مدرسه افروز

آیا پسران در ریاضیات و علوم برتر از دختران هستند؟ چه‌طور می‌توان دختران را به دنبال کردن رویاهایشان در دنیای علم و ریاضیات تشویق کرد؟ bit.ly/2RS1CuD ۱۷۳۵ کلمه،۱۴ دقیقه ✏️ @AfroozSchool

لینک ورود به جلسه: global.gotomeeting.com/join/761905485 آسان‌ترین راه شرکت در وبینار از طریق کامپیوتر یا لپ‌تاپ و مرورگر گوگل‌کروم است. اگر به راهنمای استفاده از سرویس GoToMeeting یا نصب اپلیکیشن روی موبایل نیاز دارید، به تلگرام افروز پیام دهید. ✏️ @AfroozSchool

متخصصان معتقدند خود تنظیمی و توانایی کنترل رفتارها نقش مهمی در موفقیت و احساس رضایت افراد در بزرگ‌سالی دارد. در این مطلب از چگونگی تقویت این مهارت در کودکان گفته‌ایم:bit.ly/2HTIyMZ ۱۱۵۳ کلمه، حدود ۹ دقیقه. ✏️ @AfroozSchool

#پست_موقت لینک شرکت در وبینار یادگیری تجربی و قدرت بازاندیشی: https://app.gotomeeting.com/?meetingId=135402469 اگر فرم رو پر نکردید، اما به نحوه استفاده از سرویس گوتومیتینگ آشنا هستید، با استفاده از لینک بالا به جلسه وارد بشید. اگر به راهنمای استفاده از سرویس گوتومیتینگ نیاز دارید، در تلگرام بهمون پیام بدین.

فرم ثبت نام: bit.ly/2RBLiD0 این جلسه از طریق سرویس GoToMeeting برگزار می‌شود. لینک دسترسی به جلسه را این‌جا به اشتراک می‌گذاریم و راهنمای ورود به جلسه را به ایمیل‌های ثبت شده در فرم می‌فرستیم. ✏️ @AfroozSchool

