en
Feedback
4 736
Subscribers
No data24 hours
-27 days
-830 days
Posts Archive
photo content

اکثر اوقات اطرافیان رضا پهلوی، دیگران را آماج حملات خود قرار می‌دهند و خود ایشان کمتر مرتکب این عمل می‌شود تا بلکه بتوانند داستان «فلانی خودش خوبه و اطرافیانش نمی‌گذارند» را در اذهان معلول ایرانیان دیکتاتور طلب جا بیاندازند. ولی خود اعلیحضرت نیز گاهی آستین را بالا می‌زند و یکبار حین صحبت با یک آسیب دیده چشمی اعتراضات پیشین، ترکها و عربها را نواخت و دیروز نیز با یک بیانیه کردها را تهدید به سرکوب کرد تا ثابت کند که در موضوع غیرفارسها شمشیر را از رو بسته و احتمال دارد در صورت تصدی قدرت توسط اینها، یک فرصت مشروع جدایی طلبی نصیب غیرفارسها شود. مرتضی اسماعیل‌پور فردی کم‌سواد، بی‌ادب و کم‌عقلی است ولی خداوند رحمان و رحیم کمتر کسی را تا این حد حقیر آفریده است. او سراسر عمر تحقیر شده و همین حقارت باعث شده تا بخواهد با تحقیر دیگران بزرگ شود که نمیشود. او به هر دری زد تا در جنبش سبز او را آدم حساب کنند که نشد. در خارج از کشور نیز ابتدا مجاهدین و بعد اقلیت بهاییان او را تحقیر کردند تا اینکه کارکنان پهلوی او را آدم حساب کرده و با این کارشان نشان دادند که پاتوق خوبی برای افراد حقیر ساخته‌اند. نزدیکان و خانواده مرتضی نیز او را به چشم یک آدم حقیر می‌بینند و تحقیر همیشگی مرتضی از طرف دایی‌اش ربطی به ما ندارد ولی چون بزرگان خانواده او افراد هویت طلبی هستند، این پیشینه باعث شده که او از هر ترک یا کرد دارای هویتی متنفر شده و هویت ستیزی بخشی از شخصیت او باشد و دیروز که رضا پهلوی کردها را تهدید به سرکوب کرد، مرتضی اسماعیل‌پور این جمله و تصویر سراسر نژادپرستانه را منتشر کرده و یک کلیشه راسیستی دردناک نسبت به کردها را بازتولید کرد و سلطنت طلبان زیادی هم آن را لایک کردند و ما باید تحت هر شرایطی از شأن و کرامت انسانی دفاع و نژادپرستی را برملا کنیم تا همگان بدانند که با چه افرادی مواجهیم. -------- @ibrahimsavalan

