ibrahim savalan

تصویر ضمیمه بیرق آذربایجان نیست بلکه بیرق ترکستان جنوبی یا ترکهای افغانستان است که تفاوت آن با بیرق آذربایجان در جابجایی رنگهای آبی و قرمز و نوع ستاره است. آبی رنگ بیرق باستانی ترکها (گؤک بایراق)، سبز سمبل اسلامیت و رنگ قرمز و ماه و ستاره سمبل حاکمیتی ترکهاست که در بیرق ترکستان و آذربایجان دقیقا اعمال شده است. ۱۰۸ سال پیش وقتی بیرق آذربایجان تصویب شد، دولت ترک قاجار در جنوب آذربایجان و دولت ترک عثمانی در غرب آذربایجان واقع بود و سمبل‌های تاریخی ترکها یعنی شیروخورشید و ماه‌وستاره بیرق‌های رسمی آن دو دولت بود. برای همین دولت آذربایجان باید بیرق جدیدی را انتخاب می‌کرد و بیرق خود را براساس همان مفاهیم کهن انتخاب کرد که امروز سالروز انتخاب این بیرق است. درباره بیرق شیروخورشید باید گفت که مجتبی مینوی گزارش مفصلی به درخواست سفارت ایران در لندن در سال ۱۳۰۸ تهیه و به وزارت معارف ارسال نموده است. در آن گزارش تاکید شده که «بر درفش کاویانی نقش هیچ حیوانی، از جمله شیر، منقوش نبود و نقش شیر بر روی پرچم نیز بازمانده از سنت پرستش حیوانات در میان قبایل ترک می‌باشد و این علامت به عنوان بیرق در زمان پادشاهان قاجار رسمیت یافت و محمدشاه در سال ۱۲۵۲ دستورالعملی صادر کرد که در سالنامه وزارت خارجه چاپ شده و برخی بر این باورند که فتحعلیشاه این نقش را به عنوان پرچم دولتی رسمیت داده است.» متعاقب نظر مجتبی مینوی باید گفت که خاستگاه این نقش به نجوم باستان برمی‌گردد که هر کوکب در یک یا دو صورت فلکی جای می‌گرفت و خانه خورشید در صورت فلکی اسد بمعنی شیر بود و همین باعث چسباندن شیر و خورشید به هم شد و در تمدن‌های کهن خاورمیانه، نقش شیروخورشید با الهه اینانای سومری یا ایشتار بابلی دیده می‌شود و علاقه ترکها و مغولها به نجوم باعث شد که آنها علاوه بر ساختن رصدخانه‌ها، استفاده از این نقش فلکی را نیز در پرچم‌های خود گسترش دادند. حسرت سی ساله ادبیات و موسیقی و کل جامعه آذربایجان این بود تا روزی این بیرق دوباره در قاراباغ به اهتزاز درآید و در تقارن مبارکی، آزادی قاراباغ با روز تصویب این بیرق قرین شد و امید سایر ملتهای بدون دولت ترک را زنده کرد تا روزی بیرق ترکستان جنوبی و ترکستان شرقی نیز برفراز کوههای آن ممالک به اهتزاز درآیند. ----------- @ibrahimsavalan

در پاریس به امباپه لقب دیکتاتور داده و با این لقب خیلی شوخی و حال می‌کردند. برای همین همچنان در انیمیشن‌های طنز فوتبالی امباپه را کنار دیکتاتورهای تاریخ قرار می‌دهند که سهم قذافی بخاطر خواستگاه تقریبا مشترک امباپه و قذافی بیشتر از بقیه دیکتاتورهاست. این فیلمها توسط هواداران امیاپه تولید و به او هم ارسال می‌شود و او مثل همه به فیلم‌هایی که توسط دوستدارانش ساخته شده، واکنش نشان می‌دهد و در این اواخر شخصی او را با مائو (دیکتاتور سابق چین) مقایسه کرد و دولت