فلسفه اخلاق

🔹️ در باب ذهنِ آرام آدمی‌زاد ناآرام است چون ذهنش در تلاطم است. و آرام نمی‌گیرد، مگر این‌که به سه کار، مقیّد باشد: اول این‌که ناسازگاری‌های ذهنش را سازگار کند؛ یعنی همه تضادها و تعارض‌ها و تناقض‌هاش را چاره کند. دوم این‌که به ورودی‌های ذهنش نظم بدهد؛ یعنی اطلاعاتِ درست و سازگار شده را سرِ جای درست بگذارد. و سوم این‌که به ذهنش وحدت بدهد؛ یعنی از اطلاعات متفاوت و متعدد در مورد یک چیز، به یک برداشت واحد برسد. ذهنِ متلاطم آدمی‌زاد، در «سازگاری» و «نظم» و «وحدت»، به یک اقیانوس آرام بدل می‌شود. بی‌هیچ موجی. #مصطفی_سلیمانی #استوری 🍀❤️ @The_meaningoflife

هرچقدر به شما بگویم بازهم کافی نیست که هر اتفاقی که برای شما میفتد برای رشدتان لازم و ضروری است. هیچ اشتباهی وجود ندارد. تمام چیزهایی که برایتان اتفاق افتاده و بعدازاین هم قرار است اتفاق بیفتد برای رشد معنویتان ضروری است. اگر این موضوع برای شما قابل‌درک نیست بدانید که این ذهنتان است که واکنش نشان می‌دهد، این ایگوی شماست که واکنش نشان می‌دهد؛ و راه کنار آمدن با این موضوع، صرفاً مشاهده کردن است. خودت را درگیر مبارزه و جدل و تغییر دادن چیزها نکن. فقط مشاهده کن. اگر بتوانی بدون اینکه برانگیخته شوی فقط مشاهده کنی آنگاه این آزمون را قبول‌شده و دیگر نیاز نیست تا تکرارش کنی؛ اما اگر عصبانی و آشفته شوی و دنبال تلافی کردن باشی یا مدام به آن فکر کنی، خصومت داشته باشی یا نفرت بورزی، در این صورت حتی اگر از این شرایط هم عبور کنی باز دوباره بارها و بارها با همین شرایط روبه‌رو خواهی شد تا زمانی که یاد بگیری که واکنش نشان ندهی. رابرت آدامز ❤️☘ @filsofak

۵ کتاب هنری برای کودک کمال‌گرا #مصطفی_سلیمانی #معرفی_کتاب 🍀❤️ @The_meaningoflife

۷ فیلم خانوادگی‌ در مورد تاب‌آوری و تسلیم نشدن #مصطفی_سلیمانی #معرفی_فیلم + به دوستان ارسال کنید 🍀❤️ @The_meaningoflife

🔹️در باب غم غم چیزی است که گاه و بی‌گاه درِ خانه همه‌مان را می‌زند: می‌خواهیم و به دست نمی‌آوریم؛ غم خفه‌مان می‌کند. داشته‌ایم و از کف داده‌ایم؛ غم چنگ می‌اندازد توی گلومان. از پسِ خودمان برنمی‌آییم؛ غمِ عالم آوار می‌شود روی سرمان. هوای معشوقِ ازلی و ابدی می‌افتد به سرمان؛ غمِ هجران چنبره می‌زند دور راه نفَسمان. هر چهار غم را چاره می‌کنیم و دل می‌دهیم به خوشیِ وصل محبوب و گمنامی و بی‌خیالی و درویشی، اما به ناگاه، یک غمِ تازه از راه می‌رسد؛ سرش را از لای درِ نیمه‌بازِ خانه می‌کشد تو، و نجواکنان می‌گوید: هیچ‌چیز پایدار نمی‌ماند... #مصطفی_سلیمانی #استوری 🍀❤️ @The_meaningoflife