کاربران فضای مجازی چنان از رقص و آواز مراسم چهلم کشتار دیماه تعجب کرده و طوری از شکستن سنت سوگ سخن می‌گویند که انگار دایناسور دیده‌اند در حالیکه این سنت زیاد هم ناآشنا نبود ولی فرهنگ حاکم قصد دیدن نداشتند. مریم دهکردی بدرستی به دویچه‌وله فارسی می‌گوید که: «رقص سوگ اوج اندوه و تجلی آرزوهای نزیسته جان‌باختگان است و عرب‌ها در مراسم سوگ، به‌ویژه در سوگ جوانان، یزله می‌کنند و حتی تیراندازی می‌کنند. ترکمن‌ها دوتار می‌نوازند، یارسان‌ها تنبورنوازی می‌کنند و کردها چَمَری دارند.» یعنی رقص سوگ (به ترکی یاس تویو) در فرهنگهای زیادی بوده و تازگی ندارد. ولی دهکردی نیز به مهمترین مرکز رقص سوگ یعنی آذربایجان اشاره نمی‌کند و با آنکه به رقص شیرین در مواجه با پیکر خسرو استناد می‌دهد، توجهی به محل سرایش منظومه خسرو و شیرین یعنی شهر گنجه در آذربایجان نمی‌کند. ترانه خوانی یا لباس سفید سوگ نیز برای ما تازگی ندارد و در آذربایجان دفن هنرمندان جوان را با ساز و آواز همراه می‌کنند که مراسم دفن توحید نوروزی یکی از آنها بود و چنانکه در سریال جومونگ دیده‌اید، لباس سفید نیز لباس سوگواری بوده و ترکها نیز این فرهنگ را دارند و در کتاب تاریخ بیهقی هنگام مرگ محمود غزنوی همگان سفید می‌پوشند. ولی در ایران تلاش وافری برای ندیدن ترکها وجود دارد و چون شناخت ایران بدون شناخت ترکها محال است، با جمعیتی مواجهیم که ایران را هم نمی‌شناسند. یاس تویو مخصوص مواردی است که ما آن مرگ را نمی‌پذیریم و برای همین در سالهای اخیر، هنرمندان زیادی در بستر خشکیده دریاچه اورمیه رقص سوگ اجرا کرده‌اند. ترک‌های قدیم، هنگام فوت جوانان مجرد برایش اتاق حنابندان و اسب عروسی تزیین کرده و او را با آواز تشییع کرده و بر روی مزارش کوزه‌ای می‌شکستند. وقتی تبریز اولوتورک در جنگ اول قاراباغ شهید شد، پدرش خلیل رضا در مراسم دفن او جشن برپا کرد و این شعر را سرود: اگیلمزلیک اولو تورکون قانیندادیر، سویوندادیر ائله بیل کی اؤز اوغلونون یاسیندا یوخ، تویوندادیر. در سیل ترکمن‌صحرا، جوانی به نام بهزاد تاتار هنگام امدادرسانی به سیل‌زدگان در اثر واژگونی قایق درگذشت و ترکمن‌ها ماشین حمل جنازه را مثل ماشین عروس تزیین کرده و رویش نوشتند «طوینگ قوتلی بولسین» و در قسمت ۷۸ سریال «آتا اوجاغی» که با هنرمندی قوربان اسماعیل‌وف و کارگردانی رفعت شهبازوف توسط شبکه خزر ساخته شده، پدری پیشاپیش تابوت دخترش رقصید. ----------- @ibrahimsavalan

photo content

اعتراضات دانشجویی همیشه بوده و تا وقتی چیزی به نام دانشگاه وجود داشته باشد، جنبش دانشجویی نیز خواهد بود و حالا دانشجویان برخی دانشگاه‌ها در محکومیت کشتار دیماه دست به اعتراض زده‌اند. در بزرگترین تجمعات نیز، همیشه بخشی از دانشجویان به اعتراضات ملحق می‌شوند و اکثریت احتیاط پیشه می‌کنند و همیشه اقلیتی از دانشجویان که بسیجی نامیده می‌شوند، مخالف اعتراض بوده و تلاش می‌کنند جنبش دانشجویی را تا حد فعالیت دانش‌آموزی پایین آورده و به بازدید از مناطق جنگی جنوب در اسفند هر سال تقلیل دهند، آن هم با صرف بودجه کلان. این اقلیت پیشتر خود را قاطی اعتراضات دانشجویان نمی‌کردند و فقط برخی از آنها از فرط احساس مسئولیت در حاشیه اعتراضات ایستاده و با یکی از لیدرهای اعتراض یا هر معترض آشنایی که می‌دیدند، باب صحبت باز کرده و ادای پیر دانا را گرفته و می‌گفتند که شاید ما هم اعتراض داشته باشیم ولی این راهش نیست. سابقا برخورد یا سرکوب جنبش دانشجویی نیز با حراست دانشگاه و کمیته انضباطی بود و در مواردی پای یگان ویژه یا لباس شخصی‌ها نیز به دانشگاهها باز می‌شد. ولی حالا دانشجویان بسیجی که محتملا غیر از فرماندهان بقیه از فرزندان اقشار فقیر و سنتی جامعه هستند، به میدان آمده و ندای «هل من مبارز» سر داده و با دانشجویان معترض درگیر شده‌اند و چون تعدادشان بسیار اندک است، همان ابتدا برخی از آنها اوف شده نمایش مظلوم نمایی راه انداختند تا شرایط ورود نیروی نظامی به دانشگاه را فراهم کنند. شاید وارد کردن بسیجیان به درگیری جهت رودررو قراردادن مردم است و انتقال این پیام که در نبود حکومت نیز، کسانی به تقابل و جنگ داخلی ادامه خواهند داد. این تقابل دو گروه دانشجویی ابتدا بصورت تقابل دو پرچم شیروشمشیر و آرم الله بود ولی حالا خبر می‌رسد که دانشجویی در دانشگاه علم و صنعت کشته شده و در حالیکه جسد احمد خسروانی، دانشجوی دانشگاه شریف در کهریزک پیدا شده، یک موجود کثیف خطاب به دانشجویان شریف گفته است که «برو کهریزک دنبال رفیقات بگرد». بعد از حمله روسیه به اوکراین، بسیج دانشجویی دانشگاه فنی امان علی (ع) یک وانت قراضه را در محوطه دانشگاه پارک کرده و شروع به گردآوری هیزم و ذغال برای کمک مردمی به زمستان سخت اروپا کرد تا همگان با بالاترین سطح شعور و درک این جماعت آشنا شوند و ایکاش در همان فاز بلاهت خود باقی می‌ماندند و به زمستان سخت اروپا کمک مردمی می‌کردند و وارد فاز جنایت در زمستان سخت ایران نمی‌شدند که هیچ بلایی بالاتر از «جاهلان دارای مجوز جنایت» نیست. ----------- @ibrahimsavalan

