اندیشه‌هایِ حقوقِ عمومی

#ایران_حسینی #ایران_امام‌رضا

شاید یکی‌از کارویژه‌های اصلیِ زیارت، مخصوصا زیارت آقا امام رضا صلوات الله علیه برای ما ایرانی‌ها، مکث است؛ توقفی کوتاه و شیرین پس از روزها و روزها دویدن‌های در دنیایِ فانتزیِ امروزی برای تامّل و تدبّر برای چند سوال اصلی و کلیدی : از کجا آمده‌ام؟ آمدنم بهر چه بود؟ به کجا میروم ؟ و در نهایت: ای #شاه_خراسان! آخر ننمایی وطنم؟ و به همین سبک شاعرانه مولانا از امام مهربانی‌ها بخواهیم : تا به تحقیق مرا منزل و ره ننمایی یک دم آرام نگیرم، نفسی دم نزنم... و تا به آن منزل نرسیم و نرویم کاری نکرده ایم؟

زیرِ شمشیرِ غمش رقص‌کُنان باید رفت کـ‌آن که شد کشتهٔ او نیک سرانجام افتاد #دارالذکر

دکتر عبدالکریمی در کلیپی حضور گسترده مردم در تشییع پیکر رهبر شهید را به «رفراندوم» تعبیر کردند؛ تعبیری که خود بلافاصله آن را به «خودآگاهی عظیم ملی و تاریخی» پیوند زدند. واضح است که ما اینجا در نسبت با کاربرد واژه رفراندوم، با یک «استعاره مفهومی» روبه‌رو هستیم، نه یک واژه و مفهوم حقوقی صرف! حالا این وسط، عده‌ای دست به قلم شدند که ای وای عبدالکریمی معنی رفراندوم را نمی‌داند! رفراندوم بار حقوقی دارد و او گرفتار ساده‌سازی و خلط مفاهیم علمی است، رفراندوم خیابانی اصلا کجای علم و حقوق و قانون آمده و... (پشت دست سفسطه‌گری آقای زیدآبادی بازی نکنید دوستان) نیازی به این همه قلم‌فرسایی علیه عبدالکریمی نیست. مسئله ساده است: ایشان که آگاهانه این واژه را به کار بردند (و حتی بلاگرهایی که شاید از سر ناآگاهی این روزها این واژه را به کار می‌برند) از نظر شناختی در حال «نگاشت استعاری» هستند؛ یعنی هم‌نشین کردن «تکثر حضور و عاملیت آگاهانه در خیابان» با «بیشینهٔ عاملیت آگاهانه در رفراندوم». ( البته انتظار ندارم درکی از کاربست استعارهٔ مفهومی داشته باشید) این دست حملات به دکتر عبدالکریمی نه از سر دغدغهٔ دقت علمی شما، بلکه حاصل تضادهای قبیله‌ای و ناخرسندی از مواضع مستقل اوست و ذیل هجمه به شخص معنا می‌گیرد. ولی با فرار از فهمِ استعاری، پشت نقاب واژه‌گرایی صوری گیر می‌کنید، که حاصلش چیزی جز سفسطه نیست و دچارش شده‌اید. ┄┄┅┅┅ ☫🇮🇷☫ ┅┅┅┄┄ @tina_ch_amin

قال امیرالمومنین علیه السلام : مَن أَصلَحَ فِیما بَینَهُ وَ بَینَ اللّه أَصلَحَ اللّه فِیما بَینَهُ وَ بَینَ النّاس. هر کس رابطه اش را با خدا اصلاح کند، خداوند رابطه او را با مردم اصلاح خواهد نمود.

