en
Feedback
دانش تفسیر سیاسی

دانش تفسیر سیاسی

Open in Telegram

──═ঊঈ ﷽ ঊঈ═── تاسیس: 17March, 2016 با حضور مسئولان، دیپلماتها، سیاسیون، خبرنگاران و اساتید کشور رزومه دکتر احسان جعفری فر: محقق استراتژی سیاسی دبیر سیاسی روزنامه سراسری سراج مدیر فصلنامه و انتشارات 09142052930

Show more
2 684
Subscribers
No data24 hours
-77 days
-1230 days
Attracting Subscribers
May '26
May '26
+4
in 0 channels
April '26
+3
in 0 channels
Get PRO
March '26
+3
in 0 channels
Get PRO
February '26
+12
in 0 channels
Get PRO
January '26
+8
in 0 channels
Get PRO
December '25
+14
in 0 channels
Get PRO
November '25
+4
in 0 channels
Get PRO
October '25
+540
in 192 channels
Get PRO
September '25
+36
in 58 channels
Get PRO
August '25
+68
in 125 channels
Get PRO
July '25
+11
in 35 channels
Get PRO
June '25
+14
in 0 channels
Get PRO
May '25
+16
in 39 channels
Get PRO
April '25
+48
in 32 channels
Get PRO
March '25
+17
in 1 channels
Get PRO
February '25
+15
in 0 channels
Get PRO
January '25
+40
in 32 channels
Get PRO
December '24
+15
in 1 channels
Get PRO
November '24
+18
in 37 channels
Get PRO
October '24
+28
in 24 channels
Get PRO
September '24
+7
in 0 channels
Get PRO
August '24
+53
in 37 channels
Get PRO
July '24
+92
in 45 channels
Get PRO
June '24
+58
in 65 channels
Get PRO
May '24
+44
in 32 channels
Get PRO
April '24
+31
in 0 channels
Get PRO
March '24
+47
in 55 channels
Get PRO
February '24
+11
in 0 channels
Get PRO
January '24
+57
in 26 channels
Get PRO
December '23
+18
in 0 channels
Get PRO
November '23
+56
in 76 channels
Get PRO
October '23
+18
in 2 channels
Get PRO
September '23
+16
in 0 channels
Get PRO
August '23
+17
in 0 channels
Get PRO
July '23
+13
in 0 channels
Get PRO
June '23
+16
in 0 channels
Get PRO
May '23
+14
in 0 channels
Get PRO
April '23
+18
in 0 channels
Get PRO
March '23
+29
in 0 channels
Get PRO
February '23
+16
in 0 channels
Get PRO
January '23
+24
in 0 channels
Get PRO
December '22
+27
in 0 channels
Get PRO
November '22
+134
in 0 channels
Get PRO
October '22
+26
in 0 channels
Get PRO
September '22
+51
in 0 channels
Get PRO
August '22
+82
in 0 channels
Get PRO
July '22
+52
in 0 channels
Get PRO
June '22
+20
in 0 channels
Get PRO
May '22
+59
in 0 channels
Get PRO
April '22
+39
in 0 channels
Get PRO
March '22
+100
in 0 channels
Get PRO
February '22
+27
in 0 channels
Get PRO
January '22
+46
in 0 channels
Get PRO
December '21
+87
in 0 channels
Get PRO
November '21
+58
in 0 channels
Get PRO
October '21
+127
in 0 channels
Get PRO
September '21
+33
in 0 channels
Get PRO
August '21
+65
in 0 channels
Get PRO
July '21
+110
in 0 channels
Get PRO
June '21
+12
in 0 channels
Get PRO
May '21
+29
in 0 channels
Get PRO
April '21
+82
in 0 channels
Get PRO
March '21
+63
in 0 channels
Get PRO
February '21
+82
in 0 channels
Get PRO
January '21
+56
in 0 channels
Get PRO
December '20
+3 202
in 0 channels
Date
Subscriber Growth
Mentions
Channels
28 May0
27 May0
26 May0
25 May0
24 May0
23 May0
22 May0
21 May0
20 May0
19 May0
18 May0
17 May0
16 May0
15 May0
14 May0
13 May+1
12 May+2
11 May0
10 May0
09 May0
08 May0
07 May0
06 May0
05 May0
04 May0
03 May+1
02 May0
01 May0
Channel Posts
#استراتژی_سیاسی 💢روابط هند و اسرائیل و تاثیر آن بر ایران روابط رسمی میان هند و اسرائیل در سال ۱۹۹۲ برقرار شد، اما جهش راهبردی روابط از دهه ۲۰۰۰ به بعد شکل گرفت و در دوره نخست‌وزیری نارندرا مودی (از ۲۰۱۴) علنی و ساختاری شد. نقطه عطف نمادین، سفر مودی به اسرائیل در سال ۲۰۱۷ بود؛ نخستین سفر یک نخست‌وزیر هند به تل‌آویو. از نظر امنیتی و تجهیزاتی، همکاری‌ها مشخص و مستند هستند: قرارداد سامانه پدافندی باراک-۸ (Barak-8) میان صنایع هوافضای اسرائیل و سازمان پژوهش و توسعه دفاعی هند از حدود ۲۰۰۶ آغاز شد و در سال‌های ۲۰۱۷ و ۲۰۱۸ قراردادهای تکمیلی چند میلیارد دلاری برای نیروی دریایی و هوایی هند امضا شد. خرید و توسعه پهپادهای شناسایی و رزمی مانند هارون و هارپ در دهه ۲۰۰۰ و ۲۰۱۰. قرارداد خرید سامانه‌های راداری فالکون در سال ۲۰۰۴ که یکی از بزرگ‌ترین قراردادهای دفاعی دوجانبه بود. در حوزه ژئواکونومیک نیز پروژه مهم کریدور هند–خاورمیانه–اروپا در سال ۲۰۲۳ مطرح شد که هند، اسرائیل، امارات، عربستان، اتحادیه اروپا و آمریکا را به هم متصل می‌کند و هدف آن ایجاد مسیر تجاری جایگزین میان اقیانوس هند و مدیترانه است. ▪️در مقابل، هند روابط راهبردی مهمی با ایران دارد از جمله سرمایه‌گذاری و توسعه بندر چابهار از سال ۲۰۱۶ با قرارداد سه‌جانبه هند–ایران–افغانستان.واردات نفت ایران (تا پیش از تحریم‌های ثانویه آمریکا در ۲۰۱۹، ایران یکی از تأمین‌کنندگان مهم نفت هند بود) و در نهایت اهمیت ژئوپلیتیکی ایران برای دسترسی هند به آسیای مرکزی بدون عبور از خاک پاکستان. ▪️آیا هند به‌دلیل نزدیکی به اسرائیل، به سمت تنش با ایران خواهد رفت؟ از منظر راهبردی، پاسخ کوتاه «خیر، مگر در شرایط فشار ساختاری شدید» است. سیاست خارجی هند مبتنی بر «چندهم‌پیمانی انعطاف‌پذیر» است، نه هم‌پیمانی انحصاری. هند هم‌زمان عضو چارچوب‌هایی با آمریکا است، از اسرائیل تسلیحات می‌گیرد، با روسیه همکاری نظامی دارد و با ایران پروژه بندری اجرا می‌کند. این نشان می‌دهد که دهلی نو به دنبال حداکثرسازی منافع و حداقل‌سازی تعهدات ائتلافی است. برای هند، اسرائیل شریک فناوری-امنیتی است؛ اما ایران یک گره ژئوپلیتیکی حیاتی در اتصال منطقه‌ای است. بنابراین منطق راهبردی هند ایجاب می‌کند که میان این دو حوزه تفکیک قائل شود. تنش مستقیم با ایران، منافع انرژی و دسترسی ترانزیتی هند را تضعیف می‌کند و دهلی نو معمولاً از ورود به تقابل‌های ایدئولوژیک منطقه‌ای پرهیز می‌کند. با این حال، اگر رقابت‌های منطقه‌ای در قالب یک بلوک‌بندی گسترده‌تر (مثلاً پیوند امنیتی عمیق‌تر اسرائیل با برخی کشورهای عربی و حمایت فعال آمریکا) شکل بگیرد، هند ممکن است در برخی موضوعات امنیتی به اسرائیل نزدیک‌تر بایستد؛ اما حتی در این حالت نیز احتمال قطع یا تخریب کامل روابط با ایران پایین است، زیرا منافع ساختاری هند در حفظ کانال با تهران پابرجاست. ▪️روابط هند و اسرائیل از ۱۹۹۲ تاکنون به یک شراکت امنیتی-فناورانه عمیق تبدیل شده و با پروژه‌های مشخص دفاعی و کریدوری تثبیت شده است. اما این همگرایی به معنای حرکت خودکار هند به سمت تنش با ایران نیست. هند بازیگر موازنه‌گر است و تا زمانی که منافع انرژی، ترانزیت و ژئوپلیتیکش اقتضا کند، از ورود به تقابل مستقیم با ایران اجتناب خواهد کرد. ▪️ایران نمی‌تواند هند را وادار کند روابطش با اسرائیل را کاهش دهد، چون دهلی‌نو سیاست موازنه‌گر و مستقل دارد. اما می‌تواند با تقویت جایگاه خود در بندر چابهار و کریدورهای ترانزیتی، وابستگی ژئوپلیتیکی هند را افزایش دهد. ارائه مزیت‌های انرژی (نفت و گاز رقابتی) نیز ابزار فشار غیرمستقیم محسوب می‌شود. هرچه منافع ساختاری هند در ایران بیشتر شود، فاصله گرفتن کامل از تهران برایش پرهزینه‌تر خواهد بود. بنابراین اهرم مؤثر برای ایران «افزایش ارزش راهبردی» است، نه تهدید یا تنش مستقیم. نکته اینجاست بنظر میر سد هند وارد بازی صفر و یکی ایران هرگز نمی‌شود و سیاست موازنه‌گر و مستقل خود را حفظ می‌کند. اگر منافع اقتصادی و ترانزیتی داشته باشد، رابطه با ایران را نگه می‌دارد، اما همکاری امنیتی با اسرائیل را هم ادامه می‌دهد. دهلی‌نو به‌دنبال بیشینه‌سازی منافع است، نه انتخاب یک طرف علیه طرف دیگر. @IRDIPLOMAT

2
