ه.هیدایەتی( دڵپڕ) #نیشتمان_قلم 🆔 @nishtmanghalam 🌐https://nishtmanghalam.ir

آسیب شناسی جنبش ژینا(قسمت دوازدهم) دستاوردها و پیامدها 🔹 اعتراضات سال گذشته را می توان اولین حرکت فراگیر مردمی سراسری دانست که به صورت مدنی درکف خیابان رخ داد. پیشتر نیز  اعتراضاتی مدنی به صورت پراکنده و موردی (کارگری و دانشجویی و معلمان) و نیز اعتراض به نتایج انتخابات سال ۸۸  در برخی از شهرها رخ داده بود اما این اعتراضات نشان داد که فعالان جامعه, کنش مدنی را اثربخش تر از رفتارهای خشونت آمیز می دانند! 🔹 غالب احزاب و شخصیت های اصلاح طلب از اعتراضات حمایت کرده و حتی خود نیز از مراجع قانونی درخواست مجوز کردند که البته همچون گذشته با مخالفت نهادهای دولتی مواجه شد. انتشار طومارهای  حمایتی متعدد از سوی صدها فعال مدنی, سیاسی تحول طلب شناخته شده کشور برای حمایت از معترضان نیز دستاورد ارزشمندی بود که فعالیت کنشگران کف خیابان را با فعالان فرهنگی  اجتماعی و سیاسی پیوند داد! 🔹 بخش مهمی از نهاد روحانیت در حوزه های علمیه کشور از اعتراضات مردمی حمایت کردند. بیان شفاف مواضع برخی از مراجع تقلید شیعی, علمای کُردستان و بلوچستان, همراهی و پیوند مبارکی بود بین اقشار معترض و رهبران مذهبی جامعه. 🔹 همراهی بخش قابل توجهی از ایرانیان خارج از کشور در حمایت از اعتراضات داخلی با آن حجم و نظم تقریبا کم نظیر,  گرچه با سوء استفاده برخی از گروه های اپوزسیون همراه بود اما انکار نمی توان کرد که وجه غالب آن  افراد خواهان حمایت از رفتار مدنی معترضان داخلی بودند و  ربطی به گروه های مسلح یا سلطنت طلب نداشتند. 🔹  درخواست های برخی افراد و گروه های خارج نشین از کشورهای خارجی برای برخورد با حکومت و  تشدید تحریم ها و حمله به کشور, گرچه لکه ننگی بود بر پیشانی عاملان آن اما برای ایجاد مرزبندی بین خواست ها و مطالبات معترضان داخلی و گروه های خارج نشین دستاورد مهمی به شمار رفت. 🔹 وادار شدن بخش قابل توجهی از نیروهای سنتی اصولگرای درون حاکمیت برای همراهی نسبی با معترضان که  منجر به شکاف جدی بین نیروهای حاضر درحاکمیت شده و هنوز هم ترکش های آن در محافل مختلف دانشگاهی، حوزه وی، مطبوعات و فضای مجازی مشهود است را نباید دست کم گرفت. 🔹  همصدایی غالب کشورهای اروپایی و آمریکا در تقبیح سرکوب معترضان خیابانی و موضع گیری های تند برخی از قدرت های اروپایی علیه حکومت به این مناسبت, گرچه با خودداری همه آن کشورها در مورد اقدام عملی علیه حکومت نظیر کاهش سطح روابط دیپلوماتیک و یا بستن سفارت خانه ها و یا اخراج سفرای ایران, همراه بود اما در برگیرنده پیام مهمی بود برای همگان و نشان داد که کشورهای دنیا درچارچوب منافع خود تصمیم گیری می کنند و نه الزاما در حمایت از حقوق مردمان معترض دیگر کشورها. 