photo content
+2

بلکه بو تاریخی لحظه‌لرده اؤز ائویمیزدن مودافعه ائتمک بیرینجی اولویت اولمالیدیر، اؤزللیکله سینیرلارا یاخین بؤلگه‌لرده. ایکینجی شکیل آذربایجانلی گولناز مهدی‌یوادیر. ارمنی‌لر زنگیلان شهرینی توپا باغلایاندا، گولنازین اری اؤلور آما او کندینی ترک ائدیب و اوشاقلارینی قورتارماغی دوشونمه‌ییب، اوشاقلاری ایله بیرلیکده کنده گئدیب تورپاقلارینی قوروماق قرارینا گلیر و بو شکیل ۱۳۷۲ جی ایلین مهر آییندا رازدارا کندینده چکیلیبدیر. ارمنی عسکرلری کنده گیردیکده، گولناز سونونا قدر ساواشیب اؤلور و اسیر دوشن اوشاقلاری، ۱۳۷۳ جو ایلین دی آییندا قیزیل صلیب کمیته‌سینین واسیطه‌سیله اسارتدن آزاد اولورلار. بیرینجی شکیل ده، قبرس تورکو اولان آیسل دیزلیکلی اوغلودور. آیسل ۱۹۶۴ ده دوغما کندیندن مدافعه اوچون سیلاحلی دسته‌لره قوشولوب، آرپالیک کندینین دیرنیش سمبولو اولان قادیندیر. او بو زامانلار دؤرد آییلیق اوشاغا حامله‌دیر و باشقا مدافعه‌چی‌لر کیمی نوبتی اولاراق کندین گیرش یئرینده کئشیک دورور و شکیل انگلیس‌لی قازئته‌چی بریان سید طرفیدن چکیلیر. آیسل ۱۳۹۸ جی ایلین دی آییندا وفات ائتدی و قبرس جمهورباشقانی، باشقان و اوردو باشچی‌لاری اونون دفین مراسیمینده اشتراک ائتدیلر. ---------- @ibrahimsavalan

