اطلاع رسانی موسسه مادران امروز (مام)

چرا حفاظت از طبیعت اهمیت دارد؟ (بخش دوم) طبیعت و هرآن‌چه در آن است از انواع و‌ گونه‌های جانوران و‌ گیاهان گرفته تا خاک، آب و هوا... فقط متعلق و در خدمت ما نیست. هریک از اجزای طبیعت هم برای حفظ و بقای خود تلاش می‌کند و هم بقای ما و کره‌زمین وابسته به آن‌ها است. انسان برای زندگی روزمره‌ی خود به منابع طبیعی نیاز دارد. برای حفظ تعادل زیستی در طبیعت، ما نیز باید به بقای گونه‌های مختلف کمک کنیم. کوهی که از برکت باران‌های بهاری دارای پوشش گیاهانی شده، و ما آن‌ها را سبزی صحرایی می‌نامیم، با هجوم به‌آن‌ها و کندن این سبزی‌ها، هر سال کم‌تر از سال قبل پوشش گیاهی خواهد داشت، چرا که ما اجازه نداده‌ایم گرده‌افشانی و تکثیر این گیاهان طبیعی انجام شود و در سال‌های آینده، به‌طورحتم افسوس منقرض‌شدن و نابودی همین گیاهان یکساله را خواهیم خورد و در بهار از لباس مخملی سبز کوه‌ها، خبری نخواهد بود. درحالی‌که اگر ما این سبزی‌ها و‌گیاهان را در سبد تغذیه خود قرار ندهیم، هیچ اتفاقی برای سلامتی ما رخ نخواهد داد. روز حفاظت از طبیعت را بهانه‌ای قرار می‌دهیم که یادآور شویم جامعه‌ای پایدار و‌ مولد باقی‌خواهد ماند که محیط زیست خود را سالم نگه دارد. یادداشتی از گروه محیط زیست موسسه مادران امروز #موسسه_مادران_امروز #حفاظت_از_طبیعت #انقراض #حیات_وحش

چرا حفاظت از طبیعت اهمیت دارد؟ (بخش نخست) طبیعت با همه‌ی عناصر تشکیل‌دهنده‌ی آن در خدمت انسان قرار دارد و‌ آن‌قدر در جلوی چشم است که نادیده گرفته می‌شود. عناصری که روح را جلا می‌بخشد، مانند رودخانه خروشان، کوه‌های پوشیده از برف، حیوانات رها شده در دشت‌ها، دریاچه‌ها، دامنه‌های پر از گل‌های وحشی، صدای مسحور کننده‌ی پرندگان و.... اگر به هشدارهای چند سال اخیر دانشمندان نسبت به انقراض‌های وسیع که در آینده رخ خواهد داد؛ توجه کنیم، اهمیت حفظ طبیعت برای ما روشن خواهد شد. اگر به هشدار کارشناسان‌ محیط زیست در زمینه‌ی شکار بی‌رویه توجه می‌شد، امروز ما ببر ایرانی، شیر ایرانی، یوزپلنگ ایرانی و سایر حیوانات حیات‌وحش ایران را می‌توانستیم به فرزندانمان نشان دهیم و بگوییم زادگاه این حیوانات ایران است. اگر به هشدارها در زمینه‌ی حفظ دریاچه زیبای ارومیه توجه می‌شد، امروز ما با خشک شدن این دریاچه که چشم گربه و نشان کشور عزیزمان بود، روبه‌رو نبودیم. اگر به گزارش‌ها و فیلم‌های مستندی که از هدر رفتن طبیعت و منابع آن تهیه‌شده نگاهی بیاندازیم، اهمیت حفاظت از طبیعت را درک می‌کنیم. #موسسه_مادران_امروز #حفاظت_از_طبیعت #انقراض #حیات_وحش