می‌خواهید به دنیای نوجوانان راه داشته باشید؟ 🔹شاید آن‌چه فرزند هفده ساله شما را اندوه‌گین، ناامید، نگران یا سرشار از هیجان و شوق می‌کند، برای شما که چند پیراهن بیشتر کهنه کرده‌اید، کوچک، پیش‌پا افتاده و حتی بی‌ارزش به نظر برسد، اما پیشنهاد می‌شود به جای دست‌کم گرفتن احساسات و تجربه‌ها و تصمیم‌ها و قضاوت‌های او، به دوران نوجوانی خودتان فکر کنید و دنیای فرزندتان را از دریچه نوجوانیِ خودتان تماشا کنید. در غیر این‌صورت هنگام بحران‌ها، شکست‌ها یا پیروزی‌ها، جایی در دنیای او نخواهید داشت. 🔹یک رابطه سالم بیش از هر چیز نیازمند اعتماد طرفین رابطه به همدیگر است و اعتماد هم با احساس ارزشمند بودن و به رسمیت شناخته شدن نسبت مستقیم دارد. خود شما، به عنوان یک بزرگ‌سال، وقتی نیاز به حمایت عاطفی دارید سراغ کدام گروه از دوستان و نزدیکان‌تان می‌روید؟ دوستی که مسائل مهم زندگی شما را ساده و پیش پا افتاده می‌داند، یا کسی که با جدیت به حرف‌ها و احساسات برانگیخته شده شما گوش می‌دهد؟ 🔹وقتی می‌بینید فرزند یا دانش‌آموزتان درگیر احساسات منفی است، طبیعی‌ترین واکنش این است بخواهید از شدت اندوه، ناامیدی یا نگرانی او بکاهید. اما بعد از یک شکست عاطفی گفتن چیزی شبیه به «به هر حال اون آدم مناسبی برای تو نبود. حالا حالاها باید تجربه کنی و آدمی در شأن خودت پیدا کنی!» نه‌تنها هم‌دلانه نیست، که تحقیرآمیز است، احساسات ناخوشایند را دوچندان می‌کند و اعتمادبه‌نفس در حال شکل‌گیری نوجوان را نشانه می‌گیرد. 🔹با در نظر گرفتن تمایل نوجوان به استقلال و احترام به حریم شخصی‌اش، به او نشان دهید مشتاق شناختن خواسته‌ها، علائق، تفکر و دنیای ذهنی‌ او هستید. برای این کار کافی است حین گفت‌وگو از قالب دانای کل بیرون بیایید، اظهار نظرهای سوگیرانه و آمیخته به قضاوت، انتقاد، نصیحت و درست و غلط کردن را دست‌کم تا پایان گفت‌وگو به تعویق بیاندازید و با فرو رفتن در قالب یک جست‌وجوگر کنجکاو، کشف و شناخت دنیای ذهنی و احساسات نوجوان را تمرین کنید. 🔹 این تمرینِ به ظاهر ساده، در عمل سخت و پیچیده است. یک راه‌کار خوب برای ماندن در جایگاه «جست‌وجوگر کنجکاو» و نیفتادن به دام «دانای کلِ نصیحت‌گر» سؤال پرسیدن است؛ سؤال‌هایی که هم به شما کمک می‌کند فرزندتان را بهتر بشناسید و هم به او کمک می‌کند نگاه دقیق‌تری به خودش و عواطف و تجربه‌هایش داشته باشد. مرور دنیای نوجوانی خودتان و مثال‌هایی مرتبط از احساس‌ها و علایق‌تان راه مناسبی برای شروع یا ادامه گفت‌وگو است. مثلاً «تا جایی که یادم میاد نظر هم‌کلاسی‌هام درباره لباس و کفشم برام مهم بود، اما نه به حدی که به‌خاطرش دلخور بشم. فکر می‌کنی این مسأله چرا برای تو این‌قدر مهمه؟ وقتی دوستات از تیپ و لباس‌هات انتقاد می‌کنن، چی از ذهنت می‌گذره که باعث می‌شه عصبانی بشی؟» #گفتگوبانوجوان ✏️ @AfroozSchool

با در نظر گرفتن تمایل نوجوان به استقلال و احترام به حریم شخصی‌اش، به او نشان دهید مشتاق شناختن خواسته‌ها، علائق، تفکر و دنیای ذهنی‌ او هستید. در ادامه سعی کرده‌ایم راه‌کاری ساده پیشنهاد دهیم. #گفتگوبانوجوان ✏️ @AfroozSchool

فرم ثبت‌نام را باز کنید، نام و ایمیل‌تان را در آن وارد کنید و دکمه آبی را فشار دهید. لطفاً به دوستان و آشنایانی که فکر می‌کنید مسأله تعامل با نوجوانان برایشان جالب است، خبر بدهید. 🙏 ✏️ @AfroozSchool

وبینارهای مدرسه افروز برای عموم آموزش‌گران، علاقه‌مندان و فعالان آزاد و رایگان است. اطلاعات تکمیلی درباره نحوه شرکت در جلسه‌ها به‌زودی اعلام می‌شود. بازنشر پوستر و ارسال آن برای دیگران مایه دلگرمی ما است 🙏 ✏️ @AfroozSchool