photo content

چهار روز قبل از فاجعه، سردار رادان و دیگران هشدار دادند که والدین مراقب باشند تا فرزندانشان طعمه کشته‌سازی دشمن نشود و گفتند که دشمنان با انواع سلاح‌های خود کشته‌های زیادی خواهند ساخت. این هشدار گویای همه چیز بود. حالا اینترنشنال خبر می‌نویسد که نظامیان ایران در بیمارستانها پناه گرفته‌اند. آیا اسرائیل در جنگ احتمالی بعدی بیمارستانها را خواهد زد که اینها از حالا بهانه و توجیه لازم برای حمله به بیمارستانها را دست و پا می‌کنند؟ در غزه هم ابتدا خبر پناه گرفتن حماس در بیمارستانها منتشر می‌شد و بعد بیمارستان به هوا می‌رفت و شاید نظامیان نیز از بیمارستان به عنوان سپر انسانی استفاده می‌کردند. نسل جدید علاقمند فیلمهای زامبی هستند که در آنها همه ساکنان یک شهر یکی یکی به زامبی تبدیل می‌شوند. زمان ما این فیلمها نبود ولی نمایشنامه کرگدن نوشته اوژن یونسکو بود که در آن ساکنان شهر کوچکی در فرانسه به کرگدن تبدیل می‌شدند. شروع نمایشنامه با ترس همگانی افراد همراه بود و مدیر مدرسه به عنوان اولین مخالف به مقابله برخاست ولی خودش نیز به کرگدن تغییر شکل داد. آنهایی که به کرگدن تبدیل می‌شدند با وجود ناراحتی حاضر نمی‌شدند به پزشک مراجعه کنند و ضخیم شدن پوستشان و روییدن شاخ در پیشانی خودشان را انکار کرده و مدعی می‌شدند که همه چیز عادی است. آنها توجیه می‌کردند که کرگدن‌ها موجوداتی مثل ما هستند و مثل ما حق زندگی دارند. تا اینکه فقط سه نفر ماند. یکی گفت که کرگدن یا انسان بودن اهمیتی ندارد و کرگدن شد و دو نفر دیگر توافق کردند که تبدیل نشده، ازدواج کرده و نسل بشر را حفظ کنند. اما یکی از آنها نیز از «نجات دنیا» صرف نظر کرد و تبدیل به کرگدن شد. ولی آخری تسلیم نشده و گفت: «من آخرین انسانم. تا آخرش می‌مانم.» او فهمید که چون زیاد مخالفت کرده حالا اگر هم بخواهد نمی‌تواند به کرگدن تبدیل شود و برای همین گریه کرد. این نمایش در سال ۱۳۵۰ در دانشگاه تهران اجرا شده و بدلیل استقبال مردمی و پیام سیاسی و اجتماعی آن، عوامل حکومتی قصد توقف آن را کرده‌اند ولی به قول رئیس وقت دانشگاه تهران، فرح پهلوی دخالت کرده و گفته است: «اصلاً چکار دارید، بگذارید کارشان را انجام دهند، مگر ما کرگدن هستیم؟» حالا فرح و کرگدن دوباره به هم رسیده‌اند و کسانی را می‌شناسم که پیشتر در اردوگاه دموکراسی خواهی بودند و حالا یکی یکی کرگدن می‌شوند و خود را برای حمله به بیمارستان و شهرها آماده می‌کنند و ما همچنان انسان می‌مانیم و هوادار دموکراسی. --------- @İbrahimsavalan

photo content
+2

آی دیل گونون موبارک ••• بیرینجی شکیل مرکزی اوستاندا یئرلشن کمیجان شهرینده و ایکینجی شکیل کرمانشاه- پاوه جاده‌سینده وورولان تابلودور. بو ایکی تابلو اوردا یاشایان خالقلارین دیلی و رسمی دیلده یازیلاراق، او شهرلرین هویت و وارلیغینی قورویوب، اینسانلارینا حؤرمت ائدیر و هئچ بیر دوشونر اینسانی دا سانجیلاندیرمیر. کمیجان شهری‌نین آدی بوندان اؤنجه‌لر قمجان یازیلاردی و داها دوغروسو قوموجان‌دیر. قوم شهری، ایندی شهرضا تانینان قومشا یا قمشه شهری، یاخین تاریخده سمنان دئدیگیمیز قوموس شهری و قوموجان آدلاریندا گؤرونن قوم لغتی اونلارین هامیسینی بیربیرینه باغلاییر. آمما قم، شهرضا، سمنان و کمیجان‌ین بیربیرینه هیچ بنزری یوخدور. یانی بیر دیل محدودلاشیب اؤلرسه، تاریخ و فرهنگ تمامیله اؤلوب، بیر مملکتی کیچمیش‌سیز و بیج توخوملارا بنزه‌در. قالسین کی کرمانشاها عایید تابلودا دا، قوری قالا کندی‌نین آدی دقته لاییقدیر. ایران یئنه چاخناشیر و گله‌جه‌یه شیرینلی- آجی‌لی وعده‌لر وئریلیر. بیز بو توفا- توفدا دیلیمیزی و داها دوغروسو وارلیغیمیزی قورویوب و بیزی بیز ائدن دیلیمیزی رسمی، قانونی و یازی دیلی مقامینا یوکسلتمه‌سک، تمامیله اودوزموش اولاجاغیق. چونکو بیر دیل مادام کی یازی دیلینه چئوریلمه‌ییب، مدنیت و دوشونجه دیلی اولماق ایمکانینی ایتیریب هر زامان سیرادان چیخماق تهلوکه‌سینی حیس ائدر. دانیشیق دیلی فرهنگ و تاریخیمیزی قورویابیلمز و زامان- زامان عاطفه و ایلگی دیلی مؤوقعینی ده ایتیرر. یئنی سؤزجوکلر یارادابیلمز و یئنی سؤزجوکلردن یوخسول اولان بیر دیل تئکنیکا و بیلیم ساحه‌سینه گیرمز. یازی و رسمی یئرلردن دیشلانان دیل، اصلینده بئیین بوجاغیندا یورد سالان نوستالژیک سؤزجوکلردن باشقا بیر شئی دئییل. اوچونجو شکیل بیزیک. وارلیغیمیز یانسادا، کئچن ایللرده سانال دونیا، تی‌وی‌لر، آذربایجان و تورکییه موسیقی دالغالاری و باشقا فاکتورلاردان فایدالانیب، یئنی فیدانلار اکیب، گونئی آذربایجانا دوغرو و اوغورلو قاپیلار آچمیشیق و تورک دؤولتلری سایه‌سینده، دیلیمیز گلیشمیش و یئنی دونیا احتیاجلارینا جاواب وئره‌بیلن بیر دیل قدر یوکسلیب و بو یوکسلیش او دیلده دانیشان بیزلری ده، یئنی دونیا اینسانلاری قدر یوکسلدیب، غورور و گوونج باغیشلاییبدیر. ----------- @ibrahimsavalan

