مدرسه افروز

برای شرکت در این رویداد جهانی می‌تونید این تقویم رو دانلود کنید و حواس‌تون به موضوعی که در تک‌تک روزها مطرح می‌شه باشه. می‌تونید از راه‌کارهایی که پیاده می‌کنید یا روش‌های تازه‌ای که خودتون برای جایگزین کردن پلاستیک پیدا کردید عکس بگیرید و با هشتگ‌های #plasticfreejuly و #iranplasticfreejuly در اینستاگرام به اشتراک بگذارید. ما هم در ۳۰ روز آینده هر روز یک پست ویژه مرتبط با موضوع روز تقویم خواهیم داشت. @AfroozSchool

ژوئیه بدون پلاستیک یک چالش جهانیه که سال ۲۰۱۱ از خونه یک فعال محیط زیست استرالیایی شروع شد. مقدار پلاستیکی که از گورستان زباله‌های شهر سر در می‌آورد از نگرانی‌های ربکا پرینس-رویز بود و باعث شد از خانواده‌ش دعوت کنه ماه ژوئیه رو بدون استفاده از پلاستیک بگذرونن. شاید فکر کنید ساده‌اس، اون‌قدر که نمی‌شه گفت «چالش»! اما اگر قرار باشه علاوه بر پلاستیک‌های آشکار (مثل کیسه‌های خرید)، پلاستیک‌های پنهان (مثل قوطی‌های تتراپک یا لیوان کاغذی) رو از زندگی‌مون حذف کنیم، اون وقت یک چالش تمام عیاره. کاری که ربکا از خانواده خودش شروع کرده بود، با کمک گرفتن از دولت محلی و دعوت از کسب و کارهای محلی کم‌کم به یک چالش جمعی تبدیل شد، بعد شد ملی و حالا به جایی رسیده که میلیون‌ها نفر در سراسر دنیا از روز اول تا آخرین روز ماه ژوئیه در این چالش شرکت می‌کنن. ربکا و گروهی از همراهانش چند ساله که یک سازمان به نام بدون پلاستیک راه‌اندازی کردن و نه‌تنها این چالش تابستونی که پروژه‌های دیگری رو با هدف کاهش آلودگی‌های پلاستیکی در سراسر دنیا پیاده می‌کنن. حاضرید به این چالش بپیوندید؟! ✏️ @AfroozSchool

هر شهروند ایرانی به‌طور متوسط ۷۰۰ گرم زباله در روز تولید می‌کند. حدود ۲۰ درصد زباله‌ها در ایران بازیافت می‌شود. هر چند مقدار متوسط تولید زباله به ازای هر نفر در ایران نسبت به دیگر کشورهای در حال توسعه تفاوت چشم‌گیری ندارد، اما به دلیل ناکارآمد بودن شیوه‌های دفع انواع پسماند، توصیه می‌شود زباله‌ها را از مبدأ جدا کنیم و تا آن‌جا که ممکن است، شیرابه‌ی زباله را کاهش دهیم. در پُست‌های بعدی به تبدیل زباله‌ی تر به خشک و تهیه‌ی کمپوست می‌پردازیم. منابع مورد استفاده: افزایش دوبرابری تولید زباله در خاورمیانه (اقتصاد آنلاین) میزان بازیافت و کمپوست طبق اعلام بانک جهانی شاخص جهانی زباله ✏️ @AfroozSchool

همزمان با روز جهانی کتاب بخش دومِ شیوه‌نامه‌ی پرورش کودک کتاب‌خوان منتشر شد. این بخش به راه‌کارهایی برای دوران خردسالی تا هفت‌سالگی اختصاص دارد و ترجمه‌ی دستورالعملی است که نیویورک‌تایمز درباره‌ی نحوه‌ی پرورش یک کودک کتاب‌خوان منتشر کرده است. یک کتاب‌خوان حرفه‌ای که خواندن برایش نه‌تنها تفریح و سرگرمی که منبع الهام و دانایی است و کتاب برایش پنجره‌ای است به دنیاهای تازه، یک‌شبه کتاب‌خوان نمی‌شود. یادگیری خواندن یک فرآیند پیچیده است که به آموزش منظم و برنامه‌ریزی‌شده نیاز دارد. برای خواندن، یاد دادن الفبا به‌تنهایی کافی نیست، مهارت‌های دیگری هم در میان است؛ مثل آشنایی با نظام آوایی زبان، روان‌خوانی، دایره‌ی واژگان و درک مطلب. این مهارت‌ها به کودک کمک می‌کنند از خواندن لذت ببرد، به یک کتاب‌خوان حرفه‌ای تبدیل شود و در نوشتن هم مهارت بیشتری به دست آورد. کسب این مهارت‌ها طی چند مرحله اتفاق می‌افتد. در بخش دوم این مجموعه به مراحل کسب مهارت خواندن پرداخته‌ و راه‌کارهایی برای مرحله‌ی اول (خردسالی تا هفت‌سالگی) ارائه کرده‌ایم. راه‌کارهای خلق یک کتاب‌خوان ابدی؛ تا هفت‌سالگی ✏️ @AfroozSchool