🔻بیش از صد سازمان بشردوستانه نسبت به وضعیت بحرانی در غزه هشدار دادند. بیش از صد نهاد بشردوستانه بین‌المللی با انتشار بیانیه‌ای هشدار دادند که در پی محاصره‌ی غزه توسط دولت اسرائیل، جان میلیون‌ها غیرنظامی در خطر است و کمک‌های نجات‌بخش باید فوراً وارد این منطقه شود. دفتر بین‌المللی کتاب برای نسل جوان (ibby)  که دفاتر ملی بیش از هشتاد و پنج کشور جهان را نمایندگی می‌کند این بیانیه را امضا کرده  است.  شورای کتاب کودک به عنوان نماینده دفتر بین‌المللی کتاب برای نسل جوان از امضاکنندگان بیانیه است. در بخش‌هایی از این بیانیه آمده است: به‌دلیل محدودیت‌های شدید و توقف ورود کالاهای اساسی، امدادگران نیز مانند سایر مردم ناچار شده‌اند برای تهیه غذا در صف بایستند، آن هم با خطر هدف گلوله قرار گرفتن. هم‌اکنون منابع غذایی، دارویی و بهداشتی کاملاً ته کشیده و کارکنان نهادهای امدادی نیز دچار سوءتغذیه شدید شده‌اند. در این بیانیه از دولت ها خواسته شده است: - تمام گذرگاه‌های زمینی به غزه را باز کنند؛ - جریان کامل غذا، آب، دارو، سوخت و اقلام پناهگاهی را از طریق سازوکاری اصول‌محور و به رهبری سازمان ملل از سر بگیرند؛ - محاصره فوراً پایان یابد؛ - و آتش‌بس فوری و پایدار برقرار شود. سازمان ملل متحد اعلام کرده که از ابتدای جنگ تاکنون، ۸۷۵ فلسطینی هنگام جستجوی غذا جان باخته‌اند و هزاران تن دیگر نیز زخمی شده‌اند. گزارش‌ها حاکی از آن است که تنها به‌طور متوسط ۲۸ کامیون در روز وارد غزه می‌شود، که برای جمعیتی بیش از دو میلیون نفر به‌شدت ناکافی است. سازمان جهانی غذا (WFP) اعلام کرده که شرایط کنونی امکان ادامه فعالیت امدادی را از بین برده است. بیماری‌هایی چون اسهال شدید، سوءتغذیه حاد به‌ویژه در کودکان و سالمندان، و فروپاشی روانی و جسمی در میان جمعیت گسترده شده است. کودکان در شرایطی غیرقابل تصور رشد می‌کنند؛ یکی از مددکاران اجتماعی نقل کرده است که «کودکان به والدین‌شان می‌گویند می‌خواهند به بهشت بروند، چون آنجا غذا هست.» درحالی‌که انبارهایی پر از مواد غذایی، آب، دارو و سوخت در داخل و اطراف غزه وجود دارد، امدادگران از دسترسی به این منابع محروم مانده‌اند. وعده‌های دولت‌ها برای بهبود وضعیت بدون تغییر واقعی در میدان، بی‌ثمر مانده است. امضاکنندگان این بیانیه هشدار داده‌اند که ادامه شرایط فعلی به معنای مرگ تدریجی هزاران انسان خواهد بود. آن‌ها خواستار اقدام فوری، توقف ارسال سلاح، رفع محدودیت‌ها، و بازگشت به یک نظام امدادرسانی بی‌طرف، اصول‌محور و تحت نظارت سازمان ملل شده‌اند. 🔻متن کامل این بیانیه را در این پیوند بخوانید: https://www.msf.org/mass-starvation-spreads-across-gaza #شورای_كتاب_كودک #دفتر_بین‌المللی_کتاب_برای_نسل_جوان #دفتر_بین‌المللی_کتاب_برای_نسل_جوان_فلسطین @shorayeketabekoodak https://instagram.com/cbc.1341

