CINEMA CLASS

📌7 مینی‌سریال برتر و بی‌نقص 5 سال اخیر، رتبه‌بندی‌شده 7. Station Eleven (2021–2022) داستان ۲۰ سال پس از یک همه‌گیری مرگبار را روایت می‌کند؛ زمانی که تمدن تقریباً از بین رفته و گروه‌هایی از بازماندگان در جهان سفر می‌کنند. 6. Ripley (2024) تام ریپلی، کلاهبرداری باهوش و فرصت‌طلب، به ایتالیا می‌رود و به‌تدریج مجذوب زندگی اشرافی و ثروتمندانه‌ای می‌شود که در اختیارش قرار گرفته است. 5. Pluto (2023) کارآگاه رباتی به نام گِزیخت (Gesicht) مأمور تحقیق درباره قتل پیشرفته‌ترین ربات‌های جهان و فعالان حقوق ربات‌ها می‌شود. 4. Mare of Easttown (2021) مِر شیهان، کارآگاهی در شهری کوچک، درباره قتل یک مادر نوجوان تحقیق می‌کند؛ در حالی که خودش با مشکلات خانوادگی و غم‌های گذشته دست‌وپنجه نرم می‌کند. 3. The Penguin (2024) پس از مرگ قدرتمندترین رئیس جنایتکار گاتهام، آز کاب برای به‌دست گرفتن کنترل دنیای خلافکاران وارد یک مبارزه قدرت می‌شود. 2. Midnight Mass (2021) با ورود یک کشیش جوان به جزیره‌ی دورافتاده‌ی کراکت، اتفاقات معجزه‌آسا و در عین حال ترسناکی در میان ساکنان رخ می‌دهد. 1. Adolescence (2025) پس از متهم شدن یک پسر نوجوان به قتل همکلاسی دخترش، تحقیقات پلیس زندگی خانواده‌ی او را کاملاً زیرورو می‌کند. 📎Cinema Class

🔹️مستند در دوردست 🔹️کارگردان: #محمد_عبدی ✍️🏻این مستند در مورد زندگی و آثار #سوسن_تسلیمی است.

🎞 مسترکلاس درسِ ژاک لوکوک 🔰 یک ساعت و نیم ژاک لوکوک ایستاده روی صحنه، بازیگری تئاتر تدریس می‌کند 📣 حداقلْ کلانشهر 🔗 @AtLeastLiterature

‍ #معماری_ایرانی دسترسی اسان به: مستند زیبا و با ارزش معماری ایرانی کارگردان: حمید سهیلی مظفر زنده‌یاد حمید سهیلی از سال ۱۳۶۲ مجموعهٔ مستند معماری ایران را آغاز کرد. معماری ایرانی دربردارندهٔ اطلاعات و تصاویر ناب و منحصربه‌فردی از آثار و بناها و شهرهای تاریخی ایران است. این مجموعهٔ ارزشمند در سال ۱۳۹۷ در فهرست حافظهٔ ملّی به ثبت رسید. پیدایش https://t.me/ALI4asS/6381 مادها و هخامنشی https://t.me/ALI4asS/6255 معماری ساسانی https://t.me/ALI4asS/7778 قاعده و استثناء https://t.me/ALI4asS/7795 در تکاپوی زندگی https://t.me/ALI4asS/7747 قلعه های کوهستانی https://t.me/ALI4asS/7878 اعیانی های قاجاری https://t.me/ALI4asS/7172 قرن هشتم و نهم https://t.me/ALI4asS/6215 قرن دوازدهم و سیزدهم https://t.me/ALI4asS/5136 گفتگوی تلوزیونی با مهندس کریم پیرنیا مهندس مهدی حجت مهندس مهریار مهندی باقر آیت الله زاده شیرازی در تلوزیون ملی ایران https://t.me/ALI4asS/5027 قلعه ها و ارگ ها https://t.me/ALI4asS/4995 کاروانسراها https://t.me/ALI4asS/5008 حلقه های شوشتر https://t.me/ALI4asS/6210 قلعه های کوهستانی https://t.me/ALI4asS/5277 کلات نادری https://t.me/ALI4asS/8004 کلیساها https://t.me/ALI4asS/5098 مرمت https://t.me/ALI4asS/8259 جامع اصفهان https://t.me/ALI4asS/7007 جامع اردستان https://t.me/ALI4asS/4972 جامع نایین https://t.me/ALI4asS/7973 جامع یزد https://t.me/ALI4asS/7727 میدان نقش جهان https://t.me/ALI4asS/5028 کاخ چهلستون https://t.me/ALI4asS/5125 کاخ هشت بهشت https://t.me/ALI4asS/7987 بناهای آبی https://t.me/ALI4asS/9194 🥀پژوهش‌های‌اصفهان‌شناسی https://t.me/ALI4asS