زنگ خطرِ «همینه که هست!» 🔹 هرچند یک نوجوان معمولاً به اندازه یک بزرگ‌سال دانش و مهارت و تجربه ندارد، اما مثل او از قدرت تحلیل و استدلال منطقی برخوردار است و دستگاه عصبی‌اش آن‌قدر رشد یافته که روابط علت و معلولی را درک کند و خطاهای منطقی و سفسطه‌ها را تشخیص دهد. 🔹شاید رویکرد «همین که هست!» و «همین که من می‌گم!» تا وقتی بچه‌ها کوچک‌تر و وابسته‌تر هستند و ساختمان ذهنی‌شان هنوز برای استدلال منطقی آماده نیست، جواب بدهد، اما این رویکرد در دوران نوجوانی یا مایه اعتراض و مقاومت است یا عامل انفعال، و در هر دو حالت مسأله‌ساز. 🔹اگر می‌خواهید فرزند نوجوان‌تان به ارتباط‌گری توانمند، فعال و مستقل تبدیل شود و رابطه‌ای سازنده و صمیمی با او داشته باشید، هم از تصویر «فرزند خوب، فرزند مطیع و حرف‌گوش‌کن است» فاصله بگیرید، هم دور کلام غیرمنطقی، برتری‌جویانه و آمرانه را خط بکشید. یک روی امر و نهی، نوجوانِ مطیع و منفعل است و روی دیگر آن نوجوانِ یاغی. 🔹اگر فرزند نوجوان شما در برابر تحکم‌ها به راحتی تسلیم می‌شود و عقب‌نشینی می‌کند، پیشنهاد می‌شود مهارت پرسش‌گری و نه گفتن را در او بیدار و تقویت کنید. در غیر این‌صورت از نوجوانی که به الگوی روابط نابرابر عادت کرده، انتظار نداشته باشید در برابر خواسته‌های غیرمنطقی و غیرمنصفانه دیگران مقاومت کند و برای دفاع از خواسته‌ها و حقوق خود پیش‌قدم شود. 🔹هر جا به نظرتان تکرار «همین که من می‌گم!» ضروری است، درست همان‌جایی است که به تنش‌زدایی و راه‌حل‌های جایگزین نیاز دارید. این‌جا است که باید پیش‌فرض‌های خودتان درباره مسأله مورد بحث را مرور کنید، دلایل مخالفت خودتان با موضوع و ریشه‌های تعارض را پیدا کنید و مورد سؤال قرار دهید: استدلال یا درخواست‌تان چه‌قدر برآمده از ترس‌های شخصی‌تان است و چه‌قدر منطبق با واقعیت است؟ چه‌طور می‌شود به راه حل میانه‌ای رسید که هم نیازها و خواسته‌های نوجوان را به رسمیت بشناسد، هم احتمال خطا و خطر را کاهش دهد؟ @AfroozSchool✏️

اگر می‌خواهید فرزند نوجوان‌تان به ارتباط‌گری توانمند و مستقل تبدیل شود و رابطه‌ای سازنده با او داشته باشید، هم از تصویر «فرزند خوب، مطیع و حرف‌گوش‌کن است» فاصله بگیرید، هم دور کلام غیرمنطقی، برتری‌جویانه و آمرانه را خط بکشید. ادامه #گفتگوبانوجوان ✏️ @AfroozSchool

