♤اندیشه‌ی میهن♡

#روانشناسی #دانستنی 🌀 فروپاشی روانی = mental breakdown گزاره‌ای است که بر روی ناتوانی در نمایش رفتار طبیعی و سالم انگشت می‌گذارد. فروپاشی روانی یک بیماری نیست، بلکه واکنشی است به فشارهای عصبی و روانی که در آن، قربانی راهی برای گریز از دشواریها و تاریکیها نمی‌یابد و زیر فشار آنها خرد می‌شود. 🔻 چرایی رخ دادن فروپاشی روانی: فروپاشی روانی هنگامی رخ می‌دهد که شخص در پی به درازا کشیدن فشارهای واقعی (مانند فشار بدهکاری یا کشمکشهای خانوادگی یا بیماری نزدیکان) و یا همچنین پیرو فشارهای ساختگی از پیرامون (آسیب دیدن از بمباران سیاه رسانه‌ها، دریافت داده‌های گمراه‌کننده یا disinformation از رسانه‌ها، قربانی شدن در جریان یک پروژه‌ی "cultural subversion" و ...) به این باور برسد که تنگناهای شخصی و اجتماعی پایان‌ناپذیر هستند، همه چیز رو به تباهی است و راهی به بیرون از تاریکی نخواهد بود. 🔻 نشانگان روان‌-تنی فروپاشی روانی: نشانگان فروپاشی روانی همان نشانگان افسردگی حاد هستند. مانند از دست دادن امید، احساس درماندگی، گرایش به خودکشی، خودزنی، خود را خوار شمردن، اضطراب همیشگی، تپش قلب، فشار خون، دور شدن از واقعیت بیرونی و زیستن در خیالپردازیهای خود، ترسان بودن، زود خشمگین شدن، آشفتگی خواب و ... 🔻 فروپاشی روانی با برداشته شدن عاملهای آسیب‌زا در گذر زمان بهبود می‌یابد و شخص رفتار درست و طبیعی گذشته را باز می‌یابد ولی در کوتاه‌مدت برای پیشگیری یا کاهش آسیبهای فروپاشی روانی می‌توان کارهایی را انجام داد: • رفتن پیش روانپزشک یا روان‌درمانگر و انجام دارودرمانی یا رفتاردرمانی. • دوری گزیدن از رسانه‌های دیداری، پرهیز از شبه‌روشنفکران پرگوی بی‌دانش. • کاهش آسیب‌پذیری از راه هشیاری به این واقعیت که رسانه‌های دیداری، آگاهانه و از روی یک برنامه‌‌ی کلان سیاسی، پروژه‌ی دلسردسازی (demoralization) و سرانجام فروپاشی روانی ایرانیان را پیش می‌برند. 〰〰〰〰〰〰〰〰〰 📎 در این باره ببینید و بخوانید و گوش کنید: - مرگ سلولهای عصبی در پی فروپاشی روانی - افسردگی آنلاین (سخنرانی) - The Strategy of Subversion, Manipulating the Politics of Other Nations (کتاب) - Soft Subversion, Texts and Interviews 1977-1985 (کتاب) @ThinkTogether🌱

باز شدن پای یک عنصر رسانه‌ای بیگانه و ضدایرانی به نهاد ریاست جمهوری ایران را نباید یک اتفاق تصور کرد. شبکه‌‌ای عظیمی از عوامل بیگانه با پوشش حزب الهی و انقلابی و اصلاح‌طلب در تمام اداری و رسانه‌ای کشور نفوذ کرده‌اند و با سوء استفاده از فقر تئوریک و جهل سیاسی برخی مسئولان در حال برنامه‌ریزی برای ایجاد آشوب‌های بعدی در ایران هستند. این جریانات ضدایرانی اگر در پاییز سال ۱۴۰۱ با استفاده از دگماتیسم و انقلابی‌گری به شدت مشکوک برخی جریانات حاکم در کشور، زمینه تحریک قبیله‌ای و مذهبی در دو استان کشور را کلید زدند این‌بار به دنبال بلوایی پردامنه تر در استانها و مناطق بیشتری از کشور هستند. @kharmagaas