چین زنجیر پاره کرده و گفت که ما شوخی سرمان نمی‌شود و کسی نباید با دیکتاتور ما شوخی کند و شرکت‌های چینی قراردادهای تبلیغاتی امباپه را فسخ کردند و دولت چین نیز پخش تمام مسابقات لیگ اسپانیا را ممنوع کرده و همه بازیهای کامپیوتری و سایر محتواهای دیجیتالی مرتبط با این بازیکن و باشگاهش را حذف کرد. این همه واکنش‌ها در حالی رخ داد که اولا امباپه در تولید آن ویدیو نقشی نداشت. ثانیا امباپه عذرخواهی کرد، رئال مادرید عذرخواهی کرد و حتی کل لیگ اسپانیا هم پوزش خواستند. ولی مرغ چینی‌ها یک پا دارد و چون اقتصادی به بزرگی اقتصاد آمریکا در دست یک دولت تمامیت‌خواه است، ابعاد زورگویی نیز بزرگتر می‌شود. پس یا شرکتهای چینی فقط «نام» هستند و از طریق همان دولت اداره می‌شوند یا مدیران آن شرکتها نیز در ذهن و اندیشه مشابه همان دولت هستند و این برای آینده جهان و آزادی خطرناک است. در طرف مقابل، آمریکا با همه عیب‌هایش، مأمن جهانیان است و مسلمانان و مهاجران در انتخابات آن کشور انتخاب شده و آنجا را مال خودشان می‌دانند و کسی بخاطر شوخی با رهبران آن کشور مجازات نمی‌شود و کارناوال تمسخر رئیس‌جمهور آن کشور هر روز در خیابانها جریان دارد. فراموش نکرده‌ایم که دوران فوتبالی یکی از بهترین بازیکنان فوتبال به نام مسعود اؤزیل به خاطر دفاع از حقوق اویغورها ناتمام ماند و شرکتهای چینی چنان به او حمله کردند که هیچ باشگاهی نتوانست با او قرارداد ببندد. یعنی رقیب جهانی آمریکا حتی اجازه نمی‌دهد که یک بازیکن آلمانی شاغل در لیگ انگلیس، عید فطر را به مسلمانان اویغور تبریک بگوید و سیطره دیکتاتوری خود را، در حد توان به تمام جهان تعمیم می‌دهد. اسلامگرایان نیز حسرت می‌خورند که کاش قدرت چین را داشتند و نمی‌گذاشتند کسی با مفاخرشان شوخی کند ولی هر بار که عبدالسید متلک بار رئیس‌جمهور آمریکا می‌کند، بیشتر ثابت می‌شود که دموکراسی آمریکا همچنان امیدبخش است. ------------- @ibrahimsavalan

شهر شوشا هشتم نوامبر ۲۰۲۰ آزاد شد و همین قدرت آذربایجان را به دشمن نشان داد و نهم نوامبر جلسات فشرده‌ای برای پایان دادن به جنگ برگزار شد و جلسات تا نیمه‌های شب ادامه یافت و دهم نوامبر قرارداد ترک مخاصمه و پیروزی آذربایجان و آزادی قاراباغ به امضای ارمنستان و آذربایجان و کشور میانجی روسیه رسید. برای همین در اصل دهم نوامبر روز پیروزی یا همان ظفر بایرامی می‌باشد ولی چون دهم نوامبر روز وفات آتاتورک نیز می‌باشد، دولت آذربایجان اعلام کرد که این کشور دوست ندارد جشن سالانه آزادی قاراباغ را همزمان با سالروز درگذشت آتاتورک برگزار کند و همان روزی آزادی شوشا و هشتم نوامبر در تقویم رسمی ظفر بایرامی نامیده شد و لحظاتی قبل رئیس‌جمهور ترکیه رجب طیب اردوغان نیز برای حضور در مراسم ظفر بایرامی وارد آذربایجان شد و گفت: بیر بدن‌ده ایکی جان تورکییه، آذربایجان ---------- @ibrahimsavalan

