دیدگاه شیعه | Shia idea

سید مهدی محمودی، نویسندهٔ کتاب زیارت عاشورا؛ از آغاز تا امروز: یکی از نسخه‌های بسیار کهن و معتبر که زیارت عاشورا در آن نقل شده، مصباح صغیر، نسخۀ ابن علقمی است. محمد‌ بن علقمی از دانشمندان شیعه و از دوستان خواجه ‌نصیر الدین‌ طوسی قدس سره و همچنین وزیر آخرین خلیفۀ عباسی، المستعصم بالله، بوده است. این نسخه را سید أبو منصور عمید الرؤساء کتابت کرده است. از امتیازات این نسخه، یادداشت‌ها و حاشیه‌هایی به خط شهید اول، شهید ثانی، و علامۀ مجلسی رحمهم الله است که در این نسخه قابل مشاهده است. نیز خط محمد بن علقمی بر این انجامۀ این نسخه نقش بسته است. در این تصویر، در سطر پایانیِ صفحه، عبارتی محو (تراشیده) شده که به نظر می‌رسد این عبارت بوده است: «اَللّهُمَّ الْعَنْ أَباسُفْیانَ وَ مُعاویَةَ و یَزیدَ بْنَ مُعاویَةَ…» این تصویر، نمونه‌ای است از تقیّه در بخشی از فقره‌ای که در زیارت عاشورا با «اَللّهُمَّ الْعَنْ أَباسُفْیانَ وَ مُعاویَةَ» آغاز می‌شود؛ به‌خصوص این تقیه مربوط به نام «معاویه» که در آینده از آن سخن خواهیم گفت. در پایین این صفحه، پس از «اَللّهُمَّ خُصَّ أَنْتَ أَوَّلَ ظالِمٍ بِاللَّعْنِ مِنِّی» حدود سه سطر از کتاب محو (تراشیده) شده است که به نظر می‌رسد این عبارت بوده است: «…وَابْدَأْ بِهِ أَوّلاً ثُمَّ الثانیَ و الثّالِثَ وَ الرّابِعَ وَ الْعَنْ یَزیدَ خامِساً و … وَ آلَ أَبی‌سُفْیانَ وَ زیادٍ وَ‌ آلَ مَرْوانَ …» در جای عبارت محو شده به‌صورت کشیده، به‌گونه‌ای که سطر را پر کند و آثار محوِ متن را نیز ناپدید کند نوشته شده است: «ثُمَّ تَــقــولُ اَللّهُمَّ» و همچنین جای خالی پر شده است با: «صح صح»؛ یعنی: صحیح است؛ صحیح است! در عبارت زیر که نیازی به تقیّه نبوده، محو انجام نشده است: «اِلْعَنْ عُبَیْدَاللهِ بْنَ زیادٍ وَ ابْنَ مَرْجانَةَ وَ عُمَرَبْنَ سَعْدٍ وَ شِمْراً» و به‌جای آن در ادامۀ «وَ شِمْراً» به‌جای «وَ آلَ أَبی‌سُفْیانَ وَ زیادٍ وَ‌ آلَ مَرْوانَ» که تقیّه در آن لازم بوده، نوشته شده است: «وَ آلَهُ وَ آلَ کُلٍّ». نکتۀ جالب توجه دیگر این است که در حاشیه سمت چپ این نسخه چنان‌که پس از مشاهدۀ اصل نسخه در کتابخانۀ مجلس آشکار شد، آثار تقیّۀ دیگری نیز وجود دارد. در آن حاشیه در زمانی پس از تقیّۀ انجام‌شده در متنِ کتاب نوشته‌اند: «وَابْدَأْ بِهِ أَوّلاً ثُمَّ الثانیَ و الثّالِثَ وَ الرّابِعَ وَ الْعَنْ یَزیدَ خامِساً»؛ سپس در زمانی پس از آن، همین نوشتۀ در حاشیه نیز برای رعایت تقیّه تراشیده شده است؛ بنا بر این در نسخۀ ابن علقمی، دو تقیّه در دو زمان متفاوت انجام پذیرفته است! (رازداری با محو عبارت‌هایی از زیارت عاشورا؛ در این لینک نمونه‌ای دیگر از محو عبارت در مخطوطه‌ای از زیارت عاشورا نیز آمده است). همچنین نگر: - موسوی بروجردی، نمونه‌ای از تحریف در زیارت عاشورا - محمودی، شبهۀ وقوع تحریف در زیارت عاشورا - محمودی، رازداری با حذف زیارت عاشورا از نسخۀ ‌خطی - محمودی، رازداری با تعیین مصداق در فقرۀ پایانی زیارت عاشورا - محمودی، اضطراب در کتابت فقرۀ پایانی زیارت عاشورا گفتنی است محمودی در سایت شفقنا بخش‌های دیگری از کتابش را هم بازتاب داده است، اما مناسب است که کلیت بحث او در خود کتاب ملاحظه شود. محمودی در کتابش تحلیلش دربارهٔ مصباحین را به کامل الزیارات نیز تسری داده و کیفیت فراز «اللهم خص...» در آنجا را خواسته مورد مناقشه قرار دهد. به نظر می‌رسد اگرچه بحث او در خصوص تعلق کیفیت مشهور «اللهم خص...» به شیخ طوسی، بحث خوبی است، تسری آن بحث به نسخ کامل الزیارات دلیل کافی نداشته باشد. #زیارت_عاشورا @Al_Meerath

. 🔻دیدگاه علامۀ مجلسی قدس‌الله‌سره ▫️ دربارۀ کتاب مصباح‌الشریعه 🔹 و کتاب مصباح الشریعة فیه بعض ما یریب اللبیب الماهر و أسلوبه لا یشبه سائر کلمات الأئمة علیهم‌السلام و آثارهم و روی الشیخ فی مجالسه بعض أخباره هکذا أخبرنا جماعة عن أبی المفضل الشیبانی بإسناده عن شقیق البلخی عمن أخبره من أهل العلم. هذا یدل علی أنه کان عند الشیخ رحمه الله و فی عصره و کان یأخذ منه و لکنه لا یثق به کل الوثوق و لم یثبت عنده کونه مرویا عن الصادق علیه‌السلام و أن سنده ینتهی إلی الصوفیة و لذا اشتمل علی کثیر من اصطلاحاتهم و علی الروایة عن مشایخهم و من یعتمدون علیه فی روایاتهم و الله یعلم. 🔸 در کتاب مصباح‌الشریعه مطالبی وجود دارد که خردمند ماهر را به شک می‌اندازد. اسلوب آن شبیه سایر کلمات و احادیث و آثار اهل بیت علیهم‌السلام نیست. 🔸 شیخ طوسی رحمه‌الله در کتاب مجالس (امالی) خود بعضی از روایات مصباح الشریعه را چنین نقل می‌کند: روایت کرده‌اند برای ما جماعتی از ابی مفضل شیبانی با اسنادش از شقیق بلخی از فردی از اهل علم که برای او روایت کرده است. 🔸 این نحوه نقلِ روایت بیانگر این است که مصباح‌الشریعه نزد شیخ و در عصر او موجود بوده و از آن روایت می‌کرده اما اطمینان کاملی به آن نداشته و نزد او انتساب روایات آن به امام صادق علیه‌السلام ثابت نبوده است؛ زیرا سند آن به صوفیه منتهی می‌شود؛ از این رو مشتمل است بر بسیاری از اصطلاحات و تعابیر صوفیان و نیز نقل از مشایخ آنان و کسانی که صوفیان در روایات‌شان به آنان اعتماد دارند. ▫️ بحار الأنوار ، جلد ۱ ، صفحه ۳۲ . .:: Shia idea...دیدگاه شیعه ::. 🌐 telegram.me/shiaidea

