کتابخانه اقتصاد و اقتصاد سیاسی

خط مقدم یا محور همه قطعات پازل در حال تکمیل شدن است و درحال آشکار شدن هم هست . کلمه مورد ادعا هرچه مهم کارکرد آن است . برانگیختن چه متافیزیک باشد و چه نباشد ساختار انگیزشی می توان اسراری پشت پرده را دنبال کند .و همین می تواند کلمه و کارکرد پنهان ان را اشکارکند . دهه ها ساختارهایی شکل گرفته که از یک سو تمایل سازندگان آن بشدت مایل به دیدن نتایج آن در زمان زنده بودنشان هستند و از سوی دیگر جنگ هژمونی جهانی از آستین نبرد دو تمدن خاکی یعنی جاده ابریشم و تمدن آبی یعنی اروپا و آمریکا هویدا می شود و یک از دمل های موجود در جهان برای پوشش دمل دیگری عریان می شود . برای انباشت سرمایه جهانی جنگ رگ حیاتی است و تفاوت در نام ملیت یا مکان و انسانهای قربانی ندارد .آنچه مشهود است در حقوق بین الملل هنوز منعکس نشده است که جنایت قانونی است و مهم نیست کدام طرف باشد . بنابراین نمی توان به ظاهر تبلیغ محور بسنده کرد بلکه باید به انتقال خط مقدم دفاعی از آسیای میانه به خاورمیانه اندیشید .این همان پشت پرده نقش های بازیگران اصلی و و پیمانکاران دست درونشان برملا می شود . برای جنگ ترقه در نمیکنند فرآیند به غایت پیچیده و توجیه کننده طی می شود و باید دقت کرد در دام نیافتاد .گرچه در پویش فرایندی جبهه گیری ها شفاف تر خواهند شد . نکته مهم آرزوی معمارسازنده دیدن نتایج کار خود است و طراح اصلی به نتایج فکر می کند . ۴ آبان ۱۴۰۲ یا ۲۶ اکتبر ۲۰۲۳

جنگ نه ، حل مساله هسته ای  آری! بنظر به حل مساله نزدیک می شویم و بازی گاز انبری هم نقش خودش را دارد پیش می برد .آهو در آخرین لحظه  شکار شدن حمله می کند و بهترین دفاع هم حمله است و راه دیگری بجز حمله باقی نمانده است . نه حاکمیت از آن مردم است و نه شرایط اجازه فرمان دوم مشروطیت را میدهد و تنها راه بدخیم در کویر سیاست جهانی باقی مانده ، یا پذیرش شرایط نکتبار که خفت بار است و قمار رست کردن در پوکر و گفتن کلمات آخر قمار باز . اما حریف رست را پذیرفته چون میداند تنها راه حل مساله هسته ای در بن بست فعلی همین است و هماهنگی با غرب را بدست آورده است  .برای رست کننده هم خانه و زندگی دیگر معنی ندارد و پای حیثیت و در تاریخ نام ماندن مهم است همانند جنگ صفویه با عثمانی که نامشان در تاریخ درس داده می شود .ودر تاریخ در دانشگاه ها بن بست تاریخی نه پس و نه پیش تدریس خواهد شد .نه روی به فرمان و نه توان پذیرش شرایط سه دهه چانه زنی ؛ چرا که هر حرکت زیگزو واگ که نه پات نه کیش و نه مات است . همانگونه که روسیه را بجنگ وادار کردن همان روش با کمی تغییر برای حل مساله هسته ای بکار گرفته شده است که منجر به جنگ بدخیم و در رفتن اوضاع خاورمیانه از دستشان نشود .پختگی انباشت سرمایه جهانی طاقت دوری ژئو پلتیک و بهتر بگوئیم ژئومارکتی را دیگر ندارد و باید راه حل روی میز و اجرا شود .از سوی دیگر هیچ شاخصی دست نخورده در درون باقی نمانده و هر حرکت  گشایش به گشودگی غیر قابل کنترل و هزینه سنگین انسانی منجر می شود و به بازی آوردن میلیونی خواهد شد که از توان قدرت فاصله نجومی دارد . و مذاکره هم جام معروف تاریخی می خواهد که فرصت سقراط فیلسوف تاریخی آن از بین رفته است و از فرمول اولش را می شود پی گرفت اما دومش از کام روزگار گذشته است و در آغاز پایان داستان سعیدی سیرجانی، جاوید نام ،روند ها پیش می رود. از جنبه انتخابات امریکا هم مساله را به نفع دموکراتها تمام خواهد کر چون اسرائیل تا زمان حل کنندگی مساله حتی به احتمال حملات دیگری در صورت پاسخ ندیدن خواهد کرد تا تاکتیک گاز انبری کار خودش را بخوبی انجام دهد. ۲۲فروردین ۱۴۰۳

🔻افزایش ۹۰ درصدی قیمت سیمان به‌دلیل قطع برق! در زمان حاضر هر کیسه سیمان بین ۱۶۰ تا ۱۷۰ هزار تومان به مصرف کننده تحویل می‌شود، این در حالی است که سه هفته قبل هر کیسه سیمان با قیمت ۸۰ تا ۹۰ هزار تومان توزیع می‌شد.