🔘 سینمای ایران در زن و بچه (سعید روستایی)، جایی میانه‌ی فیلم، نمای درشتی از فرفره‌ی رنگارنگی می‌بینیم که تمام قاب را پر کرده، می‌چرخد، می‌چرخد و می‌چرخد... اگر به تماشایش ادامه دهیم حال بدی پیدا می‌کنیم، از جایی به بعد ناچاریم سر بچرخانیم تا ادامه‌‌‌اش را نبینیم. این نما معادلی کوچک‌مقیاس برای کلیت فیلم است؛ حجم متنوعی رفتار، احساس، تصمیم، و کنش و واکنش که ممکن است در انسان ایرانی پدیدار شود جمع‌آوری شده، ریخته شده توی دایره‌ای که می‌چرخد، می‌چرخد و می‌چرخد، اگر تن بدهیم و همراه شویم، ناچاریم از سالم‌ماندن چشم، گوش و هوش‌‌مان قطع امید کنیم یا بپذیریم داستان در یک آسایشگاه روانی می‌گذرد با بیمارانی که هر کدام یک کِیس سایکوتیکِ حاد به شمار می‌آیند و امیدی به درمان‌شان نیست. بله، خبر دارم این‌جور وقت‌ها می‌گویند «این‌ها عین جامعه‌اند، اطراف ما پر از چنین آدم‌هایی است، اگر برای‌تان عجیب است یعنی از واقعیت‌ها خبر ندارید...» بسیار عالی؛ این فیلم پیشکشِ عاشقانِ «واقعیت‌های اجتماعی» که بروند و عیش کنند. ما هم گوشه‌ای می‌نشینیم و حسرت می‌خوریم بابت عاقبت کار فیلم‌سازی که وقتی در اولین فیلمش چشم‌ها را خیره کرد، عزم کرد قدم بعدی خیره‌کننده‌تر باشد، به‌جای تلاش برای یاد گرفتن سینما هر دفعه زور زد فیل بزرگ‌تری هوا کند، فرفره را آن‌قدر بچرخاند تا تماشاگر را هیپنوتیزم کند و به اعتراف وادارد که با آدم «کاربلدی» سر و کار دارد. روستایی از ابد و یک روز به بعد دغدغه‌اش اثبات خودش است نه فیلم ساختن. این خطر در متری شیش‌و‌نیم حس می‌شد و همان‌وقت درباره‌اش نوشتم، در برادران لیلا اوضاع وخیم‌تر شد، حالا در زن و بچه به گروگان‌گیری مبتذلِ احساساتِ تماشاگر انجامیده. دنیا و آدم‌هایی که می‌سازد عمیقاً جعلی است حتی اگر ده‌هزار سند پیدا شود که این آدم‌ها و رخدادها ما‌به‌ازای واقعی دارند. فیلم سینمایی، دستگاه مخلوط‌کن آشپزخانه نیست که هرچه «خوشمزه‌» است پرت کنیم داخلش و دکمه را بزنیم تا بچرخد و بچرخد. این به ابتذال کشاندن امکانات سینما و امکانات داستان‌گویی است. فیلم‌ساز حق ندارد برای منکوب کردن تماشاگر، انواع کنش‌ها و رفتارهای حاد انسانی را جدا کند و پرت کند وسط فیلم، با مبالغه‌آمیزترین اجرای «واقع‌گرایانه»، عصبیت در میزانسن و اشک‌ریختن زنان در نمای درشت، پدر مخاطب را درآورد تا هر مهملی را بپذیرد. نمی‌شود کاراکترها در یک شبانه‌روز دوازده تصمیم‌ متناقض بگیرند و نامعقول‌ترین واکنش را به رخدادها نشان دهند، بگوییم این «واقعیت» است. وقتی بازیگر تحت فشار قرار داده شود و از وجودش مایه بگذارد تا هر موقعیت نامعقولی را «تأثیرگذار» بازی کند و هر دیالوگ‌ عجیبی را با نهایت «صداقت» بر زبان بیاورد، نتیجه‌ی کار اسمی جز پورنوگرافی احساسات ندارد. فیلم‌ساز با شتاب همه‌ی این‌ها را پشت هم می‌چیند و ما را به رگبار می‌بندد تا وسط این ابتذال مصیبت‌بار به خودمان بگوییم زندگی چه‌ پیچیده و بی‌رحم است. نه، این زندگی نیست، فرفره‌ای است که کسی می‌چرخاند و کله‌‌ی ما را هم سفت چسبیده تا تماشا کنیم و رو برنگردانیم. از جایی به بعد، فیلم هرچه پیش می‌رفت خجالت‌زده‌تر می‌شدم، مبهوت از این‌که چطور ممکن است چنین فیلمی ساخته شود و کسی در گروه تولید نباشد خیرخواهانه جلوی خودزنی فیلم‌‌ساز را بگیرد. ⭐️ امتیاز از پنج ستاره: صفر @hoseinmoazezinia

