Empty Echo
Open in Telegram
4 039
Subscribers
+324 hours
+117 days
+3530 days
Posts Archive
4 039
Band: #nott
Country: #usa
Genre: #sludge_deathcore
Album: As All Is Undone
(Released September 4, 2026)
Download Link 🔥
4 039
Band: #abysskvlt
Country: #russia
Genre: #dark_ambient #tibetan_ritual
EP: Mungyi Nags Session
(Released September 9, 2026)
4 039
Band: #from_the_vastland
Country: #iran / #norway
Genre: #black_metal
Album: Servant of Ahriman
(Released September 11, 2026)
4 039
Band: #hiraeth
Country: #usa
Genre: #progressive_metalcore
Album: Vestige
(Released September 6, 2026)
4 039
Band: #orbit_culture
Country: #sweden
Genre: #melodic_death_groove_metal
Album: Death Above Life
(Released October 3, 2025)
4 039
Band: #saor
Country: #uk
Genre: #atmospheric_black_folk_metal
New Single
Album: Caledonia
(Releases November 6, 2026)
4 039
او همه چیز است کلام خدا تا ابد پایدار است او از جنس آتش است به سوی آتش جاودان به خاطر او، ما تن به فنا میدهیم گرسنه هیچچیز را حقیر نمیشمارد برای میلِ شکننده ما توشه و قوتِ روح او خودِ آفرینش است هرآنچه سهگانه است، کامل است او ارادهی ما برای زیستن است زیرا تو از خاکی او خودِ نیستی است جسمِ پست و حقیر جانمان را فدای او میکنیم و به خاک بازخواهی گشت او کوه زرین است کوه سینا نوری در دلهای ما نور ما از جانب خداست او چشمهی مقدس است غوطهور در آبها شمشیری که همواره جدا میسازد اضداد را با اضداد او رستگاری است آه، از امید فریبندهی آدمیان تو را به دستان او میسپارم به دستان تو او زهرآگینکننده است تنها با تکیه بر ایمان مقصد من، رسیدن به آزادی است اطاعت از خدا، عینِ آزادی است روحم را به دستان او میسپارم عشق من به او همه چیز برای جلال خدا روحم را به دستان او میسپارم زیرا او مرا بازخرید (رستگار) کرده است عشق من به او همه چیز برای جلال خدا روح او را به دستان خود میسپارم عشق او به من خدا مرده است روح او را به دستان خود میسپارم زیرا من او را بازخرید کردهام عشق او به من خدا مرده است همه چیز برای جلال خدا ایمان میآورم، چرا که امری نامعقول است تلاقی و یگانگی اضداد سکوت عمیق آنچه را سوزاندهای، بپرست و آنچه را پرستیدهای، بسوزان
4 039
Lyrics
او همه چیز است کلام خدا تا ابد پایدار است او از جنس آتش است به سوی آتش جاودان به خاطر او، ما تن به فنا میدهیم گرسنه هیچچیز را حقیر نمیشمارد برای میلِ شکننده ما توشه و قوتِ روح او خودِ آفرینش است هرآنچه سهگانه است، کامل است او ارادهی ما برای زیستن است زیرا تو از خاکی او خودِ نیستی است جسمِ پست و حقیر جانمان را فدای او میکنیم و به خاک بازخواهی گشت او کوه زرین است کوه سینا نوری در دلهای ما نور ما از جانب خداست او چشمهی مقدس است غوطهور در آبها شمشیری که همواره جدا میسازد اضداد را با اضداد او رستگاری است آه، از امید فریبندهی آدمیان تو را به دستان او میسپارم به دستان تو او زهرآگینکننده است تنها با تکیه بر ایمان مقصد من، رسیدن به آزادی است اطاعت از خدا، عینِ آزادی است روحم را به دستان او میسپارم عشق من به او همه چیز برای جلال خدا روحم را به دستان او میسپارم زیرا او مرا بازخرید (رستگار) کرده است عشق من به او همه چیز برای جلال خدا روح او را به دستان خود میسپارم عشق او به من خدا مرده است روح او را به دستان خود میسپارم زیرا من او را بازخرید کردهام عشق او به من خدا مرده است همه چیز برای جلال خدا ایمان میآورم، چرا که امری نامعقول است تلاقی و یگانگی اضداد سکوت عمیق آنچه را سوزاندهای، بپرست و آنچه را پرستیدهای، بسوزان
4 039
خسته از اینکه بار دیگر چشمانم را به روی بهشتی از مه خاکستری و آگاهیِ کور میگشودم، خسته از پیمودنِ دشوارِ مسیرِ پرشیبِ سفرِ زمینی و تلوتلو خوردن همچون مستی در دخمههای تاریکِ زندگی، به آهستگی چشمانِ اندوهبارم را به سوی گنبدِ مقعرِ آسمان برکشیدم و جرأت یافتم تا در اسرارِ ملکوت نفوذ کنم. آنچه را که میجستم نیافتم؛ پس نگاهِ حیرتزدهام را بالاتر بردم تا آنکه تختی را دیدم که از مدفوعِ آدمی و طلا ساخته شده بود؛ و بر آن تخت، با غروری گرسنهوار و بدنی پیچیده در کفنی از ملافههای آلودهی بیمارستان، کسی نشسته بود که خود را «آفریدگار» مینامید. او در دستِ خود، بالاتنهی در حالِ فسادِ یک جسد را گرفته بود و آن را پیدرپی از برابرِ چشمان به بینی، و از بینی به دهان میبرد و شروع به بلعیدنِ آن به هولناکترین شیوهها میکرد. پاهایش در حوضچهای وسیع از خونِ جوشان فرو رفته بود؛ حوضچهای که بر سطحِ آن، گاه دو یا سه سرِ محتاط ناگهان همچون کرمهای کدو از درونِ لگنی پر از فضولات سر بر میآوردند و بلافاصله، تند و تیز همچون تیر، دوباره به زیر آب میلغزیدند؛ پاداشِ آشنایِ سرپیچی از قوانین — که ناشی از نیاز به تنفس در عنصری دیگر بود، چرا که این آدمیان همچنان به هوای تنفس نیاز داشتند — ضربهای کاری بر پیشانیشان بود. آنها در آن مایعِ مشمئزکننده، میانِ دو لایهی آب شنا میکردند و تمامِ توانشان را به کار میبستند تا غرق نشوند. و آنگاه آفریدگار، هنگامی که دیگر چیزی در چنگ نداشت، با دو انگشتِ نخستینِ پایش قربانیِ دیگری را همچون قرار گرفتن در گیره، از ناحیهی گردن میگرفت و او را از میانِ آن مادّهی سرخفام به هوا بلند میکرد تا همان بلایی را بر سرش بیاورد که بر سرِ دیگران آورده بود. نخست سر و پاها و دستها را میبلعید و در آخر، تنه را؛ تا آنکه دیگر هیچ چیزی باقی نمیماند. و این کار همچنان ادامه مییافت و در تمامِ ساعاتِ ابدیتِ او تکرار میشد. گاه فریاد برمیآورد: «من شما را آفریدهام، پس حق دارم هر کاری که دلم میخواهد با شما بکنم. شما هیچ کاری علیه من نکردهاید، این را انکار نمیکنم. و من، صرفاً برای لذتِ خویش، شما را به رنج میافکنم.» آن قادرِ مطلق، آراسته به ابزارهای شکنجهاش و در هالهای باشکوه از هراسانگیزیِ خویش، در برابرم پدیدار شد؛ من چشمانم را برگرداندم و به افق نگریستم...