. 🔺وحدت یا اتحاد؟ ▫️ گزیده‌ای ▫️ از بیانات آیت‌الله سید علی میلانی ▫️ در جلسات سلسلۀ دروس امامت .:: Shia idea...دیدگاه شیعه ::. 🌐 telegram.me/shiaidea

. 💠 جایگاه علمی ویژه شیخ انصاری (به‌مناسبت ۱۸ جمادي الثانیة سالروز وفات مرجع بزرگ شیعه، استاد الفقهاء آیت‌الله‌ حاج شیخ مرتضی انصاری «رضوان الله علیه») ✍ #آیت‌الله‌_شبیری_زنجانی 🔹  ... از وفات شیخ انصاری «رضوان الله علیه» تا کنون حدود ۱۶۰ سال می‌گذرد. اگر فرض کنیم که شیخ از سی سال قبل از وفاتش مدرّس عالی‌مقامی بوده است، اکنون تقریباً ۱۹۰ سال از آن زمان می‌گذرد. در طول این مدت تمام افکاری که در مجامع علمی و حوزه‌های شیعه مطرح و مدار بحث بوده، یا سخنان شیخ بوده و یا از سخنان ایشان الهام گرفته است. این مطلبی است که قابل انکار نیست و هر شخصی وارد حوزه‌ها بشود، آن را می‌فهمد. 🔹در این مدت، افکار علما و فقها روی هم آمده، تبادل فکری شده، آرا نضج یافته، در مطالب علمی حک و اصلاح شده، ولی با این‌همه با گذشت ۱۹۰ سال، هنوز آرا و نظریات فقهی و اصولی شیخ انصاری مقام اول را داراست. این جهتی است که برای ما ملموس است. ما مباحثه‌ای در مبحث تعادل و تراجیح داشتیم. به نظر می‌رسید که مطالب متأخرین در سطح پایین‌تری از مطالب شیخ است با آنکه متأخرین حرف‌های شیخ را دیده‌اند. 🔹در حال حاضر، تحقیقات شیخ در هر مسأله‌ای جزء تحقیقات درجه اول است و این گونه نیست که بگوییم نظریات اصولی و فقهی شیخ، دیگر کهنه شده است، بلکه درست بر عکس است و چنین به نظر می‌رسد که آرای شیخ مرحله نهایی را طی کرده و پس از وی تنزّل آغاز شده است. 📚 جرعه‌ای از دریا، ج۱، ص۱۳۰ .:: Shia idea...دیدگاه شیعه ::. 🌐 telegram.me/shiaidea

. 🔳 «زیارت عاشورا، از آغاز تا امروز» 🔰 بخش دوازدهم: تقیۀ شیخ طوسی در نقل زیارت عاشورا (۵) ✍ #سید_مهدی_محمودی ضرورت تقیّه در مورد معاویه نگاهی به تاریخ بغداد نشان می‌دهد که اهل‌تسنن در این شهر برای معاویه جایگاه ویژه‌ای قائل بودند و لعن بر او را برنمی‌تافتند. در این زمینه چند گزارش تاریخی را از نظر می‌گذرانیم: ۱. طبری در بیان رویدادهای سال ۲۸۴ در بغداد می‌نویسد: وَ فی هذِهِ السَّنَهِ عَزَمَ المُعْتَضِدُ بِاللّهِ عَلی لَعْنِ مُعاویَهَبْنِ أَبی سُفْیانَ عَلَی الْمَنابِرِ وَ أَمَرَ بِإِنْشاءِ کِتابٍ بِذلِکَ یُقْرَأُ عَلَی النّاسِ فَخَوَّفَهُ عُبَیْدُاللّهِ‌بْنُ سُلَیْمانَ‌بْنِ وَهَبٍ اِضْطِرابَ الْعامَّهِ وَ أَنَّهُ لا یَأْمَنُ أَنْ تَکونَ فِتْنَهٌ، فَلَمْ یَلْتَفِتْ إِلى ذلِکَ … وَ تَقَدَّمَ إِلَی الشُّرّابِ وَ الَّذینَ یَسْقُونَ الْماءَ فِی الْجامِعَیْنِ أَلّا یَتَرَحَّموا عَلی مُعاویَهَ وَ لا یَذْکُروهُ بِخَیْرٍ (تاریخ الطبری، الطبری، ج ۸، ص ۱۸۲) 🔹 در این سال المعتضد بالله[خلیفۀ عباسی] تصمیم گرفت که بر منبرها معاویه را نفرین کنند و فرمان داد برای این هدف نوشتاری بنگارند تا [بر منبرها] برای مردم خوانده شود؛ اما عبیدالله‌بن سلیمان‌بن وهب او را از شورش عموم مردم ترساند و یادآور شد که [او با این ‌کار] از فتنه در امان نیست؛ اما معتضد به این مطلب اعتنایی نکرد … و فرمان داد آب‌نوشندگان و سقایان در دو مسجد جامع [در بغداد] برای معاویه رحمت نخواهند و از او به‌خوبی یاد نکنند. ۲. خودِ شیخ طوسی قدس‌سره در کتاب الغیبه می‌نویسد: … بَلَغَ الشَّیْخَ أَبَاالْقاسِمِ (رَضِیَ اللّهُ عَنْهُ) أَنَّ بَوّاباً کانَ لَهُ عَلَی الْبابِ‌الْأَوَّلِ قَدْ لَعَنَ مُعاویَهَ وَ شَتَمَهُ، فَأَمَرَ بِطَرْدِهِ وَ صَرْفِهِ عَنْ خِدْمَتِهِ، فَبَقِیَ مُدَّهً طَویلَهً یَسْأَلُ فی أَمْرِهِ فَلا وَ اللّهِ ما رَدَّهُ إِلی خِدْمَتِهِ وَ أَخَذَهُ بَعْضُ الْأَهْلِ فَشَغَلَهُ مَعَهُ، کُلُّ ذلِکَ لِلتَّقیَّهِ. (الغیبه، الشیخ الطوسی، ص ۳۸۵ و ۳۸۶) 🔹 … به شیخ ابوالقاسم [حسین‌بن روح نوبختی قدس‌سره، سومین وکیل خاص امام عصر عجل‌الله‌تعالی‌فرجه‌الشریف‌] خبر رسید که یک دربانِ او که بر نخستین در [در ارتباط با عموم مردم]، دربانی می‌کند، معاویه را لعن کرده و به او ناسزا گفته است؛ پس [حسین‌‌بن روح قدس‌سره] فرمان داد تا او را برانند و از کار برکنار کنند. پس او زمانی طولانی در مورد [بازگشت به] کارش درخواست کرد؛ اما به خدا سوگند او را به کارش بازنگرداند تا اینکه یکی از نزدیکان او را با خود برد و به کار مشغول کرد. تمام آن [رفتار] به دلیلِ تقیّه بود. 🔹 حسین‌بن روح نوبختی قدس‌سره (م ۳۲۶) پیش از عهده‌دار شدنِ وکالت و پس از آن، در زمان مقتدر (خلیفۀ عباسی) در بغداد در دستگاه عباسیان نفوذ داشت و مورداحترام آنان بود. این گزارش به‌خوبی اهمیت تقیّه در خصوص معاویه در بغداد در سال‌های پیشین را نشان می‌دهد. ۳. ابن جوزی در بیان رویدادهای سال ۳۲۱ در بغداد می‌نویسد: وَ فی جُمادَی‌الآخِرَهِ وَقَعَ الْإِرْجافُ بِأَنَّ الْأَمیرَ عَلیَّ‌بْنَ یَلْبَقَ وَ الْحَسَنَ‌بْنَ هارونَ کاتِبَهُ قَدْ عَمِلا عَلی لَعْنِ مُعاویَهَ‌بْنِ أَبی سُفْیانَ عَلَی الْمَنابِرِ، فَاضْطَرَبَتِ الْعامَّهُ مِنْ ذلِکَ (المنتظم فی تاریخ الملوک و الأمم، ابن الجوزی، ج ۱۳، ص 3۱۶) 🔹 و در ماه جُمادَی‌الآخره فتنه‌ای [در بغداد] به وقوع پیوست به این شکل که علی‌بن یلبق [فرمانده سپاهیان ترک‌تبار در بغداد] و حسن‌بن هارون، کاتبِ او، بر لعنِ معاویه‌بن ابی‌سفیان بر فراز منبرها اقدام کردند؛ بر اثرِ این کار، عموم مردم برآشفتند. 📜 متن کامل مقاله در: این‌جا ☑️ ادامه دارد ... #زیارت_عاشورا #امام_حسین علیه‌السلام #پاسخ_به_شبهات