روزی که پزشکیان با آرای آذربایجان و ترکها پیروز انتخابات شد، عبدالرضا داوری توییت زد که «راست می‌گویند؛ سعید جلیلی از آذربایجان شکست خورده است. همانطور که ۱۱۵ سال قبل، در ۲۵ تیر ۱۲۸۸، مشروطه‌خواهان تبریزی با هدایت ستارخان و باقرخان، تهران را فتح کردند و ایران را از شر مستبدین نجات دادند، این بار هم آذربایجان در ۱۵ تیر ۱۴۰۳ ایران را از شر بنیادگرایان نجات دادند.» هرکس جای من بود نمی‌توانست به آن توییت داوری اعتماد کند و همان لحظه آن را سیو کردم تا مصداق «ساخلا سامانی، گلر زامانی» روزی آن را به صورتش کوبیده و بگوییم که تو خودت پادوی مستبدین هستی و نمی‌توانی از نام آذربایجان، مشروطه آذربایجان، آرای آذربایجان و ستارخان و باقرخان سو استفاده کنی و امروز همان داوری به خیال خودش خوشمزگی کرده و ندانسته است که پیشه‌وری در تداوم همان مشروطه بود و می‌خواست انجمن ایالتی و ولایتی مصوب مشروطه را اجرا کند و بدون تاسیس انجمن‌های ایالتی و ولایتی یا همین فدرالیسم امروزی، گذار از استبدادی مرکزی و مستبدین و پادوهایش ممکن نیست و نابودی تک‌صدایی و استبداد با نابودی تک‌زبانی تحمیلی شروع خواهد شد و ما صدای شکستن استخوانهایی را می‌شنویم. ---------- @ibrahimsavalan

قیشین گلیشینی پیشیک‌لردن بیلیرم، آخشام یئمک‌لرینی تئز ایسته‌ییب، ائله آغیر یاتیرلار کی یانلاریندان کئچنده دیکسینیرلر. سونرا یایلاغا قار دوشور. آغ کفنی هر یئردن تئز «آیقار» بورونور؛ هله «سامانلی» ساپ ساری، «قیلچیق‌لی» یام یاشیل اولارکن. بئله کی «بامبیلی» بوجاغی باغلاییب؛ واختیندان تئز یاغاجاق. بیر حالداکی بوداق‌لاردان تؤکولمه‌ییب هله یارپاق، یارپاق اوستونه قونارسا قار، یوک آلتیندا قالمیش بوداقلار سینار. قول قانادی قیریلار مئشه‌لرین، بو خبری آغاج اوغرولارینا وئرمه‌یین، اونلارین یاردیمجی‌سی اولان پولیس‌لره ده یئتیرمه‌یین. مئشه‌نی قوروماغا، پولیس‌دن چوخ، شیددتلی کولک‌لر لازیم‌دیر؛ یارپاقلاری ساووران کولک‌لر. قیشین گلیشینی پارکدا گزیشن اوغلان قیزلارین کافه‌یه سیغینماسیندان بیلیرم. و من بویونلاری هئچ ایدئولوژی بویوندوروغو گؤرمه‌میش بو گنج‌لری، چوخ سئویرم. اؤزگولویه اینام گؤزلرینده قایناییر اونلارین، گؤزلری‌نین اودو کافه‌نی ایسیندیریر. آما بعضن، کافه‌‌یه گیریب ماسالاری یوخلایان مجهول آداملار، کؤزردیر او گؤزلرده‌کی کؤزلری. و هر گلیب گئدن ده، قاپینی آچیق قویوب، سویودور قیزماقدا اولان کافه‌نی. قیشین گلیشینی کافه قاپیسینا باغلانمیش کئشدن بیلیرم. بو قاپیلاری چالیب آچا بیلن شیددتلی کولک‌لر لازیم‌دیر؛ بیزی بوداقلاری سیندیران قارلار، مئشه‌‌یه گؤز دیکن اوغرولار، و پولیس‌لردن قورتاراجاق شیددتلی کولک‌لر... ---------- @ibrahimsavalan

