مدرسه افروز

این کیسه‌های کوچک چای که به نظر کاغذی‌اند و بدون زحمتِ دم کردن، یک لیوان چای بهمون می‌دن مصداق «فلفل نبین چه ریزه‌»اند. پژوهشی که سال ۲۰۱۹ از سوی دانشگاه مک‌گیل منتشر شد می‌گه یک لیوان چای با یک چای کیسه‌ای حاوی ۱۱.۶ میلیارد ذره میکروپلاستیک و ۳.۱ میلیارد نانوپلاستیکه؛ یعنی با هر لیوان چای کیسه‌ای حدود ۱۶میکروگرم یا یک‌شانزدهم میلی‌گرم پلاستیک می‌خوریم. چای کیسه‌ای نه فقط برای بدن ما که برای محیط زیست هم دردسرسازند. کاغذ یا پارچه و چسبی که برای بستن درزهاشون به کار می‌ره حاوی پلاستکیه و مثل باقی محصولات پلاستیکی تجزیه شدن‌شون سال‌ها طول می‌کشه. البته به‌تازگی بعضی برندها فقط از کاغذ در تولید کیسه‌ی چای استفاده می‌کنن که همون هم خالی از نگرانی‌های زیست‌محیطی نیست و به معنی قطع تعداد زیادی درخته. چه می‌شه کرد؟ راه حل این یکی ساده‌س: چای باز دم کنید و اجازه بدید چای، این نوشیدنیِ صبر و درنگ، آرام و آسوده در آب جوش رنگ و عطر باز کنه. در این دنیای سریع و ناآرام، دم کردن چای بیش از این‌که برای محیط زیست خوب باشه، برای سلامت جسم و روان خودمون خوبه!

هر سال حدود ۱۶۷ میلیارد پوشک یک‌بار مصرف تولید می‌شه که به ۲۴۸.۵ میلیون بشکه نفت خام نیاز داره و هر دقیقه بیش از ۳۰۰ هزار پوشک در دنیا به محل دفع زباله‌ها می‌رسه. به همین دلیل صنعت پوشک از آلاینده‌ترین صنایعه. چه می‌شه کرد؟ پوشک‌های یک‌بار مصرف آسیب بیشتری به محیط زیست می‌رسونن یا چندبار مصرف؟ ماجرای پوشک به سادگی باقی انواع پلاستیک نیست. متخصصان مختلف نظرهای مختلفی دارن. مثلا بر اساس مطلبی که سال ۲۰۱۲ در مجله اینترنتی دانشگاه استنفورد منتشر شد هرچند رد پای کربنی پوشک یک‌بار مصرف خیلی بیشتر از پوشک پارچه‌ایه اما انرژی و آبی که برای شستن پوشک پارچه‌ای استفاده می‌شه اون‌قدر زیاده که تفاوت چندانی در خطر این دو گزینه برای محیط زیست نداره. اما پژوهشی که سال ۲۰۰۸ توسط دولت بریتانیا انجام شد نتیجه می‌گیره که اگر برای شستن پوشک‌های پارچه‌ای، ماشین لباس‌شویی رو پر کنیم (برای تعداد کم پوشک ماشین لباس‌شویی رو روشن نکنیم)، به جای استفاده از ماشین خشک‌کن اون‌ها رو در آفتاب خشک کنیم و بعد از این‌که کودک بزرگ شد، از اون‌ها برای یک کودک دیگر استفاده کنیم، آسیب زیست‌محیطی کمتری دارند.