یادداشت وارده: برخی نوشتند: این تشییع، رفراندوم نیست چون در اصل ۵۹ قانون اساسی، بحث (اعمال قوه مقننه) آمده است... استناد به اصل ۵۹ قانون اساسی برای تحلیل این تشییع تاریخی و بی نظیر ، مصداقِ کاملِ یک خطای فاحش در مبانی است. بگذارید خیلی ساده و همه‌فهم بگویم: «سند خانه را با قبض آب اشتباه گرفته‌اند.»؛ سندِ خانه، مبنای مالکیت است (مشروعیت)؛ قبضِ آب، یک مصرفِ جاری در درون خانه (قانون‌گذاری). این تعبیر می‌گوید طرف مقابل، اصلِ نظام را با یک سازکار درونِ نظام قاطی کرده است - خطایی که هر آدم عادی هم می‌فهمد چقدر مایه تعجب است.- اصل ۵۹ ناظر بر اِعمال قوهٔ مقننه است، نه سنجش مشروعیت نظام. مشروعیت، در مبانی پذیرفته شده خودتان، مولودِ ارادهٔ قوهٔ مؤسس است؛ قوه‌ای که فراتر از نهادهای موضوعهٔ قانون اساسی ایستاده و اساساً این نهادها، معلولِ ارادهٔ اویند. تفکیک این دو، از چنان بداهتی در حقوق عمومی برخوردار است که خلط آن، یا نشان از فقدان سوادِ مقدماتی دارد، یا حکایت از تحریف عامدانه یا بغض نسبت به حماسه حضور مردم در خیابان و تشییع. قضاوت با مخاطب! اگر این تشییع، صرفاً «یک پدیدهٔ اجتماعیِ» بود، باز هم استدلالِ شما با تکیه بر نظریهٔ قوهٔ مؤسس فرو می‌ریخت. اما ماجرا از این هم فراتر است: این تشییع، دقیقاً همان اراده‌ای را فریاد زد که در سال ۵۷ نظام را تأسیس کرد. شعارها، نمادها، جهت‌گیری‌ها همه و همه، بازتولید بی‌کم‌وکاستِ همان ارادهٔ مؤسسی است که این ساختار سیاسی را بر پا کرد. بنابراین، بحث بر سر «یک تجمع» نیست؛ بحث بر سر اعلامِ مجددِ بنیان توسط همان قوهٔ مؤسسِ سال۵۷ است. وقتی قوهٔ مؤسس، خود مستقیماً لب به تأییدِ نظام می‌گشاید، ارجاعِ این فعل به یک سازوکارِ درون‌نظام به نام رفراندومِ تقنینی، چیزی جز تجاهلِ نظری نیست. و اینجاست که باید به پارادوکسِ عمیقِ فکریِ شما پرداخت. سال‌هاست در کلاس‌ها و تریبون‌ها یقه می‌درانید که «صرفا‌ً ارادهٔ عمومی فصل‌الخطاب مشروعیت است». اکنون که این اراده، بی‌واسطه، و با همان محتوای مؤسسِ ۵۷ در تشییع امام شهید ملت در خیابان ظهور کرده، ناگهان به صندوقِ محدودِ یک اصلِ خاص پناه می‌برید؟ این را چه می‌توان بنامیم جز تاکتیکِ مزوّرانهٔ فرار از واقعیت؟ واضح‌تر بگویم: حضور میلیونی در تشییع، ردِّ رفراندوم نیست؛ 《تعالیِ》 آن است. رفراندومِ تقنینی، پدیده‌ای است محدود به موضوع، مقیّد به پرسش، و محصور در سازوکارهای شکلی. تجمع میلیون‌ها شهروند در تشییع امّا، اعلامِ بی‌چون‌وچرایِ بقایِ کلیتِ نظام توسط همان اراده مردمی است که روزی آن را تاسیس کرد. قیاس این دو، قیاسِ پیاله با اقیانوس است که در یک کلاسِ درسِ ترم دوم حقوق هم پذیرفتنی نیست. و اما واقعیتِ انکارناپذیر: جمهوری اسلامی نظامی است که مشروعیتش در تاروپودِ تاریخ و حافظهٔ یک ملّت تنیده شده و این تشییع تاریخی، سندِ زندهٔ این مدعاست. این یک فصل‌الخطاب است، نه یک نظرِ حقوقیِ قابل تأویل. هیچ تحلیلی، هرقدر هم آبستراکت و پر لفّاظی، یارای خدشه در این واقعیتِ عینی را ندارد. جالب اینجاست که همین جماعت، تا دیروز‌ در تجمع چند ده نفره و بعضا اجیر شده برای ما از «حقوق اساسی» و «رفراندوم» 《اراده مردم》 سخنرانی می‌کردند. چه طنزِی…. و سؤال آخر، صرفاً از باب نصیحت: با این سطح از تحلیل برای آن عنصر مطرودِ قی‌شده، پیش‌نویسِ قانون اساسی ننویسید! بیچاره‌ترش می‌کنید! پیشنهاد می‌کنم کمی موقع استدلال‌های حقوقی، نسبت به وطن و کشور و احساسات این مردم نجیب و مظلوم ، حس مهربانی داشته باشید و مرتب پاس گل به دشمنان و عموهای آن‌ور آبی ندهید! آنها قاتلین بچه‌های میناب هستند. راستی اصلا می‌دانید کمک‌های عموهای شما با چند ده دانش اموز مینابی چه کرد؟ یا در پاسخ باز هم می‌گویید احساس در حقوق جایی ندارد؟!

زیرِ بیرقِ علمدار

کسی نوشت که این تشییع، رفراندوم نیست چون در اصل ۵۹ قانون اساسی، بحث (اعمال قوه مقننه) آمده است... مگر کسی که چنین تیتری را می‌زند مرادش از رفراندوم، موضوع اصل ۵۹ یا موضوع اصل ۱۷۷ (بازنگری قانون اساسی) یا چنین نهادی به مفهومِ حقوقیِ مذکور در قانون اساسی است.... از بغض نسبت به این مردم نجیب و عزادار خارج شوید و بعد تحلیل ارائه دهید... تا دیروز همین شمایان، تجمع ده نفره را هم رفراندوم علیه حکومت تلقی می‌کردید و می‌گفتید که به خاطر این تجمعات و اعتراضات دیگر چیزی در این کشور اعتبار ندارد و الان که میلیونها نفر در چند روز و در چند شهر، پای این کشور ایستادند را نادیده می‌گیرید و هر طوری شده می‌خواهید این جمعیت را نشانه بگیرید... خسر الدنیا و الآخرة ذلک هو الخسران المبین...