. 🔳 «زیارت عاشورا، از آغاز تا امروز» 🔰 بخش یازدهم: تقیۀ شیخ طوسی در نقل زیارت عاشورا (۴) ✍️ #سید_مهدی_محمودی علت مهاجرت شیخ طوسی از بغداد به نجف اشرف 🔹در چنین اوضاع سختی که ناامنی بر مدینه‌السلام! سایه افکنده است، پیشوای بزرگِ امامیان و شیخ‌الطائفه قدس‌سره که بیش از دیگر شیعیان جانش در خطر است، بغداد را ترک می‌کند و به مضجع نورانی کهف‌الوری، حضرت علیّ مرتضی علیه‌السلام در نجف اشرف پناه می‌آورد. 🔹ابن جوزی در بیان رویدادهای سال ۴۴۷ می‌نویسد: … وَأَمَرَ رَئِیسُ الرُّؤَسَاءِ وَزِیرُ الْخِلَافَهِ لِلْوَالِی ‌بِقَتْلِ ‌أَبِی‌عَبْدِاللَّهِ ‌بْنِ ‌الْجَلَّابِ شَیْخِ الْبَزَّازِینَ بِبَابِ الطَّاقِ؛ لِمَا کَانَ یَتَظَاهَرُ بِهِ مِنَ الْغُلُوِّ فِی الرَّفْضِ، فَقُتِلَ وَصُلِبَ عَلى بَابِ دُکّانِهِ، وَهَرَبَ أَبُوجَعْفَرٍ الطُّوسِیُّ وَنُهِبَتْ دَارُهُ … (المنتظم فی تاریخ الملوک و الأمم، ابن الجوزی، ج ۱۶، ص ۸ ) 🔹… و رئیس‌الرؤسا، وزیر خلیفه به والی فرمان داد تا ابوعبدالله جَلّاب، بزرگ بزازان را _ به دلیل اینکه در رفض [تشیّع] غلو می‌کرد _ در باب‌الطاق به قتل رساند؛ پس او کشته و بر سر در مغازه‌اش به دار آویخته شد و ابوجعفر طوسی گریخت و خانه‌اش غارت شد… 🔹شیخ طوسی قدس‌سره در مقدمۀ کتاب الغیبه _ که به‌تصریح خودش در همین کتاب، در سال ۴۴۷ تألیف شده است (الغَیبه، الشیخ الطوسی، ص ۳۵۸) _ آن اوضاع سخت را این‌گونه وصف می‌کند: 🔹… وَ أَنَا مُجیبٌ إِلی ما سَأَلَهُ وَ مُمْتَثِلٌ ما رَسَمَهُ، مَعَ ضیقِ الْوَقْتِ وَ شَعَثِ الْفِکْرِ وَ عَوائِقِ الزَّمانِ وَ صَوارِفِ الْحَدَثانِ … 🔹… و من درخواست او [دربارۀ تألیف این کتاب] را پاسخ مثبت می‌دهم و فرمانش را امتثال می‌کنم؛ با وجود تنگی وقت، آشفتگی اندیشه، گرفتاری‌های روزگار و رویدادهای بازدارنده … 🔹در بیان وقایع سال ۴۴۸ آمده است: وَ فِیهَا أَمَرَ الْخَلِیفَهُ بِأَنْ یُؤَذَّنَ بِالْکَرْخِ وَ الْمَشْهَدِ وَ غَیْرِهمَا: «الصَّلاهُ خَیْرٌ مِنَ النَّوْمِ»، وَ أَنْ ‌یَتْرُکُوا: «‌حَیَّ ‌عَلى ‌خَیْرِ‌الْعَمَلِ». فَفَعَلُوا مَا أَمَرَهُمْ بِهِ خَوْفَ السَّلْطَنَهِ وَ قُوَّتِهَا. (الکامل فی التاریخ ، ابن الأثیر، ج ۹، ص ۶۳۲) 🔹در آن سال خلیفه فرمان داد که در کرخ و حرم کاظمین علیهماالسلام و جاهای دیگر در اذان «الصَّلاهُ خَیْرٌ مِنَ النَّومِ» بگویند و «حَیَّ عَلی خَیْرِالعَمَلِ» را واگذارند؛ آنان از ترس سلطنت و قدرت حکومت، فرمانش را جامۀ عمل پوشاندند. کتاب‌سوزی در بغداد 🔹در همین سال‌ها کتاب‌های خطی و پرارزش شیخ طوسی قدس‌سره را در جلوی مسجد نصر در منطقۀ کرخ بغداد در مقابل نگاه همگان، در آتش سوزاندند. همچنین کتابخانۀ ابونصر شاپور، فرزند اردشیر که در زمان آل‌بویه در سال ۳۸۱ برای استفادۀ عالمان شیعه تأسیس شده بود و نسخه‌های معتبر و نفیسِ خطی فراوان داشت، به خاکستر تبدیل کردند. (معجم‌ البلدان‌، یاقوت الحَمَوی، ج‌ ۱، ص‌ ۵۳۴، ذیل «بَیْنُ السُّورَین») 🔹ابن جوزی دربارۀ رویدادهای سال ۴۴۹ می‌نویسد: وَ فِی صَفَرِ هذِهِ السَّنَهِ کُبِسَتْ دارُ أَبی‌جَعْفَرٍ الطّوسیِّ مُتَکَلِّمِ الشّیعَهِ بِالْکَرْخِ وَ أُخِذَ ما وُجِدَ مِنْ دَفاتِرِهِ وَ کُرْسِیٍّ کانَ یَجْلِسُ عَلَیْهِ لِلْکَلامِ وَ أُضیفَ إِلیْهِ ثَلاثُ سَناجیقَ بیضٍ کانََ الزُّوّارُ مِنْ أَهْلِ الْکَرْخِ قَدیماً یَحْمِلُونَها مَعَهُمْ إِذا قَصَدُوا زِیارهَ الْکُوفَهِ، فَأُحْرِقَ الْجَمیعُ. 🔹در ماه صفر این سال، به خانۀ ابوجعفر طوسی [قدس‌سره]، متکلم شیعه، در کرخ یورش برده شد؛ آنچه از مکتوبات او یافت شد و کرسی‌ای که برای سخن گفتن بر روی آن می‌نشست، برگرفته شد و سه پرچم سفید _ که در گذشته، زائران اهل کرخ، هنگامی‌که قصد زیارت کوفه [حرم امیرالمؤمنین علیه‌السلام] را داشتند با خود حمل می‌کردند _ به آن افزوده و همگی در آتش سوزانده شد. (المنتظم فی تاریخ الملوک و الأمم، ابن الجوزی، ج ۱۶، ص ۱۶) زمان تألیف مصباح‌المتهجد 🔹متأسفانه تاریخ تألیف بیشتر کتاب‌های شیخ طوسی قدس‌سره از جمله مصباح‌المتهجد به‌طور دقیق مشخص نیست؛ اما با در نظر گرفتن قرائن و شواهد، به ‌احتمال ‌قوی مصباح‌المتهجد پس از درگذشت سیدِ مرتضی قدس‌سره و در سال‌های پایانی حضور شیخ طوسی قدس‌سره در بغداد تألیف شده است. 🔹علاقه‌مندان به مطالعۀ شواهد و قرائن زمان تألیف مصباح‌المتهجد به کتاب «زیارت عاشورا از آغاز تا امروز» مراجعه فرمایند. 📜 متن کامل مقاله در: این‌جا ☑️ ادامه دارد ... #زیارت_عاشورا #امام_حسین علیه‌السلام #پاسخ_به_شبهات .:: Shia idea...دیدگاه شیعه ::. 🌐 telegram.me/shiaidea

