Echoes

شنیدم که چون قوی زیبا بمیرد؛ فریبنده زاد و فریبا بمیرد شب مرگ تنها نشیند به موجی؛ رود گوشه ای دور و تنها بمیرد… در آن گوشه چندان غزل خواند آن شب؛ که خود در میانِ غزل ها بمیرد! گروهی بر آنند که این مرغ شیدا کجا عاشقی کرد؟ آنجا بمیرد… شب مرگ از بیم آن جا شتابد؛ کز مرگ غافل شود تا بمیرد! من این نکته گیرم که باور نکردم… ندیدم که قویی به صحرا بمیرد! چو روزی ز آغوش دریا بر آمد؛ شبی هم در آغوش دریا بمیرد تو دریای من بودی آغوش وا کن! که میخواهد این قوی زیبا بمیرد… @e_choes

شنیدم که چون قوی زیبا بمیرد؛ فریبنده زاد و فریبا بمیرد شب مرگ تنها نشیند به موجی؛ رود گوشه ای دور و تنها بمیرد… در آن گوشه چندان غزل خواند آن شب؛ که خود در میانِ غزل ها بمیرد! گروهی بر آنند که این مرغ شیدا کجا عاشقی کرد؟ آنجا بمیرد… کجا عاشقی کرد؟ آنجا بمیرد…! شب مرگ از بیم آن جا شتابد؛ کز مرگ غافل شود تا بمیرد! من این نکته گیرم که باور نکردم… ندیدم که قویی به صحرا بمیرد! چو روزی ز آغوش دریا بر آمد؛ شبی هم در آغوش دریا بمیرد تو دریای من بودی آغوش وا کن! که میخواهد این قوی زیبا بمیرد…

‏من دیگر دارد چهل سالم می‌شود، اما هیچ چیز را تا آخر خط نرفته‌ام، همه‌اش تکه‌تکه بوده، نیمه کاره، چسب و بست خورده، درست مثل کسی که تمام عمر سر سفره‌ی دیگران غذا خورده باشد. بعد، یعنی همین چند شب پیش، فکر کردم اگر باید رفت، دیر یا زود، چرا نباید زیست، همان گونه که آدم ابوالبشر اگر زنده می‌ماند همه‌ی طول حیات انسان را تا‌کنون و حتی پس از این را تجربه می‌کرد؟! توقع زیادی است، اما خوب، آدم وقتی می‌بیند دارد دیر می‌شود، عجول می‌شود. بعد هم دیدم برای دیگران هم همین طورها بوده، تکه‌تکه، ناقص؛ و این تکه‌ها، این خرابه‌های آدم‌ها انگار دارد روی سر من خراب می‌شود، طوری که می‌ترسم نکند این تتمه‌ی عمر من هم همان‌طورها بگذرد که از تو. بره‌ی گم‌شده‌ی راعی  #هوشنگ‌_گلشیری @e_choes

ساکتِ تنهاییِ من حرف بزن با شب من…

هر کام که در جهان میسر گردد چون کار به پایان رسد، ابتر گردد اینجا نبود هیچ مرادی به کمال چون صفحه تمام شد ورق برگردد #قدسی_مشهدی @e_choes

تنهایی را تاب آورده‌ایم و خاموشی را ‏و در اعماق خاکستر ‏می‌تپیم... ‏⁧ #شاملو @e_choes

همین که گاهی می‌اندیشیم که ما از خیال هم رفته‌ایم، که بی‌خیال هم شده‌ایم، باز هم مروری بر توست. در من راه فراری از تو نیست. @prague7

مایملک من، غم من است. ‏که مایملک همه‌ی ما، غممان است. از روزی به روز دیگر، از شکلی به شکل دیگر… #رضا_براهنی @e_choes

برخاسته‌ام ولی به یاد نمی‌آرم خلوتی را که برای وداع داشتم کمان کشیده می‌شود و من شانه‌هایم را از آهی طولانی بیرون می‌برم... #هوشنگ_چالنگی @e_choes

این بار شما برای ما #غزل بنویسید 👇🏻🤍

این بار شما برای ما #غزل بنویسید 👇🏻🤍

«لقد طرقتُ على بابك مُنذ أن كان شجرة!» «من بر درت از روزی که درخت بود، کوبیده‌ام...» @e_choes