Light Workers🔆

وحید تاج از استاد شجریان می‌گوید. @lightworkers

فرزانه ساده زندگی می‌کند، مثل تکه ای از یک کل. چون تکه‌ای از این هستی زندگی می‌کند. بدینسان خواسته ای ندارد، چرا که موجی است از یک اقیانوس و خود را در مالکیت و اختیار این اقیانوس می بیند؛ چگونه می‌تواند ادعایی داشته باشد؟ اگر سعی کنید در دنیا کسی شوید، این ثابت می کند که هیچ کس نیستید. همه می‌خواهند کسی شوند و در این خواسته رقابت می کنند. اما اگر این خواسته را نداشته باشید، و هیچکس باقی می مانید. آنگاه در هیچکسی کسی، می شوید که نه کسی می‌تواند آن را تکذیب کند و نه و با آن مبارزه و رقابت کند. برای پیروزی مکوشید، آنگاه هیچکس نمی تواند شکستتان. وقتی که سعی می کنید موفق شوید، یعنی موفق نیستید. اگر یکباره تمام امیال و آرزوها، همه و همه را کنار بگذارید و دیگر برای آنها سعی نکنید، معنی آن چه خواهد بود؟ خواستن شما دلیل بر نبودن بود، حال اگر نخواهید... همه چیز خواهد بود. فرزانه که بی‌خواست بماند، تهی خواهد شد و زندگی با تمام اسرار و ثروتش به درون آن "تهی وارگی" مکیده خواهد شد. @lightworkers

چه زود خود را در عمق سایه‌های سرد غرقه خواهیم کرد بدرود نشئه‌ی عصرهای تابستان! #بودلر @lightworkers

بسیارند کسانی که نخست می‌میرند اما سالها بعد به خاکشان می‌سپارند.... بسیارند کسانی که نخست به خاکشان می‌سپارند اما سالها بعد می‌میرند.... و کم نیستند کسانی که نه می‌میرند نه به خاکشان نیازی هست.... #سيد_على_صالحى @lightworkers

کهن ترین حکمت موجود در جهان به ما می‌گوید؛ که ما در همین بدن فانی مان می‌توانیم آگاهانه به الوهیت وصل شویم. اگر انسان نتواند سرنوشتش را محقق کند، طبیعت شتاب نمی کند. طبیعت آن قدر دنبالش می کند تا سرانجام روزی به او برسد و وادارش کند تا مقصود پنهان زندگی اش را تحقق بخشد. @lightworkers

⁠هیچ رابطه‌ای قادر به از میان بردن تنهایی نیست. هریک از ما در هستی تنهاییم. ولی می.توانیم در تنهایی یکدیگر شریک شویم همان طور که عشق، درد تنهایی را جبران می کند. بوبر می‌گوید: یک رابطه‌ی خوب و صمیمی، بر دیواره های سر به فلک کشیده ی تنهایی آدمی رخنه می کند، بر قانون بی‌چون و چرای آن فائق می شود و بر فراز مغاک وحشت انگیز عالَم، از وجود خود به وجود دیگری پل می‌زند. #اروین_یالوم @lightworkers

ثمرِ عشق تا هنرمند بُوَد زنده غمین و خوار است قُوتِ او خونِ دل از رنج و غمِ بسیار است شاخۀ باغ هنر را ثمری جز غم نیست گرچه گل های هنر رونق هر گلزار است من نبردم ز هنر سود به جز غصه و رنج حاصل و سود هنر درد و غم و ادبار است چشم تر، خون جگر، آه سحر، خوف و خطر ثمر عشقِ دلِ، عاشقِ بی‌آزار است ضعف اعصاب و پریشانی حال و غم دل حاصل فرد هنرمند نکو کردار است گرچه ایراد بگیرند به شعر من مست شیوه‌ای خاص در این شعر و در این گفتار است صابر این شعر روان نغمه جان سوز دِلست جلوۀ خاطر و دل، پرتو این آثار است #صابرکرمانی @lightwirkers

#بریده_کتاب ماها می‌توانیم با رضایتِ خاطر پیر شویم. مگر دیروز آش دهن‌سوزی بود؟ یا مثلاً پارسال؟ عقیده‌ات غیر از این است؟ افسوسِ چه را بخوریم؟ ها؟ جوانی؟ ما هرگز جوان نبوده‌ایم! سفر به انتهای شب #فردینان_سلین @lightworkers

. محبوبم! دوباره با ابرهای غلیظ آفتاب را پنهان کن. دوباره بادها را به سمت روستاها بفرست و آخرین میوه را برای شاخه‌های درختان باقی بگذار تا اینکه تابستان پاییز شود. وقتی که عاشقم نجیب و سر به زیر و فروتنم. وقتی که عاشقم از گذشته آقاترم. حرف تو را می‌زنم و با دلم خلوت دارم. #محمد_صالح_علاء @lightworkers