روکش پلاستیکی غذا که با نام سلفون می‌شناسیم فقط ۷۰ ساله به آشپزخونه‌ها وارد شده. در جنگ جهانی دوم از سلفون برای بسته‌بندی محموله‌های نظامی استفاده می‌شد. بعد از جنگ کارخونه‌های سازنده به این فکر افتادن که بازار دیگری برای سلفون پیدا کنند و کجا بهتر از آشپزخونه؟ این‌طوری بود که در کمتر از یک دهه این محصول ارزان به امر واجب و عضو جدانشدنی آشپزخونه تبدیل شد. چه می‌شه کرد؟ خیلی ساده‌س، روی ظرف‌ها رو با بشقاب بپوشونید. مثلا وقتی در دستور آشپزی می‌بینید باید سطح خمیر رو با روکش پلاستیکی بپوشونید و اجازه بدین استراحت کنه، می‌تونید با یک بشقاب بزرگتر از محیط کاسه دقیقا همین کار رو انجام بدین. پارچه‌های آغشته به موم یا روغن محصول نسبتا جدیدیه که به عنوان یک جایگزین پایدار برای روکش‌های پلاستیک معرفی می‌شه. با جست‌وجوی «روکش مومی» هم می‌تونید گزینه‌های آماده برای خرید رو پیدا کنید، هم روش‌هایی برای درست کردن در خونه. پیش از استفاده باید این پارچه‌های کتانی آغشته به موم یا روغن‌های طبیعی رو با دست‌تون گرم کنید تا نرم بشه. بعد به راحتی به شکل همون ظرفی در میاد که قصد دارید روی اون رو بپوشونید.

مهم‌ترین مشکل قوطی‌ها و ظرف‌های پلاستیکیه که برای بسته‌بندی شوینده‌ها و پاک‌کننده‌های شیمیایی استفاده می‌شه. آلودگی آب یک مشکل مهم دیگه‌س. بقایای شوینده‌های شیمیایی در نهایت سر از نهرها و رودخانه‌ها و آب‌های زیرزمینی در میارن و بعضی ترکیب‌ها آن‌قدر ماندگارن که به چرخه‌ی غذایی می‌رسن. مصرف دستمال حوله‌ای یک بار مصرف برای گردگیری و تمیزکاری هم دوست‌دار محیط زیست نیست! چه می‌شه کرد؟ یک راه اثرگذار درست کردن پاک‌کننده‌ها با مواد طبیعی و ساده‌ای مثل سرکه، لیمو و جوش شیرینه. یک راه دیگه تبدیل لباس‌ها، حوله‌ها و ملافه‌های مستعمل به دستمال آشپزخونه و گردگیریه. اسفنج‌های مرسوم شست‌وشوی ظرف که به نام «اسکاچ» می‌شناسیم، از پلاستیک ساخته می‌شن به اندازه‌ی باقی محصولات پلاستیکی برای طبیعت خطرناکن. این اسفنج‌ها بازیافت‌پذیر هم نیستن. به جای اون‌ها می‌شه از انواع اسفنج گیاهی و سلولزی استفاده کرد که به‌طور طبیعی تجزیه می‌شن. دوست دارید یک قدم فراتر بذارید؟ درباره‌ی مضر بودن اسفنج‌های پلاستیکی با دوستان و خانواده‌تون صحبت کنید و جایگزین‌های دوست‌دار محیط زیست بهشون معرفی کنید یا هدیه بدید.

همه آن‌چه درباره انواع پلاستیک‌ها گفتیم، درباره‌ کیسه‌های فریزر و زیپ‌کیپ‌ها هم صادقه. این محصولات هم از منابع تجدیدناپذیر تولید می‌شن و این به دو دلیل مشکل‌سازه؛ اول آلودگی‌های زیست‌محیطی حین تولیدشونه و دوم این‌که در طبیعت تجزیه نمی‌شن. در واقع کیسه فریزرهایی که به نظر سبُک و ناچیز می‌آن و بدون دغدغه و نگرانی در سطل زباله می‌اندازیم هم تولیدشون سخت و عامل آلودگیه، هم از دست‌شون خلاصی نداریم و تجزیه شدن‌شان ۴۰۰ سال طول می‌کشه. چه می‌شه کرد؟ با کمی خلاقیت می‌تونیم جایگزین‌های ساده و در دسترسی برای کیسه‌های فریزر پیدا کنیم. مثلا می‌شه گوشت و مرغ و سبزیجات رو در ظرف‌های شیشه‌ای یا پلاستیکیِ چند بار مصرف در فریزر نگه داریم. کیسه فریزرهای سیلیکونی هرچند بهترین گزینه نیستند، اما چون عمر طولانی‌تری دارند، نسبت به کیسه فریزرها و زیپ‌کیپ‌های یک‌بار مصرف گزینه‌های بهتری‌اند. دوست دارید یک قدم فراتر بذارید؟ ظرف‌های چندبار مصرفِ مناسب برای فریزر هدیه بدید و روش‌های شخصی خلاقانه‌تون برای نگه‌داری مواد خوراکی در یخچال و فریزر بدون مصرف کیسه پلاستیکی رو با بقیه به اشتراک بگذارید. #plasticfreeJuly ✏️ @AfroozSchool