نام کتاب: رنگ خورشید نویسنده: دیوید آلموند مترجم: شهلا انتظاریان نوبت و سال چاپ: سوم ۱۴۰۱ تعداد صفحه‌ها: ۱۷۹ نوع کتاب: رمان نوجوان معرفی‌کننده: ساریه شهریاری دیوید پسری نوجوان که چند هفته قبل پدرش را از دست داده است، با تشویق مادر، با کوله‌ای که هدیه پدرش هست، از خانه بیرون می‌رود. از خیابان‌های شهر به‌طرف طبیعت محل زندگی‌اش، تپه‌هایی آفتاب‌گیر برفراز شهر می‌رود. روز جدید با اتفاقات تازه و همسایگان وآشنایان که دیوید آنان را با نگاهی جدید می‌نگرد، آغاز می‌شود. برای دیوید اتفاق‌ها و دیدنی‌هایی در پیش است. قصه‌ای رویا گونه که با نگاه ویژه به طبیعت، مواردی چون عشق، مرگ، دوستی، ادامه‌ی زندگی، شادی‌ها، غم‌ها و امیدهای اجتماعی را با بیانی جذاب به‌تصویر می‌کشاند. داستانی در باره‌ی پذیرش تغییر ویافتن زیبایی در جهان دارای نقص! مطالعه‌ی این کتاب به نوجوانان و بزرگسالان هردو گروه سنی توصیه می‌گردد. نویسنده جایزه هانس کریستین آندرسن ۲۰۱۰ را از آن خود کرده است. کتاب رنگ خورشید منتخب پنج لاک پشت پرنده نیز شده است. قسمتی از کتاب: خاطراتی سیاه و تکه‌تکه. آن‌ها را نمی‌خواهد، از آن‌ها روی برمی‌گرداند و به طرف نور می‌رود. همان‌طور که امروز صبح مادرش گفت دنیا وسیع، روز دراز و او جوان و آزاد است. با وجود اتفاق وحشتناکی که افتاده، باز دنیا وسیع است، روز دراز است، او هنوز جوان و آزاد است و هیچ دوست ندارد به‌خانه برگردد. #موسسه_مادران_امروز #معرفی_کتاب #رمان_نوجوان #نشر_ایران_بان #رنگ_خورشید #دیوید_آلموند #شهلا_انتظاریان @ibpublication @shahla.entzariyan

چند نکته در باره‌ی ارتباط کلامی نکته‌ی چهارم: انتقاد موثر: بهتر است به اثر انتقاد فکرکنیم. بعضی وقت‌ها طرف گفت‌وگوی ما نمی‌تواند برای رفع نقطه‌ضعفش کاری کند، یعنی نمی‌تواند برای رفع آن موردی که به او می‌گوییم، اقدامی کند، در این صورت می‌گوییم انتقاد شدنی نیست، یعنی او نمی‌تواند انتقاد را به‌کارگیرد، بنابراین بهتر است واقع‌گرا باشیم و در موقعیتی که کاری از طرف مقابل برنمی‌آید و انتقاد کارساز نیست، چیزی را از او نخواهیم؛ البته بعضی وقت‌ها می‌شود پیشنهادهایی را که به نظرمان می‌رسد، بگوییم، اما دیگر صحبت را ادامه ندهیم. همه‌ی این‌ها در شرایطی است که ما مطمئن باشیم انتقادی که می‌کنیم درست و عملی است. چگونه به این موضوع پی‌می‌بریم؟ #موسسه_مادران_امروز #ارتباط_کلامی #انتقاد_موثر

چند نکته در باره‌ی ارتباط کلامی نکته‌ی سوم: اثر حرف‌: اگر حرفمان اثر ندارد، چه اصراری داریم آن را بیان کنیم؟ این موضوع برمی‌گردد به شناخت ما از خودمان و از طرف مقابل. آیا خودمان این مهارت را داریم که بتوانیم سر گفت‌و‌گو درباره‌ی یک موضوع را باز کنیم یا آن را ادامه دهیم؟ اگر چنین مهارتی نداریم، لازم است با مطالعه و تمرین آن را به دست بیاوریم، در غیر این صورت احتمال ‌دارد، به اشتباه، فکر کنیم اشکال از طرف مقابل است. بنابراین تا مهارت‌های لازم برای گفت‌و‌گو را به‌دست نیاورده‌ایم، بهتر است دست کم از گفت‌وگو با افرادی که مشکل ما را نمی‌دانند و تا حدی از ما دور هستند، خودداری کنیم. در صورتی‌که گفت‌و‌گو با یک نفر باشد و بدانیم طرف مقابل قابلیت و ظرفیت گفت‌و‌گو را دارد و ما هم توانایی لازم را داریم؛ بد نیست حرفمان را مطرح کنیم. اگر هم طرف مقابل به‌واقع توانایی کافی برای گفت‌و‌گو نداشته باشد، خودش باید متوجه این موضوع شود، نه این‌که ما به او تذکر بدهیم؛ البته شاید بد نباشد، اگر می‌توانیم، به‌طور‌ضمنی او را راهنمایی کنیم که چگونه توانایی گفت‌و‌گوی خود را بالا ببرد. در‌صورتی‌که حس‌می‌کنیم او ایرادهایی دارد که ممکن است ما نتوانیم با حرف زدن آن‌ها را رفع کنیم. بهتر است از حرف‌زدن بی‌نتیجه، بپرهیزیم. #موسسه_مادران_امروز #ارتباط_کلامی #اثر_حرف

چند نکته در باره‌ی ارتباط کلامی نکته‌ی دوم: برخی می‌گویند: مخاطب در شیوه‌ی گفت‌و‌گو اثر دارد و وقتی که مخاطب یا مخاطبان، کسانی هستند که حفظ رابطه با آن‌ها در اولویت قرار می‌گیرد، باید از بیان نظرمخالف خود بپرهیزیم. نظر شما چیست؟ درست است که مخاطب در گفت‌و‌گو نقش دارد و باید با توجه به سن، تجربه و معلومات او حرف زد، ولی به‌ این معنی نیست که به صرف رابطه‌‌ی بین گوینده و شنونده، درستی کلام نادیده گرفته شود. آیا در موقعیت‌هایی مانند مخاطبان ناشناخته، ارائه‌ی نظر درست باید با تاکید و استواری بیش‌تری صورت گیرد و در جایی که مخاطب دوستان، آشنایان یا خویشان هستند، نظر درست می‌تواند تحت تاثیر مخاطب تغییر کند؟ شما چه فکر کنید، آیا در مورد حرفی که با فرد نزدیک یا دوستان می‌زنید، تغییر در درستی کلام، به خاطر نرنجاندن آنان، جایز است؟ و اگر مخاطب ناآشنا باشد، حرف درست را باید گفت و این تغییرجایز نیست؟ #موسسه_مادران_امروز #ارتباط_کلامی #مخاطب

چند نکته درباره‌ی ارتباط کلامی نکته‌ی اول: هدف داشتن بهتر  است به هدف خود از حرف‌زدن، فکر‌ کنیم و ببینیم هدف‌مان چیست؟ آیا می‌خواهیم با حرف زدن تلافی کنیم؟ برای مثال در گذشته‌ در جمعی به ما ایرادی گرفته شده و حالا می‌خواهیم بگوییم آن ایراد از ما نیست یا مربوط به شخص دیگری است. شاید هم از چیز دیگری دلخور و ناراحتیم و می‌خواهیم تلافی را سر مخاطب درآوریم. گاهی هم ممکن است بخواهیم اظهار وجود کنیم یا به اصطلاح خودی نشان‌ دهیم و به‌طورضمنی بگوییم که ما را‌ هم به‌حساب بیاورند. شاید فقط می‌خواهیم نظر خودمان را بیان کنیم، یا طرف مقابل را نصیحت یا سرزنش‌کنیم. بالاخره امکان دارد بخواهیم شنونده‌ یا خواننده‌ی مطلبمان را آگاه یا اصلاح کنیم. در هر صورت وقتی حرف می‌زنیم یا چیزی می‌نویسیم، بهتر است به هدف خود فکر کنیم. #موسسه_مادران_امروز #ارتباط_کلامی #هدف_داشتن