🔹 پرهیز از اعمال خشونت نظام مند گروه های شناخته شده مسلح مخالف نظام در جریان اعتراضات به بهانه حمایت از اعتراضات, باوجود بمباران مقرهای شان می تواند نشانگر رسیدن آن گروه ها به یک بلوغ سیاسی نسبی باشد. آنان دریافتند هرگونه فعالیت نظامی علیه حکومت به منزله نابودی جنبش مدنی و مسالمت آمیز معترضان در داخل کشور خواهد بود. کما اینکه برخی ار سران آنان بارها در مورد پرهیز معترضان داخلی از اِعمال خشونت هشدار دادند. چه بسا این تجربه آنان را در مورد اثربخشی و تداوم مبارزه مسلحانه به تردید بیندازد. 🔹 برخورد شدید با معترضان دربرخی از شهرها که با تلفات زیاد همراه بود و دستگیری های گسترده چند ده هزار نفری, گرچه با فرمان عفو رهبری برای آزادی اکثریت قریب به اتفاق دستگیر شدگان تاحدی کمرنگ شد اما اعدام سریع و بی پروایانه چند جوان معترض از پیامدهای رنج آور حوادث شش ماهه دوم سال 1401 بود. شاید بتوان گفت آزادی همه معترضان – جز تعداد اندکی که هنوز درزندان های کشور باقی مانده و منتظر احکام قضایی هستند – نشان داد نظام به این واقعیت رسیده است که اِعمال خشونت بیشتر نه تنها به کنترل این اعتراضات نمی انجامد بلکه  ممکن است اوضاع را بدتر کند. اگر این واقع بینی به بازنگری در سیاست های غلط  بینجامد – که نشانه هایی از آن را می توان از زبان و قلم برخی عناصر حکومتی مشاهده کرد – شاید بتوان امیدوار شد  درآینده روند حکمرانی مسیر دیگری را طی کند وگر نه باید آرامش کنونی کشور را موقتی دانسته و جریان نارضایتی و اعتراضات مردمی را به عنوان آتش زیرخاکستر به شمار آورد. 🔹 امید می رود همراهی مرم در سراسر کشور با شعار مدنی "زن،زندگی و آزادی" که درنوع خود حرکت تازه ای بود با محوریت زنان, به سان طرحی نو, نوید بخش  کنش های مدنی مسالمت آمیز و خشونت پرهیز در مسیر دمکراتیزه شدن رفتار مردم در آینده باشد. توسعه: کانال اختصاصی سیدهاشم هدایتی t.me/KDproblems

خواهد کرد. اگر این واقع بینی به بازنگری در سیاست های غلط بینجامد – که نشانه هایی از آن را می توان از زبان و قلم برخی تریبون ها مشاهده کرد – شاید بتوان امیدوار شد درآینده روند حکمرانی مسیر دیگری را طی کند وگر نه باید آرامش کنونی کشور را موقتی دانسته و جریان نارضایتی و اعتراضات مردمی را به عنوان آتش زیرخاکستر به شمار آورد، امری که بسیاری از تحلیلگران اجتماعی برآن مهر تایید می نهند. 🔹 همراهی مرم در سراسر کشور با شعار مدنی "زن،زندگی و آزادی" که درنوع خود شعار جذاب و تازه ای بود که با محوریت زنان مطرح شد, نویدبخش آغاز کنش های مدنی مسالمت آمیز و خشونت پرهیز بوده و امید می رود درآینده نیز گسترش یابد. شاید استقبال از این شعار باعث شود برخی از گروه های مسلح خارج از کشور, مبارزه پرهزینه و نااثربخش مسلحانه را کنار نهاده و با برگزیدن روش مدنی و مسالمت آمیز خواست ها و مطالبات مردم را پی گرفته و حضور پر رنگ تری در کنشگری سیاسی و مدنی داخل کشور داشته باشند. توسعه: کانال اختصاصی سیدهاشم هدایتی t.me/KDproblems