ایرنا نوشت ✍ پلیس تهران بزرگ از *ربایش جوان ۲۵ ساله تهرانی با ۸۶ میلیارد تومان سکه و دلار* در منزل وی خبر داد و اعلام کرد: ربوده شدن این جوان در شمال شرق تهران توسط همکار وی انجام شده است. ......................... قابل توجه بدون شرح با *تاکید بر اینکه چه مقدار سکه و دلار در بین مردم کنز شده است. ۸۶ میلیارد سکه و دلار!!!!*

✨بنزین؛ اولین سوژه اولین عملیات فریب کارشناسان روی ذهن دکتر پزشکیان آقای دکتر پزشکیان رئیس‌جمهور منتخب گفته‌اند: «ما در کشور ناترازی انرژی داریم و در حال حاضر برای خرید بنزین، ۸ میلیارد دلار پول می‌دهیم؛ یعنی بنزین را مثلاً حدوداً ۳۰ یا ۴۰ هزار تومان می‌خریم، بعد ۱۵۰۰ تومان می‌فروشیم! خب تا کجا می‌توانیم این کار را بکنیم؟» آنچه از این اظهارات برداشت می‌شود این است که در طول مدتی که دکتر پزشکیان در ساختمان قرمز ریاست‌جمهوری مستقر شده‌اند، در معرض یک عملیات روانی سنگین قرار گرفته‌اند تا به گران‌سازی بنزین رضایت دهند. اما واقعیت چیست؟ آیا این ادعا که دولت بابت خرید بنزین ۸ میلیارد دلار پول می‌دهد، صحیح است؟ آیا واقعا دولت بنزین را ۳۰ یا ۴۰ هزار تومان می‌خرد و ۱۵۰۰ تومان می‌فروشد؟ پاسخ، خیر است! من از آقای پزشکیان خواهش می‌کنم در برابر هر ادعایی از این جنس، سوالات اساسی و راهبردی بپرسند. سوال کنند که این ۸ میلیارد دلار ادعایی دقیقا از چه منبعی تامین شده و از چه مسیری به چه کسی پرداخت شده است؟ واقعیت این است که دولت حتی یک دلار بابت خرید بنزین پرداخت نکرده است. بر اساس گزارش کارشناسان و به استناد مستندات موجود، خدمت رئیس جمهور منتخب عارضم که از سال ۱۳۸۶ تا امروز، دولت جمهوری اسلامی نفت خام را با تخفیف ۵ درصد نسبت به قیمت فوب خلیج فارس، به پالایشگاه‌های داخلی می‌دهد. اما پالایشگاه‌ها بابت نفت پولی به دولت پرداخت نمی‌کنند. پالایشگاه‌ها بنزین و ۴ فرآورده اصلی دیگر (گازوئیل، نفت سفید، مازوت و گاز مایع) را به قیمت فوب خلیج فارس با نفت دریافتی از دولت، تهاتر می‌کنند. به عبارت ساده‌تر، دولت نفت می‌دهد، ۵ فرآورده از جمله بنزین می‌گیرد، بدون اینکه ریالی رد و بدل شود. اما نکته اینجاست که پالایشگاه‌ها علاوه بر ۵ فرآورده اصلی، بیش از ۴۰ فرآورده دیگر نیز از نفت استحصال می‌کنند(معادل حدودا ۴۰۰ هزار بشکه نفت خام در روز) و به قیمت فوب به داخل کشور می‌فروشند. دقت بفرمایید! نفت را با ۵ درصد تخفیف فوب می‌گیرند، اما بدون تخفیف نسبت به فوب ۵ فرآورده به دولت تحویل می‌دهند. ۵ درصد تخفیف از یک سو، و ارزش بیشتر ۵ فرآورده نسبت به نفت خام از سوی دیگر، باعث شده دولت با وجود فروش روزانه ۲.