kamran

‏آدم هیچوقت نباید بگه “صد سال سیاه همچین کاری رو نمی‌کنم.” چون سیاهی سال‌ها که به آدم فشار بیاره خیلی کارارو میکنه.

‏حتی شروع کننده های خوبی هم نیستیم؛اما بهترین رها کننده هاییم، چنان جدا میشیم از مسیر که انگار اصلا چیزی رو شروع نکردیم. ما آدم های وسط راهیم

سه درس ساده ی مهمی که از تماشای روابط انسانی موفق اطرافم یاد گرفته ام: ☝🏻 هیچ قصه ی عاشقانه بزرگ بادوامی وجود ندارد. استمرار فرزند درک متقابل است و نه یک شعله ی اولیه ی بزرگ. و عشق یعنی مراقبت کردن از آرامش. ☝🏻 اگر بپذیرم بی نقص نیستم، و اگر به نقص ها و تاریکیهای وجودم نفرت نورزم، می آموزم دیگری را چنان که هست و با خیر و شر همزمانش بپذیرم یا نپذیرم، و تقلای بیهوده ویرایش رفتار یا گفتار دیگران را متوقف کنم. ☝🏻 یاد گرفتم در هر کشمکش ساده اگر به جای خودم حرف نزنم، تجربه های پیشین فرد روبرو به جای من با ذهن او سخن خواهد گفت. جادوی مکالمه-البته با روح باز و بخشنده و پذیرای هر دو سمت گفتگو- بزرگترین راه گذر از گردنه های مهلک رابطه است. همین. حمید سلیمی

گفتم اگه یدفه ماشینتون افتاد تو رودخونه بعدش بدونین باید چکار کنین😊

مادامی که درخواستی رو با متانت، صداقت و احترام رد می‌کنید✋🏻، مسئولیت احساسات و عکس‌العمل طرف مقابل به عهده شما نیست . ِ ‏📌 احساس گناه‌ بعدت بی‌معنیه🙂✋🏻.

دلشکسته‌ها شجاع ترین آدمای بین ما هستن؛ اونا جرئت عشق ورزیدن داشتن.

حس آدمی رو دارم که توی کلبه‌‌ست، ولی بیرون باد و بورانه، یه فنجون چایی دستشه و میگه هوا چقد خرابه. +همینقدر از درون آرومم.

‏با پایان رسمی سال اول باید بگم که : ۱- هیچ چیز خانواده نمیشه. ۲- زندگی پیش‌بینی ناپذیره. ۳-زندگی هیچ چیز بهتون بدهکار نیست. ۴-همیشه رفتن از موندن راحت‌تره. موندن بهونه‌ی قویتری میخواد. ۵-مهمترین چالش مهاجرت ساختن یک کامیونیتی درست حسابیه. ۶- هیچ چیز خانواده نمیشه.

تو رستورانای ستارخان چی میگذره!!!؟؟؟🙄

عشقتون ماندگار😍

عشقتون ماندگار😍

کدوماش؟😊

۱۰+۱ فرمان + جنگیدن انگار بخشی از وجودمه، یه جا که یه چیزی که نمیشه باید بجنگم درستش کنم، ارزشش رو داره؟ نه خیلی اوقات. +میانگین تاریخ انقضای آرزوهام چهار ساله، اگر شد خوشحال می‌شم، اگر نشه تو این مدت یه طوری دیگه نمی‌خوامش که اگر اتفاق بیفته ناراحت هم میشم. +محترم رفتار کردن اصله، اینکه دوستش ندارم یا دوستم نداره مهم نیست. آدم نمی‌تونه به زور خودش رو توی دل کسی بشونه. +هر نقطه‌ای از شخصیتت که فکر می‌کنی خیلی درسته توسط آدم‌های اطرافت که دوستشون داری تشدید میشه. وقتی بعد از مدتی میفهمی اشتباه می‌کردی، نمیدونی باید به خودت شک کنی یا روابطی که اینطور نیمه‌ی تاریک وجودت رو تشدیدت می‌کردن. +بر خلاف باور رایج، آدم اطرافیانش رو در شادی‌هاش می‌شناسه، کسی که دوستت داشته باشه واقعا از شاد بودنت شاد میشه. ادای آدم غمگین درآوردن رو تقریبا همه بلدن، اما یه حسود اصلا نمیتونه ادای شاد بودن رو وقتی شادی دربیاره. +سکوت سلاح قوی‌ایه، وقتی خیلی چیزی نگی کسی نمیتونه به آرزوها و باورت‌هات حمله کنه، اینطوری نیاز نیست دائم بابت علایقت بجنگی. +پشت وقایع طوفانی، اگر قشنگ صبر کنی برنده میشی. صبر پرده‌ها رو کنار میزنه و خب یه جاهایی می‌بینی واقعا تو آدم بد ماجرا بودی نه قربانی. +باید بذاریم روابطی رو که باید از دست برن از دست بره، تلاش بیهوده غم بعد از از دست دادن رو زیاد می‌کنه. +محبت کلید انسانیت و ترمیم بشریته. هرجا تونستی کاری بکن. ولی یه تفاوت ظریف بین تونستن و به زحمت انداختن هست، دومی به توقعت از آدم‌ها دامن می‌زنه و نقش اول نشخوار فکریت میشه. آدم‌ها ارزش محبت دیدن دارن، اما همه ارزش محبتی که باهاش خودت رو به زحمت بندازی ندارن. +انقدر از آدم‌ها شاکی نباش، همه‌ی ما در موقعیت‌هایی خود حیوانیم. +معنویت خوبه، فقط یه روح قوی از پس یکسری چیزها بر میاد.

هیچوقت ارزش خودتونو نیارین پایین که آدمای قرمزو راضی کنین