فیلم کوتاه Red, White and Blue (2023) یکی از تحسین‌شده‌ترین فیلم‌های کوتاه سال ۲۰۲۳ که توانست نامزد جایزه اسکار بهترین فیلم کوتاه داستانی در سال ۲۰۲۴ شود.

🔵این‌ مصاحبه خانم ​یی‌یانگ ژوگه با کریستوفر نولان کارگردان فیلم‌ تازه اکران شده "اودیسه" بسیار مورد توجه قرار گرفته است. 🔸ویدیو همراه با زیر نویس فارسی است.‌ 🔹️​یی‌یانگ ژوگه(Yiyang Zhuge): این مصاحبه من با کریستوفر نولان است: آیا شما راوی/خنیاگرِ تمدنی در غروب هستید؟ https://x.com/i/status/2083205171606077683 🔹️Geoff Keighley: کلاه از سر برداشتن برای « ​یی‌یانگ ژوگه» (Yiyang Zhuge)، دانشجوی دکترا و پادکستر در پکن چین، که دیروز این مصاحبه جذاب و هوشمندانه را با کریستوفر نولان درباره «ادیسه» انجام داد و ابتدا در «بیلی‌بیلی» (Bilibili) منتشر شد. دیدن و شنیدنش واقعاً ارزشش را دارد. https://x.com/i/status/2083401904957325496 🔹️Imperator Cat: واو. فقط می‌توانم بگویم واو. چرا ما در غرب این توانایی را برای داشتن مصاحبه‌های عمیق و پرمحتوا، بدون تکه‌کلام‌های ۳۰ ثانیه‌ای تبلیغاتی، از دست داده‌ایم... «یی‌یانگ ژوگه» (Yiyang Zhuge)، دانشجوی دکترا و پادکستر، بدون شک بهترین مصاحبه درباره «ادیسه» را با نولان انجام داد. پرداختن به مفاهیمی مثل «گزنیا» (رسم مهمان‌نوازی یونان باستان)، درک از جنگ، خدایان، سنت‌ها، اقتباس، نقد فیلم و فیلم‌سازی. می‌توانید ببینید خود نولان هم از اینکه چنین ذهن جوان، روشن و مطلعی در برابرش نشسته شگفت‌زده شده است. چین دارد به همه ما الگو نشان می‌دهد. تماشای آن واقعاً لذت‌بخش است! https://x.com/i/status/2083609731264901159 🔹️Rui Ma: دو نکته که در مورد این مصاحبه ویرال با نولان که کمتر به آن‌ها اشاره میشود: ۱/ مصاحبه کننده [​ خانم یی‌یانگ ژوگه] در واقع در آمریکا تحصیل کرده (به دلیل علاقه‌اش به زبان‌های یونانی باستان و لاتین، برای دوره دبیرستان به مدرسه «گروتون» رفت) اما ۲/ یکی از محبوب‌ترین و سریع‌ترین پادکست‌های در حال رشد چین برای جوانان را اجرا می‌کند؛ پادکستی که تمرکزش بر فلسفه کلاسیک است. بنابراین (به دلیل ماهیت رشته تحصیلی‌اش) در غرب درس خواند، اما بین جوانان چین به محبوبیت رسید. راستی، من پادکستش را جستجو کردم؛ در جدیدترین رتبه‌بندی‌ها با ۹۰۰ هزار مشترک در رتبه ۱۵ قرار دارد، اما قسمت مربوط به نولان در پلتفرم پادکست «شیائویوژو» (که بیشتر طرفدارانش آنجا هستند) حدود ۶۰ هزار بار پخش شده است. او همچنین به‌تازگی قسمتی منتشر کرده که در آن درباره ویرال شدن مصاحبه‌اش در فضای انگلیسی‌زبان صحبت می‌کند. https://x.com/i/status/2083880557654769674 🔹Biswajit Rath: یک نکته که در مورد مصاحبه‌های کریستوفر نولان در چین در مقایسه با رسانه‌های هالیوودی متوجه شده‌ام این است که او در چین اغلب فرصت پیدا می‌کند بسیار مفصل‌تر صحبت کند. این گفتگوها بیشتر جنبه فلسفی دارند و بر تاریخ، ادبیات، داستان‌سرایی و ایده‌های پشت فیلم‌هایش متمرکز هستند. ​در مقابل، بسیاری از مصاحبه‌ها با رسانه‌های آمر یکایی عمدتاً جنبه تبلیغاتی دارند. سوالات اغلب حول محور آی‌مکْس (IMAX)، جلوه‌های ویژه میدانی (واقعی)، فیلم‌برداری در لوکیشن‌های واقعی، نگاتیو فیلم یا ابعاد و مقیاس تولید می‌چرخند. در نهایت نولان مجبور می‌شود داستانی یکسان را بارها و بارها تکرار کند؛ مانند اینکه چگونه دوستش در شانزده‌سالگی او را برای تماشای یک مستند آی‌مکس به شیکاگو برد، چگونه عاشق این فرمت شد و در نهایت چگونه به آرزویش برای ساخت یک فیلم بلند کامل با فرمت آی‌مکس جامه عمل پوشاند. همین اتفاق برای بازیگران هم می‌افتد؛ کسانی که مدام از آن‌ها درباره فیلم‌برداری در لوکیشن‌های واقعی، جلوه‌های میدانی و کار با فرمت آی‌مکس سوال می‌شود. ​من فکر نمی‌کنم این مسئله به خود نولان مربوط باشد، بلکه تا حد زیادی نتیجه نوع سوالاتی است که از او پرسیده می‌شود. وقتی مصاحبه‌کنندگان از محورهای تبلیغاتی فراتر می‌روند، نولان تقریباً همیشه حرف‌های فوق‌العاده جذابی درباره فلسفه، تاریخ، ساختار روایی و فیلم‌سازی برای گفتن دارد. ​دقیقاً به همین دلیل است که من پلی‌لیستی از این دست مصاحبه‌ها ایجاد کرده‌ام؛ مصاحبه‌هایی که نگاهی واقعی و عمیق به طرز فکر نولان ارائه می‌دهند، به جای اینکه صرفاً همان سوالات تکراری و تبلیغاتی را بارها و بارها بازگو کنند. https://x.com/i/status/2083473239133896992 @BetweenDichotomies