۲ میلیون بشکه نفت به پالایشگاه‌های داخلی، بیش از ۲ میلیارد دلار به این پالایشگاه‌ها بدهکار شود! اما آنچه جدیدا اتفاق افتاده، این است که وزیر نفت آقای روحانی معتقد بود پالایشگاه‌سازی کثافت‌کاری است و پالایشگاه‌های کشور را توسعه نداد. با توجه به افزوده شدن سالانه بیش از یک میلیون دستگاه خودرو به ناوگان کشور، تقاضای بنزین بیش از عرضه بنزین رشد کرد. اینک به دلیل عدم توسعه کافی ظرفیت پالایشی کشور، دولت همان رابطه تهاتری را که با پالایشگاه‌های داخلی داشت، با پالایشگاه‌های خارجی برقرار کرده است. یعنی به پالایشگاه‌های خارجی نفت خام می‌دهد(بدون تخفیف ۵ درصد فوب) و بنزین (باکیفیت‌تر!) با قیمت فوب تحویل می‌گیرد. یعنی مع‌الاسف بر اساس تفکر یارانه پنهان، توجیه اقتصادی واردات بنزین برای دولت بیش از خرید بنزین از پالایشگاه‌های داخلی است! یک نکته جالب دیگر، تغییر ترکیب تولید پالایشگاه‌هاست. گفتیم که پالایشگاه‌ها فرآورده‌های نفتی را به قیمت فوب به داخل می‌فروشند. بنابراین، هرچه بنزین کمتری تولید کرده و فرآورده ویژه بیشتری تولید کنند، سود بیشتری می‌برند. بر اساس گزارش‌های رسمی، سهم فرآورده‌های ویژه از کل تولید، از یک درصد در سال ۸۶ به حدود ۲۰ درصد در سال ۱۴۰۲ افزایش یافته است. یعنی پالایشگاه‌ها بجای تولید بنزین و عرضه آن به شکل تهاتری با دولت و درگیر شدن با روابط مالی ناشی از هدفمندسازی یارانه‌ها، ترجیح می‌دهند محصولات دیگری تولید کرده و به نرخ جهانی به مردم بفروشند. به عبارت ساده‌تر، اگر سهم بنزین از تولیدات پالایشگاه‌ها، مانند دوره پیش از ۱۳۸۶ بود، شاید امروز کمبود بنزین نداشتیم! دفت بفرمائید که این مطلب نیز مبتنی بر نظرات کارشناسی است. اما کارشناسان متنوع‌اند و متفاوت می‌اندیشند. ما هستیم که باید تشخیص دهیم کدام نظر کارشناسی، در جهت منافع ملی است. راهکار روشن است: اولا سیاست غلط جهانی‌سازی قیمت‌ها و حاکم کردن دلار آمریکا در خاک ایران باید کنار گذاشته شود. ثانیا، انفال متعلق به دولت اسلامی است. بنگاه‌هایی نظیر پالایشگاه‌ها و پتروشیمی‌ها و شرکت‌های بازرگانی نفتی و... صرفا باید حق‌العمل ارائه خدمات خود را دریافت نمایند، نه اینکه مالک انفال فرآوری شده شوند. لطفا دقیق بخونید تا به عمق ماجرا پی ببرید! شده دو بار بخونید منظور از فوب همون قیمت جهانی نفت روی کشتی که پایین ترین قیمت محسوب میشه هست و شامل حمل و بیمه و... نمیشه .....------------------ برسد بدست جناب آقای دکتر پزشکیان☝️