سالها پیش، توسط دوستی از کتابخانه نقده کتابهایی را به امانت می‌گرفتم. اگر در مدت امانت فردی دیگری آن کتاب را نخواسته و به اصطلاح رزرو نمی‌کرد، می‌توانستیم مدت امانت را تمدید کنیم ولی دو کتاب مدنظر من رزرو شده بود و آنها را پس دادم تا بعد از فرد رزرو کرده، دوباره امانت بگیرم که اعتراضات خرداد ۸۵ آذربایجان شعله‌ور شد و کتابخانه آن شهر نیز آتش گرفت و بعد از اعتراضات، محلی را در خیابان فتوحی نقده درست کرده و چند کتاب نیمه‌سوخته را به نمایش گذاشته و ادعا کردند که هدف اغتشاشگران سوزاندن قرآن بود. بعدها به آن دوست گفتم که کاش آن کتابها را پس نمی‌دادم. او گفت که آنها را دوباره برایت می‌آورم و من پرسیدم: مگر کتابخانه سوزانده نشده و او گفت: «پیش از آتش زدن کتابخانه، گفته بودند که کتابها را جمع و به محل دیگری انتقال دهند و چیز زیادی نسوخته است.» دو هفته بعد دقیقا همان کتابها به دستم رسید، با یادداشتهایی که برخی از امانت گیرندگان در آنها نوشته بودند. برای همین هرگاه اعتراضی در ایران میشود و حکومت تصاویر سوختن کتابخانه و قرآن را نمایش میدهد، با یاد آن خاطره، معترضان را از اتهامات مطروحه مبرا می‌دانم. حالا یک ببو گلابی فتوای قرآن‌سوزی صادر می‌کند. موضع ما ترکها درباره امثال علی کریمی نیاز به تکرار ندارد و حتی وقتی که مدیای فارسی هادی چوپان را گرگ پارسی می‌نامید، او برای ما لمپنی بیش نبود و حالا ستایندگان دیروزی او صفحه مجازی او را ترک می‌کنند و زمانی که علی کریمی محبوب ایران بود، هواداران تبریزی با شعار شدیدا بی‌ادبانه‌ی «آذربایجان دیاریمیز، کریمی‌یه ...» به استقبال او رفتند و حنای امثال او، از اول پیش ما رنگی نداشته است. کتابسوزی یکی از انواع جنایات علیه بشریت است و مشهورترین آن، جشن کتاب سوزان نازی‌ها در آلمان است و احمد کسروی نیز مبدع این توحش در تاریخ معاصر ایران است و خودش می‌نویسد: «من آشکارا می‌گویم بسیاری از کتابهایی که نزد دیگران ارجمند است ما به آتش می‌اندازیم! اینک کتاب‌ها روی میز چیده شده و در میان آنها گلستان و بوستان سعدی، دیوان حافظ و مفاتیح الجنان و مانند اینها است و همه آن‌ها درخور آتش است.» و مهمتر از همه، پهلوی دوم و معبود علی کریمی نیز به تقلید از نازی‌ها، توحش آنها را تکرار کرده و بزرگترین کتابسوزی تاریخ ایران را در ۲۶ آذر ۱۳۲۵ در میادین شهرهای آذربایجان برگزار و میراث تاریخی و فرهنگی ما را در آتش کینه و نژادپرستی به خاکستر تبدیل کرد. ------------ @ibrahimsavalan