فیلم کوتاه: «مراسم» کارگردان: "سعید روستایی"

فیلم مستند نان‌خورهای بی‌سوادی (١٣٤٦) کارگردان: ناصر تقوایی @irandocufilms

قدم اول در فیلمنامه نویسی: صادق باش! در سال 1998 عباس کیارستمی از فیلمسازان نسل چهارمی گفت که یک دستشون ریموت تلویزیونه و فیلم‌های دیگران را می‌بینند و دست دیگرشون کاتالوگ جدیدترین ابزارهای فیلم‌سازی. تقریبا 20 سال بعد از این صحبت‌ها می‌بینیم که مشکل اصلی بسیاری از فیلم‌ها و سریال‌های ایرانی همین موضوعه. فیلمسازانی که هیچ نگاهی به خود زندگی ندارند. در این ویدئو صحبت‌های تارانتینو، دیوید لینچ، اصغر فرهادی و نیل گیمن را کنار هم قرار دادم تا ببینیم این نویسندگان معروف در عین دنیاهای بسیار متفاوتی که دارند اما اولین قدمشون برای خلق اثر خیلی شبیه به یکدیگره. @Nazariyeh_Cinema

مستند "تپه‌های مارلیک" ساخته‌ی ابراهیم گلستان (نسخه‌ی کامل و ترمیم‌شده) #شیوه_ها اورفه | Orpheus پشت سرت را نگاه نکن! https://t.me/Testament_of_Orpheus

آنچه می‌خوانید متن گفتگوی شبنم طلوعی است با بازیگر، یار، همراه و همسر بهرام بیضائی، مژده شمسایی. گفتگویی صمیمانه که چند هفته بعد از درگذشت استاد بیضائی در پنجم دی ماه ۱۴۰۴ انجام شده است. عنوان این گفتگو «راه طولانی مژده و بهرام از میان تاریکی» از نام نمایش «راه طوفانی فرمان پسر فرمان از میان تاریکی» اثر بهرام بیضائی وام گرفته شده است. aasoo.org/fa/podcast/5406 @NashrAasoo 💭