ایرنا : وزارت اقتصاد اعلام کرد: آخرین گزارش وزیر امور اقتصادی و دارایی از وضعیت خزانه مربوط به پایان تیرماه یعنی پس از پرداخت حقوق کارمندان دولت بوده و طبیعتا حقوق مردادماه به تدریج و با وصولی‌های به خزانه تامین می‌شود.  وزارت امور اقتصادی و دارایی اعلام کرد: بعد از آنکه سید احسان خاندوزی وزیر امور اقتصادی و دارایی در نامه‌ای به مخبر سرپرست نهاد ریاست جمهوری موجودی خزانه را در پایان دولت سیزدهم اعلام کرد، برخی رسانه‌ها این موجودی را تقریبا «هیچ» قلمداد کرده و آن را تنها ۲.۵ درصد حقوق کارمندان در ماه برشمردند که این برداشت به دلایلی درست نیست. آخرین گزارش وزیر امور اقتصادی و دارایی از وضعیت خزانه مربوط به پایان تیرماه یعنی پس از پرداخت حقوق کارمندان دولت بوده است و طبیعتا حقوق مردادماه به تدریج و با وصولی‌های به خزانه تامین می‌شود. در نامه وزیر اقتصاد اعلام شده بود که هم زمان با نهایی شدن حساب‌های ۴ ماهه خزانه در پایان تیرماه ۱۴۰۳به اطلاع می‌رساند،‌ وفق اطلاعات خزانه‌داری کل کشور پس از پرداخت ۶۷۱ هزار میلیارد تومان مصارف بودجه عمومی دولت طی ۴ ماه بدهی خزانه بابت تنخواه بانک مرکزی صفر و خالص طلب خزانه از سازمان هدفمندی یارانه‌ها حدود ۸ هزار میلیارد تومان است که با لحاظ موجودی نقدی ۱۰.۵ هزار میلیارد تومانی، مجموعا نزدیک ۱۸.۵ هزار میلیارد تومان مثبت خواهد بود، در حالی که در مرداد ماه ۱۴۰۰ (زمان شروع دولت شهید رئیسی) ۵۳ همت به بانک مرکزی بابت تنخواه «بدهکار» بوده است. بر اساس این گزارش، در موضوع سهم استقراض و اوراق دولت از منابع بودجه عمومی از ۳۵ درصد در آخرین سال دولت قبل، به ۱۶ درصد در آخرین سال دولت شهید رئیسی کاهش یافت و طبق قانون بودجه در سال ۱۴۰۳ به ۱۰ درصد خواهد رسید. همچنین در موضوع انتشار آنی اوراق دولت نیز وفق اطلاعات خزانه‌داری کل کشور، از حدود ۲۵۰ همت ظرفیت اوراق سال جاری حدود ۷۰ درصد آن برای دولت چهاردهم باقی مانده است، در حالی که در سال ۱۴۰۰ حدود ۵۷ درصد از اوراق مصوب در قانون بودجه ۱۴۰۰ برای دولت شهید رئیسی باقی مانده بود.

