گلشهرگرام(مهاجرپرس)

اگر وحدت می‌داشتیم، آیا طالب جرات داشت به سوی دارایی‌های مردم ما چپ نگاه کند؟ وقتی به سرنوشت مکتوم جامعه هزاره و شیعه در تاریخ معاصر نگاه می‌کنم، می‌بینم که هرجا تکه تکه و جدا جدا بودیم، حذف شدیم، اما آن‌زمان که متحد بودیم، هیچ قدرتی جرات حذف یا انکار ما را نداشت. اگر آن خط و آرمانی که در ابتدا برای تشکیل وحدت شکل و فرم گرفته بود، ادامه می‌یافت، وضع ما امروز این نبود. اگر به عقب برگردیم، خواهیم دید که روزگاری نه چندان دور، هزاره یکی بوده، اما آن‌ها که توان دیدن اقتدار و عزت این مردم را نداشتند، در پی ایجاد شکاف و نفاق برآمدند و موفق شدند. یکی را به نام منطقه، یکی را به نام قوم، یکی را به نام مذهب و دیگری را به نام تبار جدا کردند و به راحتی یکی یکی همه را حذف کردند. متاسفانه در این میان یکعده دانای نادان از میان مردم ما نیز آب به آسیاب دشمن ریختند و در جدا کردن بخش‌های مختلف مردم ما فعالانه سهم گرفتند و تصورشان این بود که ناسیونالیسم را زنده می‌کنند، غافل از اینکه در این مسیر بدترین ضربه‌ها را بر پیکر جامعه زدند. امروز یکعده خوشحالند و شادی می‌کنند که فلان مرکز که مربوط به فلان مرحوم بوده، بسته شد، در حالیکه از نگاه طالب، هیچ فرقی بین هزاره وحدتی و هزاره حرکتی وجود ندارد و همه را به نام شیعه حذف می‌کند. آنگاه که ما درگیر مرزبندیهای قومی و نژادی و سمتی و گروهی و منطقه‌ای هستیم و تیشه به ریشه خود می‌زنیم، دشمنان ما به راحتی یک یک ما را حذف میکند و وقتی به خود می‌آییم که دیگر هیچ چیزی باقی نمانده. امروز نوبت خاتم‌النبیین است، فردا نوبت شهرک حاجی نبی، و پس‌فردا نوبت بازار جبرئیل و بعدتر شاید نوبت بامیان و دایکندی و ... این سلسله جنایات تنها زمانی متوقف خواهد شد که جامعه ما به این مهم برسند که در راستای منافع علیای مردم، متحد شوند. تنها نوشداروی این وضعیت، «وحدت» است و بس! هیچ راهکار دیگری وجود ندارد، ما برای زنده ماندن مجبوریم متحد شویم‌، اگر این اتفاق نیفتد، چیزی از ما باقی نخواهد. @mohajerpress ✅