زندگی نه تراژدی از دست دادن‌ها و نه کُمدی به‌دست آوردن‌های ماست زندگی نه رنج کمبودها و نه لذت وفورهای ماست زندگی نه سوگِ بدرود‌ها و نه سرور درودهای ماست زندگی نه شب‌ها و نه روزهای ماست زندگی جایی این میان‌هاست زندگی گذار این‌هاست درهم و برهم و باهم این میان آیا... آیا چیز دیگری هم هست؟ تو آیا هستی؟ از این گذارها کیست که آگه است؟ تو آیا هستی؟ و اگر نه این‌ها همه برای چیست؟ #وحید_شاهرضا @lightworkers

#بریده_کتاب فکر کردن زندگی را زیبا می‌کند چنانکه از تاریکی، روشنایی می‌سازد. که فکر کردن تنها موهبت برای ما انسان‌هاست. برای همین است که ما بهترین موجوداتیم. برای همین انسان‌ها حتی از فرشته‌ها ارجمندترند زیرا فرشته ها با همه خوبی و ماهی‌شان رویایی ندارند، نمی‌توانند تفکر کنند. #محمد_صالح_علاء نامه‌های شفاهی @lightworkers

هیچ‌چیز در همه آفرینش این‌قدر شبیه خدا نیست که سکوت. #اکهارت_تول @lightworkers

خودخواهی مقدس وقتی از خودخواهی حرف می‌زنیم، از آن به عنوان یک صفت بد یاد می‌کنیم: خودخواهی را تک‌روی و فردگرایی می‌دانیم، نوعی ولع یا عطش نیرومند تحمیل خود به دیگران که از آن‌ها می‌دزدد و ارزش‌های‌شان را از ایشان می‌گیرد؛ می‌توان آن‌را بیمارگونه نامید، خودخواهی به معنای خودپرستی. ولی خودخواهیِ دیگری هم هست که مقدس و آسمانی‌ست، ولی همه‌کس آن‌را درک نمی‌کند؛ این عقیده از آغاز قرون وسطی در میان ما مُرده است. ما معتقدیم وقتی کسی در خود فرومی‌رود، وقتی اجازه نمی‌دهد دیگر مردمان از او استفاده کنند، بیمار شده یا به شدت خودپرست و از خود راضی است. این برداشت از این واقعیت سرچشمه می‌گیرد که مسیحیتِ متاخر به نخستین آموزه‌های مسیح باور دارد: «همسایه‌ات را دوست بدار» و به آموزه‌ی راستین مسیح که گفته «همسایه‌ات را همانند خودت دوست بدار» هیچ اشاره‌ای نمی‌کند. ولی اگر خودتان را دوست نداشته باشید، چطور می‌توانید دیگری را دوست بدارید؟ کاسه‌ی گدایی‌تان را نزد او می‌برید و او چاره‌ای جز بخشیدن ندارد. در حالی که اگر خود را دوست بدارید، غنی و مهربان می‌شوید و چنان از این ثروت لبریز می‌گردید که می‌گویید دوستت دارم، چون موهبتی برای دیگران به شمار می‌آیم و برای آنان خوشایند و دلپذیرم. وقتی به دیدن دوستان‌تان می‌روید، اول باید احساس خوبی نسبت به خودتان داشته باشید؛ برای آن‌که شما را رفیق بامحبت و دوست‌داشتنی بدانند، باید چیزی برای بخشیدن و پیش‌کش داشته باشید. در غیر این‌ صورت سربار دیگرانید. اگر افسرده و گرسنه و تشنه باشید، فقط برای دیگران مزاحم و دردسرید، درست مثل یک توبره‌ی خالی. همان‌چیزی که این مسیحیان هستند؛ پوچ و تو خالی‌اند و همه‌چیز را از دیگران می‌خواهند. می‌گویند «ما تو را دوست داریم و تو هم مجبوری»، یعنی ناگزیرتان می‌کنند دوست‌شان بدارید. اول باید خود را دوست داشته باشید، باید چیزی هم به خود بدهید. وقتی از درک خود عاجزید، چه دارید که به دیگرن بدهید؟ اول یاد بگیرید خود را درک کنید. لازم است گه‌گاه با خود خلوت کنید. «اگر برای مدتی کوتاه هم تحمل خود را ندارید، مطمئن باشید اتاق‌تان پُر از جانور شده و بوی زننده‌ای از شما استشمام می‌شود. و تازه توقع دارید همسایه‌تان هم دوست‌تان داشته باشد.» خود را دوست داشتن خیلی سخت است، همان‌طور که دوست‌داشتن حقیقی دیگران هم خیلی دشوار است. ولی همین‌که بتوانید خود را دوست بدارید، دیگران را هم دوست خواهید داشت. نشانه‌ی دوست‌داشتن خود این است که بتوانید خود را تحمل کنید. این به‌غایت سخت است؛ هیچ غذایی بدتر از غذایی نیست که از گوشت خودتان درست شده باشد. بکوشید آن را به طریقی آیینی صرف کنید، عشای ربانی خویش را جشن بگیرید، گوشت خود را بخورید و خون خود را بنوشید، ببینید چه طعمی دارند: شگفت‌زده خواهید شد. بعد متوجه می‌شوید برای دوستان و بستگان خویش دقیقا چه هستید؛ در نظر آن‌ها همان‌قدر بدید که برای خودتان. اگر نتوانم با خود مهربان باشم، نمی‌توانم با کسی که گناهش را به من منتقل کرده (فرافکنی کرده) هم مهربان باشم. باید با برادرم سازش کنم، زیرا بدترین برادر، «خودم» هستم. پس باید صبور باشم و از درون مسیحی شوم. اگر الگوی خویش، فردیت خویش را به اجرا در آورم (اگر بشوم آن‌چه هستم)، حتی گنه‌کاری خویش را نیز می‌پذیرم و می‌گویم: «خیلی بد است، ولی همین است که هست، مجبورم بپذیرمش» و این‌جاست که الگوی خود را عملی می‌کنم و مسِ وجودم طلا می‌شود. کسانی که می‌توانند خود را بپذیرند، مانند طلا هستند. طعم خوشی دارند. و همه‌ی مگس‌ها در پیِ ایشانند.... #کارل_گوستاو_یونگ @lightworkers