جواد تاجیک، مدیرعامل سازمان بهشت زهرا، «زدن تیر خلاص» به کشتگان را تایید و آن را به تروریستها نسبت می‌دهد. ولی نمی‌گوید که تروریستها با وجود این همه دوربین مداربسته چگونه وارد بیمارستانها شده، یا به مجروحان دستگیر شده دسترسی یافته و تیر خلاص زده‌اند. برخی می‌گویند این کشتار باعث تکان خوردن قشر خاکستری جامعه خواهد شد و قطعا طیف وسیعی از مردم جامعه تکان خورده و در قالب گروههای کوچک و نامنظم فعالیت می‌کنند که دیگر نمی‌توان به آنها قشر خاکستری گفت. ولی شاید اکثریت آنهایی که به قشر خاکستری معروفند، آگاهانه خود را به بی‌تفاوتی زده‌اند و از این بی‌تفاوتی نفع می‌برند. زیرا در همین سالها چندین و چند تکانه بزرگ وجود داشته و آنها همچنان تکان نخوردند. مگر اعتراضات مربوط به گرانی بنزین با کشتار مواجه نشد و مردم پناه گرفته در نیزارهای معشور درو نشدند؟ پس چرا آن قشر خاکستری تکان نخورد. حتی اگر به سالهای دور برگردیم، در فروردین ۷۴ که شهرهای اکبرآباد و اسلامشهر در اعتراض به گرانی کرایه مینی‌بوس اعتراض کردند، شاهدان عینی از سرکوب مردم با سلاح جنگی گفتند و چون هنوز واژه تروریست اختراع نشده بود تا سرکوب‌ها را برعهده بگیرد، هیچ‌کس مسئولیت آن را برعهده نگرفت. ولی در پاییز ۹۷، فصلنامه پژوهشی مدیریت انتظامی به نقل از معاونت آموزشی نیروی انتظامی نوشت که «بعد از شورش سال ۱۳۷۴ اسلامشهر، یگان بر آن شد تا در نحوه انجام ماموریت‌هایی که بوسیله سلاح رزمی مانند تیربار گرینف، دوشکا و... بود، تغییر اساسی دهد». قاسم روانبخش تاکید کرد که بعد از شورش اسلامشهر آقای داوودی، معاون اول رئیس‌جمهور، سفارش خرید ابزارهای سرکوب مانند باتوم را به خارج داد. یک مورد از این موارد کافی بود تا همه خاکستریهای عالم سرخ شوند ولی خاکستریهای ما همچنان عامدانه بی‌تفاوت هستند. فعالیت سیاسی نیز مانند هر امر دیگری نیاز به آموزش، تمرین و تجربه دارد و چون قشر خاکستری ما از همه اینها محروم است، به وقت تکان خوردن، در کنار استبدادی‌ترین گروه قرار خواهند گرفت و به ترمز دموکراسی خواهی تبدیل خواهند شد و این نشان می‌دهد که آنها خاکستری نبوده و نفع طلبان سیاهی هستند که خود را خاکستری نشان داده و همیار استبدادند و چنانکه می‌دانید لغت بوز معادل ترکی لغت خاکستری است و برای همین شاید عبارت بوزقولاق معادل خوبی برای قشر خاکستری در زبان ترکی باشد. ----‐---- @ibrahimsavalan