فیلم مستند شهر شلوغ (۱۳۸۹) کارگردان: سعید تارازی @irandocufilms

❗️فیلم «شطرنج باد» ▪️کارگردان: محمدرضا اصلانی ▫️تهیه‌کننده: بهمن فرمان‌آرا ▪️محصول: ایران، ۱۳۵۵ خورشیدی ▫️اصلاح رنگ‌و‌نور: بنیاد مارتین اسکورسیزی و سینماتک بولونیا (ایتالیا) @artchanel

فیلم کامل «قضیه شکل اول، شکل دوم» ساخته عباس کیارستمی در سال ۱۳۵۸ که در آن روزهای پرتب‌وتاب انقلاب اجازه اکران پیدا نکرد؛ گفته می‌شد فیلم تشویق به شورش و نافرمانی می‌کند، کسانی در آن حضور دارند (کیانوری، یزدی، لاهیجی و صادق قطب‌زاده) که کمی بعد حضور و وجودشان در سیاست ممنوع شد و البته خانم‌ها هم حجاب اجباری نداشتند. کیارستمی این فیلم را برای کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان ساخت، اما چهره‌های مهم سیاسی و فرهنگی و تصمیم‌گیرنده کشور را جلوی دوربین برد تا نظرشان را درباره رفتار کودکان بر سر یک دوراهی اخلاقی و وجدانی بگویند و توضیح دهند چه کسی در چه شرایطی، با توجه به چه منافعی درستی، شرافت، وفاداری و همبستگی و مقاومت را تعریف می‌کند؟

روایت است که چون تنگ شد بر او میدان فتاده از حرکت ذوالجناح وز جولان هوا ز بادِ مخالف چو قیرگون گردید عزیز فاطمه از اسب سرنگون گردید نه ذوالجناح دگر تابِ استقامت داشت نه سیدالشهداء بر جدال طاقت داشت کشید پــا ز رکـاب آن خلاصه ی ایجاد به رنگ پرتو خورشید، بر زمین افتاد بلند مرتبه شاهی ز صدر ِ زین افتاد اگر غلط نکنم عرش بر زمین افتاد🥀🥀🥀 روایت مقبل کاشانی از عصر عاشورا @mohem_mat

دنیای سینما: طلبکاری از دنیا! #عباس_کیارستمی یکی از دوستانِ کارگردان را در ترکیه دیدم و تویِ احوال‌پرسی گفتم: "خوبی؟" گفت: "نه!" و من هیچی نگفتم، او هم منتظر ماند که من بپرسم: "چرا؟" ولی نپرسیدم، مقداری به خودش پیچید و آخرش گفت: "نمی‌پرسی چرا؟" گفتم: "نه، چون می‌دانم حق با توست..." به هر حال با همه یِ مشکلاتی که هر کدام داریم، صبح که به هَم می‌رسیم، تأیید می‌کنیم حالمان خوب است و به هر‌ حال، زندگی را انتخاب کرده‌ایم و نباید زیاد نِق بزنیم، راهی جز این نداریم، اگر می‌خواهی بِمیری، بِمیر، اما صبحِ روزِ بعد، انگار نه انگار که اتفاقی افتاده و زندگی با قدرتِ تمام ادامه دارد و جلوه می‌کند. یک نفر که جزوِ کسانی بود که رفته بودند تا "غزاله_علیزاده" را پس از خودکشی از آن بالا پایین بیاورند، می‌گفت اگر خودِ او آن منظره را دیده بود خودکشی نمی‌کرد، گنجشک‌ها رویِ درخت‌هایِ بالایِ سرش می‌خواندند و آفتابِ قشنگی از لابه‌لایِ برگ‌ها می‌تابید و رویِ ناخن‌هایش منعکس شده بود، انگار نه انگار و حتی خَم به ابرویِ طبیعت هم نیامده بود که کسی این‌جا خودش را کُشته است، اگر آدم بداند که این همه در برابرِ عظمتِ طبیعت ناچیز است، طلبکاری‌اش از دنیا و توقعش از خودش کم می‌شود و این در نگاهِ آدم، تحول ایجاد می‌کند. من سعی می‌کنم در زندگیِ خصوصی‌ام، با اعلامِ مداومِ طلبکاری از دنیا، هرگز دست به خودکشی تدریجی نَزَنم. https://t.me/donyayecinema http://donyayecinema.ir

#مستند #بهروز_رضوی #ابوالفضل_توکلی 🔸 مستند «روزگار بهروز» دربارهٔ بهروز رضوی کارگردان ابوالفضل توکلی کانال بایگانی | کانال بایگانی‌پژوه