⛔️چپ گرایی و نگرش منفی به جهان 👑راجر اسکروتن @cafe_andishe95

فلسفه چیست و چرا اهمیت دارد بخش هشتم قسمت سوم چگونه بهترین توضیح (explanation) را می‌توان یافت. ادامه......... جالب است که بدانیم پاردولیا (pareidolia) تنها پدیده ای نیست که در بینائی اتفاق میافتد. در شنوایی نیز شاهد چنین پدیده ای هستیم. ما واژه ها و عباراتی را میشنویم تنها به خاطر اینکه در انتظار شنیدن آنها هستیم. به عنوان مثال میشنویم که شخصی واژه ویا عبارتی را بیان میکند که در واقع چنین چیزی را بیان نکرده است. مثالی دیگر گوش کردن به نوار موسیقی و آواز از انتهای نوار به ابتدای آن است. آزمایش ها نشان داده است که اشخاص مورد آزمایش واژه هائی را شنیده اند که به آنها از قبل گفته شده بود و آنها انتظار شنیدن چنین واژه هائی را داشتند. همان آزمایش در مورد اشخاصی که چنین واژه هائی به آنها گفته نشده بود و در نتیجه انتظاری در شنیدن چنین واژه هائی را نداشتند این نتیجه را داده است که آنها فقط اصواتی بی معنی ای را شنیده اند.این نوع پاردولیا در سایر حواس نیز مشاهده شده است. نتیجه آنکه انتظارات ما شکل دهنده بخش بزرگی از تجربیات ما می‌باشند. این موضوع حتی خارج از حواس پنج گانه ما نیز مشاهده میشود. حافظه ما هم آنقدرها قابل اطمینان نیست. نه تنها انتظارات ما تعیین کننده آنچه را که به خاطر می آوریم می‌باشند، به عنوان مثال شواهدی را به یاد می آوریم که تائید کننده باورهای ماست و مدارک علیه باورهای ما به فراموشی سپرده می شوند، بلکه بعضی موارد در نظر ما بیشتر به خاطر آوردنی هستند تا سایر موارد. به عنوان نمونه اگر در شاهراهی چند خطه و با ترافیک زیاد رانندگی کرده باشیم و هر گاه در خط آهسته گیر کرده باشیم و در انتظار باز شدن ترافیک باشیم هنگامی که به گذشته باز میگردیم و یاد زمان هائی میافتیم که در ترافیک گیر کرده بودیم آنرا بیشتر به خاطر می آوریم تا هنگامی که در همان بزرگراه بدون وجود ترافیک رانندگی کرده بودیم. حتی پروسه و روند یادآوری نیز زیاد قابل اطمینان نیست. هنگامی که در حال تجربه پدیده ای هستیم، جزئیات را مانند یک دوربین ویدیو در حافظه ضبط نمیکنیم. ما بخش های مهم را ضبط میکنیم و جزئیات را نادیده می انگاریم. بعدها که آن تجربه را به خاطر می آوریم بخش های مهمی را که در حافظه ضبط کرده ایم را به یاد می آوریم ولی جزئیات را «خلق» میکنیم و از خود درمی آوریم. هنگامی که برای بار دوّم آن تجربه را به یاد می آوریم، براین باور خواهیم بود که آن جزئیات من درآوردی در واقع اتفاق افتاده اند. ما واقعه ابتدایی را دیگر به یاد نمی آوریم. ما آخرین خاطره از آن پدیده که بخشی از آن من درآوردی است را به یاد می آوریم. در این فرآیند حافظه ما از آن پدیده در طول زمان دقت خود را از دست می‌دهد. عنوان مثال اگر فیلمی را که مدتها قبل آنرا دیده ایم دوباره ببینیم متوجه میشویم که خاطره آن فیلم در ذهن ما چقدر قرین خطا بوده است. این است که در بسیاری از کشورها با سیستم قضائی پیشرفته، قضات و یا هیئت منصفه وزن زیادی به بیانات شاهد عینی ماجرا نمیدهند، به ویژه هنگامی که استرس واقعه بالاست. در این حالت مردم واقعه را آنطوریکه اتفاق افتاده است به یاد نمی آورند. در چنین موارد خاصی مردم یا جزئیات را اشتباه به یاد می آورند و یا در حالت بد تر جزییات را خلق می کنند. آنها دروغ نمی گویند بلکه این خطای حافظه آنهاست که باعث چنین اشتباهی می‌شوند. این کمبود ها و کاستی ها انگیزه اصلی توسعه و بکارگیری علوم است. متد علمی به نحوی طراحی شده است که ما رااز اشتباهاتی که در استدلال غریزی، حواس پنج گانه و حافظه رخ می‌دهد مصون بدارد. ادامه دارد..... تالار اندیشیدن https://t.me/darmoeedmohseni .