به بهانه‌ی ماه بدون پلاستیک ماه جولای در جهان و تیرماه در ایران به نام ماه بدون پلاستیک نام‌گذاری شده است. در سال‌های اخیر آگاهی‌های نسبی در بین مردم ایجاد و ملاحظاتی در نحوه‌ی خرید، نگه‌داشت و استفاده از جایگزین‌های کیسه‌های پلاستیکی در نظر گرفته شده است. ولی این تدابیر به تنهایی کافی نیست، زیرا وظیفه‌ی اصلی بر عهده‌ی سازمان‌های وابسته به شهرداری است که با آموزش شهروندان در آسان‌سازی کاهش تولید پسماندهای پلاستیکی‌ و ... بتوانند از مشارکت حداکثری مردم بهره گیرند. در شرایط کنونی که جنگ دوازده روزه‌ی خانمان‌سوز را در اعماق وجودمان تجربه کردیم، شاید صحبت از مضرات پلاستیک در محیط زیست، چندان مورد توجه عمومی قرار نگیرد. به‌طور معمول شروع و پایان جنگ‌ها در تقویم‌ها، روزهایی را به خود اختصاص می‌دهند؛ اما در تقویم‌های محیط زیستی جنگ‌ها روز شروع دارند، ولی روز خاتمه ندارند؛ چرا که اثرات تخریب آن‌ها بر محیط زیست که اولین قربانی آن است تا ابد بر جای می‌ماند. ما قصد نداریم به‌ تفصیل راجع‌به این رخداد عظیم صحبت کنیم، این امر به‌عهده‌ی کارشناسان و متخصصان خاص این حوزه است، ولی وظیفه‌ی خود دانستیم به شرایط موجود توجه نشان دهیم و خواهان آگاه‌سازی و اخطارهای لازم (آلودگی خاک و هوا در اثر آتش‌سوزی ناشی از بمب‌ها و تولید گازهای شیمیایی و سمی) از طرف کارشناسان و ‌مسئولان به مردم هستیم. یادداشتی از گروه محیط زیست موسسه مادران امروز #موسسه_مادران_امروز #ماه_بدون_پلاستیک #آلودگی _خاک_و_هوا⁩

✨📚۱۸ تیر در گذشت مهدی آذریزدی روز ملی ادبیات کودک و نوجوان نام‌گذاری شده است. مهدی آذر خرمشاهی یا مهدی آذر یزدی در ۲۷ اسفند سال ۱۳۰۰ در شهر یزد بدنیا آمد. مهدی آذریزدی نخستین نویسنده‌ای است که در ایران به فکر نوشتن داستان برای کودکان و نوجوانان افتاد. به همین دلیل است که او را «پدر ادبیات کودک و نوجوان ایران» نامیدند. «همه قبیله من عالمان دینی و عامیان خاص بودند. بچه در اطراف ما نبود بازی توی کوچه هم برای من ممنوع بود و پدرم می‌گفت که فقط باید به فکر آخرت باشیم مدرسه نرفته بودم تا دیگر بچه‌ها را ببینم. بعدها هم معلم نشدم که با بچه ها ارتباط داشته باشم تمام راه‌ها برای من به تنهایی می‌رسید و رسیده است. من اصلاً کودکی نکرده‌ام همان طور که از جوانی و پیری هم چیزی نفهمیدم بهره زندگانی ام یک حسرت جانکاه است. من اصلاً متوجه نبودم که ما مردم فقیری هستیم از همان زندگی که به آن عادت کرده بودیم راضی بودم و اگرچه از بچه‌های باغ اربابی - که مرا دهاتی حساب می‌کردند دلخور بودم اما حسادتی نسبت به آنها نداشتم.» «اولین بار که حسرت را تجربه کردم موقعی بود که دیدم پسر خاله پدرم - که روی پشت بام با هم بازی می‌کردیم - چند تا کتاب دارد که من هم می‌خواستم و نداشتم به نظرم ظلمی از این بزرگتر نمی‌آمد که آن بچه که سواد نداشت آن کتابها را داشته باشد و من که سواد داشتم و میخواستم نداشته باشم کتابها گلستان و بوستان سعدی تاریخ معجم چاپ بمبئی بود. شب قضیه را به پدرم گفتم. پدرم گفت: اینها به درد ما نمی‌خورد گلستان و بوستان و تاریخ معجم کتابهای دنیایی‌اند ما باید به فکر آخرتمان باشیم، شب به زیر زمین رفتم و ساعت‌ها گریه کردم و از همان زمان عقده کتاب