📈#اطلاع_نگاشت | شهدای جاویدنام شهریور ۱۳۲۰ ارتش ✏️گرامی باد نام و یاد فرزندان رشید وطن در ارتش، که در میانه شهریور ۱۳۲۰ علی‌رغم فرمان خائنانه ترک مقاومت در مقابل قوای متفقین، تا آخرین قطره خون ایستادند و مرگ با عزت را به زندگی با ذلت ترجیح دادند. 🖼۳ شهریور سالروز اشغال ایران توسط متفقین 🖥 @aja_media zil.ink/ajamedia_ir

#سرباز_وطن شبی آمد که می‌باید فدا کرد به راه مملکت🇮🇷 فرزند و زن را به پیش دشمنان اِستاد و جنگید رهاند از بند اهریمن، #وطن را به پاس هر وجب خاکی از این مُلک چه بسیار است، آن سرها که رفته ز مستی بر سر هر قطعه زین خاک خدا داند چه افسرها که رفته... 💕 به یاد همه‌ی شهیدان سربلند پدافند از میهن، در جنگ جهانی دوم. یادشان گرامی و راه سربازی وطن پررهرو باد 🙏🇮🇷 @ThinkTogether🌱

#تاریخ #وطن ❣حماسه‌ی چالدران 💕 به یادکرد ۳۱ امرداد، سالروز آغاز جنگ چالدران 🔻 در ماه شهریور سال ۸۹۳ خورشیدی، سپاه ایران در نبردی نابرابر از نگر جنگ‌افزار، برای پدافند از خاک میهن در برابر تازش عثمانی ایستاد و خاک دشت چالدران به خون چندهزار شهید پاسدار حریم ایران لاله‌گون گردید. این نبرد، میان نیروهای شاه اسماعیل صفوی و سلطان سلیم عثمانی، نخستین و مهمترین رویارویی ایران و عثمانی می‌باشد که وارون نمایش خیره‌کننده‌ و دلاوری و شجاعت سربازانمان، به سبب نابرخورداری از جنگ‌افزار آتشین در آن جنگ شکست خوردیم. 🔻 نبرد چالدران را می‌توان نبرد توپ با شمشیر، یا نبرد جنگ‌افزارهای آتشین با جنگ‌افزارهای قدیمی نام نهاد. رزم جانانه‌ی سربازان وطن در این جنگ که به فرماندهی شاه اسماعیل، مردانه با شمشیر و تیر و کمان، خود را به آتش توپ و تفنگ می‌زدند، حماسه‌ای شورانگیز در تاریخ ایران پدید آورد. 🔻 پس از آن جنگ، نبردهای دیگری نیز در دورانهای افشاریه، زندیه و قاجاریه میان ایران و عثمانی رخ داد، ولی جنگ چالدران با سلحشوریها و جانبازیهای کم‌مانند سپاه ایران در تاریخ ایران ماندگار شد. آن نبرد بی‌تردید یکی از نمونه‌های برجسته‌ی دفاع مقدس در تاریخ میهنمان است. شهادت بسیاری از سران و فرماندهان کشوری و لشکری در آن جنگ نشان می‌دهد که چگونه هنگامی که میهن به سرباز نیاز داشت، همگی جامه‌ی رزم پوشیدند و به پدافند از میهن برخاستند و از پیشکش جان خود نیز کوتاهی نکردند. درود بر بزرگی و غیرتشان💕💕 📎 دشت چالدران، شهادتگاه چندهزار شهید والامقام و یادمان حماسه‌ی بزرگ میهنی، در شما‌لغرب استان آذربایجان‌غربی جای گرفته است. 📸 شهیدگاه، مزار شماری از شهیدان جنگ چالدران، اردبیل @ThinkTogether🌱

در زمانه کنونی گفتمان نیرومندی سربرآورده که دیر یا زود بر جامعه ایران و حیات ایرانیان چیرگی میابد؛ گفتمانی که محور آن دال ایران است. #گفتمان_ایران @Iran_Simorgh