آسیب شناسی جنبش ژینا(قسمت دوازدهم) دستاوردها و پیامدها 🔹 جنبش ژینا همانند هر پدیده اجتماعی دیگر می تواند دستاوردها و پیامدهای مختلفی را در پی داشته باشد. در حد اطلاعات و فهم خود, بدون تفکیک و دسته بندی و اولویت بندی، به مواردی از آن اشاره می کنم: 🔹 اعتراضات سال 1401 که با فراز و نشیب هایی قریب پنج ماه به درازا کشید را می توان اولین حرکت فراگیر مردمی سراسری معترضان به عملکرد نظام جمهوری اسلامی دانست که به صورت مدنی درکف خیابان و در عرصه جامعه رخ داد. البته پیشتر نیز برخی اعتراضات مدنی به صورت پراکنده و موردی و صنفی (کارگری و دانشجویی و معلمان) و نیز اعتراض به نتایج انتخابات سال ۸۸ در برخی از شهرها رخ داده بود اما به نظر می رسد این اعتراضات با وجود هزینه های انسانی غیرقابل انکار مصداقی عینی بود که نشان داد فعالان جامعه, کنش مدنی را اثربخش تر از رفتارهای خشونت آمیز می دانند! 🔹 احزاب و شخصیت های اصلاح طلب به صورت شفاف ازاعتراضات خیابانی حمایت کرده و حتی خود نیز از مراجع قانونی درخواست مجوز برای همراهی با اعتراضات خیابانی را کردند که البته همچون سالیان گذشته با مخالفت نهادهای دولتی مواجه شد. انتشار طومارهای حمایتی متعدد از سوی صدها فعال مدنی و سیاسی و شخصیت های تحول طلب شناخته شده کشور برای حمایت از مطالبات مسالمت آمیز معترضان در مناسبت های مختلف نیز دستاورد ارزشمندی بود که فعالیت کنشگران کف خیابان را با فعالان فرهنگی اجتماعی و سیاسی پیوند داد! 🔹 بخش مهمی از نهاد روحانیت در حوزه های رسمی کشور از اعتراضات مردمی مسالمت آمیز و خواست ها و مطالبات معترضان حمایت کردند. بیان شفاف مواضع برخی از مراجع تقلید شیعی, علمای کُردستان و بلوچستان ـ به ویژه مرجع نامدارشان مولوی عبدالحمید ـ همراهی و پیوند مبارکی بود بین اقشار معترض و رهبران مذهبی جامعه. 🔹 همراهی بخش قابل توجهی از ایرانیان خارج از کشور در برخی از کشورهای اروپایی به صورت مسالمت آمیز درحمایت از اعتراضات داخلی با آن حجم و نظم تقریبا کم نظیر, گرچه با سوء استفاده برخی از گروه های اپوزسیون برانداز همراه بود اما انکار نمی توان کرد که وجه غالب آن افراد خواهان حمایت از رفتار مدنی معترضان داخلی بودند و اقدام شان ربطی به خواست و اراده گروه های مسلح یا سلطنت طلب نداشت. 🔹 علنی شدن درخواست های مکرر برخی افراد و گروه های برانداز خارج نشین از قدرت های جهانی برای برخورد سیاسی و تشدید تحریم ها و حتی حمله به کشور برای براندازی حکومت, گرچه لکه ننگ تاریخی بود بر پیشانی عاملان آن اما برای ایجاد مرزبندی بین خواست ها و مطالبات معترضان داخلی و گروه های خارج نشین دستاورد مهمی به شمار می آید. 🔹 وادار شدن بخش قابل توجهی از نیروهای سنتی اصولگرای شریک درحاکمیت برای همراهی نسبی با معترضان که در قالب هشدارهای مکرر درمورد توجه به خواست معترضان مطرح شد و منجر به شکاف جدی بین نیروهای حاضر درحاکمیت شده و هنوز هم ترکش های آن در محافل مختلف دانشگاهی، حوزه وی، مطبوعات و فضای مجازی مشهود است را نباید دست کم گرفت. 