#استراتژی_سیاسی 💢چرا امریکا در حمله به ایران تعلل می‌کند؟ ◾️بررسی رفتار امریکا را باید در قالب بازی چیک استراتژی تحلیل کرد؛ اینک شرایط طوری است که دو سوار ایرانی و امریکایی در حال گاز دادن به اتومبیل های خود هستند تا به سمت هم با یک تلنگر آغاز حرکت کنند و بالاخره یک نفر می‌بازد اما نکته این است که چرا آمریکا این بازی را آغاز نمیکند؟ ◾️بیایید برگردیم به کیفیت بازی اگر تصور این باشد که امریکا یک ماشین ضد ضربه است و ایران ماشین ضربه پذیر پس بازی باید آغاز شود چون کیفیت ماشین ها فرق دارد!این دقیقا همان نقطه مقایسه سلاح های پیشرفته امریکا با ایران است؛ با این حال اگر امریکا یک ماشین ضد ضربه ولی آسیب پذیر داشته باشد مهم نیست که ماشین ایران چیست مهم این است که می‌تواند به اندازه ای برای امریکا ضرر و آسیب برساند که امریکا ترجیح می‌دهد آن نقاط را تقویت کند یا فعلا از آغاز حمله خودداری کند؛ اما نکته مبهم حفظ این وضعیت از نظر استراتژیکی چیست؟ ◾️نقطه مبهم این است که هیچ برآورد خاصی نداریم که بدانیم آستانه درد امریکا چقدر است؟ یعنی ما هنوز نمیدانید اگر جنگی رخ دهد واقعا امریکا تا چه اندازه خسارت را قابل قبول میداند ؟! در مقابل بنظر می‌رسد آستانه ایران هم برای امریکا مشخص نیست! یعنی واقعا نمیداند چکار باید کرد که آن آستانه درد رد شود تا طرف مقابل تسلیم شود برای همین هم هست که امریکا هنوز از مقاومت ایرانی ها علی رغم اینهمه فشارها در حیرت است! ◾️در راهبرد بزرگ‌ترین ریسک این نیست که یک طرف آسیب میبیند بلکه این است تا چه اندازه آسیب موجه است! یعنی برای دولت امریکایی تا چه اندازه سرباز کشته قابل قبول است! تا چه اندازه تخریب و آسیب پذیری؟! اگر جواب تقریبی این سوال بدست آید راهبرد فشار ایران برای عقب راندن آمریکا هم کشف میشود در غیر اینصورت گاهی در حال مانورهایی هستیم که هیچ تاثیری بر ممانعت از حمله نخواهد گذاشت؛ با این ابهام تنها چیزی که امروز در ادبیات ایران باب شده است اینست که همه پایگاه های امریکا را خواهیم زد! اما اگر برآورد هزینه میشد بجای همه مثلا پنج پایگاه هم‌زده میشد کافی بود؛ مول این میماند که میتونستی با خواندن دو‌کتاب بیست شوی ولی دویست کتاب خوانده ای و بیست شده ای! ◾️اما بررسی های ما چه می‌گوید؟ 1️⃣ رفتار آمریکا در قبال ایران شبیه بازی «چیکن» است؛ هر دو طرف تهدید می‌کنند اما از برخورد مستقیم پرهیز دارند. 2️⃣ تجربه ‌Vietnam War نشان داد تلفات بالا (حدود 58هزار کشته) حمایت داخلی را فرو می‌ریزد. 3️⃣ در ‌Iraq War با حدود ۴۵۰۰ کشته، حمایت افکار عمومی به‌شدت کاهش یافت. 4️⃣ در ‌War in Afghanistan نیز با حدود ۲۴۰۰ کشته، فرسایش سیاسی رخ داد. 5️⃣ برآورد احتمالی: اگر تلفات اولیه از چند صد نفر فراتر رود، احتمال فشار داخلی برای توقف جنگ بالای ۶۰٪ می‌شود. 6️⃣ هزینه مالی جنگ گسترده با ایران می‌تواند سالانه ۳۰۰–۵۰۰ میلیارد دلار باشد؛ احتمال مخالفت کنگره در این سطح حدود ۶۵٪ است. 7️⃣ اختلال در تنگه هرمز و جهش قیمت نفت می‌تواند فشار متحدان آمریکا را با احتمال حدود ۷۰٪ افزایش دهد. 8️⃣ بنابراین احتمال آغاز جنگ تمام‌عیار از سوی آمریکا حدود ۲۰ تا ۳۵٪ برآورد می‌شود. 9️⃣ آستانه «درد قابل قبول» آمریکا ثابت نیست و به انتخابات، اقتصاد و اجماع داخلی وابسته است. 🔟 نتیجه: تعلل آمریکا بیشتر ناشی از عدم‌قطعیت هزینه‌هاست تا ناتوانی نظامی. @irdiplomat
408
3
#استراتژی_سیاسی 💢بازی چیکن استراتژی در دو قدمی جنگ ◾️هنگامی که از چیکن استراتژی صحبت میشود چهار معنا از آن ساطع میشود: ۱-طرفین به موقعیتی رسیده اند که باید جنگ کنند ۲-هر لحظه تشدید تنش و وخامت اوضاع رو به فزونی است ۳-عقبگرد و کوتاه آمدن یعنی شکست ۴-منافع و حیثت جنگ از صلح بیشتر است ◾️بازی چیکن بین امریکا و ایران در دو‌سطح دیپلماسی و عملیاتی قابل تفسیر است؛ در بعد تفسیر هرگونه پیشنهاد امریکا از جمله مسایل موشکی که با بازگرداندن نامه از طرف وزیرخارجه بدون مطالعه انجام شد یک بازی چیکن دیپلماسی است؛ در این میان بسیار مهم است که آمریکا ایران را و ایران آمریکا را وارد بازی چیکن نکند.خواسته های غیر متعارف یعنی رسیدن به چیکن گیم؛ دوم در سطح عملیاتی است، هنگامی که آمریکا با ناوها و سلاح های بیشتر به منطقه می‌رسد یعنی پر کردن ظرفیت چیکن گیم؛ بازی که بسیاری نگران آنند که حتی جنگ زودتر از زمان انتظار رخ دهد؛ آمریکا باید بداند مذاکره در کنار اشباع تسلیحات یعنی عملا بی اعتماد سازی به مذاکره و چیکن گیم؛ در دیپلماسی میشد یک هشدار به آمریکا داد که ورود جنگنده های جدید یا نزدیک شدن از مسافت مشخصی اعلام بازی چیکن گیم است؛ در آنصورت برای حفظ فضای مذاکره عملیات طرف هم مهار میشد و احتمال حمله یا خطای محاسباتی کمتر میشد. به نظر می‌رسد ایران باید از بازی فریب برای مدیریت چیکن گیم استفاده کند و خود را بسیار حساس تر از آنچه امریکا تصور می‌کند نشان بدهد؛ دیپلماسی فشار ایران در اینجا باید بکار گرفته شود. در غیر اینصورت تنش آمیز شدن مذاکره بهانه ای برای حمله با بن بست مذاکره خواهد شد @irdiplomat
1
4
#استراتژی_سیاسی 💢آمریکا می‌داند چه می‌کند یا نه؟ ◾️پاسخ این سوال می‌تواند پیچیده و چندبعدی باشد. تحولات اخیر نشان می‌دهند که رفتار آمریکا نسبت به ایران و منطقه، برخلاف تصور، نه تنها گیج‌کننده و پر از تناقضات است، بلکه ممکن است حتی خود ایالات متحده نیز در برخی موارد از مسیر دقیق استراتژیک خود مطمئن نباشد. 1️⃣آرایش نظامی: آمادگی برای دیپلماسی یا جنگ؟ حرکات نظامی آمریکا نشان از آمادگی برای یک استراتژی چندجبهه‌ای دارد که همزمان با این تحرکات، این کشور به مذاکره و گفتگو با ایران نیز تمایل نشان می‌دهد. این رفتار را می‌توان در سه سناریو تحلیل کرد: سناریو اول : آمریکا در حال آماده‌سازی برای تکمیل آرایش نظامی خود است و مذاکره تنها یک کارت فریب یا ابزاری برای کسب زمان است. در این حالت، هدف اصلی آمریکا احتمالاً تقویت موقعیت خود پیش از تصمیم‌گیری‌های نظامی است. سناریو دوم:آرایش نظامی آمریکا در پاسخ به روند مذاکرات و نتایج آن ممکن است تغییر کند. به عبارت دیگر، وضعیت نظامی می‌تواند تهاجمی، تدافعی یا حتی به عقب‌نشینی منتهی شود و این بستگی به تصمیمات سیاسی در سطح مذاکرات دارد. سناریو سوم:آمریکا از آرایش نظامی به عنوان ابزاری برای تضمین اجرایی شدن هرگونه توافق احتمالی استفاده می‌کند. در این صورت، هدف این است که ایران در مذاکرات به اندازه کافی منعطف باشد تا از آمریکا در این راستا حمایت کند. در مجموع، در هر یک از این سناریوها، استراتژی آمریکا به وضوح بر پایه دیپلماسی فشار شکل گرفته است. سوال اصلی که پیش می‌آید این است که آمریکا به دنبال چه نوع موفقیتی است؟ 2️⃣اهداف کلان آمریکا: درس به قدرت‌های جهانی و مهار منطقه‌ای آمریکا در پی دو هدف کلان است که هیچ یک از آنها مستقیماً از هم مستقل نیستند: هدف جهانی: آمریکا قصد دارد به بازیگران بزرگتر از ایران در جهان یک درس عبرت بدهد. این درس می‌تواند از طریق نشان دادن قدرت نظامی یا فشار دیپلماتیک باشد. در این راستا، آمریکا می‌خواهد به قدرت‌های دیگر سیگنال بدهد که سیاست‌های ضدآمریکایی و برهم‌زننده نظم جهانی، به هزینه‌های سنگینی منتهی خواهد شد. هدف منطقه‌ای:هدف دیگر آمریکا در منطقه، ایجاد نقش ژاندارمی برای اسرائی است. آمریکا به دنبال یک اسرائیل قدرتمند و کشورهای تحت تایید خود است تا قادر به کنترل منطقه باشد. مساله سود و هزینه است در صورتی که آمریکا اقدام نظامی کند، باید هزینه‌ها و تبعات این عملیات را به دقت ارزیابی کند؛ زیرا حتی اگر موفق شود، ممکن است خسارات جبران‌ناپذیری را متحمل شود. 3️⃣سناریوی نظامی: تهدید یا اهرم فشار؟ اگر آمریکا به سمت گزینه نظامی پیش برود در صورت عدم موفقیت در تحمیل تسلیم به ایران، ممکن است شاهد تقویت روحیه قدرت‌های مخالف خود در منطقه و جهان باشد فراتر از داستان امریکا و افغانستان ، امریکا و عراق و حتی اوکراین و روسیه . حتی در صورت موفقیت محدود، این مسئله می‌تواند اعتماد به نفس بازیگران دیگر قدرتمند در سطح جهانی را افزایش دهد بنابراین حمله محدود خواهد بود مگر سناریوی دیگری! بدترین سناریو در جنگ محدود پاسخ ایران است که می‌تواند به عنوان یک چالش جدی برای آمریکا و اسرائیل مطرح شود و با استفاده از ابزارهایی چون گروگان‌گیری انتقام از اسرائیل به دنبال تقویت موقعیت خود باشد. این بازی پیچیده و چندوجهی است که هر اقدام از سوی آمریکا یا ایران، ممکن است نتایج کاملاً متفاوتی در سطح جهانی و منطقه‌ای به دنبال داشته باشد. @irdiplomat
498
5