«درست بگوید یا غلط، حق با کشور خودمان است.» ضرب‌المثل انگلیسی @Geopolitika2020

#یادداشت 💕 به یادکرد شادروان استاد عباس زریاب خویی (زاده‌ی ۲۰ مرداد ۱۲۹۸ خوی - درگذشته‌ی ۱۴ بهمن ۱۳۷۳ تهران) @ThinkTogether🌱 📚 دریغا زریاب و دریغا فرهنگ ایرانی! [...] در عـصر «محققانی» که اگـر از تألیفات خودشان امتحانشان کنند از عهـده‌ی روخوانی مـتن «تحقیقات» خویش برنمی‌آیند. نمی‌گویم او واپسین بـود، ولی در میان واپسینهـا، بی‌گـمان بـرجسـته‌تـرین بـود. برجسـته‌تـرین چهـره از آخـرین پـژوهـندگـانی که بـر مجموعه‌ی فـرهـنگ و مدنیت ایرانی احاطه‌ی ژرف و اشراف کامل دارند و بدان عـشق می‌ورزند: از فلسفه و کلام و تفسیر و حدیث و فـقه و اصـول تـا ادبیات فارسی و عربی و تاریخ و جـغرافیای تاریخی تـا آنـچه در مـغرب زمین می‌گذرد در حوزه پژوهـشهای ایرانی و اسلامی تا آگـاهی درسـت و سنجیده از مجموعه میراث خردمندان غرب، از افلاطون تا هگل و مارکس و ناقدان معاصرش. زریاب در شرایط فرهنگی عـصر ما، شاید والاترین مصداق کلمه‌ی «حکیم» بود یعنی فرزانه‌ای که بسیار خـوانده است و بسیار آموخته و بسیار اندیشیده و از انبوه خـوانده‌هـا و دانسته‌های خویش، مـنظومه‌ای عقلانی برای تبیین جهان و فرهنگ ملی خـویش تدارك دیده است و بـراساس این مـنظومـه عـقلانی و فرهنگی است که نگران پیرامون خویش است. به راستی دیگر، در کجای ایران باید جسـت مردی را که بتواند «شفاء» و «اشارات» ابن‌سینا و «اسفار» صدرالمتالهین و «شاهنامه» فردوسی و «صیدنه» ابوریحان بیرونی و «دیوان خاقانی» و فلسفه‌ی تاریخ ایران و تاریخ فلسفه‌ی ایران را در عالیترین سطوح ممکن تدریس و تحقیق کند و آنگاه که درباره گوته، شیلر، کانت، هگل، صادق هدایت و مهدی اخوان ثالث سخن می‌گوید سخنش از ژرفترین سخنها باشد؟ به راستی دیگر، در کجای ایران می‌توان یافت مردی چون او که این چنین ترکیب متناقضی از کهنه و نو و شرق و غرب و عقل و نقل بـاشد؟ بـا آنچنان حـضور ذهـن شگفت‌آور و هوشیاری و طنز و خاکساری و فروتنی اعجاب‌انگیز؟ به راستی که درمانده‌ام، چه بگویم جز اینکه بگویم: دریغا زریاب و دریغا فرهنگ ایرانی! [...] در این عـصر، بـا مـحققان و استادان و فـضلا و شبه فضلای بسیاری تـوفیق حشر و نشر داشته‌ام و آنـها را در چـند دسـته دیده‌ام: گروهی می‌شـناسـم -و چـه انـبوه!- که «نـخوانـده»هـا و «ندانسـته»هـای خـویش را بـه قـلم می‌آورند و گاه بـا لـعابی از اصـطلاحات دهـن پرکن شرقی و غربی، خیل عظیمی از «عوام روشنفکران» را نیز فریفته‌ی خویش می‌کنند؛ هم اینان‌اند که اگر کسی از «تحقیقات» و نوشته‌های خودشان امتحانشان کند، از عهده‌ی پاسـخ برنمی‌آیند. در نوشته‌های اینان تمام «افعال مثبت» را می‌توان «منفی» کرد و تمام «افعال منفی» را «مثبت» و آب از آب تکان نخواهد خورد! گروه دوم، آنان که هـر چه دارند هـمان است که نوشته‌اند و گاه این نوشته‌ها تکرار گونه‌های یک «دانسته» اسـت. که غـالباً از مصادیق عـلمِ برگرفته از «افواه الرجال» است و یا پشت جلد کتابها. گروه سوم آنها که هرچه دانسـته‌اند نوشته‌اند یا به گونه‌ی یادداشت باقی گذاشته‌اند، امثال قزوینی و پورداوود و دهخدا و کسروی و تقی‌زاده و اقـبال و معین و همایی و مینوی و خـانلری (از گذشتگان) و جمعی از استادان حی و حاضـر که خـداونـد آنـان را برای پاسداری از فرهنگ ایران زمین در زینهار خویش نگه دارد. اینان‌اند که سازندگان فرهنگ ملی ما در عصر حاضر به شمار می‌روند، در کنار آفرینندگانی از نوع بهار و هدایت و نیما و شهریار. ولی نوع چهارم و نادری نیز در این میان هسـت که اینان خـوانـده‌هـا و نـوشـته‌ها و اندیشیده‌هاشان، بـه هیچ روی، با آنچه از ایشان بـه صورت مکتوب بـاقی مانده است، هماهـنگ نیست، یعنی میراث تالیفی و مکتوب ایشان، از حجم دانسته‌ها و برق هوش و ژرفای اطلاعات ایشان حکایت نمی‌کند، گیرم چـندین اثـر برجسته از ایشان باقی بماند. در میان آنانی که از نزدیک، بـه سالیان محضر ایشان را درك کردم، دکتر علی‌اکبر فیاض (مـصحح تـاریخ بیهقی) و استاد بدیع‌الزمان فروزانفر از اینان بودند و زریاب نیز یکی دیگر. با اینکه تالیفات و ترجمه‌ها و مقالات زریاب، در حد چشمگیری است و او را در صدر پدیدآورندگان فـرهنگ ایرانی در عصر ما قرار می‌دهد، ولی باز هم می‌توانم با اطمینان بگویم که دانسته‌ها و خوانده‌ها و اندیشیده‌های او، چندین برابر آن چیزی است که از وی به عنوان میراث مکتوب باقی ماند. از این بـابت نیز مـرگ او، غـبن بـزرگی اسـت بـرای فـرهـنگ ایرانی و دریغی دیگر که چرا بیشتر از این ننوشت، [...] آخر مگر این مملکت چند «زریاب» داشت؟ ✍ استاد محمدرضا شفیعی کدکنی (چکیده‌شده) 📍برگرفته از: مجله‌ی دنیای سخن، شماره ۶۴، اسفند ۱۳۷۳ #فرهنگ @ThinkTogether🌱