خلاصه‌ای از گزارش جنگ جهانی بر سر مشق شب 🔹جدال بر سر «مشق شب» که در آخرین روزهای پاییز در رسانه‌ها و محافل آموزشی بازتاب گسترده‌ای داشت و گروه‌های مختلف، از ناشران کتاب‌های کمک‌درسی و حوزه علمیه، تا معلمان و والدین و دانش‌آموزان فعلی و سابق را به اظهار نظر واداشت، کشمکشی سابقه‌دار در دنیای آموزش است. 🔹بررسی تمام پژوهش‌های انجام شده مرتبط با مشق شب از سال ۱۹۸۷ تا ۲۰۰۳ نشان می‌دهد: همه پژوهش‌ها از نظر طراحی نقایصی داشتند، با این حال، در مجموع، شواهد و یافته‌های منسجمی درباره اثر مثبت مشق شب روی دست‌آوردهای دانش‌آموزان وجود دارد. در برخی از این پژوهش‌ها میان مشق شب و دست‌آوردهای دانش‌آموزان همبستگی (و نه رابطه علی و معلولی) دیده شد؛ البته همبستگی این دو در پایه‌های هفتم تا دوازدهم قوی‌تر از پایه‌های اول تا ششم است. در مجموع، به نظر می‌رسد انجام تکلیف و مشق شب موجب پیشرفت تحصیلی می‌شود.» 🔹 این مطالعه تکیه‌گاه علمی اغلب مدافعان مشق شب است. مخالفان هم درست روی همین نقطه دست می‌گذارند و این مطالعه را به سوء استفاده از بخش‌هایی از اطلاعات و شواهد متهم می‌کنند که نتیجه را به نفع مشق شب تغییر می‌دهد. 🔹مدافعان مشق شب معتقدند با حذف آن یک ابزار آموزشی قدرتمند از فرآیند یادگیری و آموزش حذف می‌شود. به نظر آن‌ها یکی از مهم‌ترین آثار مشق شب این است که فرآیند یادگیری به محیط مدرسه و ساعت‌های حضور دانش‌آموزان در مدرسه محدود نمی‌ماند و از آن فراتر می‌رود. واکنش منتقدان به این دیدگاه این است که شواهدی مبنی بر این اثرگذاری وجود ندارد و نمی‌توان برای استمرار مشق شب در مدارس به این کارکرد خیالی و آزموده‌نشده متوسل شد. 🔹 از برجسته‌ترین استدلال‌های مخالف مشق شب مسأله کودکان خانواده‌های کم‌تر برخوردار و اثر مخرب مشق شب بر آن‌ها است. محققان معتقدند که مشق شب از عوامل نابرابری آموزشی است زیرا با درگیر کردن والدین در فرآیند یادگیری و واگذار کردن بخشی از یادگیری به امکانات خانواده، باعث می‌شود فرزندان والدینی که از تحصیلات بالاتری برخوردارند، موفق‌تر از فرزندان خانواده‌های کم‌تر برخوردار عمل کنند و پیشرفت تحصیلی بیشتری داشته باشند. 🔹مدافعان مشق شب با تأکید بر این‌که حجم زیاد مشق شب حتی برای دانش‌آموزان مقاطع بالاتر کارکرد مثبت ندارد و مانعی در مسیر یادگیری است، قاعده‌ای برای محاسبه مدت‌ زمان مناسب برای هر مقطع پیشنهاد می‌کنند: مدت مشق شب برای هر پایه تحصیلی از حاصل ضرب ده دقیقه در عدد پایه تعیین می‌شود، یعنی ده دقیقه در روز برای کلاس اولی‌ها، بیست دقیقه برای کلاس دومی‌ها، سی دقیقه برای کلاس سومی‌ها و … 🔹 با همه این‌ها، جدال بر سر مشق شب همچنان ادامه دارد، موافقان مشق و تکلیف نوشتن بچه‌ها به ۱۳ ساعت و نیم مشق و تکلیف هفتگی دانش‌آموزان دبیرستانی در چین اشاره می‌کنند و مقام اول چین در نمره ارزیابی دانش‌آموزان بین‌المللی را به میزان درس خواندن آن‌ها در خارج از ساعات مدرسه ربط می‌دهند. در مقابل، مخالفان مشق شب این سؤال را مطرح می‌کنند که چرا دانش‌آموزان آلمانی، کانادایی، فنلاندی، سوییسی، کُره‌ای و هلندی در همین آزمون‌ها بالاتر از بسیاری کشورها ایستاده‌اند که مدت زمان مشق شب بچه‌ها در آن‌ها بالاتر است؟ در این میان صدای دانش‌آموزان کوتاه‌تر از صدای مخالفان و موافقان است، آن‌ها مشغول نوشتن مشق‌هایشان هستند. ✏️ @AfroozSchool

سال‌ها است مخالفان و موافقان مشق شب، با تکیه بر تئوری‌های آموزشی، روان‌شناسی و نتایج پژوهش‌های دامنه‌دار، سعی دارند موضع خود را تقویت و حقانیت خود در موافقت یا مخالفت با مشق شب را ثابت کنند. هر کدام چه می‌گویند؟ نسخه کامل. ۲۰۱۵ کلمه، ۱۶ دقیقه. ✏️ @AfroozSchool

فعالیت «حقوق بشر چیست؟» برای کودکان ۸ تا ۱۵ ساله طراحی شده تا حین یک کار سرگرم‌کننده، با معنای حق و حقوق بنیادین انسانی آشنا شوند. متن فعالیت حاوی ریزه‌کاری‌های تسهیلگری است. ✏️ @AfroozSchool