#استراتژی_سیاسی 💢چرا باید در مذاکره با آمریکا مقاومت کرد؟ ◾️هنگامی که بخواهیم به این پرسش پاسخ بدهیم که حال که آمریکا و‌ایران بر سر میز مذاکره نشسته اند آیا باید سریع همه چیز را توافق کنیم و ماجرا تمام بشود یا باید عجله نکرد؟ ◾️بگذارید برگردیم به مذاکره قذافی… او برای جلوگیری از حمله تلاش کرد تا آنجا که می‌تواند و حتی بیشتر انعطاف از خود نشان بدهد اما دست آخر متوجه شد که همه اینها یک بازی برای خالی کردن دست طرف مقابل بود و در نهایت حمله رخ داد؛ در واقع بحث غرب توانمندی لیبی نبود تفکر لیبی بود که آزار دهنده بود و به هر نحو قذافی حذف شد ◾️ داستان مذاکره با غرب همیشه پیچیده است چون واقعا نمیدانید او با چه نیتی به سر میز آمده است؟! فرض کنید ایران تمام برنامه هسته ای خود را تعطیل کند و برد موشکها را کاهش دهد و فعالیت منطقه ای را هم به صفر برساند بنظرتان اسرائیل حتی یک موجودیت ضعیف شده از ایران را می تواند بپذیرد؟ ولو اینکه آمریکا آن را پذیرفته باشد! ◾️تجربه غزه و سوریه نشان داد که معادلات امنیتی هرگز آنگونه که باید به شیوه عادی بازنگشته است بلکه همه چیز در حال مدیریت شدن است؛ منظور از مدیریت یعنی حتی با رفتن بساز اسد یا حتی جنایات اسراییل در غزه همچنان ماجرا تمام نشده است؛ ماجرا تمام نشده است چون بخشی از یک پروسه است نه فقط یک پروژه مقطعی . ◾️حال برگردیم به مذاکره… اگرتوافق سریع شکل بگیرد هیچ تضمینی برای امنیت نیست ، عقب نشینی بعد از مذاکره یک بلوف بازی است و اگر امروز مذاکره میشود چون یک توانمندی وجود دارد که هنوز آزاردهنده در معادلات حمله است؛ اگر ایران سریعا به توافق دست یابد به منزله نوعی سازش و‌تسلیم شدن است و پیامد آن عقب نشینی طرف مقابل نیست اما اگر عزتمندانه و بتواند با اقتدار حاضر شود می‌تواند حرکت بعدی طرف مقابل را تا حدودی تحت تاثیر معادلات جدید قرار بدهد امریکا باید بداند از سر فشار یا میل خود به پای میز آمدن با از سر ضعف فرق دارد! ◾️اگرچه همه موافق حل و فصل مساله با شیوه مذاکره هستیم اما مساله این جعبه سیاه این است که وقتی گشوده شود تازه ابعاد پیچیده و جدید اینکه چگونه باید مذاکره و بر سر چه چیزی و تا چه حد پیش می آید. شگرد اول غرب این بود تا ابتدا از حداکثرترین خواسته ها شروع کند تا کم کم با چانه زنی به یک نقطه ای برسد که بالاتر از نرخ واقعی مورد انتظار است؛ این روش کاسبی است نه دیپلماسی!به عبارت بهتر آمریکا برای دیپلماسی نیامده است که دیپلماتیک گونه بده بستان راه بیفتد بلکه منطق مذاکره و مذاکره کننده آمریکایی بازاری است! جایی که قرار نیست عدالت باشد بلکه همه چیز فن و ارایه است یا حالا یا هیچوقت!. اگر به هوای اینکه سریع خطر را از کشور دور کنیم به سراغ توافق سریع برویم یعنی به خواسته بالاتر از حد واقعی تن داده ایم که پایان بازی نیست اگر بازی مذاکره از منطق دیپلماتیک تبعید کند بده بستان منطقی هم رخ می‌دهد؛ البته به صورت مطلق نمی‌شود گفت ادبیات دیپلمات از عهده زبان دلال گونه بر نمی آید اما منطق مذاکره خود را میطلبد. ◾️تنها نگرانی این بازی مذاکره چیزی است که به نام زمان حوصله بر نامیده میشود زمانی که ممکن است صرف شدنش معادل با نزدیک شدن به جنگ باشد از همین رو باید گفت جلسات مذاکره مثل این باید باشد که هر چند جلسه عادی بشود یه جلسه فوق العاده … یعنی مذاکره ما باید بداند زمان و چگالی مذاکره محدود تر از آن است که مثل برجام دو سال طول بکشد! بلکه اینبار موضوعات چنان پیچیده و در هم تنیده خواهد بود که شاید معادل چندین دور باشد. ورود با یک دستور العمل وقت کشی خواهد بود! ◾️به نظر می‌رسد دیپلماسی فشار آمریکا هر روز حلقه زمان و رسیدن به توافق را میخواهد تنگ تر کند ما در پاسخ چه داریم ؟! اگرچه دیپلماسی فشار راه رسیدن به توافق برای بازیگر قلدر است اما تنها راه موفقیت آن نیست چراکه منطق استراتژیک نظامی و دیپلماسی طرفین می‌تواند تعیین کننده و جهت دهنده باشد. در منطق بازدارندگی گاهی زخم های کوچک می‌تواند پیامدهای مناسبی داشته باشد مثلا هنگامی که آمریکا پهپاد ایرانی را زد مشخص است که کسی برای یک پهپاد جنگ آغاز نمیکند اما سوال این است که آیا ایران هم می‌تواند اینچنین میدان ضربه ای بیابد که به طرف هشدار دهنده باشد اما آغازگر جنگ نباشد؟! سوال اینکه آیا باید ناظر آرایش نظامی باشیم یا می‌توان آن را هم دچار خلل کرد؟! @irdiplomat
607
6
#استراتژی_سیاسی 💢چرا باید در مذاکره با آمریکا مقاومت کرد؟ ◾️هنگامی که بخواهیم به این پرسش پاسخ بدهیم که حال که آمریکا و‌ایران بر سر میز مذاکره نشسته اند آیا باید سریع همه چیز را توافق کنیم و ماجرا تمام بشود یا باید عجله نکرد؟ ◾️بگذارید برگردیم به مذاکره قذافی… او برای جلوگیری از حمله تلاش کرد تا آنجا که می‌تواند و حتی بیشتر انعطاف از خود نشان بدهد اما دست آخر متوجه شد که همه اینها یک بازی برای خالی کردن دست طرف مقابل بود و در نهایت حمله رخ داد؛ در واقع بحث غرب توانمندی لیبی نبود تفکر لیبی بود که آزار دهنده بود و به هر نحو قذافی حذف شد ◾️ داستان مذاکره با غرب همیشه پیچیده است چون واقعا نمیدانید او با چه نیتی به سر میز آمده است؟! فرض کنید ایران تمام برنامه هسته ای خود را تعطیل کند و برد موشکها را کاهش دهد و فعالیت منطقه ای را هم به صفر برساند بنظرتان اسرائیل حتی یک موجودیت ضعیف شده از ایران را می تواند بپذیرد؟ ولو اینکه آمریکا آن را پذیرفته باشد! ◾️تجربه غزه و سوریه نشان داد که معادلات امنیتی هرگز آنگونه که باید به شیوه عادی بازنگشته است بلکه همه چیز در حال مدیریت شدن است؛ منظور از مدیریت یعنی حتی با رفتن بساز اسد یا حتی جنایات اسراییل در غزه همچنان ماجرا تمام نشده است؛ ماجرا تمام نشده است چون بخشی از یک پروسه است نه فقط یک پروژه مقطعی . ◾️حال برگردیم به مذاکره… اگرتوافق سریع شکل بگیرد هیچ تضمینی برای امنیت نیست ، عقب نشینی بعد از مذاکره یک بلوف بازی است و اگر امروز مذاکره میشود چون یک توانمندی وجود دارد که هنوز آزاردهنده در معادلات حمله است؛ اگر ایران سریعا به توافق دست یابد به منزله نوعی سازش و‌تسلیم شدن است و پیامد آن عقب نشینی طرف مقابل نیست اما اگر عزتمندانه و بتواند با اقتدار حاضر شود می‌تواند حرکت بعدی طرف مقابل را تا حدودی تحت تاثیر معادلات جدید قرار بدهد امریکا باید بداند از سر فشار یا میل خود به پای میز آمدن با از سر ضعف فرق دارد! ◾️اگرچه همه موافق حل و فصل مساله با شیوه مذاکره هستیم اما مساله این جعبه سیاه این است که وقتی گشوده شود تازه ابعاد پیچیده و جدید اینکه چگونه باید مذاکره و بر سر چه چیزی و تا چه حد پیش می آید. شگرد اول غرب این بود تا ابتدا از حداکثرترین خواسته ها شروع کند تا کم کم با چانه زنی به یک نقطه ای برسد که بالاتر از نرخ واقعی مورد انتظار است؛ این روش کاسبی است نه دیپلماسی!به عبارت بهتر آمریکا برای دیپلماسی نیامده است که دیپلماتیک گونه بده بستان راه بیفتد بلکه منطق مذاکره و مذاکره کننده آمریکایی بازاری است! جایی که قرار نیست عدالت باشد بلکه همه چیز فن و ارایه است یا حالا یا هیچوقت!. اگر به هوای اینکه سریع خطر را از کشور دور کنیم به سراغ توافق سریع برویم یعنی به خواسته بالاتر از حد واقعی تن داده ایم که پایان بازی نیست اگر بازی مذاکره از منطق دیپلماتیک تبعید کند بده بستان منطقی هم رخ می‌دهد؛ البته به صورت مطلق نمی‌شود گفت ادبیات دیپلمات از عهده زبان دلال گونه بر نمی آید اما منطق مذاکره خود را میطلبد. ◾️تنها نگرانی این بازی مذاکره چیزی است که به نام زمان حوصله بر نامیده میشود زمانی که ممکن است صرف شدنش معادل با نزدیک شدن به جنگ باشد از همین رو باید گفت جلسات مذاکره مثل این باید باشد که هر چند جلسه عادی بشود یه جلسه فوق العاده … یعنی مذاکره ما باید بداند زمان و چگالی مذاکره محدود تر از آن است که مثل برجام دو سال طول بکشد! بلکه اینبار موضوعات چنان پیچیده و در هم تنیده خواهد بود که شاید معادل چندین دور باشد. ورود با یک دستور العمل وقت کشی خواهد بود! ◾️به نظر می‌رسد دیپلماسی فشار آمریکا هر روز حلقه زمان و رسیدن به توافق را میخواهد کوتاه تر کند اگرچه دیپلماسی فشار راه رسیدن به توافق برای بازیگر قادر است اما تنها راه موفقیت آن نیست چراکه منطق استراتژیک نظامی و دیپلماسی طرفین می‌تواند تعیین کننده و جهت دهنده باشد. در منطق بازدارندگی گاهی زخم های کوچک می‌تواند پیامدهای مناسبی داشته باشد مثلا هنگامی که آمریکا پهپاد ایرانی را زد مشخص است که کسی برای یک پهپاد جنگ آغاز نمیکند اما سوال این است که آیا ایران هم می‌تواند اینچنین میدان ضربه ای بیابد که به طرف هشدار دهنده باشد اما آغازگر جنگ نباشد؟! @irdiplomat
1
7
#استراتژی_سیاسی 💢چرا باید در مذاکره با آمریکا مقاومت کرد؟ ◾️هنگامی که بخواهیم به این پرسش پاسخ بدهیم که حال که آمریکا و‌ایران بر سر میز مذاکره نشسته اند آیا باید سریع همه چیز را توافق کنیم و ماجرا تمام بشود یا باید عجله نکرد؟ ◾️بگذارید برگردیم به مذاکره قذافی… او برای جلوگیری از حمله تلاش کرد تا آنجا که می‌تواند و حتی بیشتر انعطاف از خود نشان بدهد اما دست آخر متوجه شد که همه اینها یک بازی برای خالی کردن دست طرف مقابل بود و در نهایت حمله رخ داد؛ در واقع بحث غرب توانمندی لیبی نبود تفکر لیبی بود که آزار دهنده بود و به هر نحو قذافی حذف شد ◾️ داستان مذاکره با غرب همیشه پیچیده است چون واقعا نمیدانید او با چه نیتی به سر میز آمده است؟! فرض کنید ایران تمام برنامه هسته ای خود را تعطیل کند و برد موشکها را کاهش دهد و فعالیت منطقه ای را هم به صفر برساند بنظرتان اسرائیل حتی یک موجودیت ضعیف شده از ایران را می تواند بپذیرد؟ ولو اینکه آمریکا آن را پذیرفته باشد! ◾️تجربه غزه و سوریه نشان داد که معادلات امنیتی هرگز آنگونه که باید به شیوه عادی بازنگشته است بلکه همه چیز در حال مدیریت شدن است؛ منظور از مدیریت یعنی حتی با رفتن بساز اسد یا حتی جنایات اسراییل در غزه همچنان ماجرا تمام نشده است؛ ماجرا تمام نشده است چون بخشی از یک پروسه است نه فقط یک پروژه مقطعی . ◾️حال برگردیم به مذاکره… اگرتوافق سریع شکل بگیرد هیچ تضمینی برای امنیت نیست ، عقب نشینی بعد از مذاکره یک بلوف بازی است و اگر امروز مذاکره میشود چون یک توانمندی وجود دارد که هنوز آزاردهنده در معادلات حمله است؛ اگر ایران سریعا به توافق دست یابد به منزله نوعی سازش و‌تسلیم شدن است و پیامد آن عقب نشینی طرف مقابل نیست اما اگر عزتمندانه و بتواند با اقتدار حاضر شود می‌تواند حرکت بعدی طرف مقابل را تا حدودی تحت تاثیر معادلات جدید قرار بدهد ◾️اگرچه همه موافق حل و فصل مساله با شیوه مذاکره هستیم اما مساله این جعبه سیاه این است که وقتی گشوده شود تازه ابعاد پیچیده و جدید اینکه چگونه باید مذاکره و بر سر چه چیزی و تا چه حد پیش می آید. شگرد اول غرب این بود تا ابتدا از حداکثرترین خواسته ها شروع کند تا کم کم با چانه زنی به یک نقطه ای برسد که بالاتر از نرخ واقعی مورد انتظار است؛ این روش کاسبی است نه دیپلماسی!به عبارت بهتر آمریکا برای دیپلماسی نیامده است که دیپلماتیک گونه بده بستان راه بیفتد بلکه منطق مذاکره و مذاکره آمریکایی بازاری است! جایی که قرار نیست عدالت باشد بلکه همه چیز فن و ارایه است. اگر به هوای اینکه سریع خطر را از کشور دور کنیم به سراغ توافق سریع برویم یعنی به خواسته بالاتر از حد واقعی تن داده ایم اما اگر بازی مذاکره از منطق دیپلماتیک تبعید کند بده بستان منطقی هم رخ می‌ده البته به صورت مطلق نمی‌شود گفت ادبیات دیپلمات از عهده زبان دلال بر نمی آید اما منطق مذاکره خود را میطلبد. ◾️تنها نگرانی این بازی مذاکره چیزی است که به نام زمان حوصله بر نامیده میشود زمانی که ممکن است صرف شدنش معادل با نزدیک شدن به جنگ باشد از همین رو باید گفت جلسات مذاکره مثل این باید باشد که هر چن جلسه عادی بشود یه جلسه فوق العاده … یعنی مذاکره ما باید بداند زمان و چگالی مذاکره محدود تر از آن است که مثل برجام دو سال طول بکشد! بلکه اینبار موضوعات چنان پیچیده و در هم تنیده خواهد بود که شاید معادل چندین دور باشد. ◾️به نظر می‌رسد دیپلماسی فشار آمریکا هر روز حلقه زمان و رسیدن به توافق را میخواهد کوتاه تر کند اگرچه دیپلماسی فشار راه رسیدن به توافق برای بازیگر قادر است اما تنها راه موفقیت آن نیست چراکه منطق استراتژیک نظامی و دیپلماسی می‌تواند تعیین کننده و جهت دهنده باشد. در منطق بازدارندگی گاهی زخم های کوچک می‌تواند پیامدهای مناسبی داشته باشد مثلا هنگامی که آمریکا پهپاد ایرانی را زد مشخص است که کسی برای یک پهپاد جنگ آغاز نمیکند اما سوال این است که آیا ایران هم می‌تواند اینچنین میدان ضربه ای بیابد که به طرف هشدار دهنده باشد اما آغازگر جنگ نباشد؟! @irdiplomat
10
8
#استراتژی_سیاسی 💢 ایران تونل‌ های هسته‌ای خود در اصفهان را زیر لایه‌ های جدیدی از خاک دفن کرد ✍️ آسوشتیدپرس 🔻 ورودی مرکزی کاملاً مهر و موم شده است و ورودی جنوبی با خاک اضافی برای محافظت از ۴۰۸ کیلوگرم اورانیوم غنی‌شده با غنای بالا نزدیک به سطح تسلیحاتی تقویت شد. 🔻 مهندسان از بتن فوق مقاوم برای تقویت تونل‌ های عمیق بیش از ۱۰۰ متر که از جنگ ۱۲ روزه در ژوئن ۲۰۲۵ جان سالم به در بردند، استفاده می‌کنند. 🔻 یک سازه روی زمین برای سانتریفیوژها دوباره فعال شد. سایت کوه کلنگ در نزدیکی نطنز همچنان به گسترش مخفیانه خود ادامه می‌دهد، عمیق‌تر و بزرگتر از فردو. ✍️تفسیر_خبر 1️⃣ایران در حال تقویت قدرت پدافند غیر عامل خود است و از هدف مهم در این زمینه بی اثر کردن حمله است؛ به عبارتی اگر در مرحله خنثی سازی حمله یا ساقط کردن جنگنده قبل از اصالت موشک موفق نشد خود اصابت موشک نباید بتواند موفقیتی داشته باشد 2️⃣اقدام ایران اگرچه بسیار مثبت تلقی میشود اما شگرد حمله هوایی ضربات پی در پی موشکی ممکن است این بازدارندگی را بشکند. ایران دست کم باید متناسب با اطلاعات دقیق از قدرتمندترین موشکهایی که دشمن برای اینگونه حملات دارد بدست آورد و نکته دوم آمادگی مقاومت در برابر حمله مکرر را در نظر بگیرد 3️⃣ مهم‌ترین اقدامات ایران تقویت پدافند و جلوگیری از رسیدن موشک ها به زمین است با توجه به قدرت جنگنده های دشمن ممکن است رهگیری و انهدام آنها کار دشواری باشد بنابراین تمرکز بازدارندگی به قبل و بعد از اصابت موشک تقسیم میشود. 4️⃣ادبیات و تفکر بازدارندگی اکثر بازیگران مثل ایران عمدتا روی پاسخ حمله متقابل متمرکز است این در حالی است که شاید کم هزینه ترین راه بازدارندگی شکست موفقیت حمله باشد؛ ایده ای که اسراییل با گنبد آهنین سالها میخواست بدان دست یابد یا اینک ترکیه دنبال آن است! با این حال چنین تدابیری بهتر از هشدار به پاسخ حمله متقابل است چون هم صرفه جویی در هزینه تحمیل ضربه دارد هم پاسخ متقابل؛ باید سطح دیگر بازدارندگی که نیاز به تقویت لایه های دفع حمله در هنگام وقوع آن است بیشتر مورد توجه واقع شود امری که شاید به چندین لایه پوشش پدافند هوایی در هم تنیده با تجربه جنگ دوازده روزه اشاره کند. 5️⃣در صورتی که دشمن نتواند از حملات خارجی موفقیت کسب کند خطر اینست که راهی از درون سایت هسته ای بیابد یا میدان فشار را تغییر دهد مثلا با زدن نقاط حساس غیر مرتبط هسته ای مثل مراکز اقتصادی دنبال گرفتن امتیاز هسته ای برود این شرایط بسیار پیچیده تر خواهد شد و عملا ایده بازدارندگی را دوباره به بعد پاسخ متقابل سنگین تر خواهد کرد. @irdiplomat
597
9
#استراتژی_سیاسی 💢 ایران تونل‌ های هسته‌ای خود در اصفهان را زیر لایه‌ های جدیدی از خاک دفن کرد ✍️ آسوشتیدپرس 🔻 ورودی مرکزی کاملاً مهر و موم شده است و ورودی جنوبی با خاک اضافی برای محافظت از ۴۰۸ کیلوگرم اورانیوم غنی‌شده با غنای بالا نزدیک به سطح تسلیحاتی تقویت شد. 🔻 مهندسان از بتن فوق مقاوم برای تقویت تونل‌ های عمیق بیش از ۱۰۰ متر که از جنگ ۱۲ روزه در ژوئن ۲۰۲۵ جان سالم به در بردند، استفاده می‌کنند. 🔻 یک سازه روی زمین برای سانتریفیوژها دوباره فعال شد. سایت کوه کلنگ در نزدیکی نطنز همچنان به گسترش مخفیانه خود ادامه می‌دهد، عمیق‌تر و بزرگتر از فردو. ✍️تفسیر_خبر 1️⃣ایران در حال تقویت قدرت پدافند غیر عامل خود است و از کارهای مهم در این زمینه بی اثر کردن حمله است؛ به عبارتی اگر در مرحله انجام حمله و خنثی سازی آن قبل از اصالت موشک موفق نشد خود موشک نباید بتواند موفقیتی نداشته باشد 2️⃣اقدام ایران اگرچه بسیار مثبت تلقی میشود اما شگرد حمله هوایی ضربات پی در پی موشکی ممکن است این بازدارندگی را بشکند. ایران دست کم باید اطلاعات دقیق از قدرتمندترین موشکهایی که دشمن برای اینگونه حملات دارد بدست آورد و دوم دفعات مکرر حمله را در نظر بگیرد 3️⃣ مهم‌ترین اقدامات ایران تقویت پدافند و جلوگیری از رسیدن موشک ها به زمین است با توجه به قدرت جنگنده های دشمن ممکن است رهگیری و انهدام آنها کار دشواری باشد بنابراین تمرکز بازدارندگی به قبل و بعد از اصابت میشود باز میگردد. 4️⃣در صورتی که دشمن نتواند از بیرون اقدام به حمله کند راهی از درون خواهد یافت یا میدان فشار را تغییر خواهد داد مثلا با زدن نقاط حساس غیر مرتبط هسته ای دنبال گرفتن امتیاز هسته ای خواهد بود. 5️⃣ادبیات و تفکر بازدارندگی اکثر بازیگران مثل ایران عمدتا روی پاسخ حمله متقابل متمرکز است این در حالی است که شاید کم هزینه ترین راه بازدارندگی شکست موفقیت حمله باشد؛ ایده ای که اسراییل با گنبد آهنین سالها میخواست بدان دست یابد یا اینک ترکیه دنبال آن است! با این حال چنین تدابیری بهتر از هشدار به پاسخ حمله متقابل است چون هم صرفه جویی در هزینه تحمیل ضربه دارد هم پاسخ متقابل؛ باید سطح دیگر بازدارندگی که نیاز به تقویت لایه های دفع حمله در هنگام وقوع آن است بیشتر مورد توجه واقع شود امری که شاید به چندین لایه پوشش پدافند هوایی در هم تنیده با تجربه جنگ دوازده روزه اشاره کند. @irdiplomat
1
10
💢رقابت عربستان و امارات ✍️دانش تفسیر سیاسی ◼️حضور امارات در یمن ابتدا در چارچوب ائتلاف عربی و با هدف حمایت از دولت مستعفی در برابر حوثی‌ها آغاز شد و این کشور نقش مهمی در آزادسازی مناطقی مانند عدن و برخی بنادر ایفا کرد، اما به‌تدریج و تحت فشارهای داخلی و منطقه‌ای، استراتژی خود را تغییر داد. نقطه عطف این تغییر، حمایت امارات از شورای انتقالی جنوب بود؛ جریانی که به‌دنبال گسترش نفوذ در جنوب یمن و تقویت گرایش‌های جدایی‌طلبانه بود و امارات از آن به‌عنوان ابزاری برای تأمین منافع خود، به‌ویژه در مناطق راهبردی حضرموت و سواحل دریای سرخ، استفاده می‌کرد. این رویکرد باعث بروز شکاف جدی با عربستان شد، زیرا ریاض حفظ یکپارچگی یمن را برای ثبات منطقه ضروری می‌دانست و سیاست‌های امارات را تهدیدی علیه این هدف تلقی می‌کرد. بمباران بندر مکلا توسط جنگنده‌های عربستان نشانه‌ای از اوج‌گیری این تنش‌ها و پیام آشکار ریاض به ابوظبی بود که با پروژه‌های تجزیه‌طلبانه در یمن همراه نخواهد شد. در ادامه، عربستان خواستار خروج نیروهای امارات و توقف حمایت آن از گروه‌های محلی شد و امارات نیز با اعلام پایان مشارکت نظامی مستقیم، عملاً مسیر خود را از حضور آشکار نظامی به حفظ نفوذ غیرمستقیم از طریق نیروهای محلی و شورای انتقالی جنوب تغییر داد. ◼️درباره چرایی این رقابت ها باید