ﻣﻤﮑﻦ ﺍﺳﺖ ﺧﯿﻠﯽ ﭼﯿﺰﻫﺎﯼ ﻣﻘﺪﺱ ﺩﺭ ﺩﻧﯿﺎ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﺍﻣﺎ ﻣﻦ ﯾﮏ ﭼﯿﺰ ﻣﻘﺪﺱ‌ﺗﺮ ﻣﯽ‌ﺷﻨﺎﺳﻢ ﯾﮏ ﻓﺎﺻﻠﻪ…! ﭼﯿﺰﯼ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﻓﺎﺻﻠﻪ‌ﯼ ﻣﻘﺪﺱ ﺷﻨﯿﺪﻩ‌ﺍﻳﺪ!؟ ﺍﻧﺴﺎﻥ‌ﻫﺎ ﺍﮔﺮ ﺑﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﯽ ﺧﻮﺑﯽ ﺩﺭ ﮐﻨﺎﺭ ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ، ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺍﺯ ﺳﺎﺧﺘﻦ ﻣﻌﺎﺑﺪ ﻭ ﻣﺴﺎﺟﺪ مقدس ﻧﯿﺎﺯ ﺑﻪ ﺍﻳﺠﺎﺩ ﻓﺎﺻﻠﻪ‌ﯼ ﻣﻘﺪﺱ ﺩﺍﺭﻧﺪ و فاﺻﻠﻪ‌‌ﯼ ﻣﻘﺪﺱ ﻳﻌﻨﻲ ﻭﺍﺭﺩ ﻧﺸﺪﻥ ﺑﻪ ﺣﺮﯾﻤﯽ ﮐﻪ ﺣﻖّ ﻣﺴﻠّﻢ ﻫﺮ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺳﺖ. ﻓﺎﺻﻠﻪ‌ﯼ ﻣﻘﺪﺱ هم باید ﺑﺮ ﺣﺴﺐ ﻣﺘﺮ رعایت شود ﻭ ﻫﻢ ﺑﺮ ﺣﺴﺐ ﻓﮑﺮ. ﯾﻌﻨﯽ ﻣﺎ ﺣﻖ ﻧﺪﺍﺭﯾﻢ ﻫﺮﻃﻮﺭﮐﻪ ﺩﻟﻤﺎﻥ ﺧﻮﺍﺳﺖ ﺩﺭ ﺍﻣﻮﺭ ﺩﯾﮕﺮﺍﻥ ﺳﺮﮎ ﺑﮑﺸﯿﻢ ﻳﺎ ﺩﺧﺎﻟﺖ ﻛﻨﻴﻢ. ﺣﺘﻲ ﺩﺭ ﺫﻫﻦ‌ﻣﺎﻥ… 🖋 دكتر حلت! ❤️☘ @filsofak

⚡️ راه مبارزه با تعصب! ما بايد بتوانيم خودمان را در جاى ديگران قرار دهيم و فكر كنيم. اگر آدمى نتواند خود را در جاى ديگران قرار دهد و به جاى ديگران فكر كند، كارش به تعصب می‌كشد. متعصب كسى است كه از يك دريچه به عالم نگاه مى‌كند؛ ولى نمى‌تواند از پشت ديگر پنجره‌ها به عالم نگاه اندازد. اگر كسى فكر كند براى نگاه به عالم فقط يك پنجره وجود دارد؛ خواه ناخواه او متعصب است. اگر يك فرد اگر بخواهد متعصب نباشد، بايد بتواند خودش را از دريچه‌اى به دريچه ديگر منتقل كند. وقتى منظر عوض شد، مى‌فهمند كه دنياگونه‌اى ديگر نيز هست. تعصب فقط و فقط ناشى از اين است كه آدم نمى‌تواند پايش را از كفش خودش بيرون آورد و در كفش ديگرى امتحان کند. يك ضرب‌المثل جالب انگليسى مى‌گويد: «يك بار هم پايت را در داخل كفش من كن»، يك بار هم جاى من بيا و از ديدگاه من به عالم نگاه كن! به تعبير كانت خوب است ما گاهى به جاى ديگران فكر كنيم. نه براى اين كه فكرمان را به آنها القا كنيم و آنها را مقلد خود بسازيم، بلكه براى اين كه ببينيم عالم در نظر ديگران چگونه است. البته اين نحوه عمل يك تيپ ايده‌آل است. امروزه در جامعه، ما بيشترين رنج را از ناحيه افراد متعصبى مى‌بريم كه فقط از منظر خودشان به اين عالم نگاه مى‌كنند و اصلاً تصور نمى‌كنند كه منظر ديگرى وجود داشته باشد. تعصب داشتن فرق نمى‌كند كه پنجره من، مدرن باشد و آن پنجره ديگری، سنتى، بلکه اگر فرد مدرن هم حاضر نباشد از پنجره سنتى به عالم نگاه كند، اين فرد هم در مدرن بودن خودش تعصب دارد. همچنان كه سنتيان چون نمى‌توانند از پنجره مدرنيزم به عالم نگاه كنند، در سنتى بودن خود متعصب هستند. يكى از فوايد جدى مطالعه كتاب‌هاى مختلف اين است كه اگر خودتان هم نمى‌توانيد پنجره‌اى به روى عالم بگشاييد؛ حداقل اگر كسى شما را دعوت كرد تا از طريق كتابش و از پنجره او به عالم نگاه كنيد، او را لبيك مى‌گوييد. البته متأسفانه اين هم در ميان ما نيست. 📚رویکرد وجودی به نهج البلاغه ✍ مصطفی ملکیان ❤️☘ @filsofak