نمی‌توانم درصد خاصی بگویم ولی حجم قابل توجهی از مردم کوچه و بازار موافق حمله احتمالی آمریکا به ایران هستند و طوری صحبت می‌کنند که انگار درباره بازی‌های کامپیوتری صحبت می‌کنند و قرار نیست آن جنگ تبعاتی در زندگی خود آنها داشته باشد. ولی طیف زیادی از مردم نیز، بیش از هر چیزی از جنگ می‌ترسند و تحمل هر شرایطی را به وقوع یک جنگ ترجیح می‌دهند. گروهی نیز چنان از وضعیت موجود خسته شده‌اند که دوست دارند آمریکا همه چیز را داغون کند و حتی بخاطر بی‌اعتمادی به همه نیروهای سیاسی ترجیح می‌دهند خود آمریکا در آینده به ایران حکومت کند. این افراد با طولانی شدن مذاکرات، ترامپ را فحش باران می‌کنند و اگر توافقی صورت گیرد و جنگ منتفی شود، این افراد روز ۲۲ اسفند و همزمان با روز قدس به خیابان رفته و مرگ بر آمریکا گفته و ۲۲ اسفند را پرشورتر از ۲۲ بهمن و ۲۲ دی خواهند کرد. آویزانی مردم مستأصل و ناتوان از یک نیروی خارجی به درازای تاریخ ایران سابقه دارد و مورخان بر این باورند که مردم خسته از ظلم ساسانیان، هنگام حمله خلافت عربی از حکومت ساسانی پشتیبانی نکردند و محمدعلی همایون کاتوزیان در این باره می‌گوید: «هرگاه حکومت به دلیل عوامل داخلی یا خارجی تضعیف شود، جامعه از سقوط حکومت حمایت کرده یا خنثی باقی می‌ماند». کاتوزیان همچنین معتقد است که ایرانیان خودشان با کمک اعراب، فرمانروایان ظالم و ناتوان خود را به زیر کشیدند و حتی سران نظامی و شهری یزدگرد هم او را تنها گذاشتند. این اتفاق در تاریخ معاصر و در شهریور ۱۳۲۰ نیز رخداده است. آیت‌الله خمینی در سخنرانی مشهور خرداد ۱۳۴۲ با اشاره به آن روزها می‌گوید: «سه دسته، سه مملکت اجنبی به ما حمله کردند؛ شوروی، انگستان و آمریکا به مملکت ایران حمله کردند، مملکت ایران را قبضه کردند، اموال مردم در معرض تلف بود، نوامیس مردم در معرض هتک بود، لکن خدا می‌داند که مردم شاد بودند که پهلوی رفت.» آیا بخشهایی از مردم باز به آن مرحله رسیده‌اند؟ ---------- @ibrahimsavalan

قیرخ گون کئچدی ••• هامی اؤله‌جک و بونو بیلمه‌ین یوخدور. آما یئنه عزیزلریمیز اؤلنده کدرله‌نیب و بعضن کدردن داغیلیریق و اؤلومون مقدر اولماسی کدریمیزین آزالماسینا سبب اولمور. قیرخ گون اؤنجه‌کی چاغیریشین سونوجو بو قدر اؤلوم و دهشتلی اولاجاغینی دقیق بیلیب و بو قونودا دانیشدیغیم آداملارا بو فیرتینا و اؤلوم توزاغیندان اوزاق گزمه‌یی اؤنرمیشدیم و اینترنته قوشولاندا گؤردویوم فاجعه، هئچ ده عجیب گلمه‌دی منه. آما بونلارین هئچ بیری دردیمی آزالتمادی و هر ویدئویا باخدیغیم دا، دفعه‌لرله دولوب دولوب بوشالدیم. او گوناهسیز اینسان‌لارین آخان قانلاری و دونیامیزا سون دفعه باخان گؤزلرینی اونودابیلمه‌دیم و اینترنت مسئله‌سی حل اولاندان سونرا، هر دفعه یازماغا اراده ائتدیگیمده ایکی اورکلی قالدیم. چونکو او معصوم اینسان‌لار حاقدا اورییمدن کئچنلری یازدیغیمدا اؤزومو سونوجسوز بیر مسیره آتیردیم و اونلاردان کئچیب باشقا قونولاردان یازاندا، داها اؤزوم اولموردوم و بئله‌لیکله او آخان قانلارا قیرخ ساخلاماق قرارینا گلدیم و کئچن قیرخ گونده یازمادیم، اوخومادیم و یاشامادیم دئسم یالان اولماز. آما قدیمکی‌لر دئمیشکن «اؤلن‌له اؤلمک اولماز» و حایاتا دؤنوب دوام ائتمه‌لییک و اینسان حایاتینا حؤرمت بیزیم لاپ بؤیوک ایلکه‌میزدی و اینسان حایاتینا قصد ائدنلری قینادیغیمیز دا، ائله بو حایاتا حؤرمتدن قایناقلانیر. کئچن آیین ۱۹وندا اؤلنلره بو آیین ۲۹ونا قدر قیرخ ساخلادیق و بو دا تاریخین اویونلاریندان‌دیر کی ۱۳۵۶ دا کئچن آیین ۱۹وندا قوم شهرینده اؤلنلره، بهمن‌ین ۲۹وندا تبریزده قیرخ ساخلادیلار و بیر داها دی ۱۹و و بهمن ۲۹و گؤز اؤنونده رقص ائدیرلر. آما بو دفعه تبریز هئچ کیمه اویونجاق اولماق و بالالارینی قوربان وئرمک ایسته‌میر و بیز میللی حرکت اولاراق، آذربایجان خالقینی و سسیمیز چاتان آداملاری و بیزی ائشیدن اینسانلاری کئچن آیین فیرتیناسیندان قورودوغوموزا ابدی اولاراق فخر ائده‌جه‌ییک و نه یاخشی کی بیزی اوتاندیریب اؤزلرینه تابع ائده‌بیلمه‌دیلر. چونکو تبریز، اورمو و باشقا شهرلریمیز وار گوجلری ایله عصیان ائتسه‌یدیلر، مینلر اؤلو وئرردیک و نه یاخشی کی خالقیمیزین گؤز ببکلری کیمی بؤیوتدویو بالالارینی بو قان و جان مئیدانیندان اوزاق ساخلادیق و گله‌جک گونلرده ده بو خالقی قوروماق وظیفه‌میزه ادامه وئریب کئشیگینده دوراجاغیق. خالقیمیز بیزی اؤزونه و بو تورپاغا خئیرخواه آداملار کیمی قبول ائدیب ائشیتسه اگر... ---------- @ibrahimsavalan