🔹 همصدایی غالب کشورهای اروپایی و آمریکا در تقبیح سرکوب معترضان خیابانی و موضع گیری های تند برخی از قدرت های اروپایی علیه حکومت به این مناسبت, گرچه با خودداری همه آن کشورها در مورد اقدام عملی علیه حکومت نظیر کاهش سطح روابط دیپلوماتیک و یا بستن سفارت خانه ها و یا اخراج سفرای ایران, همراه بود اما در برگیرنده پیام مهمی بود برای همگان و نشان داد که کشورهای دنیا درچارچوب منافع خود تصمیم گیری می کنند و نه الزاما در چارچوب حقوق مردمان معترض دیگر کشورها. 🔹 پرهیز از اعمال خشونت نظام مند گروه های شناخته شده مسلح مخالف نظام در جریان اعتراضات به بهانه حمایت از اعتراضات, باوجود بمباران مقرهای احزاب کرد می تواند نشانگر رسیدن آن گروه ها به یک بلوغ سیاسی نسبی باشد. آنان دریافتند درشرایط کنونی هرگونه فعالیت نظامی علیه حکومت به منزله نابودی جنبش مدنی و مسالمت آمیز معترضان در داخل کشور خواهد بود. کما ابنکه برخی ار سران آنان بارها در مورد پرهیز معترضان داخلی از اِعمال خشونت هشدار دادند. 🔹 برخورد شدید با معترضان دربرخی از شهرها که با تلفات زیاد همراه بود و اقدام برای دستگیری های گسترده چند ده هزار نفری, گرچه با فرمان عفو رهبری نظام برای آزادی اکثریت قریب به اتفاق دستگیر شدگان تاحدی کمرنگ شد اما اعدام سریع و بی پروایانه چند جوان معترض از پیامدهای رنج آور حوادث شش ماهه دوم سال 1401 بود. 🔹 گرچه شدت در برخورد با معترضان موجب فضای تنفر در میان مردم و فعالان مدنی شد اما شاید بتوان گفت آزادی همه معترضان – جز تعداد اندکی که هنوز درزندان های کشور باقی مانده و منتظر احکام قضایی هستند – نشان داد نظام به این واقعیت رسیده است که اِعمال خشونت بیشتر نه تنها به کنترل این اعتراضات نمی انجامد بلکه اوضاع را بدتر

باخ! ـ ـ ـ ـ باخی وشک و بێ سەمەر! تاکەی بە هیوا بم ئەدی هەر بەهارە دێت و دەڕوا, ئارەزووم نایێتە دی ساڵێ سەرماو, ساڵێ وشکیی و, ساڵێ تاڵان و بڕۆ وشکە چاوی من بە دەرکەو, دانە مێوەیکم نەدی ڕۆژێ داخی بەش بڕاوی, ڕۆژێ جەنگی بەش بەران نابڕێ لەو دەرک و بانەی, دڵڕەقی و کینەو بەدی باخەوانی تۆ منم, بۆ؟ جەردە وا بە, سەرتەوە زاڵی سەرتن ناکەس و ژەژ , خۆی و بنچ و بن جەدی ساڵەهایە گوێچکەم پڕ بووگە لە, گەلخوازی گەل گشت لە بیری دەس بڕی بوون, هەر برایێکم کە دی هەر کەسێ هات و بە ناوی تۆوە وێردێکی پژاند نەمدی بێجگە ئافەت و وەی, وشکە, پیتی سەرمەدی ئەو هەموو دەستەم هەوا کرد تاوە باران لێت بدا مستی قوچاند, چاوی لێت بەست, تەخت و بەخت و گونبەدی چەن تەوافی بارگاهی شێخ و سەیدم کردوە ناتە دەر پرشنگی نوورێ, بەختی ڕەش بوو, مەرقەدی چی بڵێم هیوا بڕاوە, چاوەڕێ ناکەم, بە دڵ کەوتمە بەر شەرمەزاری و,  ڕەنجەڕۆیی, بێ حەدی دڵپڕی ئەم زێدە, پەس کەی, دەردی چارەسەر دەبێ هەر وەکوو سێزدەی بە نەحسی, بەختەکەی کریا شەدی س.ه.هیدایەتی(دڵپڕ) ۱۴۰۲/۱/۱۳ t.me/KDproblems