بیشترین قَسَم‌ های قرآنی دیدی یه نفر وقتی می‌خواد که حرفش رو با اهمیت جلوه بده، هِی قسم می‌خوره؟!... به پیر، به پیغمبر، به خدا، به قرآن و... قرآن هم وقتی می‌خواد یه موضوعی رو با اهمیت جلوه بده، پشت سر هم قسم میخوره... حالا می‌دونی بیشترین قسم‌های قرآنی تو کدوم سوره است؟!... سوره شمس یازده قسم پشت سر هم بیشترین رکوردِ قسم در یک سوره: و اَلشَّمْسِ وَ ضُحٰاهٰا... و اَلْقَمَرِ إِذٰا تَلاٰهٰا... و اَلنَّهٰارِ إِذٰا جَلاّٰهٰا... و اَللَّیْلِ إِذٰا یَغْشٰاهٰا... و ... ای انسان...! ☜ قسم به خورشید و ماه ☜ قسم به زمین و آسمون ☜ قسم به شب و روز ☜ قسم به... حالا فکر میکنی قرآن بعد از این همه قسم چه مطلب مهمی رو میخواد بگه؟!... قبل از اینکه جواب و ببینی یه خورده فکر کن. - فکر میکنی چه موضوع مهمیه؟!... قرآن بعد از ۱۱ تا قسم میگه: قدْ أَفْلَحَ مَنْ زَکّٰاهٰا... (شمس/۹) "به همه اینها قسم، که هر کس نفس خودش رو تزکیه کرد، رستگار شد." بعد سراغ گروه مخالفش هم میره و میگه: و قَدْ خٰابَ مَنْ دَسّٰاهٰا* (شمس/۱۰) "هر کس هم که نفس خودش رو با معصیت و گناه آلوده کرد، نومید و محروم شد." پس دقّت کنیم قرآن این همه قسم خورده که ما باور کنیم، تنها راه رستگاری، تزکیه و خودسازی، و دوری از گناه و معصیت است. اونایی که دنبال راه میانبُر می‌گردند، اونایی که دنبال ذکر و ... می‌گردند، بدونند که هیچ راه دیگه‌ای وجود نداره. فقط همین: ۱.تزکیه و خودسازی، ۲.دوری از گناه و معصیت #قرآن @lightworkers

جوانمردان راحتِ خلق اند ، نه وحشتِ خلق . ایشان را صحبت با خدای است از خلق ، و از خدای به خلق نگرند . صحبت با آن دار که باطن و ظاهر ، به صحبتِ او روشن شود . شیخ ابوالعباس قصاب @lightworkers

حالم خوب است، هنوز خواب می‌بینم ابری می‌آید  و مرا تا سرآغازِ روییدن بدرقه می‌کند... #سید_علی_صالحی @lightworkers