ز هر شش سوی بگریزم در #آن_حضرت درآویزم که بس دلبند و زیبایی که سبحان الذی اسری مولانا #شمس_الشموس

#علامه_جوادی_آملی بی‌نظیرند. این نامه از طرف استاد ایشان #علامه_طباطبایی رضوان‌الله تعالی علیه خواندنی است: قم ـ خدمت ذی شرافت فخر الاعلام و زبده المحققین العظام حجت الاسلام آقای جوادی دامت بركاته مشرف آید. به عرض شریف می رساند: امیدوارم كه قرین عافیت و موفقیت بوده و پیوسته از عنایات عالیه حق عزّ اسمه و توجّهات سامیه حضرت ولیّ عصر ارواحنا فداه بهره مند می‌باشید. با حذف مقدمات عرض می‌شود كه آقایان متصدّیان امور مدرسه حقّانی در خصوص درس فلسفه كه از جنابعالی توقع داشتند و دارند به تصوّر اینكه بنده زورم به جناب عالی می رسد! و اگر جدا خواهش كنم رد نخواهید كرد، بنده را تحت فشار قرار داده اند و حقّا هم اگر جنابعالی نپذیرید، این درس متروك خواهد شد. لذا جدّا خواهشمندم از هر راه امكان پذیر اگر چه كم و زیاد خالی از مشقّت نباشد این مسئله را پذیرفته یك ساعتی برای این تدریس اختصاص بدهید و ضمنا ما را نیز از فشار آقایان نجات دهید. ان تنصرواالله ینصركم و یثبت اقدامكم . والسلام علیكم و رحمة الله محمد حسین طباطبایی.۱۳ رجب ۵۰. @publiclawthoughts

أللهم إنه نزل مجاهدا موحدا أللهم أللهم أللهم إنه نزل عندک شهیدا أللهم إنه نزل عندک قتیلا لإاسلام قتیلا لامة مسلما @publiclawthoughts

#علامه_جوادی_آملی بی‌نظیرند. این نامه از طرف استاد ایشان #علامه_طباطبایی رضوان‌الله تعالی علیه خواندنی است: قم ـ خدمت ذی شرافت فخر الاعلام و زبده المحققین العظام حجت الاسلام آقای جوادی دامت بركاته مشرف آید. به عرض شریف می رساند: امیدوارم كه قرین عافیت و موفقیت بوده و پیوسته از عنایات عالیه حق عزّ اسمه و توجّهات سامیه حضرت ولیّ عصر ارواحنا فداه بهره مند می‌باشید. با حذف مقدمات عرض می‌شود كه آقایان متصدّیان امور مدرسه حقّانی در خصوص درس فلسفه كه از جنابعالی توقع داشتند و دارند به تصوّر اینكه بنده زورم به جناب عالی می رسد! و اگر جدا خواهش كنم رد نخواهید كرد، بنده را تحت فشار قرار داده اند و حقّا هم اگر جنابعالی نپذیرید، این درس متروك خواهد شد. لذا جدّا خواهشمندم از هر راه امكان پذیر اگر چه كم و زیاد خالی از مشقّت نباشد این مسئله را پذیرفته یك ساعتی برای این تدریس اختصاص بدهید و ضمنا ما را نیز از فشار آقایان نجات دهید. ان تنصرواالله ینصركم و یثبت اقدامكم . والسلام علیكم و رحمة الله محمد حسین طباطبایی.۱۳ رجب ۵۰. @publiclawthoughts

●خاطره‌ای از #درس_خارج_فقه استاد شهید سید علی خامنه‌ای رضوان الله تعالی علیه. یادداشت: 《جان خود را فداى دينتان كنيد》 دکتر سید احمد حبیب نژاد [منتشر شده شده در شماره دوم نشریه دوام _انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه مازندران_] #استاد_شهید #رهبر_شهید https://t.me/publiclawthoughts

یادداشت: 《جان خود را فداى دينتان كنيد》 دکتر سید احمد حبیب نژاد نشریه دوام

این مردم، بهترین و شایسته‌ترین هستند...وای بر کارگزار و مقام و مسئولی که قدر این مردم را نداند و برای این مردم از جان مایه نگذارد و همچنان به فکر بازی‌های بچه‌گانه سیاسی و جناحی خودش باشد... امروز نمایی از #قدرت_مردم است و همین #قدرت_برتر که اینگونه قدردان جهادِ مستمر و خستگی‌ناپذیر #رهبر_شهید است، همینگونه می‌تواند گردنِ هر مسئول بی‌عرضه‌ و ناتوانی را بشکند .... این روزها هم روزهای بشارت است و هم روزهای انذار....فافهم...