. 🔻تذکّرهای مهم آیت‌الله شبیری زنجانی دربارۀ برنامۀ آموزشی جدید حوزه‌های علمیّه مقام علمی مرحوم شیخ انصاری تا بدانجا بود که بزرگانی همچون میرزای شیرازی گوشزد می‌کردند که نمی‌توان به‌آسانی از کنار نظرات ایشان عبور کرد. مؤسّس حوزۀ علمیّۀ قم، مرحوم آیت‌الله العظمی حائری، ضمن نقل داستانی از مرحوم میرزای شیرازی اشاره کردند که: «میرزا به توضیح عبارتی از بحث طهارتِ شیخ انصاری پرداخت که ما آن را نفهمیده بودیم.» در درس شیخ انصاری، بسیاری از فحول مجتهدین حضور داشتند و ایشان در مقابل مقام علمی شیخ، خاضع بودند. «رسائل» شیخ انصاری از کتب ارزشمند اصولی است که مؤلّف، خود در اواخر عمر، آن را به‌عنوان کتاب سطح تدریس می‌کرده‌است. ویژگی‌های علمی مهمّ این کتاب و ارزش والای آن و پذیرش کتاب در جامعۀ حوزوی، سبب شده که این کتاب به‌طور طبیعی به‌عنوان متن درسی و محور تحقیق قرار گیرد. کتاب «کفایة الأصول» هم، از همان زمان مؤلّف، مورد توجّه علما قرار گرفته‌است. از مرحوم آقا رضی شیرازی شنیدم که مرحوم میرزا محمّدتقی شیرازی، در زمان حیات مرحوم آخوند، «کفایه» را تدریس می‌کرده‌است؛ موقعیّت والای علمی میرزا محمّدتقی شیرازی نیز، بر اهل فضل پوشیده نیست. از مرحوم آقا شیخ عبدالکریم خوئینی -که شاگرد مرحوم آخوند و مرحوم شریعت اصفهانی بود- شنیدم که می‌گفت: «منزل آقای شریعت اصفهانی، نزدیک محلّ تدریس آخوند بود و ایشان از پشت‌بام منزل به درس مرحوم آخوند گوش می‌کرد. صبح‌ها که به درس آقای شریعت می‌رفتم، مطالب آخوند را ساده‌تر بیان می‌کرد و ما آنجا، تازه مطالب آخوند را می‌فهمیدیم.» کسانی همچون آقای شریعت، با آن جلالت، این‌گونه با مطالب مرحوم آخوند برخورد می‌کردند. دیگر بزرگان معاصر مرحوم آخوند نیز، مقام علمی ایشان را پذیرفته بودند؛ حتّی شنیدم که عالم بزرگ اهل معنای معاصر ایشان، مرحوم شیخ علی‌محمّد نجف‌آبادی (متوفّای ۱۳۳۲) در روز وفات خویش مایل بوده که از «کفایه» مرحوم آخوند، مطالبی برای وی بخوانند تا او بشنود. توجّه خاصّ علماء به «کفایة الأصول» سبب شده که این کتاب، متن درسی و جایگزین کتب پیشین گردد و در این میان، هیچ الزامی در کار نبوده‌است. تکامل نظام آموزشی حوزه و ارتقای آن، سودمند است؛ امّا باید توجّه داشت که این صحیح نیست که به هر قیمتی، تحوّل در نظام آموزشی صورت پذیرد؛ بلکه مهمّ، ارتقای متون آموزشی است و تا وقتی که کتب علمی، در سطح بالاتری از «رسائل» و «مکاسب» و «کفایه» تدوین نشده که مورد پذیرش حوزه‌های علمیّه قرار گیرد، جایگزین‌کردن کتاب‌های دیگر، تنها افت تحصیلی را به دنبال دارد. توجّه به این نکته لازم است که تدریس متون ارزشمند پیشین، این امتیاز را نیز دارد که طلّاب می‌توانند از سال‌ها تجربۀ اساتید گران‌قدری که این کتب را با دقّت و حوصله تدریس کرده‌اند و بر زوایای آنها اشراف کامل دارند، بهره‌مند شوند. از سوی دیگر، این سه کتاب، سال‌ها مورد توجّه و اعتنای بزرگان بوده و از زوایای گوناگون، بررسی و تحقیق شده‌اند و علاوه بر حواشی و شروح بسیاری که در توضیح و تبیین و نقد مطالب این کتاب‌ها نگارش یافته، محور درس‌های خارج فقهای برجسته در فقه و اصول بوده‌اند و جایگزین‌کردن آنها با متون دیگر -که به هیچ‌وجه، این ویژگی‌ها را ندارند- به‌معنای محروم‌ساختن طلّاب و جامعۀ علمی از ده‌ها سال پژوهش و تحقیق است و به تضعیف بنیان‌های علمی حوزه‌ها می‌انجامد و خسارت جبران‌ناپذیری به همراه دارد. .:: Shia idea...دیدگاه شیعه ::. 🌐 telegram.me/shiaidea