فلسفه چیست و چرا اهمیت دارد بخش هشتم قسمت دوم چگونه بهترین توضیح (explanation) را میتوان یافت. ادامه....... اجازه بدهید نگاهی اجمالی به خطاهای دیدن بیندازیم. خارج از شرایط مطلوب مانند تاریکی، استرس، احساسات شدید، کمبود خواب، تحت تاثیر مشروبات الکلی ویا داروهای روان گردان، بیماری و یا جراحت، بینائی حتی در شرایط مطلوب نیز دچار خطاهای زیادی میشود. اشخاص سالم می‌توانند در شرایط مطلوب دچار هذیان ویا اوهام شوند. این ها تنها مواردی نیستند که بینائی دچار خطا میگردد. توهم بصری optical illusion یکی از این موارد است. دریک بیابان در افق دریاچه ای ظاهر میشود که چیزی جز سرابی بیش نیست. در یک عکس که دوایر زیادی در آن وجود دارد حرکت چشم از نقطه ای به نقطه دیگر باعث این توهم میشود که دایره ها در حال حرکت هستند. مثال های فراوانی را می‌توان یافت که می‌توانند ما را دچار توهم بصری نماید. توهم بصری تنها یکی از خطاهای بینائی است. یکی دیگر از خطاهای بینائی اشتباه در تشخیص فاصله و یا عمق است. این خطا بیشتر خود را هنگامی نشان می‌دهد که به جسمی که در مقابل فضای باز و یکسانی مانند آسمانی بدون ابر قرار گرفته نگاه می‌کنیم. به عنوان مثال یک خبرنگار تلویزیونی در شهر دنور در آمریکا، چنین تصور کرده بود که دوربین تلویزیونی در جائی ویدیوئی از یو اف او ی غول آسائی گرفته که درحال پرواز بر فراز مرکز شهر دنور است. در واقع ویدیوئی بود از یک حشره که درحال عبور از نزدیکی دوربین بود. در یک مورد دیگر دو خلبان هواپیماهای مسافربری و یک خلبان جنگنده متعلق به گارد ملی در هنگام پرواز چنین تصور کرده بودند که با اسکادرانی از یو اف او ها مواجه شده اند که به قدری نزدیک بودند که امکان بروز سانحه ای هوائی میرفت. کاشف به عمل آمد که اسکادران یو اف او ها چیزی نبود جز شهاب سنگ آسمانی که در حال متلاشی شدن در فاصله دویست کیلومتری بود. بدون نقطه ارجاع، هر شخصی می‌تواند دچار این اشتباه شود که شئی کوچکی در نزدیکی را با شئی بزرگ در فاصله دوری تصور کند. اغلب اوقات ما چیزهائی را می بینیم که انتظار دیدن آنها را داریم. در آزمایش های متعددی نشان داده شده است که میشود اشخاص را متقاعد کرد که انتظار دیدن مثلا یک چراغ چشمک زن را داشته باشند و آنها نیز چنین چیزی را مشاهده کنند در حالی که چراغ چشمک زنی وجود ندارد. تائید تعصب confirmation bias تاثیر فراوانی در نوع استدلالی که مشاهده میکنیم دارد. چیزی که فیلسوفان به آن انتظار تعصب آمیز (expectation bias) میگویند و نوع مشاهده ما از جهان خارج را تحت تاثیر قرار می‌دهد. نوع دیگری از این انتظار تعصب آمیز، پاردولیا (pareidolia) نام دارد. در این حالت تصویر ویا صوتی را میبینیم و یا میشنویم و تصویر ویا صدائی که وجود ندارد را برآن منطبق میکنیم. به عنوان مثال شخصی که تصویر حضرت مریم را روی یک تکه پیتزا می بیند و یا صورتهای انسان ها را روی کوهستانهای سیاره بهرام (به عربی مریخ) مشاهده میکند. بخش بزرگی از مغز انسانها مستعد یافتن و دیدن صورت هاست که البته دلایل دگرگشتی دارد و در نتیجه تمایل به دیدن و یافتن صورت را داریم. ادامه دارد... تالار اندیشیدن https://t.me/darmoeedmohseni .

