kamran

من اگه یه روزی یه جایی اول بشم، میرم روی سن و اول دوبار تِپ تِپ روی میکروفون میزنم تا مطمئن بشم روشنه، بعد جایزه مو بالا میگیرم و با صدای بلند پشت میکروفون میگم:«من بابت بردن این جایزه از هیچکس تشکر نمیکنم. خودم سرویس شدم تا اینو بردم. اونا که دوستم نداشتن آرزو میکردن برنده نشم تا بعدش بیان بگن «دیدی گفتیم». اونا هم که دوسم داشتن، فقط برام آرزوی موفقیت کردن. اگه یک نفر باشه که بخاطر بردن این جایزه بخوام ازش تشکر کنم، اون باسنمه. که در راه بردن این جایزه، پاره شد، و متاسفانه دیگه در جمع ما نیست. محمدرضا جعفری