. 🌿 خُلق نبوی 🔹 امام صادق علیه‌السلام فرموده است: «انَّ اللهَ تَعالی خَصّ رَسُولَهُ بِمَکارِمِ الْاخْلاقِ فَامْتَحِنُوا انْفُسَکمْ فَانْ کانَتْ فیکمْ فَاحْمِدُوا اللهَ عَزَّوجَلَّ وارْغَبُوا الَیهِ فی الزّیادَةِ فیها» [۱] 🔹 خداوند متعال رسول خویش را به اخلاق نیکو مخصوص گردانید. پس شما خود را امتحان کنید؛ اگر اخلاق نیک آن حضرت را در خود یافتید، حمد خدای عزیز و جلیل را به جا آورید و از خدا بخواهید تا آن را در شما بیفزاید. 🔸 آن‌گاه امام صادق علیه‌السلام، ده خصلت از ویژگی‌های اخلاقی پیامبر اکرم صلی‌الله‌علیه‌وآله را به این ترتیب برشمردند: یقین، قناعت، بردباری، شکر، حلم، حسن خلق، سخاوت، غیرت، شجاعت و جوانمردی. [۲] تمام این اوصاف زیبا برگرفته از آموزه‌های وحی بود که پیامبر اکرم صلی‌الله‌علیه‌و‌آله در رفتار و اخلاقش جلوه‌گر ساخته بود تا آن‌جا که معروف شده است ایشان قرآن مجسم است. ◽️ پی‌نوشت: ۱.فقه الرضا عليه‌السلام، ص ۳۵۳. ۲. سنن النبى، ص ۲۲. 🏴 ۲۸ صفر، سالروز شهادت پیامبر اکرم صلی‌الله‌علیه‌وآله و امام حسن مجتبی علیه‌السلام را تسلیت عرض می‌کنیم‌‌. #رسول_اکرم صلی‌الله‌علیه‌وآله

. 🔳 «زیارت عاشورا، از آغاز تا امروز» 🔰 بخش دهم: تقیۀ شیخ طوسی در نقل زیارت عاشورا (۳) ✍ #سید_مهدی_محمودی درگیری‌ها میان اهل‌تسنن و شیعیان در بغداد 🔹 با بررسی گزارش‌های تاریخی درمی‌یابیم که از زمان تسلط آل‌بویه بر بغداد تا زمان انقراض آنان، حدود یک‌صد و ده سال، دستِ‌کم ۳۴ بار میان شیعیان و اهل‌تسنن به‌ویژه حنبلیان، درگیری‌هایی رخ داده است! جالب توجه است که بغداد، نه پیش‌ازاین دورۀ یک‌صد و ده ساله و نه پس از آن، چنین درگیری‌های پرشماری میان اهل‌تسنن و شیعیان را در خود ندیده است! 🔹 در سال‌های‌ اقتدارِ حاکمانِ اهل‌تسنن، در زمان بنی‌امیه، بنی‌مروان و در دوران بنی‌عباس تا زمان حاکمیت آل‌بویه، شیعیان اجازه و قدرت نداشتند مراسم و شعائر مذهبی خویش را آشکار کنند؛‌ از همین رو اهل‌تسنن با آنان تعارض و برخوردی پیدا نمی‌کردند؛ حکومت دیلمیان اما چنین امکانی را برای آنان فراهم آورده بود و طبعاً باعث شد درگیری‌ها آغاز شود. البته پس از انقراض آل‌بویه و تسلط سلجوقیان، اهل‌تسنن سیطره یافتند و دیگربار شیعیان نتوانستند مراسم مذهبی خویش را برگزار کنند؛ در نتیجه برخوردها و تعارض‌ها از میان رفت. در آن دوران، اکثر شیعیان در منطقۀ غرب بغداد که به «کرخ» شهرت داشت زندگی می‌کردند. 🔹 اکنون برای درک بهتر اوضاع اجتماعی در دوران شیخ مفید و شیخ طوسی رحمهماالله، برخی از درگیری‌ها و آشوب‌های به‌وقوع‌پیوسته در بغداد را مطالعه کنیم. در این نوشتار موارد معدودی از درگیری‌ها یاد شده است. لطفاً برای مطالعه موارد تفصیلی به کتاب «زیارت عاشورا از آغاز تا امروز» مراجعه فرمایید. رویدادهای پیش از ورود شیخ طوسی به بغداد 🔹 گزارش‌های تاریخی نشان می‌دهد، در سال‌های آغازین که معزّالدوله، اولین امیر دیلمی در بغداد به قدرت رسید، فرمان داد شیعیان در روز عاشورا مغازه‌ها را ببندند و در کوچه‌ها و خیابان‌ها به عزاداری بپردازند. (الکامل فی التاریخ، ابن الأثیر، ج ۸، ص ۵۴۹ ) نیز در روز غدیر خم، شیعیان در محلۀ کرخ بغداد به جشن و شادی پرداختند. (البدایه والنهایه، ابن الکثیر، ج ۱۱، ص ۳۰۹ ) همچنین در سال ۳۵۱ به فرمان معزّالدوله بر دیوار مساجد عباراتی مشتمل بر لعن معاویه و لعن برخی دیگر از صحابیان به ‌شکل غیرصریح نوشتند؛ اما اهل‌تسنن شبانه این عبارت‌ها را محو کردند. (الکامل فی التاریخ، ابن الأثیر، ج ۸، ص ۵۴۲ و ۵۴۳ ) 🔹 عزاداری در روز عاشورا و برگزاری جشن غدیر به‌ شکل آشکارا و همچنین اظهار برائت بر دیوار مساجد، برای اهل‌تسنن قابل‌تحمل نبود. به‌همین‌دلیل، در این موارد با شیعیان برخورد کردند و رویدادهای خون‌باری در سال‌های متمادی در بغداد به وقوع پیوست. برخی از این فتنه‌ها در زمانی روی داده که امیر دیلمی در بغداد نبوده است. 🔹 در سال ۳۶۲ آن‌چنان خشونت فزونی گرفت که در یک درگیری گسترده میان اهل‌تسنن و شیعیان، [حدود] ۱۷۰۰۰ نفر کشته شدند، ۳۰۰ مغازه و ۳۳ مسجد و اموال بسیاری در کرخ بغداد در آتش سوخت. (الکامل فی التاریخ، ابن الأثیر، ج ۸، ص ۶۲۸ ) 🔹 در سال ۳۶۳ اهل‌تسننِ سوق الطعام، زنی را بر شتر سوار کردند؛ نامش را عایشه نهادند؛ دو نفر خود را طلحه و زبیر خواندند و به جنگ شیعیان شتافتند. آنان فریاد می‌زدند: «با اصحاب علی‌بن ابی‌طالب [علیه‌السلام] می‌جنگیم!» (الکامل فی التاریخ، ابن الأثیر، ج ۸، ص ۶۳۲) 🔹 در سال ۳۸۲ وزیر آل‌بویه فرمان داد که شیعیان در روز عاشورا سوگواری نکنند. ذهبی به دنبال این مطلب می‌نویسد: … کانَ کَذلِکَ یُعْمَلُ مِنْ نَحْوِ ثَلاثینَ سَنَهً… (تاریخ الإسلام، الذهبی، ج ۲۷، ص ۱۱ و ۱۲) … نزدیک به ۳۰ سال این‌چنین عمل می‌شد. از این گزارش ذهبی به ‌دست می‌آید که از سال‌های آغازینِ حکمرانی آل‌بویه در بغداد تا سال ۳۸۲ (دستِ‌کم حدود ۳۰ سال) هرساله شیعیان در روز عاشورا در کوچه و خیابان‌های بغداد به سوگواری می‌پرداختند. 📜 متن کامل مقاله در: این‌جا ☑️ ادامه دارد ... #زیارت_عاشورا #امام_حسین علیه‌السلام #پاسخ_به_شبهات

. ⚫️ عرض تسلیت ⚫️ اربعین حسینی 🔹را به ساحت قدس ولی الله الاعظم، حضرت ولی عصر عجل الله تعالی فرجه الشریف 🔹و به شما اعضای بزرگوار، شیفتگان حضرت اباعبدالله الحسین علیه السلام، 🔹تسلیت و تعزیت عرض می‌کنیم. .:: Shia idea...دیدگاه شیعه ::. 🌍 @shiaidea