طبق نظر بودیسم، ریشه رنج نه احساس درد است و نه اندوه و نه حتی بیهودگی. بلکه ریشه واقعی رنج همین جستجوی بی‌پایان و بیهوده احساسات گذرا است که حالتی از تنش دائمی و بی‌قراری و نارضایتی را در ما به وجود می‌آورند. در نتیجه این جستجوی دائم، ذهن ما هرگز به رضایت دست نمی‌یابد. حتی اگر لذت را تجربه کنیم، باز ذهن ما راضی نیست زیرا از ناپدید شدن سریع این احساس می‌ترسد و اشتیاق آن را دارد که این احساس حفظ و تشدید شود. انسان زمانی از رنج رهایی نمی‌یابند که این یا آن لذت گذرا را تجربه کنند، بلکه این اتفاق زمانی می‌افتد که به ماهیت ناپایدار تمام احساس‌هایشان پی ببرند و دیگر اشتیاقی به آنها نداشته باشند. یووال نوح هراری از کتاب انسان خردمند ترجمه نیک گرگین ❤️☘ @filsofak

سکانس پایانی فیلم سینمایی راه های افتخار ساخته ی استنلی کوبریک و با بازی جاودانه ی زنده یاد کرک داگلاس از شاهکارهای تاریخ سینما! سربازان فرانسوی خسته وفرسوده از زخم‌های جنگ جهانی اول درکافه‌ای نشسته‌اند. جنگی که یکی از بی‌معناترین و بی‌حاصل‌ترین جنگ‌های تاریخ بود. صاحب کافه، یک خواننده‌ی زن آلمانی( با بازی کریستین هارلن که بعدها با کوبریک ازدواج کرد) را روی صحنه می‌آورد تابرای سربازان بخواند. موج تحقیر و تمسخر به سوی زن که از کشور دشمن است روانه می‌شود. زن شروع به خواندن می‌کند. سربازان کلمات آواز را که به زبان آلمانی است نمی‌فهمند ولی آرام آرام ملودی آواز را زمزمه می‌کنند. جادوی موسیقی که زبانی جهانی است اثر خود را می‌گذارد. ناگهان نه تنها پوچی جنگ و نبرد بر سر قدرت که بی‌معنایی تمام عواملی مثل زبان، دین، نژاد و مرزهایی که انسان ها را از هم جدا کرده و به دشمنی و بیگانه‌ستیزی دامن می‌زند نمایان می‌شود. دشمنی دروغین که اکنون و در قرن بیست‌و‌یکم نیز بین ملت‌ها وجود دارد. آواز زن گویی بیان دردی مشترک است واین‌گونه کوبریک یکی از زیباترین سکانس‌های ضدجنگ تاریخ سینما را بر پرده خلق می‌کند. ❤️☘ @filsofak

