مَرثیه‌ای برایِ وطن 🤍

من آدمِ رویاهایم؛ نه از آن رویاهایی که آدم را از جهان دور می‌کنند، بلکه از آن‌هایی که تحملِ جهان را آسان‌تر می‌کنند. گاهی میان شلوغیِ این همه واقعیت، تنها پناه من چند صفحه کتاب و گوشه‌ای از خیال است. پاهایم در این خاک راه می‌روند، اما دلم هنوز جایی میان ستاره‌ها و قصه‌ها زندگی می‌کند. متین https://t.me/Mersiye_vatan

در جنگ قادسیه، در نبرد آخر، بهمن جاذویه به شدت زخمی شد. او قبل از مرگ به هم‌رزمانش گفت: اکنون جان و مال و خاک مقدس ما توسط تازی‌های پست و خونخوار به اسارت می‌رود، اما نوادگان ما این سرزمین مقدس را بازپس می‌گیرند. نبرد قادسیه هنوز تمام نشده ، خاک پاکمان را از این عرب زادگانی که ایران برایشان ذره ای ارزش ندارد ، پس می‌گیریم. https://t.me/Mersiye_vatan

قلبی نو می‌خواهم؛ ذهنی رها از غبارِ اندوه و خاطره، احساساتی بکر و دست‌نخورده، و سرزمینی تازه؛ تا زندگی را از نو، بر شالودهٔ آرامش و امید، دوباره بنا کنم.

متین https://t.me/Mersiye_vatan

برای یک ملی‌گرا، وطن تنها پاره‌ای از خاک نیست؛ همهٔ جهانِ اوست. پس بگویید با کسی که جهانش هر روز زخمی‌تر می‌شود، چه باید کرد؟ با این همه اندوه چه کنم، وقتی هر سپیده‌دم، خبرِ اعدامی دیگر، ستمی دیگر، زخمی دیگر و ویرانیِ دیگری بر پیکرِ ایران می‌نشیند؟ سرزمینی که روزگاری گهوارهٔ شکوه و سرفرازی بود، امروز زیر بارِ رنج، آرام‌آرام خم می‌شود و من، گویی با هر زخمی که بر تنِ ایران می‌نشیند، استخوانی در جانم ترک برمی‌دارد. اگر جهانِ یک انسان، وطنش باشد، پس امروز همهٔ جهانِ من دردمند است؛ دردی که نه اشک از سنگینیِ آن می‌کاهد، نه سکوت آرامش می‌بخشد و نه فراموشی یارای خاموش کردنش را دارد. تا هنگامی که ایران از این رنج رهایی نیابد، گویی هیچ گوشه‌ای از جهانِ من رنگِ آرامش نخواهد دید. #پاینده_ایران و #جاویدشاه

فرزند ایران و ای‌کاش جان‌فدای میهن ، متین

پیج شعر ، ادبیات و نویسندگی ما : matin_poem

https://t.me/Mersiye_vatan

احترام، والاترین صورتِ مهر است؛ برتر از دوست‌داشتن و ژرف‌تر از مراقبت. دوست داشتن می‌تواند از احساس برخیزد، اما احترام، ریشه در شناختِ ارزشِ دیگری دارد. آن‌که شأنِ تو را نادیده می‌گیرد، هر اندازه هم عاشق باشد، تنها سایه‌ای از عشق را در آغوش دارد. زندگیِ بی‌احترام، به درختی می‌ماند بلند و استوار، اما بی‌برگ و بی‌ثمر؛ ایستاده است، اما هرگز بهار را تجربه نخواهد کرد.