نکته اول یک معیار مهم در زندگی یک شهروند سبز این است که رد پای اکولوژیک کمتری از خود به جا بگذارد. منظور از رد پای اکولوژیک اثری‌ست که هر کدام از ما با انتخاب‌ها و الگوی مصرف‌مان روی منابع و سرمایه‌های طبیعی می‌گذاریم. ما در هر قدمی که بر می‌داریم مقداری از منابع زمین را مصرف می‌کنیم؛ آنچه می‌خوریم و می‌نوشیم، لباسی که می‌پوشیم، سفری که می‌رویم. برای تأمین این نیازها بخشی از منابع موجود صرف شده است. البته منظور ما هم این نیست که مصرف کردن کار ناشایستی است و تک‌تک ما باید مثل مرتاض‌ها زندگی کنیم. آنچه از یک شهروند سبز انتظار می‌رود این است که در تأمین نیازهایش آگاهانه و هوشمندانه عمل کند، حواسش به کاهش رد پای اکولوژیک خودش باشد و تا جایی که می‌شود کمتر مصرف کند. یک اصل مهم دیگر خرید هوشمندانه، با دوام و متناسب با نیازهای واقعی‌ست. اصل دیگر بهینه و به‌اندازه مصرف کردن است؛ و دست آخر هم از نو مصرف کردن بخشی از مواد و کالاهای مصرفی یا همان «بازیافت» است. یک شهروند سبز ۲ اصل را در #بازیافت در نظر می‌گیرد: نخست تفکیک زباله در مبداء؛ دوم بازمصرف بخشی از پسماند. ✏️ @AfroozSchool

حیات و هویت ما آدم‌ها با «مصرف کردن» گره خورده است. هر قدر هم کم و با دقت و وسواس مصرف کنیم هم‌چنان مصرف‌کننده‌ی محصولات و کالاهایی هستیم که برای تولید آن‌ها بخش قابل توجهی از منابع طبیعی و ذخایر انرژی زمین تحت فشار قرار گرفته است. پس چاره چیست؟ چه‌طور می‌توانیم مصرف‌کنندگانِ کم دردسرتری برای محیط زیست باشیم و اجازه دهیم زمین از دست ما نفس بکشد؟ متخصصان محیط زیست «بازیافت» را به عنوان یکی از راه‌کارهای مهم و حیاتی معرفی می‌کنند و آن را یکی از مهم‌ترین مشخصه‌های رفتاریِ یک شهروندِ مراقب، سبزگرا و دوست‌دار محیط زیست می‌دانند. یکی از اثرات مهم بازیافت کردن کالاهای مصرفی کاهش رد پای اکولوژیک ماست. شما دعوت می‌کنیم با ما همراه شوید تا در روزهای آتی، هشت نکته یا عادت مهم درباره‌ی مصرف و بازیافت را مرور کنیم. ✏️ @AfroozSchool

راستی دوستان این دوره داره از دهم اردیبهشت برگزار می‌شه. اگر به معلمانی که می‌شناسید و فکر می‌کنید علاقه‌مند هستند معرفی کنید، ممنون می‌شیم.

این کارگاه در سه جلسه‌ی سه ساعته و یک جلسه‌ی دو ساعته، برای آموزش‌گران، فعالان و ترویج‌گران محیط‌زیست و همه‌ی افرادی طراحی شده است که به فعالیت‌ها و پروژه‌های ترویج‌گری مرتبط با محیط زیست و درگیر کردن نوجوانان در این پروژه‌ها علاقه دارند. این کارگاه با مشارکت CENN (شبکه‌ی سمن‌های محیط زیستی منطقه‌ی قفقاز) طراحی شده و توسط تسهیلگران این مؤسسه به زبان انگلیسی و با ترجمه‌ی همزمان ارائه می‌شود. گواهینامه‌ی پایان دوره از سوی این مؤسسه صادر خواهد شد. اطلاعات بیشتر درباره‌ی کارگاه فرم ثبت نام لطفاً خبر برگزاری این کارگاه را با معلمان، فعالان اجتماعی و علاقه‌مندانی که می‌شناسید به اشتراک بگذارید. متشکریم. ✏️ @AfroozSchool

