عاشقانه های مهدی حبیبی

پر از شب گریه ام طهرانِ خوبم شانه هایت کو؟ دو فنجان ، عطرِ ریحان زیرِ باران در فضایت کو؟ نگاهِ جاده ، تاریک و هیاهوی ترافیک و صدایم کن که تنها مانده ام بی تو ، صدایت کو؟ خیابان و درخت و پایتخت و خنده ای سخت و شدم دلگیر از آدمها بگو خلوتسرایت کو شمیمِ خیسِ ایوان ، خاطراتی از شمیران و صداقت ، سادگی ، دلدادگی ، شور و صفایت کو؟ چراغِ آسمان خواب و ندارد نورِ مهتاب و درخشش های ماهِ نقره بر تاجِ طلایت کو؟ تباهم ، رو سیاهم ! ارمغانی تازه میخواهم نسیمِ عصرِ جمعه پرسه پرسه در هوایت کو؟ نشسته خسته در سینه ، دوباره زخمِ دیرینه غمِ آدینه و افسانه ی دردآشنایت کو؟ غروبِ لاله زارم ، بیقرارم ، ساده میبارم به روی من بگو آغوشِ بی چون و چرایت کو؟ #مهدی_حبیبی کانال عاشقانه ها👇 https://telegram.me/shere_asheghaane پیج من در اینستاگرام👇 https://www.instagram.com/mehdi.habibi.poet