گفت رقابت عربستان و امارات در یمن ریشه در تفاوت عمیق نگاه راهبردی دو کشور به نظم منطقه‌ای دارد. عربستان یمن را بخشی از عمق امنیتی خود می‌داند و حفظ یکپارچگی سرزمینی آن را شرط ثبات داخلی و منطقه‌ای تلقی می‌کند. از نگاه ریاض، وجود یک دولت مرکزی حتی ضعیف بهتر از شکل‌گیری ساختارهای محلی مستقل است که می‌توانند به کانون ناامنی یا نفوذ بازیگران رقیب تبدیل شوند. در مقابل، امارات نگاه دولت‌محور ندارد و بیشتر به نظم شبکه‌ای متکی است؛ نظمی که در آن کنترل بنادر، سواحل، مسیرهای دریایی و بازیگران محلی اهمیت بیشتری از حاکمیت یک دولت مرکزی دارد. ◾️تفاوت در تعریف تهدید نیز این شکاف را تشدید کرده است. برای عربستان، تهدید اصلی گسترش نفوذ حوثی‌ها و پیوند آن‌ها با ایران است، زیرا این امر امنیت مرزهای جنوبی این کشور را مستقیماً هدف قرار می‌دهد. اما امارات بیش از هر چیز اخوان‌المسلمین، بی‌ثباتی مسیرهای تجارت دریایی و از دست رفتن کنترل بنادر راهبردی را تهدید می‌بیند. همین تفاوت باعث شد امارات به‌تدریج از دولت مستعفی یمن فاصله بگیرد و به نیروهای محلی و شورای انتقالی جنوب تکیه کند؛ رویکردی که از نگاه عربستان به معنای تضعیف دولت مرکزی و زمینه‌سازی برای تجزیه عملی یمن بود. ◾️یمن برای امارات صرفاً یک میدان نبرد نظامی نیست، بلکه گره‌ای ژئو‌اقتصادی و ژئو‌دریایی محسوب می‌شود. سواحل حضرموت، بندر مکلا، عدن و اتصال آن‌ها به باب‌المندب و دریای سرخ، مستقیماً با منافع تجاری، لجستیکی و امنیت دریایی امارات پیوند دارد. این منافع با نگاه عربستان که یمن را حیاط‌خلوت امنیتی خود می‌داند، به‌طور طبیعی وارد تعارض شد و شکاف در ائتلاف عربی را آشکار کرد. ◾️در سطحی عمیق‌تر، این رقابت بازتابی از اختلاف بر سر رهبری در جهان عرب است. عربستان به‌دنبال تثبیت نقش سنتی خود به‌عنوان رهبر سیاسی و امنیتی منطقه است، در حالی که امارات مسیر نفوذ غیرسنتی را برگزیده؛ اتکا به اقتصاد، بنادر، پایگاه‌های فرامرزی، نیروهای نیابتی و اتحادهای جدید منطقه‌ای. جنگ یمن نخستین صحنه‌ای بود که این دو الگوی متفاوت به‌طور عینی با یکدیگر برخورد کردند. ◾️اعلام خروج نظامی امارات از یمن به‌معنای عقب‌نشینی واقعی نبود، بلکه تغییر روش حضور بود. امارات هزینه‌های حضور مستقیم را کاهش داد، اما نفوذ خود را از طریق نیروهای محلی و ساختارهای غیررسمی حفظ کرد. همین امر نگرانی عربستان را افزایش داد، زیرا نفوذ غیرمستقیم امارات می‌تواند در بلندمدت انسجام یمن را تضعیف کند، حتی اگر در کوتاه‌مدت از شدت درگیری‌ها بکاهد. در مجموع، رقابت عربستان و امارات در یمن نه حاصل اختلافی مقطعی، بلکه نتیجه تضاد دو تصور متفاوت از امنیت، نفوذ و نظم منطقه‌ای است. یمن تنها میدان بروز این رقابت است، رقابتی که تا زمانی که یکی بر یکپارچگی سرزمینی و دیگری بر شبکه نفوذ و کنترل گلوگاه‌ها تأکید دارد، به اشکال مختلف ادامه خواهد یافت. ─═ঊঈ @irdiplomat ঊঈ═──
667
11
💢رقابت عربستان و امارات ◼️ححضور امارات در یمن ابتدا در چارچوب ائتلاف عربی و با هدف حمایت از دولت مستعفی در برابر حوثی‌ها آغاز شد و این کشور نقش مهمی در آزادسازی مناطقی مانند عدن و برخی بنادر ایفا کرد، اما به‌تدریج و تحت فشارهای داخلی و منطقه‌ای، استراتژی خود را تغییر داد. نقطه عطف این تغییر، حمایت امارات از شورای انتقالی جنوب بود؛ جریانی که به‌دنبال گسترش نفوذ در جنوب یمن و تقویت گرایش‌های جدایی‌طلبانه بود و امارات از آن به‌عنوان ابزاری برای تأمین منافع خود، به‌ویژه در مناطق راهبردی حضرموت و سواحل دریای سرخ، استفاده می‌کرد. این رویکرد باعث بروز شکاف جدی با عربستان شد، زیرا ریاض حفظ یکپارچگی یمن را برای ثبات منطقه ضروری می‌دانست و سیاست‌های امارات را تهدیدی علیه این هدف تلقی می‌کرد. بمباران بندر مکلا توسط جنگنده‌های عربستان نشانه‌ای از اوج‌گیری این تنش‌ها و پیام آشکار ریاض به ابوظبی بود که با پروژه‌های تجزیه‌طلبانه در یمن همراه نخواهد شد. در ادامه، عربستان خواستار خروج نیروهای امارات و توقف حمایت آن از گروه‌های محلی شد و امارات نیز با اعلام پایان مشارکت نظامی مستقیم، عملاً مسیر خود را از حضور آشکار نظامی به حفظ نفوذ غیرمستقیم از طریق نیروهای محلی و شورای انتقالی جنوب تغییر داد. ◼️درباره چرایی این رقابت ها باید گفت رقابت عربستان و امارات در یمن ریشه در تفاوت عمیق نگاه راهبردی دو کشور به نظم منطقه‌ای دارد. عربستان یمن را بخشی از عمق امنیتی خود می‌داند و حفظ یکپارچگی سرزمینی آن را شرط ثبات داخلی و منطقه‌ای تلقی می‌کند. از نگاه ریاض، وجود یک دولت مرکزی حتی ضعیف بهتر از شکل‌گیری ساختارهای محلی مستقل است که می‌توانند به کانون ناامنی یا نفوذ بازیگران رقیب تبدیل شوند. در مقابل، امارات نگاه دولت‌محور ندارد و بیشتر به نظم شبکه‌ای متکی است؛ نظمی که در آن کنترل بنادر، سواحل، مسیرهای دریایی و بازیگران محلی اهمیت بیشتری از حاکمیت یک دولت مرکزی دارد. ◾️تفاوت در تعریف تهدید نیز این شکاف را تشدید کرده است. برای عربستان، تهدید اصلی گسترش نفوذ حوثی‌ها و پیوند آن‌ها با ایران است، زیرا این امر امنیت مرزهای جنوبی این کشور را مستقیماً هدف قرار می‌دهد. اما امارات بیش از هر چیز اخوان‌المسلمین، بی‌ثباتی مسیرهای تجارت دریایی و از دست رفتن کنترل بنادر راهبردی را تهدید می‌بیند. همین تفاوت باعث شد امارات به‌تدریج از دولت مستعفی یمن فاصله بگیرد و به نیروهای محلی و شورای انتقالی جنوب تکیه کند؛ رویکردی که از نگاه عربستان به معنای تضعیف دولت مرکزی و زمینه‌سازی برای تجزیه عملی یمن بود. ◾️یمن برای امارات صرفاً یک میدان نبرد نظامی نیست، بلکه گره‌ای ژئو‌اقتصادی و ژئو‌دریایی محسوب می‌شود. سواحل حضرموت، بندر مکلا، عدن و اتصال آن‌ها به باب‌المندب و دریای سرخ، مستقیماً با منافع تجاری، لجستیکی و امنیت دریایی امارات پیوند دارد. این منافع با نگاه عربستان که یمن را حیاط‌خلوت امنیتی خود می‌داند، به‌طور طبیعی وارد تعارض شد و شکاف در ائتلاف عربی را آشکار کرد. ◾️در سطحی عمیق‌تر، این رقابت بازتابی از اختلاف بر سر رهبری در جهان عرب است. عربستان به‌دنبال تثبیت نقش سنتی خود به‌عنوان رهبر سیاسی و امنیتی منطقه است، در حالی که امارات مسیر نفوذ غیرسنتی را برگزیده؛ اتکا به اقتصاد، بنادر، پایگاه‌های فرامرزی، نیروهای نیابتی و اتحادهای جدید منطقه‌ای. جنگ یمن نخستین صحنه‌ای بود که این دو الگوی متفاوت به‌طور عینی با یکدیگر برخورد کردند. ◾️اعلام خروج نظامی امارات از یمن به‌معنای عقب‌نشینی واقعی نبود، بلکه تغییر روش حضور بود. امارات هزینه‌های حضور مستقیم را کاهش داد، اما نفوذ خود را از طریق نیروهای محلی و ساختارهای غیررسمی حفظ کرد. همین امر نگرانی عربستان را افزایش داد، زیرا نفوذ غیرمستقیم امارات می‌تواند در بلندمدت انسجام یمن را تضعیف کند، حتی اگر در کوتاه‌مدت از شدت درگیری‌ها بکاهد. در مجموع، رقابت عربستان و امارات در یمن نه حاصل اختلافی مقطعی، بلکه نتیجه تضاد دو تصور متفاوت از امنیت، نفوذ و نظم منطقه‌ای است. یمن تنها میدان بروز این رقابت است، رقابتی که تا زمانی که یکی بر یکپارچگی سرزمینی و دیگری بر شبکه نفوذ و کنترل گلوگاه‌ها تأکید دارد، به اشکال مختلف ادامه خواهد یافت. ─═ঊঈ @irdiplomat ঊঈ═──
1
12
#استراتژی_سیاسی 💢رقابت عربستان و امارات ◼️حضور امارات در یمن با هدف مبارزه با تروریسم و حمایت از دولت مستعفی یمن در برابر حوثی‌ها آغاز شد. امارات به‌عنوان یکی از اعضای ائتلاف عربی تحت رهبری عربستان سعودی وارد جنگ شد و نقش کلیدی در آزادسازی مناطقی مانند عدن و برخی بنادر یمن ایفا کرد. اما با گذشت زمان، به تدریج استراتژی امارات تغییر کرد. این تغییر عمدتاً ناشی از مسائل داخلی و منطقه‌ای بود که فشارهای سیاسی و اقتصادی زیادی را به این کشور وارد می‌کرد. ◼️نقطه عطف در این تحولات، افزایش فعالیت‌های شورای انتقالی جنوب یمن بود که تحت حمایت امارات قرار داشت. این شورا به‌طور فزاینده‌ای به‌دنبال تقویت نفوذ خود در مناطق جنوبی یمن و تلاش برای جدایی این مناطق از دولت مرکزی بود. در این زمان، امارات در تلاش بود تا از این گروه به‌عنوان یک ابزار برای تضمین منافع خود در یمن و به‌ویژه در منطقه استراتژیک حضرموت و سواحل دریای سرخ استفاده کند. اما این اقدام باعث بروز شکاف جدی در ائتلاف عربی شد، زیرا عربستان سعودی که خود به‌دنبال حفظ یکپارچگی یمن و جلوگیری از گسترش پروژه‌های جدایی‌طلبانه بود، این سیاست امارات را تهدیدی برای ثبات منطقه می‌دانست. ◼️تحولات پس از بمباران بندر مکلا توسط جنگنده‌های عربستان، تنش‌ها را به اوج خود رساند. این حملات نشان‌دهنده افزایش نگرانی‌ها در عربستان از نفوذ رو به رشد امارات در جنوب یمن و تلاش این کشور برای تقویت قدرت شورای انتقالی جنوب بود. این تحرکات نظامی همچنین پیامی به امارات بود که ریاض حاضر به پذیرش پروژه‌های تجزیه‌طلبانه در یمن نیست. در پاسخ به این فشارها، عربستان سعودی به‌طور