🔵 انتخاب همسر و زندگی مشترک دیدگاه کلاسیک و دیدگاه رمانتیک ❤️☘ @filsofak

دنبال خوشی گشتن، خوشی می‌آورد. و یک‌وقت‌ می‌بینی یک خوشیِ پدرمادر دار دارد از تهِ وجودت پمپاژ می‌شود توی جزء جزء تن‌ات؛ بد هم پمپاژ می‌شود! برده ذهنت نباش. تو اربابی، ارباب. #مصطفی_سلیمانی 🍀❤️ @The_meaningoflife

🔹️لینک خبر: https://www.instagram.com/p/CZH7hp6s0S4/?utm_medium=copy_link کنگره جهانی محمد (داستان کوتاه) #مصطفی_سلیمانی #منتخب 🍀❤️ @The_meaningoflife

فاکتورهای اساسی در هنگام بحث و مناظره 🔸 هدف اول باید هدف خود را مشخص کنیم. اصولاً هدف ما از این بحث چیست؟ می‌خواهیم حرف خود را به کرسی بنشانیم؟ از تجربه‌های دیگران استفاده کنیم؟ یا با تعامل با دیگران، اندیشه‌های خود را محک بزنیم و بفهمیم که حرف کداممان حق است و به حقیقت نزدیک‌تر است؟ پس هدف باید مشخص باشد. به نظر من مورد آخری که گفتم، از بقیه بهتر است. یعنی دریافت حق، خواه نزد ما باشد و به دیگری انتقال دهیم و خواه نزد دیگری بوده و ما را رهنما باشد. اما باید این فرهنگ را داشته باشیم و یا این‌که اگر نداریم کسب کنیم. 🔸 سیالی و پویایی ذهن باید سیال اندیشید. منظور این‌ که باید همواره ذهن را آزاد گذاشت تا در مواجهه با دریافت‌هایش به‌راحتی بیندیشد و استنباط کند. نباید روی اندیشه‌های خود تعصب داشته باشیم. البته منظور من این نیست که از اندیشه‌های خود دفاع نکنیم. بلکه به روش هرمنوتیکی با دریافت‌های ذهنی برخورد کنیم. استدلال‌های خود را یک طرف ترازو بگذارید و استدلال‌های طرف مقابل را هم در کفه دیگر، هر کدام سنگین‌تر بود، آن را انتخاب کند. حتی به درستی هر دو استدلال هم شک کند و از منابع دیگر کمک بگیرد. آن وقت با بررسی و مطالعه، استدلالی را که به حق نزدیک‌تر است بپذیرد. 🔸 روحیه نقدپذیری اگر فرهنگ نقدپذیری نداشته باشیم، نمی‌توانیم دریافت‌های خوبی داشته باشیم. باید بپذیریم که ممکن است استدلال‌های چوبینی داشته باشیم. باید این مسأله را برای خود حل کنیم که اگر از اندیشه و استدلال ما نقد می‌‌شود برای رسیدن به یک اندیشه درست و پایدار است. یک نکته هم در مورد کسانی که در مقام نقد هستند: باید اثر را فارغ از صاحب اثر بررسی کرد. 🔸 شناخت طرف باید با روحیات طرف مقابلمان آشنا باشیم. مثلأ بعضی‌ها از این‌که صریحأ نقد شوند خوششان نمی‌آید. یا بعضی از اشخاص دوست ندارند به قول معروف در جمع کم بیاورند. ولو به قیمت پافشاری بر استدلال‌های بی‌اساسشان باشد. لذا ایجاب می‌کند که شناخت درستی از طرف یا طرف‌هایمان داشته باشیم و روحیات آن‌ها را در بحث کردن در نظر بگیریم. 🔸 موضوع بحث باید طرف شما هم همان دغدغه شما را روی موضوع داشته باشد. اگر شما اهل سیاست هستید و دوست دارید در این حوزه بحث کنید و دوستتان روان‌شناسی را ترجیح می‌دهد. ممکن است به اتفاق نظر نرسید و فقط خودتان را خسته کنید. لذا می‌بایست هر دو طرف نسبت به موضوع دغدغه داشته باشند. مثلأ بنده کم‌تر بحث مذهبی می‌کنم. برای این کار هم دلیل دارم. اول این‌که می‌ترسم کسی را گم‌راه کنم. دوم این‌که مذهب را تجربه شخصی می‌دانم. دیگر ادامه نمی‌دهم چون اگر ادامه بدهم باز بحث مذهبی کرده‌ام. پس بحث مذهبی با من فایده‌ای ندارد. چون ذهن من از پیش روی این موضوع بسته شده است.(البته ممکن است غیرمذهبی بحث کردن مرا در تناقض با پویایی ذهن بگیرید. اما باید بگویم که پویایی ذهن مربوط به ضمن بحث است (حالتی که بحث شروع شده)، نه قبل از انتخاب آن). 🔸🔸 نکات مهم ۱) هدف خود را از بحث کردن به طرفمان بگوییم. ۲) به طور غیرمستقیم استدلال‌های طرفمان را رد کنیم. ۳) اندیشه‌های او را مستقیماً نقد نکنیم. ۴) جو را متشنج نکنیم. مثلأ صدای خود را بالا و پایین نبریم. ۵)در یک محیط آرام بحث کنیم. تو بازار یا سر چهارراه جای بحث کردن نیست. ۶) مستند حرف بزنیم و برای استدلال‌های خود دلیل بیاوریم. ۷) احساساتی نشویم و بر اساس احساس عمل نکنیم. ❤️☘ @filsofak