خجالت کشیدن بابت رفتار مغایر با هنجارها و ترس از برچسب خوردن از جمله موانع حفظ محیط زیست و ترک رفتارها و عادت‌های آسیب‌رسان به محیط زیسته. مثلا بردن ظرف شیشه‌ای در دار به شیرینی‌فروشی و درخواست برای چیدن شیرینی‌ها در ظرف به جای جعبه‌های مقوایی رفتاری غیرمعموله و می‌تونه باعث تعجب یا حتی قضاوت شیرینی‌فروش و باقی مشتری‌ها بشه. بردن پارچه‌ی گل‌گلی به نانوایی برای پیچیدن نون گرم و تازه ممکنه از نظر بعضی از ناظران «امروزی» نیاد، یا امتناع از گرفتن کیسه‌ی پلاستیکی که بابتش باید مبلغ ناچیزی پرداخت کنیم رفتاری از سر خساست تعبیر بشه. چه می‌شه کرد؟ مدام به خودتون یادآوری کنید: هر تغییری برای جامعه سخته و این مقاومت‌ها و تعجب‌ها طبیعیه، دیگه این‌که قضاوت‌هایی که پایه‌ی منطقی نداره رو نباید جدی گرفت. دوست دارید یک قدم فراتر بذارید؟ با دیگران درباره‌ی دو تا نکته‌ی بالایی حرف بزنید، از احساسی بگید که نگاه‌های قضاوت‌گر دیگران در شما ایجاد می‌کنن و این‌که چه‌طوری با این احساسات کنار میاین. خیلی‌ها مثل شما چنین تجربه‌هایی دارن و بازگو کردن‌شون احساس خوب پیوند بین آدم‌ها ایجاد می‌کنه.

دست‌شویی و حمام از اون جاهاییه که می‌تونه منشاء تولید زباله‌ی پلاستیکی باشه. از قوطی شامپو تا تیغ و مسواک و خمیر دندون. اغلب مسواک‌های پلاستیکی که هر کدوم از ما در طول عمرمون حدودا ۳۰۰تاشون رو دور می‌اندازیم، بازیافت نمی‌شن چون تغییر و تبدیل پلاستیک کامپوزیت به کار رفته در اون‌ها بسیار سخته. اگر همه ساکنان زمین طبق پیشنهاد انجمن دندان‌پزشکی آمریکا هر ۳تا۴ ماه مسواک‌شون رو جایگزین کنند، سالانه حدود ۲۳ میلیارد مسواک پلاستیکی راهی زباله می‌شه. چه می‌شه کرد؟ یکیش رو چند روز قبل مرور کردیم: جایگزین کردن انواع شوینده‌های مایع با صابون قالبی. اما در مورد مسواک کار به این آسونی‌ها نیست. مسواک‌های بامبو چند سالیه که به بازار اومدن و جایگزین مناسبی برای انواع پلاستیکی هستند، همین‌طور استفاده از دسته‌های پلاستیکی مسواک که می‌شه برس اون‌ها رو جایگزین کرد. جایگزین کردن تیغ‌های یک‌بار مصرف با دسته‌تیغ‌هایی که سرشون قابل تعویضه هم یک قدم مثبته. به گفته سازمان پلاستیک‌فری‌جولای حتی می‌شه خمیر دندون و نرم‌کننده بدن رو توی خونه ساخت. اگر چنین تجربه‌ای دارید برامون بنویسید.