فلسفه چیست و چرا اهمیت دارد بخش هشتم قسمت اول چگونه بهترین توضیح (explanation) را میتوان یافت فلاسفه علاقه به کشف واقعیات دارند. چنانکه در بخش های گذشته دیدیم، استدلال های غریزی قابل اطمینان نیستند ولی استدلالات دقیق و محتاطانه میتوانند قابل اطمینان باشند و واقعیات را برملا کنند. نیز آگاه شدیم که دو نوع استدلال دقیق و محتاطانه وجود دارد. استدلال قیاسی و یا استنتاجی (deductive) و استدلال استقرائی (inductive). نوع استدلال دیگری نیز وجود دارد که اغلب فیلسوفان علم آنرا بهترین نوع استدلال برای کشف واقعیت میدانند. این نوع استدلال، استدلال رُبایشی (abductive reasoning) و یا استنتاج از طریق بهترین تبیین (inference to the best explanation) نام گذاری شده است. در واقع استدلال ربایشی در حوزه پزشکی بسیار عمومیت دارد. تمام تشخیص های پزشکی استنتاجی است از طریق بهترین تبیین. از طریق استدلال ربایشی است که بیشترین پیشرفت در علوم تجربی به دست آمده است. یک نظریه علمی هنگامی قابل قبول است که دریافته میشود که بهترین تبیین برای واقعیتی در جهان عینی است. هیچ مقوله ای ادراک انسان ها را از جهان به اندازه علم بسط نداده است. توماس هاکسلی (Thomas Huxley) چنین بیان کرده است که علم در واقع همان بهترین حالت حس عمومی (common sense) است. این موضوع در بعضی موارد صادق است. به عنوان مثال اگر شما در خانه تان دیدید که پنجره ای باز است و اشیاء قیمتی مفقود شده اند به این نتیجه میرسید که دزدی ای اتفاق افتاده و پلیس را از این موضوع آگاه خواهید کرد. این به طور واضحی بهترین توضیح است. شما هیچگاه به این نتیجه نخواهید رسید که ارواح مرتکب دزدی شده اند. ولی استدلال ربایشی در بیشتر موارد بر خلاف گفته توماس هاکسلی عمل میکند. چنانکه در بخش های گذشته دیدیم، حس عمومی که باعث استدلال غریزی میشود غلب اوقات اشتباه است. هرگاه اگر داروئی که در حال آزمایش شدن است را برای درمانی مصرف کنید و بعد از آن احساس کنید که حالتان بهتر شده است، حس عمومی به شما می‌گوید که دارو موثر بوده ولی واقعیت این است که این فقط یک نقطه اطلاعاتی است و مثالی بیش نیست و چیزی را ثابت نمیکند. همزمانی ویا توالی زمانی دو پدیده دلیلی بر رابطه علت و معلولی نیست. (correlation does not imply causation) در واقع یکی از دلایلی که پیشرفت علمی رخ داده است این است که علم از اشتباهاتی که به وسیله حس عمومی میشود جلوگیری میکند. حس عمومی تنها هنگام استدلال غریزی دچار اشتباه نمی‌شود. به طور اعم فکر می‌کنیم که تجاربی که کرده ایم و به خاطر می آوریم واقعیت دارند. ولی باید توجه داشت که حواس پنجگانه و نیز حافظه مان در بسیاری موارد موجب گمراهی مان حتی بیش از استدلال غریزی میشود. تجربه ما از جهان خارج با حقیقت جهان می‌تواند اختلاف زیادی داشته باشد. ادامه دارد.... تالار اندیشیدن https://t.me/darmoeedmohseni .