Damarımda qanlar coşur, Qəlbimə Traxtur düşür. Ayın səkkizi qarabağın zəfər bayramıdır və hələ Azərbaycan küçələrində coşqu yox, amma Türkiyədə bugünün şərəfinə şənlik edirlər. Yanı bu qardaşlığın kökləri çox dərindir və beş on başı pozuq bu bağı poza bilməz. Və bizim şəhərlər belə bir coşqulardan məhrum olsa da, Sən çağırsan gələrik... Sən bizimsən, bizimsən durduqca bədəndə can, Yaşa, yaşa, çox yaşa, ey şanlı Azərbaycan! ----------- @ibrahimsavalan

در فوتبال دستی آدمک به آدمی گفته میشود که توسط دیگران چرخانده شود و از این منظر آدمکی به نام احمد کاظمی که ابزار دست نهادهای پرونده‌ساز است و توسط آنها چرخانده میشود، آستین بالا زده تا علیه تاریخ ترکها در ایران پرونده‌سازی کند و تاریخ ما را با چنان اتهاماتی مواجه سازد که دیگر کسی توان دفاع نداشته باشد ولی دفاعیه ما برنده‌تر از اینهاست که با یک اوشتولوم عرصه را خالی کنیم. آن آدمک تابستان امسال در برنامه «قرارگاه جنگ» شبکه افق تلویزیون ایران گفت که استفاده از نام خزر به تلاش اسرائیل برای اثبات وجود یک امپراطوری یهودی در قفقاز کمک می‌کند. بعد سایت رسمی صداوسیمای ایران بخشی از اظهارات او را با تیتر «نقشه صهیونیست‌ها برای تغییر نام دریای کاسپین به خزر» منتشر کرد و از آن روز به بعد اخبار ایران سعی کرد تا در بخش هواشناسی خود از عبارت کاسپین بجای خزر استفاده کند ولی چون هنوز نتوانسته معادل خوبی برای «آب‌وهوای معتدل خزری» پیدا کند، این کار را یک در میان انجام داده و گاهی خزر و گاهی کاسپین می‌گوید. این تلاش بیهوده بالاخره به کابینه دولت هم کشید و ریش‌سفید دولت آن اراجیف را تکرار کرد تا استفاده از لغت خزر را به اسراییل و صهیون منتسب کرده و ترسوهای جامعه را ترسانده و از لغت خزر رویگردان کنند و به همین راحتی نام یکی از بزرگترین اقوام و امپراطوریهای ترک را از جغرافیای ایران پاک کنند. این رویکرد جاهلانه و بسیار اشتباه است. زیرا فردوسی در کتاب خود ۱۹ بار از لغت خزر استفاده کرده و با ارتباط دادن خزر به اسراییل ممکن است کسانی حکیم فردوسی را اولین صهیونیست تاریخ بشناسند و از آنجا که علاقمندان شاه و شاهنامه، عاشق اسراییل نیز هستند این اتهام باهم جور درمی‌آید و باورپذیر می‌شود. از طرف دیگر وصل کردن لغت خزر به اسراییل، به آن کشور جنبه تاریخی می‌دهد و ممکن است کسانی پیش خود بگویند که اگر خزر و اسراییل باهم مرتبط هستند و اگر قطران تبریزی دوبار و نظامی گنجوی سه بار و خاقانی شیروانی ۲۵ بار لغت خزر را بکار برده‌اند، شاید اسراییل هشتاد ساله نیست و اگر کاربرد لغت خزر نقشه اسراییل است پس شاید قدمت اسراییل نیز به قدمت لغت خزر باشد. و تمامیت‌خواهی بخشی از هویت این بی‌هویتان است و در حالیکه تنها ۱۱٪ آن دریا سهم ایران شده، می‌خواهند نام مدنظر خود را به تمامیت آن تحمیل کنند و اینکارها را می‌کنند که برخی‌ها درباره نام خلیج جنوب ایران نیز شک کرده و می‌گویند که اگر تمام سواحل آن خلیج عرب‌نشین است، منطقی نیست که نامش فارس باشد. ----------- @ibrahimsavalan