#وطن نخست کشور🇮🇷 است، و پس از آن مسلک و اندیشه. 👤 زنده‌یاد احمد کسروی @ThinkTogether🌱

🔴 نبرد رستم و سهراب ... یکی از بزرگترین نمایش‌های حماسی ایران با شرکت هنرمندان مطرح ایران‌زمین در استادیوم تنیس باشگاه انقلاب تهران در مردادماه درحال برگزاری است ... https://www.instagram.com/rostam.sohrabofficial?igsh=cmM0dzNhajYwem42 🆔 @iranzamin777 🆔 Admin @f777kim .

#آموختنی پهبادهای شاهد روزانه چندین عملیات در جنگ اوکراین انجام می‌دهند و تاکنون بسیار در آن جنگ اثرگذار بوده‌اند. ولی اینجا کاری به رویه‌ی نظامی آن نداریم. در این ویدیو شهروندان اوکراینی، از دو عملیات پهبادی روسیه در خاک خودشان فیلمبرداری کرده‌اند. دو نکته‌ی زیبا در رفتار این دو اوکراینی می‌توان دید: 🔸 برای هر دو نفر، آسیبی که به کشورشان می‌رسد، ناگوار و تلخ است. هیچ یک از این دو نفر، برخورد و انفجار پهبادها را به چشم یک رخداد هیجان‌انگیز نمی‌نگرند و در برابر آنچه که می‌بینند، بیطرف نیستند. اندوه در صدای هر دو نفر آشکار است. 🔸 روشن است که هر دو نفر به گونه‌ای فیلم را فرستاده‌اند که انفجار خوب دیده نشود. برای اینکه سبب روحیه‌دادن به دشمن نشده باشند (ارتش اوکراین پیشتر از شهروندان آن کشور درخواست کرده بود که ویدیوهای خود را در فضای مجازی به گونه‌ای نفرستند که روحیه جبهه‌ی دشمن را بالا ببرد). برای همدلی و همراهی با ارتش کشورشان همین اندازه در توانشان بوده. آفرین. @ThinkTogether🌱