پیدا کردم. من تا ۱۸ سالگی فقط سه - چهار کتاب اخلاقی و مذهبی خوانده بودم و قرآن و دعای کمیل و تا این زمان هرگز فکر نمیکردم ممکن است کودکان خواندنی‌هایی سوای بزرگسالان داشته باشند، ما روستایی تمام عیار بودیم و از همه جا بی‌خبر.» «در بحبوحه جنگ دوم و یکی دو سال از شهریور ۱۳۲۰ گذشته بود که ناگهان آمدم تهران ،حال ناگزیر می‌بایست کاری پیدا می‌کردم تا بتوانم با آن زندگی کنم و این کار حتما میبایست کاری مطبوعاتی می‌بود نخستین بار که کلاس درس را دیدم در ۵۴ سالگی بود. در شیراز مهمان کمیته پیکار با بی‌سوادی بودم. چند حکایت برای نوسوادان نوشته بودم. یک روز عده ای از تهران برای دیدار کلاسهای کمیته آمده بودند. من هم همراه ایشان رفتم و در یکی از روستاهای اطراف «کوار» شیراز برای نخستین بار در عمرم یک کلاس درس را دیدم که بچه ها روی صندلی های خودشان نشسته‌اند و آموزشیار روبه روی شان ایستاده است و به آنها درس میدهد. تخته سیاهی هم پشت سرش به دیوار آویخته بود. من تا آن روز تخته سیاه هم ندیده بودم و چه کردم؟ زودی زدم بیرون. توی حیاط بی در و پیکر آنجا ایستادم و اشک ریختم. پس مدرسه و کلاس درس این جور است که پدرم میگفت بد است و در مدرسه اخلاق آدم فاسد میشود. رفقا جمع شدند و گفتند چرا گریه میکنی؟ نه گریه نمیکنم سرما خورده‌ام گفتم عطسه کردم و چشمم به اشک نشست» «وقتی فهمیدم که زندگی دوران کودکی ام چقدر با محرومیت گذشته و ذوق سرشتی‌ام تباه شده است، با خودم گفتم: بگذار دیگر بچه‌ها کتاب و مواد خواندنی ویژه داشته باشند و خوبش را هم داشته باشد. هنگامی که به دنیای بچه‌ها نگاه می‌کنم، سنجه‌ای برای کودکی خودم، ذهنم را آزاد و رها می‌گذارم تا در هر سن و سالی که هستم، ببیند در کوزه چه بوده و همان بتراود.» از کتاب تاریخ ادبیات کودکان ایران جلد ۹ گفتگو با تاریخ مهدی آذریزدی ، نویسنده کودکان @khanehketabdar

سعی کنید... سعی کنید معنی واقعی چیزی را که افراد می‌گویند، بفهمید. سعی کنید معنی واقعی گزارش‌های مهم خبری را بفهمید. سعی‌ کنید آن‌چه را از قضیه فهمیده‌اید برای دیگران توضیح دهید تا در ذهن خودتان واضح شود. تمرین کنید تا حرف دیگران را به زبان خودتان خلاصه کنید. سپس از آن‌ها بپرسید آیا حرفشان را درست متوجه شده‌اید؟ وقتی به‌وضوح حرفی را نفهمیده‌اید، نباید با آن مخالفت یا موافقت کنید. تفکر ما برای خودمان معمولاً واضح می‌نماید؛ اما تفکر مبهم، دو پهلو، آشفته، لطمه‌زننده یا گمراه کننده از مشکلات مهم زندگی انسان‌هاست. اگر می‌خواهیم به رشد فکری دست یابیم، باید بیاموزیم چه‌طور تفکرمان را واضح و مشخص کنیم، به‌دقت تبیین کنیم و معنای مشخصی به آن بدهیم. کاری که برای شروع می‌توانیم بکنیم، این است که وقتی کسی چیزی را توضیح می‌دهد، حرف او را به بیان خودمان بازگو کنیم. اگر نتوانیم طوری این کار را بکنیم که طرف قبول داشته باشد، در واقع