در تازه‌ترین مطلب وب‌سایت افروز که همزمان با روز جهانی کتاب کودک منتشر شد، بخشی از دستورالعمل نیویورک‌تایمز درباره‌ی نحوه‌ی پرورش یک کودک کتاب‌خوان را منتشر کرده‌ایم. این مطلب که به دوران نوزادی و نوپایی اختصاص دارد، اولین قسمت از یک مطلب چند قسمتی است و بخش‌های تکمیلی آن را در هفته‌های آینده منتشر می‌کنیم. مطلب با این سؤال آغاز می‌شود: چرا کتاب خواندن مهم است؟ جواب خیلی از پرسش‌ها را می‌توان با مراجعه به پژوهش‌ها به دست آورد. مثل پژوهشی که سال ۲۰۱۹ در دانشگاه اوهایو انجام شد. محققان دریافتند کودکان نوپا و خردسالی که والدین‌شان روزی پنج کتاب برایشان می‌خوانند وقتی به کودکستان می‌رود حدود ۱.۴ میلیون کمله بیش از بچه‌هایی می‌دانند که کتابی برایشان خوانده نشده است. فکرش را بکنید، یک میلیون و چهارصد هزار کلمه؛ این یعنی کودک می‌تواند خودش را، محیط اطرافش را و نیازهایش را بهتر و دقیق‌تر توصیف کند، و با اتکا بر این توانایی اعتماد به نفس بیشتری داشته باشد، موفق‌تر عمل کند. راه‌کارهای خلق یک کتاب‌خوان ابدی؛ نوزادی و نوپایی ✏️ @AfroozSchool

تعطیلات از نیمه گذشته، امیدواریم که خوش گذشته باشه. ما این روزها در حال آماده شدن برای یک دوره‌ی جدید و همین‌طور طراحی یک مجموعه‌ی تصویری جدید درباره‌می بازیافت و محیط زیستیم و به‌زودی پر‌رنگ‌تر ظاهر می‌شیم. ✏️ @AfroozSchool

کلیشه‌های جنسیتی چه‌طور به کودکان منتقل می‌شوند؟ از رفتار و گفتار والدین و معلمان و دیگر بزرگ‌سالان مؤثر در زندگی کودک، کتاب‌ها، مجله‌ها، فیلم‌ها و برنامه‌های تلویزیونی، بیلبوردها و خلاصه هر پیامی که کودک دریافت می‌کند. در این میان والدین نقش بیشتری دارند. بچه‌ها تحت تأثیر نقش‌های پدر و مادر و رفتار آن‌ها با هم و با دیگران، درباره‌ی تعریف «زن» و «مرد» تصمیم می‌گیرند. در این روز از شما دعوت می‌کنیم انگاره‌های جنسیتی آشکار و پنهان خود را مرور کنید؛ چه رفتارها و حقوق و ویژگی‌هایی را صرفاً به واسطه‌ی جنسیت به دیگران نسبت می‌دهید؟ #روزجهانی_زنان ✏️ @AfroozSchool

در یک دنیای ایده‌آل بچه‌ها هیچ‌وقت بیمار و دردمند نمی‌شوند. درست همان لحظه که چشمانِ معصوم‌شان را با درخشیدن خورشید در آسمان باز می‌کنند، لبخند قشنگی روی صورت ماه‌شان می‌نشیند و به بزرگ‌ترین اتفاق دنیای کوچکِ کودکانه‌شان یعنی بازی کردن مشغول می‌شوند. دنیای واقعی اما تلخی‌های تحمل‌ناپذیری دارد؛ یکی از آن‌ها ابتلای بچه‌ها به بیماری‌های سخت‌درمان. آگاهی عمومی درباره‌ی این واقعیت تلخ و جزئیات آن می‌تواند وضعیت را برای کودکانِ مبتلا و خانواده‌ی آن‌ها کمی تحمل‌پذیرتر کند. روز جهانی سرطان در دوران کودکی (۱۵ فوریه، ۲۶ بهمن) یک کارزار جهانی به ابتکار سازمان بهداشت جهانی است برای آگاهی‌بخشی درباره‌ی این موضوعِ، اعلام حمایت از کودکان و نوجوانان دارای سرطان، خانواده‌های آن‌ها، و همین‌طور کودکان و نوجوانانِ نجات‌یافته از سرطان. در مطلب تازه‌ی وب‌سایت افروز تلاش کرده‌ایم با استناد به منابع معتبر به این سؤال پاسخ دهیم که وقتی کودکی به سرطان مبتلا شد، بهترین و سلامت‌ترین راه ممکن برای مواجهه‌ی او با این خبر درباره‌ی سلامتش چیست؟ چه‌طور به کودک بگوییم سرطان دارد؟ ✏️ @AfroozSchool