دو خبر و یک حادثه مشابه تاریخی خبر اول اینکه ۹ درخت کهنسال تهران، با قدمتی از بیش از ۱۰۰ تا ۷۰۰ سال، در فهرست میراث طبیعی ملی ایران به ثبت رسیدند که شامل چهار درخت نارون (در شمال خیابان شریعتی، در کوچه جوادی شریعتی، در محدوده زعفرانیه و قیطریه)، سه درخت چنار (در بوستان قیطریه، در جماران و در درکه) و یک درخت توت در طرشت هستند. رئیس ستاد گردشگری شهرداری تهران می‌گوید که این درختان بصورت رسمی در چارچوب میراث طبیعی کشور، «شناسنامه‌دار» شده‌اند و مشهورترین آنها چنار امامزاده یحیی در عودلاجان است که حدود ۹۰۰ سال عمر دارد و در سال ۱۳۳۰ به عنوان یک اثر طبیعی ثبت شده است. و خبر دوم اینکه یک درخت چنار ۸۰۰ ساله در روستای «زگلیک» از توابع شهرستان اهر، با هماهنگی بخشداری قطع شده تا با فروش چوب آن هزینه‌های احداث یک سرویس بهداشتی را تامین کنند. آیا این فقط یک ابتذال مدیریتی است؟ البته که چنین نیست و این رفتار از کارهایی است که یک اشغالگر در قبال منطقه اشغال شده انجام می‌دهد و ما دشمنان درختان کهنسال آذربایجان را خوب می‌شناسیم. پس هم تهران درختان کهنسال خودش را ثبت می‌کند و هم جمهوری آذربایجان درختان کهنسال خود را در فهرست میراث ملی خودش ثبت کرده بود و از این منظر معلوم می‌شود که چرا درختان بیچاره و بی‌صاحب ما در هیچ فهرستی ثبت نمی‌شود و اتفاق مشابه قطع درخت کهنسال اهر، زمانی رخ داد که بخشهایی از خاک آذربایجان اشغال شد و اشغالگران به درختان آن مناطق رحم نکردند و درخت کهنسالی با قرن‌ها عمر که به یکی از سمبلهای شهر جبرییل تبدیل شده و با نام «خان چینار» مشهور بود، بعد از اشغال توسط ارامنه قطع شد. اشغالگران در شهر آغدام نیز ۱۴ درخت چنار ۱۵۰ تا ۲۵۰ ساله را سر بریدند. در روستای بوی‌احمدلی ۷۱ درخت چنار ۴۰۰ ساله که در فهرست میراث ملی آذربایجان ثبت شده بودند، توسط اشغالگران بریده شدند و این مرد درباره قتل درختانشان گفت که احساس می‌کنم سر بچه‌های خودم را بریده‌اند و بدبخت درختان منطقه ما که مدافعی ندارند. ---------- @ibrahimsavalan

مرثیه برای تولد یگانه یادگار معمار آذربایجان محمدامین رسول‌زاده سال ۱۹۰۸ با ام‌البنین ۲۰ ساله ازدواج کرد. دو دختر (لطیفه متولد ۱۹۱۰، خالده متولد ۱۹۱۶) و دو پسر (رسول ۱۹۱۸ و آذر ۱۹۲۰) داشت که آذربایجان اشغال شد و او مدتی مخفی، بعد زندانی و سپس متواری شد تا اینکه طوفان ۱۹۳۷ و فلاکت خانواده رسول‌زاده از راه رسید. پسر بزرگش رسول به تازگی با دختر عمه خودش کبرا ازدواج کرده بود که او را بی‌هیچ دلیلی ربوده، سه روز بعد تیرباران کرده و مزارش را هم مشخص نکردند و بعد با این اتهام که ام‌البنین ۹ سال پیش با محمدامین نامه‌نگاری کرده، مارال (مادر محمدامین)، ام‌البنین، خالده و آذر را دستگیر و به تبعیدگاه قزاقستان فرستادند. مارال از لحظه دستگیری