گفت‌وگو با کودکان درباره افراد دارای معلولیت را از کجا شروع کنیم؟ 🔹 گفت‌وگو درباره معلولیت و نیازهای ویژه را از این‌جا شروع کنید که معلولیت یک تفاوت است و این تفاوت ممکن است باعث شود انجام کارهایی که برای خیلی‌ها آسان است، برای فرد دارای معلولیت سخت باشد یا به آسانی دیگران نباشد. موقع توضیح دادن بر این تأکید کنید که فرد دارای معلولیت در بعضی زمینه‌ها متفاوت و با مشکلاتی روبه‌رو است اما این به معنای «ناتوانی» نیست. زمانی که افراد دارای معلولیت کارهای دیگری انجام می‌دهند، مثلاً رانندگی می‌کنند، مشق می‌نویسند، به بقیه بچه‌ها در ریاضی کمک می‌کنند، کتاب می‌خوانند یا بازی کامپیوتری می‌کنند، توجه فرزندتان را به زندگی عادی آن‌ها جلب کنید. 🔹 در این گفت‌وگوها تأکید کنید که «تفاوت» بد یا خوب، مثبت یا منفی نیست. به جای صحبت کردن درباره فرد دارای معلولیت با غم و اندوه، هر بار این را هم اضافه کنید که «دنیا پر از آدم‌های متفاوته و اتفاقاً دنیا با این تفاوت‌ها جذاب و جالبه. معلولیت هم یکی از این تفاوت‌هاست». 🔹به این گفت‌وگوها بار دراماتیک، معنوی یا ترحم‌برانگیز ندهید. مثلاً کودک دارای معلولیت ذهنی را «فرشته آسمانی» یا فرد نابینا را «روشندل» خطاب نکنید. گفت‌وگو را در حیطه «واقعیت» ادامه دهید. منظور از واقعیت این است که فرد نابینا در زمینه بینایی دارای معلولیت است و در زندگی روزمره از عصای مخصوص استفاده می‌کند. 🔹در صحبت از معلولیت بر وجه مثبت مسأله تمرکز کنید؛ این‌که افراد با سمعک بهتر می‌شنوند، با زبان اشاره بهتر ارتباط برقرار می‌کنند و با عصا یا ویلچر بهتر حرکت می‌کنند. وقتی کودک یا نوجوان درباره فردی که روی ویلچر نشسته سؤال می‌کند، به جای «او پا نداره یا نمی‌تونه راه بره» می‌شود گفت: «ویلچر به او کمک می‌کنه حرکت کنه و جابه‌جا بشه، درست مثل پاهای ما که به ما کمک می‌کنه حرکت کنیم». 🔹از کلام محترمانه استفاده کنید. بچه‌ها مثل اسفنج هر آنچه را می‌شنوند، جذب می‌کنند. وقتی درباره معلولیت و افراد دارای معلولیت حرف می‌زنید، به یاد داشته باشید که کلمه‌ها می‌توانند باعث رنجش و آزار دیگران شوند، پس تک‌تک واژه‌هایی که به کار می‌برید اهمیت دارند. واژه‌های مناسب و محترمانه، احساس جداماندگی ایجاد نمی‌کنند. همچنین این حس را القا نمی‌کنند که «به خاطر معلولیت کمتر از بقیه ارزش داری، به اندازه دیگران شایسته نیستی یا نیاز به کمک و ترحم داری». واژه‌های تحقیرآمیزی مثل «عقب‌مانده»، «عقب‌افتاده»، «لَنگ»، «چلاق»، «کور»، «کَر» یا «کوتوله» را به کل از دایره واژگان‌تان حذف کنید. 🔹در گفت‌وگو با افراد دارای معلولیت به خاطر داشته باشید که معلولیت هویت فرد را تعریف نمی‌کند، پس او را در معلولیتش خلاصه نکنید. معلولیت فقط بخشی از هویت یک فرد دارای معلولیت است و او، درست مثل افراد بدون معلولیت، با مجموعه‌ای از ویژگی‌ها تعریف می‌شود. ✏️ @AfroozSchool