اتفاقات این روزها، هم می‌تواند این مردم خسته و رنجور را نجات دهد و هم ممکن است به سمتی برود که مردم حتی حسرت این روزها را بخورند و اینها بستگی به انتخاب همین مردم و عملکرد گروههای سیاسی دارد. در پوستر فراخوان اعتصابات حزب دموکرات کردستان، شعار «له ماکووه تا ئیلام؛ یه‌ک سه‌نگه‌ر و یه‌ک په‌یام مانگرتنی کشتی له کوردستان» درج شده و از ماکو تا ایلام را کردستان خوانده که می‌تواند مقدمه‌ای برای جنگ داخلی باشد. سلطنت‌طلبان نیز می‌توانند باعث بازتولید دیکتاتوری در این کشور شوند و دقت ترکها بر اعمال و افکار آنها باعث شده که برخی‌ها فکر کنند، ترکها با پهلوی لج کرده‌اند. ولی بحث لجبازی نیست و تجربه‌ای است که از انقلاب گذشته گرفته‌ایم. آنهایی که می‌گویند ما از اهداف انقلاب ۵۷ مطلع نبودیم و آنها ابتدا حرفهای خوبی زده و بعد ما را فریب دادند، دروغ می‌گویند و رهبران انقلاب ۵۷ از خیلی پیشتر، مواضع خودشان را گفته و حتی در مجله «پاسدار اسلام» مواضع خودشان درباره زنان و حجاب و... نوشته بودند و فریبی در کار نبود و حالا نیز پهلویچی‌ها تلاشی برای فریب نمی‌کنند و عملا از کشتار و جنایت حرف می‌زنند تا فردا کسی ادعای فریب نکند و اگر کسانی مانند ۵۷ قصد فریب خود را دارند، مختارند. ولی «دفترچه اضطرار دوران گذار» که از طرف اینها منتشر شده و قانون اساسی مدنظرشان برای دوران گذار است، گویای همه چیز است. در این دفترچه رهبر دوران گذار بدون هیچ انتخاباتی مشخص می‌شود و در جهانی که دیگر کسی نمی‌تواند از عدم برگزاری انتخابات بنویسد، در این دفترچه، برای انتخاب نمایندگان مجلس هم، انتخاباتی در کار نیست و اعضای مجلس (نهاد موقت) توسط همان رهبر تعیین می‌شود و قوه مقننه و مجلس موقت همگی انتصابی رهبر است و لامصب‌ها حتی انتخابات فرمایشی را هم نپذیرفته‌اند. فاز سوم و چهارم دفترچه، گویای فاز این افراد است که مجلس موقت انتصابی رهبر، دولت و قوه قضائیه را مشخص می‌کند و خبری از استقلال قوه قضاییه یا تفکیک قوای مجریه و مقننه در ظاهر هم نیست. در فازهای بعدی اعضای مجلسی که توسط رهبر مشخص شده‌اند، رئیسی برای خود انتخاب می‌کنند و آن رئیس هم باید به تایید رهبر برسد. آن مجلس نخست‌وزیر و رئیس قوه قضاییه را انتخاب می‌کند و آنها نیز باید به تایید رهبر برسند و تا انتهای دفترچه، هیچ فرد یا نهاد داخلی توان پاسخ‌خواهی از رهبر را ندارد. ساخت آینده به همین راحتی نیست و باید درباره بازگشت دیکتاتوری و آتش افروزان جنگ داخلی، هوشیارتر و آگاه‌تر باشیم. ----------- @ibrahimsavalan