خرید کردن از تولیدکننده‌ها و فروشگاه‌های محلی نه‌تنها باعث کاهش آلودگی ناشی از حمل و نقل محصولات به مغازه و رفت و آمد شما به مغازه می‌شه. یکی از عواملی که در سراسر دنیا تولید دی‌اکسید کربن به عنوان عامل مخرب محیط زیست رو تشدید می‌کنه، انتقال محصولات خوراکی و کشاورزیه. احتمال این‌که میوه‌ی عرضه شده در بازارهای محلی از اون‌طرف اقیانوس بیاد، نسبت به محصولات عرضه شده در فروشگاه‌های بزرگ و زنجیره‌ای خیلی کمتره. بنابراین خرید از فروشگاه‌های محلی در کل باعث کاهش رد پای کربنی می‌شه. یک فایده‌ی دیگه کاهش بسته‌بندیه، محصولات محلی برای رسیدن به میوه‌فروشی و سوپرمارکت‌های کوچک محل نیاز به بسته‌بندی‌های سفت و محکم پلاستیکی ندارند. #iranplasticfreejuly ✏️ @AfroozSchool

آپژوهش‌گران آمریکایی ترکیبات آلی کلر -همون موادی که در سفیدکننده‌های شیمیایی و بسیاری از لکه‌برها به کار می‌ره- رو در آب خوراکی، رسوبات دریاچه‌ها، بدن حیوانات و حتی شیر مادر پیدا کردند. به همین دلیل توقف تولید و مصرف انواع شوینده‌های حاوی ترکیبات آلی کلر یکی از مطالبه‌های فعالان و گروه‌های حامی محیط زیسته. چاره چیه؟ بازنگری در عادت‌های شست‌وشو. چند بار در هفته و با چه موادی دستگاه لباس‌شویی رو روشن می‌کنید؟ از اون دسته آدم‌ها هستید که حتی اگر یک لباسی رو نیم ساعت بپوشن هم به نظرشون کثیفه و باید بره در سبد رخت‌های چرک؟ معمولا از برنامه‌های اتوماتیک ماشین لباس‌شویی استفاده می‌کنید؟ فکر می‌کنید حوله‌ حمام با یک بار استفاده کثیف یا نجس می‌شه؟ در این عادت‌ها و باورها تجدید نظر کنید. برنامه‌های خودکار ماشین‌های لباس‌شویی معمولا بیش از حد نیاز آب مصرف می‌کنن و آب رو هم بیش از حد گرم می‌کنن. برای شستن لباس‌ها معمولا آب سرد/ولرم کافیه و نیاز به چند دور آب‌کشی هم نیست، مگر این‌که لباس آغشته به روغن‌های صنعتی باشه. یک راه دیگه هم خشک‌شوییه و بهترین راه خشک‌شویی پهن کردن لباس‌های زیر نور خورشیده.

البته که برگزاری میهمانی‌های بزرگ و پیک‌نیک با قاشق و چنگال پلاستیکی راحت‌تره ولی کل ماجرا در راحتی خلاصه نمی‌شه. قاشق و چنگال و چاقوهای پلاستیکی یک بار مصرف بازیافت نمی‌شن.حدود ۲۰۰ سال طول می‌کشه تا هر کدوم از اون‌ها تجزیه بشه. در نهایت با گذشت زمان ترکیبات به‌کار رفته در این پلاستیک‌ها به خاک و آب و از اون‌ها به گیاهان و جانوران دریایی و حیوانات می‌رسه و کل زنجیره‌ی غذالیی رو مسموم می‌کنه. چاره چیه؟ خیلی سرراسته: استفاده نکردن از قاشق و چنگال و چاقوی پلاستیکی و قبول زحمتِ حمل و نقل و شست‌وشوی قاشق و چنگال‌های چندبار مصرف در پیک‌نیک و میهمانی‌ها. می‌تونید یک کیسه پارچه‌ای یا ظرف در دار مخصوص برای قاشق‌ها و چنگال‌های کثیف همراه‌تون ببرید. وقتی غذای بیرون‌بر سفارش می‌دین، به رستوران تأکید کنید قاشق و چنگال یک بار مصرف نمی‌خواید و موقع تحویل غذا اگر دیدید قاشق و چنگال براتون گذاشتن، برگردونید به خودشون. دوست دارید یک قدم فراتر بذارید؟ شروع کنید به شمردن تعداد وسایل یک‌بار مصرف پلاستیکی که در ماه مصرف می‌کنید و سعی کنید کمتر و کمترش کنید.