اعتصاب کرده، لب به غذا نزد و وقتی بعد از ۳۷ روز برای اولین بار چیزی خورد، معده و روده خشک شده او دچار اختلال ارگانی شد و پیرزن قهرمان ما بعد از تحمل درد شکم سختی درگذشت. اعضای خانواده یخهای صحرای قزاقستان را بسختی شکسته و او را دفن کردند و ام‌البنین که به تازگی مرگ پسرش رسول را دیده بود، تاب نیاورد و قلبش سال ۱۹۴۰ از تپش ایستاد. سال ۱۹۴۱ لطیفه را نیز به همراه دو دختر خردسالش دستگیر و به تبعیدگاه قزاقستان فرستادند. آن زن نه نانی برای خوردن و نه سوختی برای سوزاندن داشت و کسی از ترس ماموران به آنها نزدیک نمی‌شد. در سرمای سخت ژانویه ۱۹۴۲ در قزاقستان، آن زن ۳۲ ساله به همراه دختر ۹ ساله‌اش در خوابگاه یخ زده و مردند. هفت روز کسی به جسد آنها نزدیک نشد و ماموران آنها را در بیابانی نامعلوم دفن کردند و از سرنوشت دختر دیگر لطیفه کاملا بی‌خبریم. خالده بعد از فوت مادر، از تبعیدگاه گریخت و هزاران کیلومتر راه را پیاده طی کرده و خودش را به کعبه پدر یعنی آذربایجان رساند. ولی در فضای امنیتی ناشی از جنگ جهانی دوم، او را دستگیر کردند و از لحظه دستگیری هیچ اطلاعی از او نداریم که چه بلایی بر سر او آورده‌اند. آذر ۵۶ سال بعد توانست به وطن برگردد و در نوخانی آذربایجان دفن شد و هنگام درگذشت او، دکتر جواد هئیت در مسجد شبستریهای مقیم تهران برای یادگار محمدامین مجلس عزا برگزار کرد و این تنها کار ما برای خانواده محمدامین بود. رامیز پسر آذر متولد ۱۹۴۲ قزاقستان بود که او نیز به آذربایجان رسید و در نخجوان به خانه خاله خودش پناه برد و همانجا ازدواج کرد ولی دو سال بعد با خونریزی مغزی درگذشت و رئیس پسر دیگر آذر است که دیروز تولد هشتاد سالگی او بود و این هنرمند محبوب به همراه دخترش اومای تنها بازماندگان معمار آذربایجان هستند. ---------- @ibrahimsavalan

ترکها و مسلمانان را حدود ۱۰ تا ۱۵ درصد جمعیت روسیه می‌دانند که حدود ۱۵ میلیون نفر را شامل می‌شود. برای همین قاسم جومرت توقای، رئیس‌جمهور قزاقستان پیشنهاد داده تا روسیه نیز به عنوان عضو ناظر به سازمان همکاری کشورهای ترک ملحق شود. ایده همکاری و همراهی ترکها و روس‌ها ایده‌ای قدیمی است که در علوم سیاسی تحت عنوان اورآسیاگرایی یا اورآسیانیسم می‌گنجد و لیف گومیلیف از تئوریسین‌های مشهور آن است. گومیلیف فرزند شاعر مشهور آنا آخماتووا (احمداووا) بود و وقتی ۹ ساله بود پدرش توسط استالین اعدام شد و لیف نیز حدود بیست سال را در زندانها و اردوگاه‌های کار اجباری استالین گذراند که البته او را بیشتر برای تحت فشار قراردادن مادر نامدارش زندانی می‌کردند. آنا اصالت تاتاری داشته و از نوادگان احمدخان بود و شاید همین مشوق لیف برای تحقیق در زمینه ترکها شده و او را به یک قوم‌شناس و ترک‌شناس برتر تبدیل کرد تا کتابهایی مانند «تاریخ ترکستان»، «ترکهای باستان» و «کشف خزرستان» را تقدیم جهان علم کند. لیف