اگر بتوانیم کج‌خلقی‌های معشوقِ دلخور خود را همچون یک نوزاد در نظر بگیریم، بهترین لطف را در حق او کرده‌ایم. در این صورت نسبت به او بخشنده‌تر، مهربان‌تر و عاشق‌تر خواهیم بود. پشت نقابِ بزرگسالیِ همه‌ی ما، کودکی است نیازمندِ عاطفه، گذشت، عشق و ترسیده از تنهایی! 👤#آلن_دو_باتن ❤️☘ @filsofak

مشكل در رابطه، مشكل در آميختگى تنهايى‌ست. فرد باید بیاموزد با دیگری رابطه برقرار کند بی‌آنکه با بدل شدن به بخشی از او، به آرزوی فرار از تنهایی پروبال بدهد. از سوی دیگر، باید بیاموزد با دیگری ارتباط برقرار کند بی‌آنکه او را تا سطح ابزاری برای دفاع در برابر تنهایی پایین بیاورد. اروین یالوم از کتاب روان‌درمانی اگزیستانسیال ❤️☘ @filsofak

میدونی آدما چرا نمی‌خوان واقعیت را بشنون؟ چون می‌دونن با شنیدن واقعیت تمام توهمات زندگیشون از بین می‌ره🖤 "اسطوره ها هیچوقت نمیمیرن" این جمله صادق ترین جمله در رابطه با(هیث لجر) که زیباترین جوکر تاریخ رو به نمایش گذاشت هست❤ ‏ ❤️☘ @filsofak

هنگامی که با سایۀ خود آشتی کنید، زندگی شما همچون کرم ابریشمی که به پروانه‌ای زیبا تبدیل شود، دگرگون می‌گردد. دیگر نیازی نیست تا وانمود کنید که شخص دیگری هستید یا ثابت کنید که آدم شایسته‌ای می‌باشید. آن هنگام که سایۀ خود را در آغوش گیرید، دیگر لازم نیست تا در ترس به سر برید. موهبت‌های موجود در سایۀ خود را پیدا کنید تا سرانجام از تمامی شکوه وجود اصلی‌تان بهره‌مند شوید. در این حالت، آزاد هستید تا آن زندگی‌ای را که همواره آرزو داشته‌اید، به وجود آورید. #دبی_فورد ‌‎‌‌‌‌‌‌‌❤️☘ @filsofak

