خونهی دل
Open in Telegram
مقالات علمی اجتماعی، موسیقی خوب، کتابخوانی و داستانهایی از جنس زندگی. تماس با من: @amoosaeed
Show more847
Subscribers
No data24 hours
No data7 days
+1030 days
Posts Archive
848
چرا رقصیدن برای ما در این حد خجالتآور است؟
تا به حال دقت کردهاید که بسیاری از ما هنگام رقصیدن، حتی در جمع دوستان نزدیک، خجالت میکشیم؟
انگار بدنمان زیر ذرهبین است و هر حرکتی ممکن است باعث قضاوت دیگران شود.
از نگاه روانشناسی، رقصیدن یکی از آزادترین شکلهای بیان خود است. قبلاً در کانال به این نکته اشاره داشتهام که در رقص، بدن حرف میزند نه کلمات. به همین دلیل، هرچه فرد بیشتر از قضاوت شدن بترسد یا در کودکی و نوجوانی بیشتر با سرزنش، کنترل و شرمساری مواجه شده باشد، معمولاً هنگام رقصیدن نیز احساس ناامنی بیشتری میکند.
موضوع برایش فقط این نیست که بد برقصد، بلکه از دیده شدن میترسد.
علاوه بر حوزهی فردی، با ریشههای اجتماعی نیز مواجه هستیم.
در بسیاری از جوامع، بدن بیش از آنکه فضایی برای تجربه، بازی و ابراز احساسات باشد، به موضوعی برای کنترل و نظارت تبدیل شده است.
از کودکی به ما یاد دادهاند که چگونه بنشینیم، راه برویم، بخندیم و حتی احساساتمان را چگونه نشان دهیم.
نتیجه این میشود که وقتی قرار است بدن آزادانه حرکت کند، ناگهان صدایی درونمان میگوید: «مواظب باش! مردم نگاه میکنند.»
جامعهشناسان این وضعیت را «درونی شدن نگاه دیگران» مینامند. یعنی حتی وقتی کسی ما را قضاوت نمیکند، خودمان از طرف دیگران مراقب و ناظر خود شدهایم.
شاید به همین دلیل است که بسیاری از ما هنگام رقصیدن، بیشتر از آنکه مشغول لذت بردن باشیم، مشغول فکر کردن به این هستیم که دیگران درباره ما چه فکری میکنند.
- محمد عینیزاده
@khonehdeleman
848
charming old bookstore in Barcelona called Casa Beethoven, where the scent of aged paper mixed with the sound of my instrument and made the moment feel timeless.
کتابفروشی قدیمی و جذابی در بارسلونا به نام خانه بتهوون، جایی که بوی کاغذ کهنه با صدای ساز من در هم میآمیخت و لحظه را جاودانه میکرد.
.
#عباس_سرافراز
#کمانچه
@khonehdeleman
848
لوکا شولیچ و استپانهاوزر و اجرایِ بی کلامِ ترانه ی "آنها به ما اهمیت نمی دهند" از #مایکل_جکسون
مایکل جکسون این ترانه را در سال ۱۹۹۵ اجرا و اعلام کرد که وی در این آهنگ، صدای همهی انسان هاست.
@khonehdeleman
848
Repost from N/a
جایی که عشق حاکم است مجالی برای برتری جستن وجود ندارد،
جایی که قدرت مستولیست عشق ناپدید میشود.
عشق و قدرت سایه یکدیگرند...
بنای هر رشکی(بغض و حسادت)
بر فقـدان عشق استوار است
کارل_گوستاو_یونگ
https://t.me/shakheyzeyton
848
#شعر_شب
تمامِ ترس من این است
یک شب بخوابم و
صبح
رخسارِ تو را به یاد نیاورم.
تا می توانم تماشا خواهم کرد
هر چیزی را تماشا خواهم کرد.
چشم هایم
رو به شب می روند.
ترسم بیهوده نیست
من می ترسم
از احتمالِ ندیدن تو می ترسم.
#سیدعلی_صالحی
@khonehdeleman
848
فرزند شما، تراپیست شما نیست!
✔️خیلی از ما فکر میکنیم چون با فرزند نوجوان یا کودکمان صمیمی هستیم، میتوانیم دردودلها، ناامیدیها یا مشکلات مالی و زناشوییمان را با آنها در میان بگذاریم. اما علم روانشناسی هشدار میدهد که دردودل کردن با بچهها درباره مسائل بزرگسالان، امنیت روانی آنها را بهشدت تهدید میکند.
✔️بچهها مثل اسفنج هستند. حالات روحی، ترسها و کلمات ما را جذب میکنند. وقتی والد از افسردگیاش، از ترس پرداخت نشدن قسط ها یا از دعواهایش با همسر به فرزندش پناه میبرد، کودک یا نوجوان ظرفیت درکِ «ظرافتهای» موقعیت را ندارد. برای یک والد، گلایه از همسر شاید فقط یک تخلیه هیجانیِ ساده باشد، اما برای فرزند، شبیه به یک خطر قریبالوقوع است که سقف خانهاش را ویران خواهد کرد.
✔️بچهها از نظر تحولی و عاطفی، هنوز ظرفیت روانیِ پردازشِ چالشهای بزرگسالان را ندارند. وقتی از آنها نظر میخواهیم یا به طور غیرمستقیم مسئولِ حال خوبِ خودمان قرارشان میدهیم، آنها را با کوهی از اضطراب و احساس ناامنی تنها میگذاریم؛ چون احساس میکنند وظیفه دارند والدشان را «نجات» دهند، در حالی که توانش را ندارند.
✔️بچهها همسطحِ دوستان صمیمی ما نیستند که هر طور بخواهیم جلوی آنها تخلیه اطلاعاتی و هیجانی شویم. مراقبت از امنیت روانی بچهها، یعنی به عنوان والد، مرزهای واضحی داشته باشیم، بار سنگین دنیای بزرگسالی را روی دوش آنها نیندازیم و بدانیم چهچیزی را کجای خانه و با چه لحنی بگوییم.
- امیراحسان سجادی، روانشناس
@khonehdeleman
848
جهان چقدر بزرگ هست؟
آیا جهان لبه دارد؟
مرکز دارد؟
@khonehdeleman
848
ببینید چه تعداد کهکشان ستاره و سیاره وجود دارد
چه تعداد سیاره قابل سکونت فقط درکهکشان ما وجود دارد؟
@khonehdeleman
848
#شعر_شب
در بسیط خطهی آرام
میخواند خروس از دور
میشکافد جرم دیوار سحرگاهان
وز بر آن سرد دوداندود خاموش
هرچه با رنگ تجلی
رنگ در پیکر میاندازد؛
میگریزد شب
صبح میآید!
- نیمایوشیج
@khonehdeleman