رد پای کربنی به‌جامانده از مصرف یک قوطی معمولی صابون مایع، حدود ۱۰برابر یک قالب صابونه. تولید صابون مایع در قیاس با صابون قالبی ۵برابر انرژی بیشتر نیاز داره و بسته‌بندیش هم حدود ۲۰ برابر. البته استفاده از صابون قالبی در قیاس با صابون مایع به حدود ۳۰ درصد آب بیشتر نیاز داره. یک نقد دیگه به صابون قالبی اینه که خیلی از این صابون‌ها با روغن نخل (پالم) تولید می‌شن و چون تولید روغن پالم در اندونزی و مالزی به شیوه ناپایدار انجام می‌شه، باعث تخریب جنگل‌های بارانی در این کشورها می‌شه. چاره چیه؟ اغلب متخصصان محیط زیست توصیه می‌کنن صابون و انواع شوینده‌های جامد رو جایگزین صابون‌ها و شوینده‌های مایع کنیم. به‌ویژه برای این‌که مایع بودن صابون‌ها چاره‌ای باقی نمی‌گذاره جز بسته‌بندی در ظرف‌ها و قوطی‌های پلاستیکی. به‌علاوه، وقتی داریم صابون قالبی می‌خریم اون‌هایی رو انتخاب کنیم که با روغن‌های طبیعی و بدون روغن پالم درست شدن. دوست دارید یک قدم فراتر بذارید؟ خودتون صابون قالبی درست کنید. هم دوست‌دار محیط زیسته، هم می‌تونه یک سرگرمی خانوادگی یا گروهی باشه. #freeplasticjuly @AfroozSchool

هرچه بسته‌بندی‌های پلاستیکی کوچک‌تر، میزان پلاستیک مصرفی هم بیشتر. این یعنی ورود پلاستیک بیشتر به چرخه زیستی. خیلی از اون‌ها سر از جنگل‌ها و اقیانوس‌ها در میارن، بخش خیلی زیادی هم در دل زمین دفن می‌شن و بسته به میزان پیشرفت کشورها در بازیافت، بازیافت می‌شن. چاره چیه؟ خرید فله‌ای و خرید در بسته‌بندی‌های بزرگ‌تر؛ با این تبصره که موقع خرید از فروشنده خواهش کنیم محصولات رو در کیسه‌های پارچه‌ای یا ظرف‌های در دار خودمون یا هر بسته‌ پایدار دیگه‌ای بریزه. مثلا در آجیل‌فروشی کیسه سبک و پارچه‌ای خودمون رو همراه داشته باشیم، موقع خرید آب‌غوره از میدون تره‌بار بطری شیشه‌ای خودمون رو ببریم یا موقع خرید از قصابی یک ظرف بزرگ در دار همراهمون باشه تا گوشت‌ها رو در اون ظرف‌ها تحویل بگیریم. دوست دارید یک قدم فراتر بذارید؟ راه‌های کمتر مصرف کردن کیسه‌های پلاستیکی رو به مغازه‌دارهای محل معرفی کنید و با چند نفر از همسایه‌ها یک گروهی کوچک محلی تشکیل بدین برای جا انداختن فرهنگ خرید کردن در ظرف‌های شخصی و پایدار. #iranplasticfreejuly @AfroozSchool

کمتر بخر، کمتر مصرف کن! منظور فقط خرید و مصرف پلاستیک هم نیست، کلا هر چه کمتر بخریم و بیشتر از چیزهایی که داریم -از ظرف و ظروف بگیر تا لباس و محصولات الکترونیک- به کاهش مصرف کمک می‌کنیم. چاره چیه؟ البته که گریزی از خرید نیست. سؤال اینه که چه‌طور می‌تونیم یک خریدار دوست‌دار محیط زیست باشیم؟ یک راهش اینه که صرفا به دلیل ارزون بودن خرید نمی‌کنیم. سعی می‌کنیم جنس‌های بادوام‌تر بخریم و بر اساس نیازهای واقعی‌مون خرید کنیم. به بسته‌بندی مواد و محصولاتی که می‌خریم توجه داریم و اونی رو انتخاب می‌کنیم که زباله پلاستیکی کمتری تولید کنه. مثلا تا جای ممکن مواد فله‌ای می‌خریم و از مغازه‌دار خواهش می‌کنیم محصولات رو در کیسه پارچه‌ای یا ظرف دردار خودمون بریزه. دوست دارید یک قدم فراتر بذارید؟ با دوستان و نزدیکان‌تون درباره اهمیت کمتر و هوشمندانه خرید کردن صحبت کنید و انگاره‌های غلطی مثل این‌که «خرید وسایل دست دوم خچالت‌آوره» یا «نباید در عروسی‌ها و مهمونی‌ها لباس تکراری پوشید» رو به چالش بکشید. #iranplasticfreejuly ✏️ @AfroozSchool