با این پشتوانه هوادار تئوری اورآسیاگرایی شد و مارلن لاروئل در کتاب «اورآسیاگرایی روسی» آرا و نظرات لیف را بررسی کرده است. در میان دولتهای ترک، ترکیه به اورتادوغوگرایی و قزاق‌ها به اوراسیاگرایی علاقمند هستند و برای همین رئیس‌جمهور سابق قزاقستان نورسلطان نظربایف دستور داد تا دانشگاه ملی اورآسیا را به نام گومیلیف نامگذاری کرده و ساختمان آن را روبروی کاخ خودش در میدان مرکزی آستانه بسازند و حالا قاسم توقای بحث حضور روسیه در سازمان کشورهای ترک را مطرح می‌کند. ترکها همواره نگران بودند که در تعامل این دو ملت، روس‌ها دست برتر را خواهند داشت ولی حالا که روسیه موقعیت گذشته را ندارد و کشورهای ترک نیز موقعیت خوبی دارند، شاید بتوانند از موضع برابر و حتی فراتر با روس‌ها همکاری کنند و برای همین شاید پیشنهاد توقای بجا بوده و روس امروزی نه تنها نقش بالاسری جلسه را نخواهد داشت بلکه شاید باعث تقویت سازمان کشورهای ترک نیز خواهد شد. بخش مهمی از جمعیت افغانستان نیز ترک هستند و سازمان کشورهای ترک می‌تواند افغانستان را نیز به عنوان عضو ناظر بپذیرد و اخیرا پوتین و توقای سند مشارکت استراتژیک جامع بین کشورهای قزاقستان و روسیه را در کرملین امضا کردند که طبق آن سند، مرکز منطقه‌ای سازمان ملل برای توسعه ترکستان و افغانستان در قزاقستان ایجاد خواهد شد. براستی موضع توقای درباره ایران چیست؟ آیا منتظر است تا سرهای زیادی به سنگ بخورد و متوهمان از اسب بیافتند؟ ---------- @ibrahimsavalan

در حالیکه خیلی از کشورها نمی‌توانند میزبانی مسابقات هفت سنگ محلات را کسب کنند، آذربایجان میزبان مسابقات زیادی می‌شود که برگزاری فرمول یک در آن کشور برترین رقابت محسوب می‌شود و دیروز جام جهانی فوتبال زیر ۱۵ سال در باکو به اتمام رسید و الهام علی‌یئو که رگ خاب اینفانتینو را خوب پیدا کرده، به همراه او جام قهرمانی را تقدیم تیم اسپانیا کرد. آنهایی که برای خود داستان بافته و می‌گویند چرا علی‌یئو در اجلاس کشورهای ترک غایب بود، نمی‌دانند که حضور علی‌یئو در باکو برای بدست گرفتن اینفانتینو ضروری بود تا میزبانی‌های بیشتری را بدست آورد. و اما اسپانیا سرور بی‌رقیب فوتبال جهان شده و تیمهای ملی آن کشور در پنج سال گذشته ۱۶ جام قهرمانی بدست آوردند که سهم زنان آن کشور یازده جام است و می‌توانید افتخارات پنج سال گذشته آنها را در کامنت اول ببینید. قهرمانی جهان، قهرمانی اروپا و قهرمانی لیگ اروپا در فوتبال زنان و مردان متعلق به اسپانیاست و قهرمانی المپیک و سایر رده‌های سنی نیز در ید قدرت آنهاست و در مراسم توپ طلا نیز بهترین مربی مردان و زنان، بهترین گلر مردان و زنان، بهترین بازیکن جوان مردان و زنان، بهترین باشگاه زنان (بارسلونا) و توپ طلای زنان به اسپانیا رسید و حالا اسپانیا تنها کشوری است که همزمان عنوان قهرمانی جام جهانی مردان و زنان را در اختیار دارد و باز