. 🔳 «زیارت عاشورا، از آغاز تا امروز» 🔰 بخش نهم: تقیۀ شیخ طوسی در نقل زیارت عاشورا (۲) ✍ #سید_مهدی_محمودی  🔹 شواهد و قرائن در این بحث، به دو دسته‌ تقسیم می‌شود: الف. شواهد برونی برای رازداری شیخ طوسی ب. شواهد درونی برای رازداری شیخ طوسی الف. شواهد برونی برای رازداری شیخ طوسی قدس‌سره اگر بخواهیم با شواهد برونی برای اثبات رازداری شیخ طوسی در تألیف مصباح‌المتهجد آشنا شویم، در آغاز لازم است دوره‌های زندگی آن عالم بزرگ را بدانیم. دوره‌های زندگی شیخ طوسی قدس‌سره زندگی شیخ طوسی به سه دوره تقسیم می‌شود: ۱. دورۀ خراسان شیخ طوسی، در ماه رمضان سال ۳۸۵ دیده به جهان گشود. او پس از استفادۀ علمی فراوان از دانشمنـدانی در نیشـابور، در سال ۴۰۸، هنـگامی‌که ۲۳ ساله بود، به بغداد وارد شد. (الغیبه، الشیخ الطوسی، ص ۳۵۸ ) ۲. دورۀ بغداد شیخ طوسی در پنج سالِ نخستِ این دوره (از سال ۴۰۸ تا ۴۱۳) از خرمنِ دانشِ شیخ مفید قدس‌سره، خوشه‌ها چید. پس از درگذشت شیخ مفید در ماه رمضان سال ۴۱۳، به جمع شاگردانِ علم‌الهدی، سیدِ مرتضی قدس‌سره ملحق شد و تا سال ۴۳۶ _ که استادش به رحمت ایزدی پیوست _ حدود ۲۳ سال از چشمۀ گوارای دانش او سیراب شد. پس از درگذشت سیدِ مرتضی تا سال ۴۴۸ (۱۲ سال دیگر) در بغداد به سر برد. شیخ طوسی از سال ۴۰۸ تا ۴۴۸، حدود چهل سال از عمر پربرکتش را در منطقۀ شیعه‌نشینِ کرخ بغداد سکونت داشت. ۳. دورۀ نجف شیخ طوسی در سال ۴۴۸ به دلیل افزایش فتنه‌ها در بغداد و به‌ خطر افتادن جانش، از بغداد به نجف اشرف مهاجرت کرد و در جوار حریمِ ملکوتی حضرت امیرالمؤمنین علیه‌السلام در نجف اشرف پناه گرفت. او پس از ۱۲ سال زندگی در نجف، در سال ۴۶۰ به رحمت و رضوان الهی پیوست. بررسی رازداری شیخ طوسی قدس‌سره در بغداد 🔹 با توجه به گزارش‌های تاریخی درباره اوضاع و احوال سیاسی و اجتماعیِ زمانۀ شیخ طوسی و همچنین با بررسی آثار و تألیفاتِ ایشان به این نتیجه می‌رسیم که آن عالم بزرگوار، در دورۀ دوم از زندگی پربرکتش یعنی در بغداد، به‌ویژه در دورانی که زعامت و پیشوایی شیعیان را به‌عهده داشته، از اهل‌تسنن بسیار تقیّه می‌کرده است. برای اینکه بتوانیم دریافت بهتری از رازداری شیخ طوسی پیدا کنیم، لازم است اوضاع اجتماعی و سیاسی آن زمانه را بررسی کنیم. 📜 متن کامل مقاله در: این‌جا ☑️ ادامه دارد ... #زیارت_عاشورا #امام_حسین علیه‌السلام #پاسخ_به_شبهات

. 🔳 آغاز زندگی 🔹 عن أبی عبدالله عليه السلام قال: إن الرجل إذا خرج من منزله يريد زيارة قبر الحسين عليه السلام شيعه سبع مائة ملك من فوق رأسه و من تحته و عن يمينه و عن شماله و من بين يديه و من خلفه حتى يبلغوا به مأمنه، فإذا زار الحسين عليه السلام ناداه مناد: قد غفر الله لك فاستأنف العمل، ثم يرجعون معه مشيعين له من منزله فإذا صاروا إلى منزله قالوا: نستودعك الله فلا يزالون يزورونه إلى يوم مماته، ثم يزورون قبر الحسين عليه السلام في كل يوم وثواب ذلك للرجل. 🔹 حضرت صادق علیه‌السلام فرمودند: «هنگامی که فردی از خانه‌اش، به قصد زیارت امام حسین علیه‌السلام خارج می‌شود، هفتصد فرشته از بالای سر و پایین و راست و چپ و پشت و جلو او را همراهی می‌نمایند تا به پناهگاهش می‌رسد. زمانی‌که امام علیه‌السلام را زیارت کرد منادی ندا می‌دهد که: خداوند تو را بخشیده است، پس عملت را از سر بگیر [و مراقب‌ رفتارت باش!] 🔹 آن‌گاه، همان فرشتگان او را تا رسیدن به خانه‌اش همراهی می‌کنند و زمانی‌که به منزل او رسیدند‌‌ می‌گویند: تو را به خدا می‌سپاریم! و تا روز رحلتش همواره او را زیارت می‌کنند سپس هرروز امام حسین علیه‌السلام را زیارت می‌کنند و ثواب این زیارت برای آن فرد است‌‌‌.» ◽️ بحارالانوار: ج ۹۸، ص ۶۷ و ۶۸ #اربعین #امام_حسین علیه‌السلام