امروز، ۱۱ فوریه - ۲۲ بهمن، روز جهانی زنان و دختران در علم است. چرا چنین روزی داریم و اصلا چرا پرداختن به چنین مناسبتی اهمیت دارد؟ به این دلیل که زیر سایه‌ی نابرابری جنسیتی در سراسر جهان، دختران دانش‌آموز در درس‌های موسوم به اِستِم (علوم، فن‌آوری، مهندسی و ریاضی) دست‌کم گرفته و حتی از فضاهای علمی رانده می‌شوند. آن دسته از دختران که با پشتکار به فضاهای علمی و مهندسی وارد می‌شوند، همچنان غیرخودی به حساب می‌آیند و دسترسی کمتری به امکانات و بودجه‌های تحقیقاتی دارند. در مطلب تازه‌ی وب‌سایت افروز از پژوهش‌ها برای ترسیم موقعیت دانش‌آموزان دختر در کلاس‌های ریاضی و علوم استفاده شده و راه‌کارهای برای رسیدن به برابری آموزشی پیشنهاد شده است. محققان با اتکا به آمار و ارقامی که در پژوهش‌هایشان به دست آورده‌اند می‌گویند ناتوانی و بی‌استعدادی دختران در درس‌های ریاضی و علوم افسانه‌ای بیش نیست؛ افسانه‌ای که از پیش‌داوری‌ها و کلیشه‌های ذهنی ما نیرو می‌گیرد و در چرخه‌ای نابرابر و تکرارشونده، دختران را از فضاهای علمی می‌ترساند و می‌راند. نابرابری جنسیتی در علم و تکنولوژی چکیده‌ی مطلب در آلبوم اینستاگرام ✏️ @AfroozSchool

ایران می‌توانست کشوری خشک و بیابانی باشد اما ترکیبی از مؤلفه‌ها و به واقع خوش‌بیاری‌های جغرافیایی باعث شده ایران تنوع اقلیمی و زیستی کم‌نظیری داشته باشد. تالاب‌ها یکی از مشخصه‌های این تنوع هستند و در جای‌جای ایران به اقلیم کشوری خشک و بیابانی طراوت و تازگی و به زیست‌بوم آن تنوع و غنای افزون‌تر می‌بخشیده‌اند و اکنون یک‌به‌یک نیست می‌شوند. صَرف شدن آب‌های تجدیدپذیر برای کشاورزیِ ناپایدار دلیل مهم و اصلی خشکیدن تالاب‌های ایران است، دلیل بعدی خشکاندن تالاب‌ها برای توسعه‌ی اراضی زیر کشت و علت سوم تخریب و آلودگی‌های معمول محیط زیستی مثل بهره‌برداری بی‌رویه از منابع زیستی تالاب یا ورود پس‌آب‌های شیمیایی که این‌ها هم به نوعی به دخل و تصرف در آب‌های تجدیدپذیر به نفع کشاورزی مرتبط هستند. اطلاعات بیشتر درباره‌ی تالاب‌ها را در آلبوم تازه‌ی افروز در اینستاگرام بخوانید: روز جهانی تالاب‌ها ✏️ @AfroozSchool

سواد انتقادی مهارت مرور پدیده‌ها به روشی فعال و تأملی است تا فرد درک دقیقی از سازوکارها و توازن قدرت به دست آورد و مصادیق نابرابری در روابط انسانی را بشناسد. سواد انتقادی از افراد دعوت می‌کند در فرآیند نگرش یا بازنگری فعال درگیر شوند، از مرزهای پذیرشِ منفعلانه و بی‌چون و چرا عبور کنند، و درباره‌ی سازوکار و توازن قدرت میان بازیگران یک صحنه (صحنه می‌تواند یک مسأله‌ی محیط زیستی باشد یا یک پیام تبلیغاتی، یک رُمان، متن کتاب درسی یا موقعیتی در روابط میان‌فردی) سؤال بپرسند، جوانب مختلف آن را بررسی کنند و بسنجند و پس از طی کردن این مسیر فکریِ نه‌چندان ساده تصمیم بگیرند و اقدام کنند. یک راه برای بردن سواد انتقادی در کلاس درس را در آلبوم تازه‌ی افروز در اینستاگرام توضیح داده‌ایم: تجربه‌ی یک معلم کودکستان از بازخوانی داستان سه‌بچه‌خوک ✏️ @AfroozSchool