#افراد_دارای_معلولیت آشنایی بچه‌ها با تفاوت‌ها و درک و هم‌زیستی با آن‌ها یک قدم بلند به سوی جامعه برابر و دربرگیرنده است. توضیحات دقیق‌تر درباره هر کدام از موارد اینفوگرافی ✏️ @AfroozSchool

فردا روز جهانی افراد دارای معلولیت است. به همین مناسبت می‌خواهیم از گفت‌وگو با کودکان و نوجوانان درباره این گروه اجتماعی بگوییم. همراه‌مان باشید. ✏️ @AfroozSchool

چه‌قدر اطلاعات بدهیم؟ چه اطلاعاتی بدهیم؟ 🔹صادق باشید اما بیش از آن‌چه نیاز دارند بدانند، نگویید. مواجه شدن کودکان و نوجوانان با مجموعه‌ای وسیع از اطلاعات اقتصادی و جزئیات دخل و خرج خانواده، قسط‌های ماهانه یا بدهی‌های موقت معمولاً بچه‌ها را نگران می‌کند و می‌ترساند. 🔹در گفت‌وگو با کودکان کوچک‌تر به خاطر داشته باشید که مهم‌ترین نیاز آن‌ها اطمینان از سلامت و امنیت در خانواده است. پس مراقب پیام‌هایی که به آن‌ها می‌دهید، باشید. صدای ذهن دل‌واپس‌تان را در حضور کودکان کنترل کنید و تحلیل‌های نگران‌کننده را به زبان نیاورید. کودکان و نوجوانان عبارتی مثل «اگر این ماه هم حقوق نگیرم، بدبخت می‌شویم!» را به شیوه‌ای متفاوت با شما تحلیل می‌کنند و ممکن است تعابیر ترسناکی از دل همین جمله کوتاه بیرون آورند. شنیدن این جمله از زبان مادر یا پدر به معنای ناامنی در خانواده است. 🔹اگر به خاطر مسائل مالی باید محل زندگی‌تان را تغییر دهید، موضوع را با بچه‌ها در میان بگذارید. تغییر محل زندگی شاید برای شما فقط یک تغییر باشد، اما ممکن است در ذهن بچه‌ها با اتفاق‌های نگران‌کننده‌ای مثل بی‌خانمان شدن یا تنها و دور از والدین ماندن گره بخورد. برای بچه‌ها توضیح دهید فروش خانه، ترک خانه بزرگ و رفتن به یک محل کوچک‌تر یا زندگی در خانه پدربزرگ و مادربزرگ هرگز به این معنا نیست که خانواده‌تان از هم پاشیده، به آن‌ها اطمینان دهید شما همچنان یک خانواده گرم و صمیمی و به هم پیوسته هستید. 🔹در موقعیتی مناسب و محیطی آرام درباره موضوع با بچه‌ها گفت‌وگو کنید، بدون هیجان یا لحنی حاکی از نگرانی و اندوه. به بچه‌ها اطمینان دهید نیازهای اولیه‌شان پاسخ داده خواهد شد. نسخه کامل مطلب گفت‌وگو با کودکان و نوجوانان درباره بحران مالی در خانواده ✏️ @AfroozSchool

در جریان این گفت‌وگوها به بچه‌ها اطمینان دهید شرایط مالی‌تان هر چه باشد، شما همچنان یک خانواده به‌هم پیوسته هستید. ادامه. ✏️ @AfroozSchool