🔹مقاله وارده🔹 تاریخی‌ترین لحظه در تمام فرازونشیب مبارزات انتخاباتی یک ماه گذشته برای من به عنوان یک ناظر، لحظه‌ای بود که سعید جلیلی در پاسخ به صحبت مسعود پزشکیان که در حال قرائت جملاتی از امام علی در نهج‌البلاغه بود با پوزخند و تمسخر گفت "این حدیث خواندن را امام جماعت مسجد هم بلد است! نکاتی که آقای پزشکیان فرمودند، از اینکه احادیثی می‌خوانند و متبرک می‌شود خوب است ولی این احادیث را امام جماعت‌ها هم می‌خوانند. شما بگو امتداد عمل چیست؟" این همان لحظه‌ای است که ماهیت سیطرۀ قدرت بر مذهب در تجربۀ جمهوری اسلامی به صریح‌ترین شکل ممکن بروز می‌کند: نظامی که مذهب را به تمام عرصه‌های خرد و کلان زندگی اجتماعی مردم تحمیل کرده و تمام باورها، نمادها و سرمایه‌های تشیع را برای توجیه قدرت و انحصاری کردن فرصت‌ها و منابع استعمار کرده، عصارۀ فضایلش پرورش جریانی شده است که آقای جلیلی ‌در انتخابات اخیر آن را نمایندگی می‌کند: از خواندن نهج‌البلاغه و ارجاع به سخن امام علی آشفته می‌شود و بدون هرگونه پرده‌پوشی می‌گوید: خواندن نهج‌البلاغه را به امام جماعت مساجد واگذار کن و برنامهۀ عملیاتی این‌دنیایی ارائه بده. این لحظۀ تاریخی، لحظۀ تولد امر عرفی و دنیایی به عریان‌ترین شکل از درون یک گفتمان با پوستۀ سخت مذهبی است؛ لحظه‌ای است که گویا به شکل متناقض‌نمایی، موضع و اردوگاه افراد و جریان‌ها وارونه می‌شود: نامزد جریان اصلاحات که سال‌ها از سوی رقیب متهم به بی‌دین کردن مردم و سکولاریسم شده است، نهج‌البلاغه می‌خواند و به سخن علی ارجاع می‌دهد؛ نامزد جریان محافظه‌کار (بنیادگرای؟) مذهبی می‌گوید خواندن نهج‌البلاغه را به اقتدار مذهبی روحانیان محلات واگذار کن و با زبان عملیاتی عرفی و برنامه با من صحبت کن! نسخۀ مبتذل این سکولاریسم که در عمق فکر این جریان رسوخ یافته، همان اظهارنظری بود که سخنان پزشکیان از قول امام علی را مناسب پشت نیسان خواند و صدای پزشکیان هنگام خواندن نهج‌البلاغه را روی انیمیشن گذاشت. خیلی باید روی این لحظۀ تاریخی فکر کرد: قدسی‌سازی تحمیلی زندگی روزمرۀ مردم در منتها الیه خود به تولد سکولاریسمی با روکش مذهبی می‌رسد؛ گستراندن بی‌حساب چتر مذهب در همۀ ارکان یک حکومت و چسباندن پسوند «اسلامی» به انتهای هر آنچه می‌توان تصور کرد (اقتصاد اسلامی، حقوق بشر اسلامی، دولت اسلامی و و و ) در نقطۀ اوج خود به ریشخند گفتار دینی و منابع اصیل تشیع منتهی می‌شود. هر جا دین مداخله‌جوتر و "جامع"تر شده، بیشتر از محتوا تهی و پوچ شده تا جایی که نماد جریان محافظه‌کار دینی خواهان برنامۀ عملی این‌دنیایی عاری از کلام و نمادهای دینی می‌شود. این لحظۀ تاریخی هم باید برای حکومت فقهی و اعوان و ابواب جمعی آن عبرت‌انگیز باشد و هم یادآوری باشد از تز «مذهب علیه مذهب» شریعتی؛ اگر پزشکیان هیچ کار دیگری در این انتخابات نکرده بود جز افشای ماهیت قدرت‌زده و دنیاگرایی شدید این مدعیان عظمت‌گرای تشیع، دِین خود را به عرصۀ عمومی با کاندیداتوری در انتخابات ادا کرده بود؛ خارج کردن نهج‌البلاغه و امام علی از انحصار گورستان تنگ و تیرۀ مصباحیسم و آوردن سخن علی در وسط میدان سیاست و عرصۀ عمومی ایران. گرچه اکنون او، بار سنگین و مسیر دشواری پیش روی خود می‌بیند؛ این دولت با خواندن نهج‌البلاغه و استناد به سیرۀ علوی سر کار آمده است؛ امیدوارم بازتولید تجربۀ تلخ انقلاب ایرانیان در سال 57 و رویایی که از حکومت عدل علی در سر داشتند، نشود.