تنها کشوری است که دوبار هم قهرمانی اروپا و هم قهرمانی جهان را پشت سر هم کسب کرده، آن هم در حالیکه تیم ملی آن کشور تا سال ۲۰۰۸ عددی نبود و تنها یکبار قهرمان اروپا شده بود و این می‌تواند همه عقب مانده‌های جهان را امیدوار کند تا شاید روزی بتوانند آنها نیز به قله برسند. اسپانیا همیشه صاحب فوتبال بود و تا سال ۲۰۰۸ تیمهای اسپانیایی (رئال، بارسا، اتلتیکو، والنسیا، دیپورتیو) ۲۱ بار به فینال لیگ قهرمانان اروپا رسیده و ۱۱ بار قهرمان شده بودند (۹ بار رئال، ۲ بار بارسا) ولی تیم ملی اسپانیا هرگز موفق نمی‌شد. زیرا در آن سالها، دیکتاتوری و مرکزگرایی و سیطره انحصاری مادرید بر تیم ملی، مانع شکل‌گیری تیم ملی به معنای واقعی «ملی» می‌شد و حتی بازیکنان کاتالانی حاضر در تیم ملی نیز با تیم همدلی نکرده و دوگانه مرکز- پیرامون ضربه خود را به تیم ملی می‌زد. تا اینکه حقوق ملیت‌های آن کشور محقق شد و فدرالیسم باعث رضایت اقلیتهای ملی آن کشور شده و تمامیت آن کشور یعنی تیم ملی را نیز تقویت کرد و ما نیز امیدواریم تا روزی معضل مرکز- پیرامون ایران حل شود و لااقل بتوانیم میزبان مسابقات هفت سنگ محلات شویم. ---------- تیم فوتبال مردان اسپانیا قهرمان جهان ۲۰۲۶، قهرمان اروپا ۲۰۲۴ و قهرمان لیگ اروپا ۲۰۲۳ شده و تیم زیر ۲۳ سال آنها قهرمان المپیک ۲۰۲۴ و زیر ۱۹ سال آنها قهرمان اروپا ۲۰۲۶ شده است. تیم زنان آن کشور در رده زیر ۱۷ سال قهرمان جهان ۲۰۲۲ و قهرمان اروپا ۲۰۲۴ و در رده زیر ۱۹ سال پنج سال متوالی قهرمان اروپا و در زیر ۲۰ سال قهرمان جهان ۲۰۲۲ شده و زنان بزرگسال اسپانیا دوبار قهرمان لیگ اروپا ۲۰۲۴ و ۲۰۲۵ و قهرمان جهان در ۲۰۲۳ شده‌اند و اینها فقط افتخارات پنج سال گذشته آنهاست. چند روز پیش، در مراسم توپ طلا نیز از سیزده جایزه آن شب، هشت جایزه به اسپانیا رسید که شش جایزه متعلق به بارسلونا بود. بهترین مربی مردان و زنان، بهترین گلر مردان و زنان، بهترین بازیکن جوان مردان و زنان، بهترین باشگاه زنان (بارسلونا) و توپ طلای زنان به اسپانیا رسید و فقط بهترین گلر و بهترین مربی بارسایی نبود و اما مربی اسپانیا سال ۲۰۱۵ با تیم زیر ۱۹ سال و سال ۲۰۱۹ با تیم زیر ۲۱ سال قهرمان اروپا شد و آنها را با خود به تیم بزرگسالان آورد و سال ۲۰۲۳ قهرمان لیگ اروپا، سال ۲۰۲۴ قهرمان اروپا و سال ۲۰۲۶ قهرمان جهان کرد تا امسال برترین مربی سال شناخته شود و برترین مربی سال گذشته نیز یک اسپانیایی و بارسایی به نام لوئیز انریکه بود و امسال در ترکیب پنج مربی برتر سال چهار مربی اسپانیایی بودند و گواردیولا را نیز در سرکه خوابانده و به رنکینگ نیاورده بودند. ---------- @ibrahimsavalan

جمعه ۱۷ فروردین ۱۳۹۷ جامعه مدنی مشکین گرد این محوطه حلقه زدند که فیلم ضمیمه مربوط به آن روز است و دو ماه بعد ۲۰ خرداد شاگردان دبیرستان نمونه علامه حلی در این محوطه زنجیره انسانی ساخته بودند.