ممکنه با خودتون بگید یه دونه نی باریک نازک که دیگه چیزی نیست. اما واقعیت اینه که روزانه ده‌ها میلیون نی پلاستیکی یک‌بار مصرف در دنیا مصرف می‌شه و این یعنی صدها کیلو پلاستیک که فقط چند دقیقه مصرف کردیم و فرستادیم توی سطل آشغال. تصور رایج و البته غلطی وجود داره که نی‌های پلاستیکی قابل بازیافت‌اند. هرچند از لحاظ فنی نی‌های پلاستیکی رو از ماده‌ای قابل بازیافت می‌سازن، اما این محصولات به دلیل سبک و باریک بودن‌شون در بیشتر سیستم‌های بازیافت قابل تشخیص نیستند و در نهایت بازیافت نمی‌شن. نی‌های پلاستیکی یکی از ده‌ ماده‌ی آلوده‌کننده‌ی سواحل جهان‌اند، در گلوی پرنده‌ها و باقی حیوانات دریایی گیر می‌کنن و باعث مرگ اون‌ها می‌شن. چاره چیه؟ در رستوران و موقع سفارش تلفنی غذا تأکید کنیم که نی لازم نداریم! تنها راهش همینه! اگر به دلیل مسائل بهداشتی یا پزشکی ترجیح می‌دین نوشیدنی‌تون رو با نی بخورید، یک نی استیل در کیف یا جیب لباس‌تون بگذارید تا بدون نگرانی به نی پلاستیکی بگید «نه»! #iranplasticfreejuly ✏️ @AfroozSchool

لیوان‌های یک‌بار مصرف کاغذی قابل بازیافت نیستن چون یک لایه‌ی بسیار نازک پلاستیک به دیواره‌ی داخلی‌شون چسبیده تا بتونن بدون این‌که سوراخ بشن مایعات رو در خودشون نگه دارن. حتی لیوان‌های قابل کمپوست هم به‌ندرت کمپوست می‌شن چون این کار به امکانات و شرایط بسیار ویژه‌ای نیاز داره که اغلب فراهم نیست. از طرف دیگه اغلب با زباله‌های تر قاطی می‌شن و به‌ندرت به فرآیند کامپوست می‌رسن. چاره چیه؟! از کافه‌چی درخواست کن چای و قهوه رو در لیوان شیشه‌ای و سرامیکی بیاره برات. اگر می‌‌خوای قهوه، چای یا هر نوشیدنی دیگری رو بیرون‌بر بگیری، لیوان در دار خودت رو ببر و از کافه‌چی درخواست کن اون رو پر کنه. برای پیک‌نیک هم می‌شه لیوان‌های ملامین رو جایگزن لیوان یک‌بار مصرف کرد. و اما برای مهمونی‌ها و دورِهمی‌ها، چاره‌ای نیست جز قبول زحمت شستن لیوان‌های بلور! ولی قبول کنید که نوشیدنی در لیوان بلور و سرامیک بیشتر می‌چسبه! دوست دارید یک قدم فراتر بذارید؟ با دوستان و همکاران و خانواده‌ و شاگردان‌تون درباره‌ی افسانه‌ی قابل بازیافت بودن لیوان‌های کاغذی صحبت کنید.