روز مادر وقتی بعد از غذا، از کابینت آشپزخانه، پنهانی مشتی قرصِ رنگارنگ بر‌می‌داری و می‌خوری، آب شدنت را می‌بینم و بغض خفه‌ام می‌کند. وقتی در برگه‌ی آزمایشت می‌بینم قند خونت بالاست، اما باز دلت برایمان شور می‌زند، تازه می‌فهمم که شوری و شیرینی صفت نیست. تویی. همه خوبی‌ها، همه بوها، همه مزه‌ها. وقتی اینباکس گوشی‌ات را چک می‌کنم و می‌بینم که پر از پیام‌های جایزه ایرانسل و تبلیغات مزخرف فروشگاه‌های آنچنانی است، و پیام ما، -پیام هیچ کدام‌مان- آن‌جا نیست، نمی‌توانم خودم را ببخشم؛ فرو می‌ریزم! هر چقدر سن‌ام بالاتر می‌رود و بیش‌تر مشکلاتِ مادران و فرزندان را می‌بینم، تازه می‌فهمم چقدر مسئولیت روی شانه‌هایت بود؛ اما محکم ایستادی که باد کلاه ما را نبرد، یا خوابمان به هم نریزد. وقتی روحم درد می‌کند، سرم را رویِ پاهای چه کسی می‌گذارم جز تو؟ تو که برایم حرف می‌زنی یا شاید هم «أمّن یُجیب» می‌خوانی، تمام زخم‌های دلم خوب می‌شوند. وقتی گل‌هایِ قالیِ زیرِ پایم را می‌بینم، یادم می‌افتد که چه حوصله‌ای داشتی. تند تند با دفه روی گره‌های رنگارنگ قالی می‌‌کوبیدی و ما می‌دیدیم که چطور دست‌هایت و نقشه و دار، با هم رج‌هایِ قالی را بالا می‌بردند. وقتی آرام و ساکت، روی صندلیِ چوبیِ قدیمیِ جهیزیه‌ات، رو‌به‌روی پنجرۀ خانه، با پدر چای می‌نوشی، یاد می‌گیرم: «زندگی یعنی دلِ خوش!» وقتی عمقِ نگاهت را به پدر می‌بینم، می‌دانم که باید بقیۀ عشق‌ها جلویِ شما لُنگ بیندازند، بس که مجازی‌اند. بس که محبت هم نیستند. اختلال‌اند و بالا و پایین شدن هورمون! وقتی عطرِ قرمه سبزی‌هایِ ظهرِ جمعه‌ات تویِ خانه می‌پیچد، سیر هم که باشم، گرسنه‌ام می‌شود. دلم می‌خواهد هوار بزنم و گوش فلک را کر کنم که: «مادر! دستپختت عاقبت دیوانه‌ام می‌کند!» وقتی می‌بینم همیشه در دسترسی؛ محبتت به‌روز است؛ سایلنت و دایورت نمی‌کنی و فالورهایت فقط ماییم، ذوق می‌کنم که مادرم هستی و من در عجبم که مگر با چقدر صبر و تواضع و مهر و محبت می‌توان «مادر» بود... همه می‌گویند دنیا ارزش لگد زدن به شکم مادر را نداشت؛ اما من، دوست داشتم تو مادرم باشی. دوست داشتم تو در آغوشم بگیری. دوست داشتم توی چشم‌هایت نگاه کنم و تو برایم شعر بخوانی. قربان خنده‌هایت بشوم. #مصطفی_سلیمانی #روز_مادر ❤️🍀 @filsofak

هر چقدر هم که بزرگ شده‌ای، باز برای مادرت بچه بمان. و جدای از ژست‌های جدی و حرف‌های بزرگانه‌ای که یاد گرفته‌ای، برایش فقط «فرزند» باش. مادرها یک زمانی معشوق بچه‌هاشان بوده‌اند‌؛ و حالا هضم این‌همه بی‌اعتنایی‌، براشان آسان نیست. #مصطفی_سلیمانی #استوری #روز_مادر #روز_زن +به دوستان خود بفرستید 🍀❤️ @The_meaningoflife