رسمی از امارات خواست تا تمام نیروهای خود را از یمن خارج کند و حمایت نظامی و مالی از گروه‌های مورد حمایت خود را متوقف سازد. ◼️در این شرایط، امارات تصمیم به اعلام پایان مشارکت خود در مأموریت «مبارزه با تروریسم» گرفت. این تصمیم، در ظاهر گامی در جهت کاهش تنش‌ها به نظر می‌رسید، اما در واقع، بیشتر نشانه‌ای از تغییر در استراتژی امارات بود که دیگر تمایلی به ادامه حضور مستقیم در درگیری‌های یمن نداشت. با این حال، این خروج از میدان نظامی، به‌معنی پایان نفوذ امارات در یمن نبود. امارات همچنان از طریق نیروهای محلی و شورای انتقالی جنوب، که بر بخش‌هایی از جنوب یمن تسلط دارند، به تقویت منافع خود ادامه می‌دهد. ◼️به‌دنبال این تحولات، فشارهای بین‌المللی و منطقه‌ای به امارات وارد شد تا سیاست‌های خود را بازنگری کند. در همین راستا، امارات به‌دنبال تقویت روابط با بازیگران دیگری مانند اسرائیل و ایجاد پایگاه‌های نظامی در مناطق استراتژیک نظیر سومالی‌لند بود. این حرکت‌ها نشان‌دهنده تلاش امارات برای گسترش نفوذ خود در منطقه و استفاده از موقعیت‌های جدید برای مقابله با تهدیدات ناشی از حوثی‌ها و همچنین افزایش فشارها علیه عربستان است. ◼️در این میان، عربستان سعودی، که در ابتدا هم‌پیمان امارات در جنگ یمن بود، به‌طور آشکارا با این سیاست‌های امارات مخالف شد. در واقع، این وضعیت نشان‌دهنده تغییرات اساسی در معادلات منطقه‌ای است، جایی که رقابت میان عربستان و امارات به‌وضوح نمود پیدا کرده است. از سوی دیگر، اقدامات امارات در حمایت از جدایی‌طلبان و تحرکات نظامی در مناطقی مانند حضرموت و مکلا، زمینه‌ساز تشدید تنش‌ها در یمن شد. در نهایت، تحولات اخیر در یمن نشان می‌دهد که این کشور همچنان در معرض فشارهای داخلی و خارجی است. هرچند تصمیم امارات به پایان دادن به مشارکت نظامی در یمن می‌تواند مقدمه‌ای برای کاهش تنش‌ها باشد، اما نفوذ غیرمستقیم و حمایت از نیروهای محلی همچنان بر آینده یمن تأثیر خواهد گذاشت. به‌ویژه که عربستان سعودی به‌طور مداوم از امارات خواسته تا از پروژه‌های تجزیه‌طلبانه دست بردارد و یکپارچگی یمن را به رسمیت بشناسد. ─═ঊঈ @irdiplomat ঊঈ═──
51
13
#استراتژی_سیاسی 💢در معضل بازی بازدارندگی ◾️بازدارندگی برای عده ای که معادله با پاسخ خطرناک است که تا نامش می آید از قدرت طرف مقابل به لرزه می افتند و‌ برای عده ای دیگر معادله قابل که می‌توان در درون این واژه غلتید و آن را لوله کرد! ◾️ آنانی که معادله با پاسخ خطرناک بر میشمارند تصورشان از چهار چیز است: اگر اتفاقی افتد طرف مقابل در سرعت، شدت، قدرت و تکرار دارای چنان ضرب شستی است که بهتر است دنبال ماجراجویی نرویم؛ در مقابل برای کسانی که معادله قابل حل است بازدارندگی طرف مقابل آنچنان هم نگران کننده نیست چراکه آن چهار مولفه ذکر شده نه تنها نگرانی ایجاد نمیکنند بلکه بحث وارد سطح عملیات و مدیریت میشود که می تواند هر حریفی را میخکوب کند. ◾️فرض کنید بازیگر الف در حال تنبیه بازیگر ب است تمام ابزارهای تنبیه را دارد اما ب هرگز نگران تنبیه شدن نیست چراکه میداند هیچ یک از ابزارها علیه او استفاده نخواهد شد یا برای آن منظوری که ساخته شده رسما استفاده نخواهد شد. ◾️به عبارت ساده تر مهم نیست چه دارید مهم اینست چگونه استفاده خواهید کرد؛ هنگامی که بازدارندگی معضل امنیت شود یعنی قابلیت بازدارندگی قابل محاسبه است چه زمانی بزنم، با چه شدت، با چه قدرتی و تا کی؟! و بعد یک جواب این پرسش ها اینست که میدانم طرف مقابل چه خواهد کرد! در چه سطحی! تا کجا و چقدر! در واقع رسما چارچوب بازی ساخته شده است. ◾️معضل بد امنیت اینست که بازدارندگی گاهی به معنای داشتن و نتوانستن، خواستن و ملاحظه کردن قرار می‌گیرد. میخواهم ضربه بزنم اما میترسم! می‌توانم حرکتی کنم ولی شاید ارزشش را نداشته باشد! پیش میخواهم بروم ولی نمیدانم بعدها چه خواهد شد! ◾️بازدارندگی تا قبل از رویارویی یک بلوف روانی دارد اما این حباب بعد از رویارویی میترکد تا نشان بدهد اگر حالا که اتفاق افتاد پس چه؟ ◾️ در شرایط کنونی بازدارندگی یک گریزگاه استراتژیکی در مواقع وقوع جنگ است به طوری که باید به شیوه نه محاسباتی بلکه غیر محاسباتی، نه روشن بلکه پر ابهام سناریو سازی شود. اگر بازی غیرمحاسباتی شود حتی بازیگر. دست برتر کوتاه خواهد آمد اما اگر همه چیز با منطق دو دو تا چهارتا باشد میدان برای بازیگر توانمند هموار و پیش بینی پذیر است. نکته اصلی این است ابهام چگونه باید بکمک امنیت و بازدارندگی بیاید @irdiplomat
576
14
#استراتژی_سیاسی 💢چگونه اسراییل در برابر ترکیه بازدارندگی ایجاد می‌کند؟ ◾️ در چند هفته اخیر بحث حضور احتمالی نیروهای ترکیه در نوار غزه به‌ویژه در قالب یک نیروی بین‌المللی تثبیت‌کننده یا حافظ صلح مطرح شده است، و همین مسئله باعث شده که اسرائیل به‌شدت نگران باشد و مخالفت خود را علناً اعلام کند. اما چرا اسراییل نگران است؟ به چهار دلیل، نخست ترکیه را بی طرف نمیداند زیرا ترکیه حامی فلسطینیان است؛ دوم ترکیه حوزه کنش اسراییل را محدود می‌کند؛ سوم ترکیه از نظر اسراییل توسعه طلب است و چهارم ترکیه مهره ای نیست که بتوان براحتی با آن بازی یا جابجا کرد ◾️حالا اسراییل چه ملاحظاتی برای مقابله با ترکیه دارد؟ نخست اینکه ترکیه کشور قدرتمند نظامی است، عضو ناتو است و در نتیجه درگیری با ترکیه براحتی نیست. به علاوه ترکیه به دلایلی که پیشتر گفته شد برای اسراییل تهدید محسوب میشود پس با این شرایط اسراییل چه کند؟ ◾️کاری که اسراییل کرد نه بازی با کارت بزرگ امریکا برای فشار به ترکیه بود نه قدرتتان اروپایی؛ اسراییل سراغ دو اهرم یونان و قبرس رفت؛ حالا چرا این دو کشور؟ دلیل اول این است که این اهرم کم‌هزینه، مؤثر و هدفمند هستند و به علاوه چون رقابت و تنش تاریخی با ترکیه دارند آنها هم بی میل به بازی اسراییل نیستند؛ دلیل دوم این است که این دو کشور می‌توانند رویای ترکیه در ترانژزیت انرژی را به هم بزنند و تنش افرین منطقه باشند و سوم اسراییل خود کنار این بازی تنش ها در مقابل ترکیه قرار می‌گیرد. دلیل سوم این است که اسراییل میداند اروپا و امریکا هم به ترکیه حساس شده اند بنابراین میخواهد با برجسته سازی نقش آفرینی ترکیه در حوزه دریای اژه و مدیترانه ترکیه را تحت فشار دیپلماتیک هم قرار بدهد؛ اسراییل میخواهد به ترکیه بفهماند حضور در غزه هزینه دارد و هزینه را در میدان دیگر باید بدهد پس بهتر است بیش از این پیشروی نکند. در خاتمه باید گفت اسراییل بازی بازدارندگی غیر مستقیم را بکار برده است که ترکیبی از فشار و انتخاب هدفمند مهره است. @irdiplomat
283
15
#اخبار_استراتژیکی_هفتگی 💢از 30 آذر تا 5 دی ✍️دانش تفسیر سیاسی برای تحلیل و بررسی دقیق تحولات استراتژیک جهانی و منطقه‌ای، بخش #اخبار_استراتژیکی_هفتگی به کانال «دانش تفسیر سیاسی» اضافه شده است. ▪️در هفته اخیر، تحولات خاورمیانه و صحنه بین‌الملل نشان‌دهنده تشدید هم‌زمان فشارهای سخت و نرم علیه ایران و بازآرایی موازنه‌های قدرت در غرب آسیا بود. آمریکا با قرارداد نظامی ۳۵ میلیون دلاری با ارتش لبنان و قرارداد تسلیحاتی ۲.۳ میلیارد دلاری با امارات، به دنبال تقویت متحدان و مهار نفوذ ایران است، در حالی که نگرانی‌های داخلی اسرائیل درباره تضعیف «برتری کیفی نظامی» این رژیم همچنان ادامه دارد. اظهارات مقام‌های امنیتی اسرائیل درباره جلوگیری از احیای برنامه هسته‌ای ایران و محدودیت راه‌حل‌های دیپلماتیک، نشان‌دهنده تمرکز بر فشار امنیتی، عملیات پنهان و جنگ روانی است. در مقابل، ایران با ترکیب دیپلماسی هوشمند و آمادگی برای همه سناریوها، بازدارندگی موشکی و توان نظامی خود را تقویت کرده و تجربه جنگ ۱۲ روزه را به عنوان نمونه‌ای از قدرت بازدارندگی عملیاتی نشان داده است؛ طبق گزارش‌ها، موشک‌های بالستیک ایران ضربات و خسارات قابل توجهی به اسرائیل وارد کرده‌اند که همه آن‌ها منتشر نشدند و بیش از ۱۰ هزار نیروی ذخیره اسرائیل برای مقابله با تهدید آماده شده‌اند. ▪️در سطح منطقه‌ای، جنوب یمن شاهد حملات هوایی عربستان و رقابت نفوذ شورای انتقالی جنوب بود. در خلیج فارس، توقیف یک نفتکش حامل ۴ میلیون لیتر سوخت قاچاق با ارزش حدود ۷۰۰ میلیارد تومان و بازداشت ۱۶ خدمه غیرایرانی، نشان‌دهنده تقویت امنیت انرژی و ضربه مالی به شبکه‌های قاچاق است. کره شمالی نیز با دستور کیم جونگ اون برای افزایش تولید موشک و مهمات، ظرفیت کارخانه‌های تسلیحاتی خود را گسترش داده و تمرکز خود را بر بازدارندگی استراتژیک افزایش داده است. ▪️در سطح جهانی، تحلیل جان مرشایمر درباره فروپاشی درونی آمریکا و کاهش اثرگذاری آن نشان می‌دهد بحران اقتصادی و سیاسی این کشور فرصت‌های جدیدی برای بازیگران منطقه‌ای ایجاد کرده است. در اروپا، اقدامات دفاعی گسترده شامل خرید سامانه‌های پدافندی ۶.