هرچند بطری‌های پلاستیکی آب و باقی نوشیدنی‌ها در بسیاری از نقاط دنیا جزو پلاستیک‌های قابل بازیافت به حساب میان اما خیلی از اون‌ها اصلا به سیستم بازیافت وارد نمی‌شن، در نهایت می‌رسن به گورستان‌های زباله و در دل زمین دفن می‌شن. این بطری‌ها حدود ۴۵۰ سال وقت لازم دارن تا در خاک تجزیه بشن. چاره چیه؟! خیلی ساده‌س: قمقمه‌: «ظرفی رویین که مسافر در آن آب ریخته و بر کمر بندد». قشنگ نیست؟! قمقمه‌های حالا البته رویین و مسین نیستن. بطری‌های شیشه‌ای هم گزینه‌های خوبی هستن اما خب، در قیاس با قمقمه کمی سنگین‌اند و راحت‌تر می‌شکنن. دوست دارید یک قدم فراتر بذارید؟ می‌تونید با مدیریت مدرسه‌ها درباره‌ی جایگزین کردن بطری‌های پلاستیکی آب در فروشگاه مدرسه یا تشویق دانش‌آموزان به همراه داشتن قمقه‌های شخصی صحبت کنید و یک برنامه‌ی جمعی پیاده کنید. ✏️ @AfroozSchool

این کیسه‌های نازک خرید در اغلب جاهای دنیا بازیافت نمی‌شن. کیسه‌های پلاستیکی سبک و نازکن، در دستگاه‌های مرسوم بازیافت پلاستیک گیر می‌کنن و دستگاه رو از کار میندازن. همین مسأله بازیافت کیسه‌های پلاستیکی رو به یک فرآیند پرهزینه و پیچیده تبدیل می‌کنه و اغلب دولت‌ها از خیر بازیافت‌شون می‌گذرن. از طرفی تک‌تک این کیسه‌های پلاستیکی که مصرف می‌کنیم یک هزار سال (بله درست خوندین، یک هزار سال، ۱۰ قرن) در طبیعت سرگردون می‌مونن و در نهایت به ذرات میکروپلاستیک تبدیل می‌شن و خاک رو آلوده می‌کنن. خلاصه که از دست این کیسه‌های خرید خلاصی نداریم! چاره چیه؟ اینکه کیسه‌های خرید پارچه‌ای رو همه‌جا با خودمون ببریم و از تک‌تک کیسه‌های پلاستیکی حذر کنیم! کیسه‌های پارچه‌ای رو یک جایی بذارید که موقع خرید رفتن یادتون باشه برشون دارید، مثلا کنار کفشی که معمولا می‌پوشید. یک کیسه‌ی پارچه‌ای سبک و تاشو هم توی کیف‌تون داشته باشید برای موارد پیش‌بینی‌نشده. دوست دارید یک قدم فراتر بذارید؟ با لباس‌های کهنه و تکه‌پارچه‌های بی‌استفاده کیسه‌ی خرید بدوزید. می‌‌تونید بچه‌ها رو هم همراه کنید، سرگرمی خوبیه براشون! @AfroozSchool

وبینار «مستندسازی فعالیت‌های کلاسی» که قرار بود اردیبهشت برگزار بشه و متأسفانه نشد، در راهه و ۲۰ تیر برگزار می‌شه. در بخش اول این وبینار یکی از دانش‌آموختگان مدرسه‌ی افروز از تجربه‌ش در مستندسازی فرآیند یادگیری می‌گه و روش‌های مختلف برای گزارش‌نویسی و ثبت دقیق اتفاق‌های کلاس درس رو با شما به اشتراک می‌ذاره. بخش دوم هم به گفت‌وگوی جمعی درباره‌ی موضوع اختصاص داره. تاریخ و ساعت برگزاری: دوشنبه ۲۰ تیر، ۱۴۰۱، ساعت ۷:۳۰ تا ۹ شب لینک شرکت در جلسه: Join Zoom Meeting Meeting ID: 875 6422 6360 Passcode: 054144 این جلسه برای دانش‌آموختگان مدرسه‌ی افروز برگزار می‌شه. به امید دیدار شما در این جلسه، مدرسه‌ی افروز

برای شرکت در این رویداد جهانی می‌تونید این تقویم رو دانلود کنید 👇 و حواس‌تون به موضوعی که در تک‌تک روزها مطرح می‌شه باشه. می‌تونید از راه‌کارهایی که پیاده می‌کنید یا روش‌های تازه‌ای که خودتون برای جایگزین کردن پلاستیک پیدا کردید عکس بگیرید و با هشتگ‌های #plasticfreejuly و #iranplasticfreejuly در اینستاگرام به اشتراک بگذارید. ما هم در ۳۰ روز آینده هر روز یک پست ویژه مرتبط با موضوع روز تقویم خواهیم داشت. ✏️ @AfroozSchool