نفهمیده‌ایم او چه گفته است. دیگری هم وقتی نتواند حرف شما را به‌طور خلاصه بیان کند، طوری‌که برایتان راضی‌کننده باشد، در واقع نفهمیده ما چه گفته‌ایم. سعی کنید: ۱- نکته‌ها را یکی یکی بیان کنید؛ ۲- برای درک بهتر مخاطب، منظورتان را با جزئیات شرح دهید؛ ۳- در مورد تفکرتان مثال‌های عینی از زندگی بیاورید. منبع: کتاب "آشنایی با هنر تفکر راهبردی"/ریچارد پل، لیندا الدر/امین هاشمی، آرش اردهالی/اختران #موسسه_مادران_امروز #سعی_کنید #مشکلات_زندگی #انسان⁩

• نام کتاب: گرگ ماسه‌ای (۳ جلدی) • نویسنده: اُسا لیند • مترجم: نامدار ناصر قصری • تصویرگر: کریستینا دیگمن • ناشر: پرنیان • نوبت و تاریخ چاپ: دوم - ۱۴۰۰ • تعداد صفحه‌ها: هر جلد ۱۰۳ ص • نوع کتاب: داستان فانتزی • گروه سنی: ۱۲-۸ سال • معرفی‌کننده: زهرا محسنی - ساکارینا با پدر و مادرش در خانه‌ای ساحلی زندگی می‌کند. یک روز که حوصله‌اش سر رفته بود و پدر و مادرش فرصت بازی کردن با او را نداشتند طبق معمول به ساحل می‌رود تا با خودش بازی کند. با دستانش گودال عمیقی می‌کند ولی ناگهان از داخل گودال یک گرگ ماسه‌ای با پشم‌های کویری که مثل پولک‌های طلایی برق می‌زدند، بیرون می‌آید و خیلی زود با هم دوست می‌شوند. گرگ ماسه‌ای که بسیار مهربان، عاقل و داناست همیشه آماده است تا با ساکارینا بازی کند یا به پرسش‌های او به زبانی ساده، کودکانه و جذاب پاسخ دهد. - کتاب گرگ ماسه‌ای در ۳ جلد به نام‌های تابستان اول، تابستان دوم و تابستان سوم توسط خانم اُسا لیند نویسنده‌ی سوئدی نوشته شده است. نویسنده‌ای که به خوبی با کودکان، مسائل، دنیا و زبان آن‌ها آشناست. او با خلق دنیایی فانتزی به سوال‌های کودکان در زمینه‌های مختلف اخلاق، فلسفه، عشق، زمان، مرگ، شناخت احساسات و روبه‌رو شدن با آن‌ها می‌پردازد و با زبانی ساده، به‌دور از قلمبه‌‌سلمبه‌گویی با مخاطب خود ارتباط برقرار می‌کند. این سه جلد کتاب‌ شامل داستان‌هایی کوتاه است که هر یک به موضوعی جدا می‌پردازد؛ برای بلندخوانی، همچنین خواندن قبل از خواب برای کودکان مناسب است. گرگ ماسه‌ای نشان طلایی لاکپشت پرنده را در ایران کسب کرده است. • بخشی از جلد اول: گرگ ماسه‌ای از سفر سنگ‌ها تعریف کرد؛ از قله‌ی کوه‌ها تا ته دره‌ها. رفت و برگشت‌شان بین قطب جنوب و شمال و چرخ زدن‌شان دور زمین؛ نه یک بار بلکه صدها بار. ساکارینا پرسید: اما چه‌طوری گرگ ماسه‌ای شدی؟ گفت: بازی کردم. با باد بازی کردم. با آب بازی کردم. میلیون‌ها سال بازی کردم و بازی کردم تا گذشته حال شد و من، من شدم و بعد خیز برداشت و خودش را پرت کرد توی موج‌ها. شِلِپ! ساکارینا صدایش زد: صبر کن! پس من چی؟ من قبل از این‌که من بشوم کجا بودم؟ ..... #موسسه_مادران_امروز #معرفی_کتاب #داستان‌های_کوتاه #داستان_کودکان #کتاب_مصور #گرگ_ماسه‌ای #اسا_لیند #نامدار_ناصر_قصری #کریستینا_دیگمن #انتشارات_پریان @parianpub