۵ میلیارد دلاری آلمان و افزایش بودجه دفاعی اتحادیه اروپا با ۹۰ میلیارد یورو و اختصاص ۵۰ میلیارد یورو برای تجهیز نیروها، نشان‌دهنده نگرانی از تهدیدات روسیه و تأکید بر تقویت توان دفاعی است. اوکراین با کمبود حداقل ۴۰ میلیارد یورو برای تولید پهپاد مواجه است و آمریکا نیز ۸۰۰ میلیون دلار برای کمک امنیتی به اوکراین در بودجه ۹۰۱ میلیارد دلاری دفاعی ۲۰۲۶ اختصاص داده است. ▪️در حوزه انسانی و امنیت داخلی، انفجارهای مساجد سوریه دست‌کم ۱۰ کشته و ۴۲ زخمی برجای گذاشت، هزاران نفر در یمن و غزه تحت تاثیر بحران‌های انسانی هستند، و جمعیت زندانیان فرانسه با تراکم ۱۳۶ درصد، نشان‌دهنده فشارهای اجتماعی است. ایران با توقیف نفتکش حامل ۴ میلیون لیتر سوخت قاچاق و دستگیری بیش از ۲ هزار عامل جاسوسی، توان امنیت داخلی و بازدارندگی خود را اثبات کرده است. همچنین موشک‌های ایران آزمایش شده در خرم‌آباد، مهاباد، اصفهان، تهران و مشهد، قادر به اشباع سامانه گنبد آهنین اسرائیل هستند. ▪️مجموع این تحولات نشان می‌دهد ایران و کره شمالی در حال تقویت توان بازدارندگی خود هستند، در حالی که قدرت‌های سنتی جهانی، به ویژه آمریکا، با بحران داخلی و محدودیت منابع مواجه‌اند. ترکیب فشارهای نظامی، دیپلماتیک و اقتصادی، رقابت ژئوپلیتیکی را در سطح جهانی تشدید کرده و توازن قدرت منطقه‌ای و بین‌المللی را پیچیده‌تر ساخته است. برای بررسی تحولات استراتژیکی #اخبار_استراتژیکی_هفتگی را در کانال دانش تفسیر سیاسی دنبال کنید. ──═ঊঈ @irdiplomat ঊঈ═──
287
16
#اخبار_استراتژیکی_هفتگی 💢از 30 آذر تا 5 دی ✍️دانش تفیسر سیاسی برای تحلیل و بررسی دقیق تحولات استراتژیک جهانی و منطقه‌ای، بخش #اخبار_استراتژیکی_هفتگی به کانال «دانش تفسیر سیاسی» اضافه شده است. ▪️در هفته اخیر، تحولات خاورمیانه و صحنه بین‌الملل نشان‌دهنده تشدید هم‌زمان فشارهای سخت و نرم علیه ایران و بازآرایی موازنه‌های قدرت در غرب آسیا بود. آمریکا با قرارداد نظامی ۳۵ میلیون دلاری با ارتش لبنان و قرارداد تسلیحاتی ۲.۳ میلیارد دلاری با امارات، به دنبال تقویت متحدان و مهار نفوذ ایران است، در حالی که نگرانی‌های داخلی اسرائیل درباره تضعیف «برتری کیفی نظامی» این رژیم همچنان ادامه دارد. اظهارات مقام‌های امنیتی اسرائیل درباره جلوگیری از احیای برنامه هسته‌ای ایران و محدودیت راه‌حل‌های دیپلماتیک، نشان‌دهنده تمرکز بر فشار امنیتی، عملیات پنهان و جنگ روانی است. در مقابل، ایران با ترکیب دیپلماسی هوشمند و آمادگی برای همه سناریوها، بازدارندگی موشکی و توان نظامی خود را تقویت کرده و تجربه جنگ ۱۲ روزه را به عنوان نمونه‌ای از قدرت بازدارندگی عملیاتی نشان داده است؛ طبق گزارش‌ها، موشک‌های بالستیک ایران ضربات و خسارات قابل توجهی به اسرائیل وارد کرده‌اند که همه آن‌ها منتشر نشدند و بیش از ۱۰ هزار نیروی ذخیره اسرائیل برای مقابله با تهدید آماده شده‌اند. ▪️در سطح منطقه‌ای، جنوب یمن شاهد حملات هوایی عربستان و رقابت نفوذ شورای انتقالی جنوب بود. در خلیج فارس، توقیف یک نفتکش حامل ۴ میلیون لیتر سوخت قاچاق با ارزش حدود ۷۰۰ میلیارد تومان و بازداشت ۱۶ خدمه غیرایرانی، نشان‌دهنده تقویت امنیت انرژی و ضربه مالی به شبکه‌های قاچاق است. کره شمالی نیز با دستور کیم جونگ اون برای افزایش تولید موشک و مهمات، ظرفیت کارخانه‌های تسلیحاتی خود را گسترش داده و تمرکز خود را بر بازدارندگی استراتژیک افزایش داده است. ▪️در سطح جهانی، تحلیل جان مرشایمر درباره فروپاشی درونی آمریکا و کاهش اثرگذاری آن نشان می‌دهد بحران اقتصادی و سیاسی این کشور فرصت‌های جدیدی برای بازیگران منطقه‌ای ایجاد کرده است. در اروپا، اقدامات دفاعی گسترده شامل خرید سامانه‌های پدافندی ۶.۵ میلیارد دلاری آلمان و افزایش بودجه دفاعی اتحادیه اروپا با ۹۰ میلیارد یورو و اختصاص ۵۰ میلیارد یورو برای تجهیز نیروها، نشان‌دهنده نگرانی از تهدیدات روسیه و تأکید بر تقویت توان دفاعی است. اوکراین با کمبود حداقل ۴۰ میلیارد یورو برای تولید پهپاد مواجه است و آمریکا نیز ۸۰۰ میلیون دلار برای کمک امنیتی به اوکراین در بودجه ۹۰۱ میلیارد دلاری دفاعی ۲۰۲۶ اختصاص داده است. ▪️در حوزه انسانی و امنیت داخلی، انفجارهای مساجد سوریه دست‌کم ۱۰ کشته و ۴۲ زخمی برجای گذاشت، هزاران نفر در یمن و غزه تحت تاثیر بحران‌های انسانی هستند، و جمعیت زندانیان فرانسه با تراکم ۱۳۶ درصد، نشان‌دهنده فشارهای اجتماعی است. ایران با توقیف نفتکش حامل ۴ میلیون لیتر سوخت قاچاق و دستگیری بیش از ۲ هزار عامل جاسوسی، توان امنیت داخلی و بازدارندگی خود را اثبات کرده است. همچنین موشک‌های ایران آزمایش شده در خرم‌آباد، مهاباد، اصفهان، تهران و مشهد، قادر به اشباع سامانه گنبد آهنین اسرائیل هستند. ▪️مجموع این تحولات نشان می‌دهد ایران و کره شمالی در حال تقویت توان بازدارندگی خود هستند، در حالی که قدرت‌های سنتی جهانی، به ویژه آمریکا، با بحران داخلی و محدودیت منابع مواجه‌اند. ترکیب فشارهای نظامی، دیپلماتیک و اقتصادی، رقابت ژئوپلیتیکی را در سطح جهانی تشدید کرده و توازن قدرت منطقه‌ای و بین‌المللی را پیچیده‌تر ساخته است. برای بررسی تحولات استراتژیکی #اخبار_استراتژیکی_هفتگی را در کانال دانش تفسیر سیاسی دنبال کنید. ──═ঊঈ @irdiplomat ঊঈ═──
1
17
#اخبار_استراتژیکی 💢از 30 آذر تا 5 دی ✍️دانش تفیسر سیاسی ▪️در هفته اخیر، تحولات خاورمیانه و صحنه بین‌الملل نشان‌دهنده تشدید هم‌زمان فشارهای سخت و نرم علیه ایران و بازآرایی موازنه‌های قدرت در غرب آسیا بود. آمریکا با قرارداد نظامی ۳۵ میلیون دلاری با ارتش لبنان و قرارداد تسلیحاتی ۲.۳ میلیارد دلاری با امارات، به دنبال تقویت متحدان و مهار نفوذ ایران است، در حالی که نگرانی‌های داخلی اسرائیل درباره تضعیف «برتری کیفی نظامی» این رژیم همچنان ادامه دارد. اظهارات مقام‌های امنیتی اسرائیل درباره جلوگیری از احیای برنامه هسته‌ای ایران و محدودیت راه‌حل‌های دیپلماتیک، نشان‌دهنده تمرکز بر فشار امنیتی، عملیات پنهان و جنگ روانی است. در مقابل، ایران با ترکیب دیپلماسی هوشمند و آمادگی برای همه سناریوها، بازدارندگی موشکی و توان نظامی خود را تقویت کرده و تجربه جنگ ۱۲ روزه را به عنوان نمونه‌ای از قدرت بازدارندگی عملیاتی نشان داده است؛ طبق گزارش‌ها، موشک‌های بالستیک ایران ضربات و خسارات قابل توجهی به اسرائیل وارد کرده‌اند که همه آن‌ها منتشر نشدند و بیش از ۱۰ هزار نیروی ذخیره اسرائیل برای مقابله با تهدید آماده شده‌اند. ▪️در سطح منطقه‌ای، جنوب یمن شاهد حملات هوایی عربستان و رقابت نفوذ شورای انتقالی جنوب بود. در خلیج فارس، توقیف یک نفتکش حامل ۴ میلیون لیتر سوخت قاچاق با ارزش حدود ۷۰۰ میلیارد تومان و بازداشت ۱۶ خدمه غیرایرانی، نشان‌دهنده تقویت امنیت انرژی و ضربه مالی به شبکه‌های قاچاق است. کره شمالی نیز با دستور کیم جونگ اون برای افزایش تولید موشک و مهمات، ظرفیت کارخانه‌های تسلیحاتی خود را گسترش داده و تمرکز خود را بر بازدارندگی استراتژیک افزایش داده است. ▪️در سطح جهانی، تحلیل جان مرشایمر درباره فروپاشی درونی آمریکا و کاهش اثرگذاری آن نشان می‌دهد بحران اقتصادی و سیاسی این کشور فرصت‌های جدیدی برای بازیگران منطقه‌ای ایجاد کرده است. در اروپا، اقدامات دفاعی گسترده شامل خرید سامانه‌های پدافندی ۶.۵ میلیارد دلاری آلمان و افزایش بودجه دفاعی اتحادیه اروپا با ۹۰ میلیارد یورو و اختصاص ۵۰ میلیارد یورو برای تجهیز نیروها، نشان‌دهنده نگرانی از تهدیدات روسیه و تأکید بر تقویت توان دفاعی است. اوکراین با کمبود حداقل ۴۰ میلیارد یورو برای تولید پهپاد مواجه است و آمریکا نیز ۸۰۰ میلیون دلار برای کمک امنیتی به اوکراین در بودجه ۹۰۱ میلیارد دلاری دفاعی ۲۰۲۶ اختصاص داده است. ▪️در حوزه انسانی و امنیت داخلی، انفجارهای مساجد سوریه دست‌کم ۱۰ کشته و ۴۲ زخمی برجای گذاشت، هزاران نفر در یمن و غزه تحت تاثیر بحران‌های انسانی هستند، و جمعیت زندانیان فرانسه با تراکم ۱۳۶ درصد، نشان‌دهنده فشارهای اجتماعی است. ایران با توقیف نفتکش حامل ۴ میلیون لیتر سوخت قاچاق و دستگیری بیش از ۲ هزار عامل جاسوسی، توان امنیت داخلی و بازدارندگی خود را اثبات کرده است. همچنین موشک‌های ایران آزمایش شده در خرم‌آباد، مهاباد، اصفهان، تهران و مشهد، قادر به اشباع سامانه گنبد آهنین اسرائیل هستند. ▪️مجموع این تحولات نشان می‌دهد ایران و کره شمالی در حال تقویت توان بازدارندگی خود هستند، در حالی که قدرت‌های سنتی جهانی، به ویژه آمریکا، با بحران داخلی و محدودیت منابع مواجه‌اند. ترکیب فشارهای نظامی، دیپلماتیک و اقتصادی، رقابت ژئوپلیتیکی را در سطح جهانی تشدید کرده و توازن قدرت منطقه‌ای و بین‌المللی را پیچیده‌تر ساخته است. ──═ঊঈ @irdiplomat ঊঈ═──
11
18