. 🔰 پیام حضرت آیت الله وحید خراسانی به مناسبت اربعین حسینی ◾️ زائرین اربعین که از هر گناهی پاک می‌شوند، در بازگشت از سفر مراقب باشند خود را آلوده نکنند.. بسم الله الرحمن الرحیم زوار قبر سیدالشهداء علیه‌السلام اگر بدانند کجا می‌روند و به زیارت چه کسی مشرّف می‌شوند، سر از پا در این سفر نمی‌شناسند. جایی که می‌روند و مقصد آنان در این سفر، به بیان کسی که کلام او به منزلۀ کلام خداست – چون حجّت بالغه الهیّه است – عرش خداست. و آن‌چه برای ایشان در این مقصد منتهای مطلب است، آن است که آنان زوّار خدایند. قلْتُ لِأَبِی عَبْدِاللهِ علیه‌السلام: مَا لِمَنْ زَارَ قَبْرَ الْحُسَیْنِ علیه‌السلام؟ قَالَ: کَانَ کَمَنْ‏ زَارَ اللَّهَ‏ فِی‏ عَرْشِهِ‏. قَالَ: قُلْتُ: مَا لِمَنْ زَارَ أَحَداً مِنْکُمْ [أَحَدَکُمْ‏]؟ قَالَ: کَمَنْ زَارَ رَسُولَ اللَّهِ‏ صلی الله علیه وآله. حدیث صحیح که عقل را مبهوت می‌کند، این است: عن ابن محبوب، عن اسحاق بن عمار، قال: سمعت أبا عبدالله علیه‌السلام یقول: لیس نبیّ فی السموات والأرض إلا و یسألون الله تبارک و تعالی أن یؤذن لهم فی زیاره الحسین علیه السلام ففوج ینزل ففوج یعرج. هیچ پیغمبری نیست، یعنی از آن آدمی که شد صفی الله و مسجود تمام ملائکه الله، و آن نوحی که نهصد و پنجاه سال مردم را به خدا دعوت کرد و شد نجی الله، و آن ابراهیمی که خدا او را مبتلا کرد به کلمات و بعد از تمام آن کلمات از نبوت و رسالت و خلّت گذشت و به مقام امامت رسید، و آن موسایی که خدا درباره او فرمود: و نادیناه من جانب الطور الأیمن و قرّبناه نجیّا، و شد کلیم الله، و آن عیسایی که از دم روح القدس به وجود آمد و شد کلمه الله و روح الله، همه اینان مسألتشان از خداوند تبارک وتعالی این است که به آنان اذن دهد که به زیارت قبر حسین بن علی علیهماالسلام مشرف شوند. آیا در آن بقعه چه غوغا است که مطاف تمام انبیا و اولوالعزم از فرستادگان خداست. فوجی از آسمان به زمین نازل و فوجی از زمین به آسمان صاعد، و آن فوج، مرکب از ملائکه مقربین و انبیا و مرسلین است، و تا قیامت امر بر این منوال است. خوشا به حال کسانی که قدر این نعمت را بدانند و بعد از این سفر که از هر گناهی پاکیزه می‌‍‌شوند، مراقب باشند که خود را آلوده نکنند، و خدا و امام زمان علیه‌السلام را هرگز فراموش ننمایند، و هر ماهی یک ختم قرآن بکنند و به روح رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله تا امام زمان علیه‌السلام نثار کنند و همه قرآنی را که در دوره‌ی سال برای چهارده معصوم قرائت کردند، به حضرت ولی عصر صاحب العصر والزمان علیه‌السلام هدیه کنند، که این عمل آنان را با امام زمان علیه‌السلام محشور خواهد کرد و کسی که با او باشد با تمام انبیا و اوصیا است. سزاور است کسانی که از ایران مشرف می‌شوند، به نیابت امام هشتم علی بن موسی الرضا علیهماالسلام بروند، و کسانی که از بلاد دیگر به آن حرم شرفیاب می‌شوند، به نیابت سائر معصومین علیهم‌السلام مشرف شوند، و در این سفر پر برکت چون نائب آن مقام رفیع هستند، نظر عنایت حضرت سیدالشهدا علیه‌السلام به آن نائبان به رعایت منوب عنه آنان موجب سعادت دنیا و عقبی است. امید است زوّار محترم و مواکب خدوم همه با هم صبح روز اربعین با قرائت دعای فرج برای تعجیل فرج آن حضرت و رفع گرفتاری از مسلمانان دعا کنند که از مهم‌ترین موارد اجابت دعا،‌ دعای دسته جمعی است إن شاءالله. والسلام علیکم ورحمه الله وبرکاته #اربعین #امام_حسین علیه‌السلام

. 🔳 امرِ او امرِ من سخنِ او سخنِ من... 🔹 عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ: إِنَّ رَسُولَ الله صلی الله علیه وآله کَانَ جَالِساً ذَاتَ یَوْمٍ إِذْ أَقْبَلَ الْحَسَنُ علیه السلام فَلَمَّا رَآهُ بَکَی ثُمَّ قَالَ إِلَیَّ إِلَیَّ یَا بُنَیَّ فَمَا زَالَ یُدْنِیهِ حَتَّی أَجْلَسَهُ عَلَی فَخِذِهِ الْیُمْنَی وَ سَاقَ الْحَدِیثَ إِلَی أَنْ قَالَ: قَالَ النَّبِیُّ صلی الله علیه و آله وَ أَمَّا الْحَسَنُ فَإِنَّهُ ابْنِی وَ وَلَدِی وَ مِنِّی وَ قُرَّةُ عَیْنِی وَ ضِیَاءُ قَلْبِی وَ ثَمَرَةُ فُؤَادِی وَ هُوَ سَیِّدُ شَبَابِ أَهْلِ الْجَنَّةِ وَ حُجَّةُ اللَّهِ عَلَی الْأُمَّةِ أَمْرُهُ أَمْرِی وَ قَوْلُهُ قَوْلِی مَنْ تَبِعَهُ فَإِنَّهُ مِنِّی وَ مَنْ عَصَاهُ فَلَیْسَ مِنِّی وَ إِنِّی لَمَّا نَظَرْتُ إِلَیْهِ تَذَکَّرْتُ مَا یَجْرِی عَلَیْهِ مِنَ الذُّلِّ بَعْدِی فَلَا یَزَالُ الْأَمْرُ بِهِ حَتَّی یُقْتَلَ بِالسَّمِّ ظُلْماً وَ عُدْوَاناً فَعِنْدَ ذَلِکَ تَبْکِی الْمَلَائِکَةُ وَ السَّبْعُ الشِّدَادُ لِمَوْتِهِ وَ یَبْکِیهِ کُلُّ شَیْءٍ حَتَّی الطَّیْرُ فِی جَوِّ السَّمَاءِ وَ الْحِیتَانُ فِی جَوْفِ الْمَاءِ، فَمَنْ بَکَاهُ لَمْ تَعْمَ عَیْنُهُ یَوْمَ تَعْمَی الْعُیُونُ وَ مَنْ حَزِنَ عَلَیْهِ لَمْ یَحْزَنْ قَلْبُهُ یَوْمَ تَحْزَنُ الْقُلُوبُ وَ مَنْ زَارَهُ فِی بَقِیعِهِ ثَبَتَتْ قَدَمُهُ عَلَی الصِّرَاطِ یَوْمَ تَزِلُّ فِیهِ الْأَقْدَامُ. 🔹 از ابن عباس نقل است که: یک روز رسول خدا صلّی‌الله‌علیه‌وآله نشسته بود، ناگاه امام حسن علیه‌السلام آمد و پیامبر خدا پس از دیدن او گریان شد، و به امام حسن علیه‌السلام فرمود: ای پسر کوچک و عزیزم نزد من بیا، رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌‌وآله او را آن قدر به خود نزدیک کرد تا وی را بر سر زانوی راست خود نشانید. تا آن‌جا که فرمود: 🔹 این حسن پسر من، از من است، نور چشم من، روشنی قلب من، میوه دل من، بزرگ جوانان اهل بهشت و حجت خدا است برای امت، امر او امر من، سخن وی سخن من است. کسی که پیرو حسن است، از من است و کسی که از فرمان او سرپیچی کند از من نخواهد بود. 🔹 هنگامی‌که من به حسن نگاه کردم به یاد آن ذلت‌هایی افتادم که پس از من خواهد دید. وضع حسن این چنین خواهد بود تا اینکه در اثر زهر کشته خواهد شد. در همان موقع است که ملائکه و آسمان‌های هفت گانه برای شهادت او گریان می‌شوند و همه چیز برای مظلومیت حسن گریه می‌کنند، حتی پرندگان هوا و ماهیان دریا. 🔹 هر کسی برای حسن گریه کند، چشمش در آن روزی که همه چشم‌ها کور می‌شوند کور نخواهد شد. کسی که برای او محزون گردد، قلبش در آن روزی که همه قلب‌ها محزون می‌شوند محزون نخواهد شد. هر کس قبر حسن را در بقیع زیارت کند، قدم او در آن روزی که قدم‌ها در صراط می‌لغزند، لغزش نخواهد داشت ◽️ امالی صدوق، مجلس ۲۴، شماره ۲ 🏴 شهادت غریب مدینه امام حسن المجتبی علیه‌السلام را تسلیت عرض می‌کنیم. #امام_مجتبی علیه‌السلام