چه‌طور فرزندانی اهل رواداری و تساهل بار بیاوریم؟ 🔹رواداری یا تساهل (tolerance) یعنی پذیرش تفاوت‌ها؛ پذیرفتن باورها یا سبک‌های مختلف زندگی حتی اگر دوست‌شان نداریم یا با آن‌ها مخالفیم. پذیرفتن این پدیده‌ها به معنای تأیید، هم‌نوایی یا موافقت با آن‌ها نیست، بلکه به معنای به رسمیت شناختن و پذیرفتن وجودشان در محیط زندگی است. 🔹جامعه‌ای سالم و فراگیر که صداها و ایده‌های مختلف در آن جایی برای شنیده شدن دارند، نیازمند شهروندانی اهل رواداری و تساهل است. ترسیم چنین جامعه‌ای دل‌پذیر و ساده است، اما تحقق آن در عمل چندان آسان نیست و به تمرین و پرورش نگرشی نیاز دارد که به جای رد کردن و چشم بستن و حذف کردن، بر پذیرفتن و هم‌زیستی و روا داشتن متمرکز است. خانم مریم عبدالله، روان‌شناس رشد و مدیر برنامه والدگری دانشگاه برکلی می‌گوید والدین نقش مؤثری در پرهیز از یک جامعه تک‌صدایی دارند: «سؤال این است؛ چه‌طور می‌توانیم از تربیت بچه‌هایی که درباره دیگرانی که هرگز ندیده‌اند بد فکر می‌کنند، اجتناب کنیم؟ چه‌طور می‌توانیم به بچه‌هایمان کمک کنیم در مواجهه با پدیده‌های مختلف اجتماعی با دیدی باز فکر کنند و تصمیم بگیرند و به‌جای حذف و انکار، به دنبال شناختن و کشف کردن باشند؟». خانم عبدالله با طرح این راه‌کار به این سؤال‌ها پاسخ می‌دهد: 🔸تعمیم ندهید، کلی‌گویی نکنید تعمیم دادن ویژگی‌های مشاهده شده در یک فرد یا موقعیت به همه افراد یک گروه حتی اگر مثبت باشند، این پیام ضمنی را منتقل می‌کند که «ما تنها با دانستن جنسیت، قومیت، دیدگاه سیاسی، نژاد یا مذهب یک فرد می‌توانیم او را بشناسیم و ویژگی‌هایی را به او نسبت دهیم». 🔸تفاوت‌ها را پررنگ نکنید، شباهت‌ها را پیدا کنید در گفت‌وگو با کودکان و نوجوانان به جای تأکید بر تفاوت‌ها و دیدگاه‌های افراطی، از آن‌ها بخواهید در باورها و خواسته‌های دیگران به دنبال شباهت‌ها و نقاط مشترک باشند. به این ترتیب، ذهن آن‌ها به کشف نقاط مشترک عادت می‌کند. 🔸مراقب زبان بدن‌تان باشید وقتی دارید در حضور فرزندتان از پدیده‌هایی حرف می‌زنید که با آن‌ها مخالفید یا دوست‌شان ندارید، حواس‌تان باشد که فرزندتان، به عنوان یک ناظر دقیق و باریک‌بین در حال تماشای شما است و به احتمال بسیار زیاد در مواجهه با موقعیت‌های مشابه یا افراد و باورهایی که دوست‌شان ندارد یا مخالف‌شان است، دقیقاً همان رفتارهای شما را تکرار می‌کند. 🔸عضویت در گروه‌های اجتماعی با اهداف مثبت را تشویق کنید وقتی بچه‌ها به گروهی با ارزش‌هایی مثبت مانند کمک و شراکت و به‌طور کلی نگاه مثبت داشتن به دیگران می‌پیوندند، هویت خود را هم‌سو با این ارزش‌ها تعریف می‌کنند. این تعریف، نقش تعیین‌کننده‌ای در نوع نگاه آن‌ها به «دیگرانی» دارد که عضو گروه‌شان نیستند. 🔸درباره مقاومت در برابر خشونت گفت‌وگو کنید پرورش رواداری در کودکان و نوجوانان اهمیت دارد، اما از سوی دیگر آن‌ها به مهارت‌هایی برای نه گفتن به نفرت‌پراکنی، قلدرمآبی و خشونت هم نیاز دارند. مقاله کامل را این‌جا بخوانید: چه‌طور فرزندانی اهل رواداری و تساهل بار بیاوریم؟ ✏️ @AfroozSchool