#اخبار_استراتژیکی 💢از 30 آذر تا 5 دی ✍️دانش تفیسر سیاسی ▪️در هفته اخیر، تحولات خاورمیانه و صحنه بین‌الملل نشان‌دهنده تشدید هم‌زمان فشارهای سخت و نرم علیه ایران و بازآرایی موازنه‌های قدرت در غرب آسیا بود. آمریکا با قرارداد نظامی ۳۵ میلیون دلاری با ارتش لبنان و قرارداد تسلیحاتی ۲.۳ میلیارد دلاری با امارات، به دنبال تقویت متحدان و مهار نفوذ ایران است، در حالی که نگرانی‌های داخلی اسرائیل درباره تضعیف «برتری کیفی نظامی» این رژیم همچنان ادامه دارد. اظهارات مقام‌های امنیتی اسرائیل درباره جلوگیری از احیای برنامه هسته‌ای ایران و محدودیت راه‌حل‌های دیپلماتیک، نشان‌دهنده تمرکز بر فشار امنیتی، عملیات پنهان و جنگ روانی است. در مقابل، ایران با ترکیب دیپلماسی هوشمند و آمادگی برای همه سناریوها، بازدارندگی موشکی و توان نظامی خود را تقویت کرده و تجربه جنگ ۱۲ روزه را به عنوان نمونه‌ای از قدرت بازدارندگی عملیاتی نشان داده است؛ طبق گزارش‌ها، موشک‌های بالستیک ایران ضربات و خسارات قابل توجهی به اسرائیل وارد کرده‌اند که همه آن‌ها منتشر نشدند و بیش از ۱۰ هزار نیروی ذخیره اسرائیل برای مقابله با تهدید آماده شده‌اند. ▪️در سطح منطقه‌ای، جنوب یمن شاهد حملات هوایی عربستان و رقابت نفوذ شورای انتقالی جنوب بود. در خلیج فارس، توقیف یک نفتکش حامل ۴ میلیون لیتر سوخت قاچاق با ارزش حدود ۷۰۰ میلیارد تومان و بازداشت ۱۶ خدمه غیرایرانی، نشان‌دهنده تقویت امنیت انرژی و ضربه مالی به شبکه‌های قاچاق است. کره شمالی نیز با دستور کیم جونگ اون برای افزایش تولید موشک و مهمات، ظرفیت کارخانه‌های تسلیحاتی خود را گسترش داده و تمرکز خود را بر بازدارندگی استراتژیک افزایش داده است. ▪️در سطح جهانی، تحلیل جان مرشایمر درباره فروپاشی درونی آمریکا و کاهش اثرگذاری آن نشان می‌دهد بحران اقتصادی و سیاسی این کشور فرصت‌های جدیدی برای بازیگران منطقه‌ای ایجاد کرده است. در اروپا، اقدامات دفاعی گسترده شامل خرید سامانه‌های پدافندی ۶.۵ میلیارد دلاری آلمان و افزایش بودجه دفاعی اتحادیه اروپا با ۹۰ میلیارد یورو و اختصاص ۵۰ میلیارد یورو برای تجهیز نیروها، نشان‌دهنده نگرانی از تهدیدات روسیه و تأکید بر تقویت توان دفاعی است. اوکراین با کمبود حداقل ۴۰ میلیارد یورو برای تولید پهپاد مواجه است و آمریکا نیز ۸۰۰ میلیون دلار برای کمک امنیتی به اوکراین در بودجه ۹۰۱ میلیارد دلاری دفاعی ۲۰۲۶ اختصاص داده است. ▪️در حوزه انسانی و امنیت داخلی، انفجارهای مساجد سوریه دست‌کم ۱۰ کشته و ۴۲ زخمی برجای گذاشت، هزاران نفر در یمن و غزه تحت تاثیر بحران‌های انسانی هستند، و جمعیت زندانیان فرانسه با تراکم ۱۳۶ درصد، نشان‌دهنده فشارهای اجتماعی است. ایران با توقیف نفتکش حامل ۴ میلیون لیتر سوخت قاچاق و دستگیری بیش از ۲ هزار عامل جاسوسی، توان امنیت داخلی و بازدارندگی خود را اثبات کرده است. همچنین موشک‌های ایران آزمایش شده در خرم‌آباد، مهاباد، اصفهان، تهران و مشهد، قادر به اشباع سامانه گنبد آهنین اسرائیل هستند. ▪️مجموع این تحولات نشان می‌دهد ایران و کره شمالی در حال تقویت توان بازدارندگی خود هستند، در حالی که قدرت‌های سنتی جهانی، به ویژه آمریکا، با بحران داخلی و محدودیت منابع مواجه‌اند. ترکیب فشارهای نظامی، دیپلماتیک و اقتصادی، رقابت ژئوپلیتیکی را در سطح جهانی تشدید کرده و توازن قدرت منطقه‌ای و بین‌المللی را پیچیده‌تر ساخته است. ──═ঊঈ @irdiplomat ঊঈ═──
1
19
#استراتژی_سیاسی 💢آیا اوکراین به دنبال موازنه سخت بود یا دنباله روی سخت که مورد تهاجم روسیه قرار گرفت؟ ◾️دو واژه موازنه سخت و دنباله روی سخت مفاهیم جداگانه ای هستند که در تحلیل و تفسیر سیاسی بسیار مهم اند. ◾️موازنه سخت به معنای تلاش برای تقویت قدرت نظامی یا پیوستن به ائتلاف‌های نظامی مانند ناتو برای مقابله با تهدیدات است اما دنباله روی سخت به معنای پیروی از قدرت‌های دیگر به طور مستقیم و وابستگی به آن‌ها برای حفظ امنیت است. ◾️وقتی یک کشور به دنبال دنباله‌روی سخت می‌رود، در واقع موازنه سخت هم به طور غیرمستقیم ایجاد می‌شود. اما فرق آن این است که تاکید بر هدف و نیت کشور متفاوت هست. در دنباله روی سخت یک کشور بیشتر به دنبال استفاده از قدرت و منابع کشور قدرتمند هست تا اینکه بخواهد خودش را تقویت کند. در این حالت، بیشتر در سایه قدرت یک کشور دیگر حرکت می‌کنه و تمام تلاشش اینه که از حمایت و توان آن کشور بهره‌برداری کند مثال بارز دنباله روی سخت کره جنوبی در زمان جنگ سرد است که برای در امان ماندن از کره شمالی به آمریکا پیوست یا آلبانی یکی از کشورهای عضو جدید ناتو است که به عنوان یک مثال مناسب از دنباله‌روی سخت در دوران پس از جنگ سرد می‌تواند مورد بررسی قرار گیرد. ◾️اگر هدف اوکراین صرفاً دنباله‌روی سخت از ناتو بود، ممکن بود از یک کشور واحد مانند ایالات متحده به طور مستقیم حمایت بگیرد، اما در واقع، اوکراین به دنبال ایجاد تعادل و استقلال در سیاست خارجی خود بود. اوکراین با تقویت ارتش خود و اصلاحات ساختاری در درون کشور، نشان داد که به دنبال تقویت استقلال امنیتی خود است. او می‌خواست همزمان با استفاده از حمایت ناتو، توان نظامی خود را هم بالا ببرد و در تصمیمات ناتو نقش فعال داشته باشد پس اقدام او دنباله روی سخت نبود موازنه سخت بود. ◾️مثال واضح دیگر ترکیه است. اگر ترکیه به دنبال دنباله‌روی سخت از ایالات متحده یا ناتو می‌بود، به معنای این بود که ترکیه از قدرت‌های بزرگ (مثل آمریکا) پیروی می‌کرد و صرفاً برای حفظ امنیت خود و جلوگیری از تهدیدات، خود را به این قدرت‌ها می‌سپرد، بدون اینکه به دنبال تقویت قدرت نظامی مستقل خود باشد.وقتی ترکیه تصمیم به خرید سیستم دفاع موشکی S-400 از روسیه گرفت، نشان داد که این کشور دیگر نمی‌خواهد فقط به ناتو و آمریکا وابسته باشد.در اینجا، ترکیه در واقع از موازنه سخت استفاده می‌کند چون می‌خواهد قدرت نظامی خودش را تقویت کند و به دنبال تنوع در شرکای نظامی خود است همانطور که اوکراین، به ویژه بعد از بحران کریمه در ۲۰۱۴ و جنگ با روس‌ها، به شدت به سمت موازنه سخت حرکت کرده است. در این مسیر، اوکراین هدفش فقط اتکای به ناتو یا قدرت‌های خارجی برای حفظ امنیت خود نبوده، بلکه تلاش کرده قدرت نظامی خود را تقویت کند و در عین حال به طور فعال در ساختارهای امنیتی جهانی، مانند ناتو، وارد شود. ──═ঊঈ @irdiplomat ঊঈ═──
1
20
#استراتژی_سیاسی 💢آیا اوکراین به دنبال موازنه سخت بود یا دنباله روی سخت که مورد تهاجم روسیه قرار گرفت؟ ◾️دو واژه موازنه سخت و دنباله روی سخت مفاهیم جداگانه ای هستند که در تحلیل و تفسیر سیاسی بسیار مهم اند. ◾️موازنه سخت به معنای تلاش برای تقویت قدرت نظامی یا پیوستن به ائتلاف‌های نظامی مانند ناتو برای مقابله با تهدیدات است اما دنباله روی سخت به معنای پیروی از قدرت‌های دیگر به طور مستقیم و وابستگی به آن‌ها برای حفظ امنیت است. ◾️وقتی یک کشور به دنبال دنباله‌روی سخت می‌رود، در واقع موازنه سخت هم به طور غیرمستقیم ایجاد می‌شود. اما فرق آن این است که تاکید بر هدف و نیت کشور متفاوت هست. در دنباله روی سخت یک کشور بیشتر به دنبال استفاده از قدرت و منابع کشور قدرتمند هست تا اینکه بخواهد خودش را تقویت کند. در این حالت، بیشتر در سایه قدرت یک کشور دیگر حرکت می‌کنه و تمام تلاشش اینه که از حمایت و توان آن کشور بهره‌برداری کند مثال بارز دنباله روی سخت کره جنوبی در زمان جنگ سرد است که برای در امان ماندن از کره شمالی به آمریکا پیوست یا آلبانی یکی از کشورهای عضو جدید ناتو است که به عنوان یک مثال مناسب از دنباله‌روی سخت در دوران پس از جنگ سرد می‌تواند مورد بررسی قرار گیرد. ◾️اگر هدف اوکراین صرفاً دنباله‌روی سخت از ناتو بود، ممکن بود از یک کشور واحد مانند ایالات متحده به طور مستقیم حمایت بگیرد، اما در واقع، اوکراین به دنبال ایجاد تعادل و استقلال در سیاست خارجی خود بود. اوکراین با تقویت ارتش خود و اصلاحات ساختاری در درون کشور، نشان داد که به دنبال تقویت استقلال امنیتی خود است. او می‌خواست همزمان با استفاده از حمایت ناتو، توان نظامی خود را هم بالا ببرد و در تصمیمات ناتو نقش فعال داشته باشد پس اقدام او دنباله روی سخت نبود موازنه سخت بود. ◾️مثال واضح دیگر ترکیه است. اگر ترکیه به دنبال دنباله‌روی سخت از ایالات متحده یا ناتو می‌بود، به معنای این بود که ترکیه از قدرت‌های بزرگ (مثل آمریکا) پیروی می‌کرد و صرفاً برای حفظ امنیت خود و جلوگیری از تهدیدات، خود را به این قدرت‌ها می‌سپرد، بدون اینکه به دنبال تقویت قدرت نظامی مستقل خود باشد.وقتی ترکیه تصمیم به خرید سیستم دفاع موشکی S-400 از روسیه گرفت، نشان داد که این کشور دیگر نمی‌خواهد فقط به ناتو و آمریکا وابسته باشد.در اینجا، ترکیه در واقع از موازنه سخت استفاده می‌کند چون می‌خواهد قدرت نظامی خودش را تقویت کند و به دنبال تنوع در شرکای نظامی خود است همانطور که اوکراین، به ویژه بعد از بحران کریمه در ۲۰۱۴ و جنگ با روس‌ها، به شدت به سمت موازنه سخت حرکت کرده است. در این مسیر، اوکراین هدفش فقط اتکای به ناتو یا قدرت‌های خارجی برای حفظ امنیت خود نبوده، بلکه تلاش کرده قدرت نظامی خود را تقویت کند و در عین حال به طور فعال در ساختارهای امنیتی جهانی، مانند ناتو، وارد شود. ──═ঊঈ @irdiplomat ঊঈ═──
400