. 🔳 ماجرای شهادت حضرت رقیّه علیهاالسلام 🔹 عمادالدین طبری رحمة‌الله‌علیه عالِم و مورّخ شیعه قرن هفتم در کامل بهائی این‌گونه ماجرای شهادت حضرت رقیّه بنت‌الحسین علیهماالسلام را نقل کرده است که در ایام اسارت آل الله، زنان خاندان نبوّت شهادت پدران را از فرزندان خردسال پنهان مى‌داشتند و مى‏‌گفتند: پدرانتان به سفر رفته‏‌اند و این چنين بود تا يزيد لعنت‌الله‌علیه آنان را به [خرابه‌ی همجوار] سراى خويش در شام آورد. 🔹 امام حسين عليه‌السلام را دختركى خردسال بود چهار ساله؛ شبى سخت پريشان از خواب برخاست و گفت: «پدرم كجاست كه من اكنون او را ديدم؟!» چون زنان اين سخن بشنيدند، بگريستند و از كودكان ديگر هم شيون برخاست و يزيد ملعون بيدار شد و پرسيد: چه خبر است؟ تفحّص كردند و قضيه را باز گفتند؛ يزيد گفت: «سر پدرش را نزد او ببريد!» 🔹 آن ملاعین نیز بر آن رأس شريف، دستمال ديبقى افكنده و پيش آن دختر نهادند و روپوش از آن برداشتند و گفتند: «اين سرِ پدر توست!» رقیّه علیهاالسلام سر مطهّر را از طشت برداشت و در دامن نهاد و مى‏‌گفت: «كيست كه تو را به خون خضاب كرده؟ اى پدر، چه کسی رگ گلوى تو را بريده؟ اى پدر، كه مرا به اين كوچكى يتيم كرده؟ اى پدر، پس از تو به كه اميدوار باشيم؟ اى پدر، اين دختر يتيم را كه بزرگ كند؟» تا این‌که دهان بر دهان شريف پدر نهاد و گريه‌ی سختی كرد چنان‌كه بيهوش افتاد. او را حركت دادند، از دنيا رفته بود و چون اهل بيت اين بديدند، صدا به گريه بلند كردند و داغشان تازه شد و هر كس از اهل دمشق بر آن آگاه شد زن يا مرد، گريان شدند. ◽️ کامل بهائی، ج ۲، ص ۱۷۹ نفس المهموم، ص ۴۵۶ دمع السجوم، ص ۴۱۶ #امام_حسین علیه‌السلام #حضرت_رقیه سلام‌الله‌علیها .:: Shia idea...دیدگاه شیعه ::. 🌐 telegram.me/shiaidea

. 🔳 «زیارت عاشورا، از آغاز تا امروز» 🔰 بخش هشتم: تقیۀ شیخ طوسی در نقل زیارت عاشورا (۱) ✍ #سید_مهدی_محمودی اشاره 🔹 پیش از ورود به این بحث یادآور می‌شویم که گرچه در بخش‌های آینده، با شواهد و قرائن متعدد، به اطمینان می‌رسیم که شیخ طوسی قدس‌سره و عالمان دیگر در نقل زیارت عاشورا رازداری کرده‌اند؛ اما حتی اگر در مورد رازداریِ آنان به اطمینان نرسیم و تنها«احتمال» بدهیم که در نقل فقرۀ پایانی زیارت عاشورا تقیّه کرده‌اند، برای استدلال ما کافی است؛ زیرا مدعی تحریف، به نقل زیارت عاشورا در چهار کتاب از جمله مصباح‌المتهجد استناد کرده و تفاوت میان زیارت عاشورای این چهار کتاب با زیارت عاشورای مشهور را به عنوان دلیل برای تحریف در زیارت عاشورای مشهور یاد کرده است. (زیاره عاشوراء فی المیزان، الراضی، ص ۱۴۴ تا ۲۱۲ و ص ۵۳۹ تا ۵۷۰) 🔹 روشن است حتی اگر «احتمال» دهیم که تفاوت‌ها در این چهار کتاب به دلیل رازداری ایجاد شده است، آنگاه استدلال مدعی تحریف کارایی خود را از دست می‌دهد و بی‌نتیجه می‌ماند؛ زیرا با وجود «احتمال رازداری» در این کتاب‌ها، دیگر نمی‌توان آن‌ها را دلیلی برای وقوع تحریف در زیارت عاشورای مشهور دانست. 🔹 از کسانی که شواهد ارائه شده در بخش‌های آینده، برای رازداری عالمان را اطمینان‌آور نمی‌دانند، می‌خواهیم به این نکته توجه کنند که هدف از بیان رازداری عالمان در بخش‌های آینده، اثبات اعتبار زیارت عاشورای مشهور نیست تا اشکال شود که «احتمال رازداری» در این چهار مورد، برای اثبات زیارت عاشورای مشهور کافی نیست؛ بلکه هدف نگارنده، تنها بی‌اعتبار کردنِ استدلال‌های مدعی تحریف است که به این چهار مورد برای اثبات تحریف در زیارت عاشورا استناد کرده است. دلایل متقن برای اثبات زیارت عاشورای مشهور در نوشتارهای پایانی خواهد آمد؛ إن شاء الله. رازداری شیخ طوسی قدس‌سره در مصباح‌المتهجد 🔹 در مصباح‌المتهجد، نسخۀ نقاش رازی و چهار نسخۀ دیگر که مشابه آن است شکلی از کتابت را مشاهده می‌کنیم که به نظر می‌رسد از تقیۀ شیخ طوسی قدس‌سره حکایت می‌کند. 🔹 دو تصویری که در پی می‌آید مربوط به زیارت عاشورا در کهن‌ترین نسخۀ شناخته‌شدۀ مصباح‌المتهجد است که در سال ۵۰۲ قمری یعنی حدود ۴۲ سال پس از درگذشت شیخ طوسی قدس‌سره به وسیلۀ عبدالجبار‌بن علی‌بن منصور نقاش رازی در مشهد مقدس رضوی کتابت شده. این نسخه در کتابخانۀ آستان قدس رضوی نگهداری می‌شود. با توجه به اهمیت نسخۀ نقاش رازی، در این بخش، تصویر تمام زیارت عاشورا از این نسخه ارائه می‌شود: مکان تصویر شماره ۱ مکان تصویر شماره ۲ (تصاویر را در پایگاه اینترنتی «شفقنا» با استفاده از لینک پایان متن مشاهده بفرمایید.) 📜 متن کامل مقاله در: این‌جا ☑️ ادامه دارد ... #زیارت_عاشورا #امام_حسین علیه‌السلام #پاسخ_به_شبهات

. 🔳 مقام عبودیت حضرت زینب سلام‌الله‌علیها 🔹 قال الامام زین‌العابدین علیه‌السلام: انّ عمتی زینب کانت تؤدی صلواتها من قیام الفرائض و النوافل عند مسیرنا من الکوفه الی الشام و فی بعض المنازل کانت تصلی من جلوس لشدة الجوع و الضعف. 🔹 حضرت زین‌العابدین علیه‌السلام فرمودند: عمه‌ام، زینب‌ در مسیر کوفه تا شام تمام نمازهای واجب و مستحب را اقامه می‌کرد و در برخی منازل به سبب گرسنگی و ضعفی که بر وی عارض شده بود، نماز را نشسته خواند. ◽️ عوالم العلوم و المعارف و الأحوال من الآیات و الأخبار و الأقوال، جلد ۱۱، صفحه ۹۵۴ #حضرت_زینب سلام‌الله‌علیها