ریچارد لُوْ، خبرنگار و نویسنده‌ی کتاب «آخرین کودک در جنگل: چه‌طور فرزندان‌مان را از عارضه‌ی کمبود طبیعت نجات دهیم» در مصاحبه با هافینگتون‌پُست می‌گوید: شواهد علمی نشان می‌دهند طبیعت تأثیر چشمگیری بر رشد فیزیکی دارد و رابطه‌ی میان رشد فیزیکی و تیزهوشی نیز مستقیم و معنادار است. حضور در طبیعت این توانایی را به کودکان می‌دهد که در موقعیت‌هایی که دیگران آشفتگی و هم‌همه می بینند، آن‌ها الگو‌ها را شناسایی کنند. همچنین رابطه‌ی تنگاتنگ رشد فیزیکی و تیزهوشی برای فهم و کسب دانش و استفاده‌ی کاربردی از آن لازم است و به فرد کمک می‌کند گزینه‌ها و احتمالات بیشتری را ببیند. چکیده‌ی مطلب هافینگتون‌پست را در وب‌سایت مدرسه‌ی افروز بخوانید: فضای سبز حافظه و تمرکز بچه‌ها را تقویت می‌کند ✏️ @AfroozSchool

به مناسبت روز جهانی افراد دارای معلولیت از شما دعوت می‌کنیم با ما همراه شوید تا نکاتی کوتاه را مرور کنیم. 🔹کنجکاوی بچه‌ها با دیدن هرآنچه برایشان ناشناخته‌ و نامعمول است تحریک می‌شود و این طبیعی‌ست. زیاد پیش می‌آید که با دیدن افراد دارای معلولیت، نشسته بر ویلچر یا عصای سفید در دست تعجب یا سؤال کنند. در چنین موقعیت‌هایی پیش از هر چیز باید از کودک بخواهیم تعجب و کنجکاوی‌اش را با خیره شدن، پرسیدن سؤال از خود فرد یا رفتارهایی که دیگری را معذب و ناراحت می‌کند نشان ندهد. این اولین قدم برای آموزش به کودکان برای مواجهه با افرادی با نیازها و توانایی‌های متفاوت است. 🔹یک نکته‌ی مهم در این گفت‌وگوها این است که نگاه بچه‌ها را به شباهت‌های میان افراد دارای معلولیت با افراد بدون معلولیت جلب کنیم و به آن‌ها نشان دهیم همان‌طور که تمامیت فردی خودش در ظاهرش و توانایی اعضای بدنش خلاصه نمی‌شود، فرد دارای معلولیت را هم نباید به مسأله‌ی معلولیت یا شکل و توانایی‌های اعضای مختلف بدنش تقلیل داد یا در ارتباط با او به این مسأله اشاره کرد. مطالب بیشتر: گفت‌وگو درباره‌ی معلولیت را از کجا شروع کنیم؟ چه اطلاعاتی بدهیم؟ ✏️ @AfroozSchool

به مناسبت روز جهانی کودک درباره‌ی یکی از حقوق بنیادین کودک بخوانیم: بازی کردن. بازی به معنای فعالیتی با انگیزه‌ی درونی که مایه‌ی لذت و خوشی است، اثری فراتر از سرگرمی و سرخوشی دارد: 🔹بازی کردن رشد شناختی و تکامل ذهنی کودک را تقویت می‌کند 🔹مهارت‌های اجتماعی-عاطفی کودک را تقویت می‌کند 🔹خلاقیت را پرورش می‌دهد 🔹تمرکز کودک را تقویت می‌کند 🔹کودک را به استقلال فکری تشویق می‌کند 🔹به سلامت جسمی کودک کمک می‌کند یک بازی مفرح و آموزنده و معنادار حق انتخاب و تصمیم‌گیری کودک را به رسمیت می‌شناسد، کنجکاوی کودک را بر می‌انگیزد، لذت عمیق و شادمانی برای کودک به همراه دارد و خودجوش و درون‌زاست. در این آلبوم اینستاگرامی درباره‌ی هرکدام از این ویژگی‌ها مفصل‌تر توضیح داده‌ایم: بازی برای کودک همه‌چیز است ✏️ @AfroozSchool