متین https://t.me/Mersiye_vatan

اگر مهربانی کردی، چشم به راهِ سپاس نمان؛ بعضی روشنایی‌ها فقط برای آن آفریده شده‌اند که تاریکیِ راهِ دیگری را کمتر کنند. پس مهربانی را معامله نکن؛ گل، عطرش را از کسی پس نمی‌گیرد، حتی اگر رهگذری بی‌آنکه نگاهش کند، از کنارش بگذرد. متین https://t.me/Mersiye_vatan

«همزاد» روایتِ شکستِ انسانی نیست که دیگری او را نابود کرد؛ روایتِ فروریختنِ کسی است که سال‌ها پیش، خودِ واقعی‌اش را به ترس از قضاوت سپرده بود. داستایفسکی یادآوری می‌کند که هر بار برای پذیرفته‌شدن، از حقیقتِ خویش فاصله بگیریم، همزادی از تظاهر در درونمان متولد می‌شود؛ همزادی که آرام‌آرام جای ما را می‌گیرد. بزرگ‌ترین زندان، نگاهِ دیگران نیست؛ فراموش‌کردنِ خویشتن است. متین https://t.me/Mersiye_vatan

نیایش شامگاهی آدینه به درگاه اهورامزدا🩵

ای اهورامزدا؛ ای آن‌که نخستین سپیده از فروغِ اندیشهٔ تو زاده شد و آخرین ستاره نیز به نامِ تو می‌درخشد. امشب، نه برای گریز از رنج، که برای استوار ماندن در میانِ آن، دستانِ جان را به سوی تو بلند می‌کنیم. ما را چنان بیافرین که هیچ تاریکی، چراغِ خرد را در وجودمان به خاموشی نکشاند و هیچ فریبی، گام‌هایمان را از راهِ اشه منحرف نسازد. به ما دلی عطا کن که از کینه سبک باشد و از مهر، سنگین؛ چشمانی که پیش از دیدنِ عیبِ دیگران، راستیِ خویش را بجویند؛ و زبانی که جز حقیقت و نیکی، میراثی بر جای نگذارد. ای سرچشمهٔ فروغ، اگر روزگار، گردِ فراموشی بر جانمان نشاند، نسیمی از خردِ خویش بفرست تا دوباره به یاد آوریم که انسان، زمانی به والایی می‌رسد که در هر انتخاب، روشنایی را بر تاریکی برگزیند. ای نگاهبانِ ایران، این سرزمینِ کهنسال را از دروغ، بیداد و نومیدی دور بدار. در رگ‌های این خاک، روانِ آزادگی و داد را جاری ساز و فرزندانش را چنان همدل گردان که هیچ کینه‌ای نتواند ریشه‌های مهر را در میانشان بخشکاند. روانِ همهٔ آنان که با پنداری پاک، گفتاری راست و کرداری نیک از این جهان گذشتند، در روشناییِ بی‌کرانِ خویش بیارام؛ و به ما توفیق ده که هنگامی که نوبتِ رفتنِ ما فرا رسد، زمین را اندکی روشن‌تر، مهربان‌تر و راست‌تر از آنچه یافتیم، به آیندگان بسپاریم. اَشِم وُهو... باشد که هر سپیده، پیمانی دوباره با راستی باشد و هر شامگاه، گواهی بر آن‌که فروغِ اهورایی را در دلِ خویش زنده نگاه داشته‌ایم.

اَیدون باد، اَیدون تَر باد. 🤍 فرزند ایران ، متین https://t.me/Mersiye_vatan Instagram : matin_poem

می‌گویند: «چرا این‌قدر به آسمان نگاه می‌کنی؟» مگر نمی‌دانند هر بار که نگاهم در وسعتِ بی‌انتها‌ی ستارگان گم می‌شود، بندهای نامرئیِ این زندگیِ تحمیلی از روحم گسسته می‌شود؟ آنجا، میان خاموشیِ باشکوهِ کیهان، دیگر نه تنم زمینی است و نه روحم اسیرِ خاک؛ از جنسِ نور می‌شوم و برای لحظه‌ای کوتاه، آسمان در من نفس می‌کشد. متین https://t.me/Mersiye_vatan

«یادداشت‌های زیرزمینی» داستایفسکی، آینه‌ای است که انسان را با تاریک‌ترین و صادقانه‌ترین بخش‌های وجودش روبه‌رو می‌کند. این کتاب می‌آموزد که گاهی بزرگ‌ترین رنج‌های ما از جنگ با خویشتن، غرور و ناتوانی در پذیرفتن حقیقت درونمان سرچشمه می‌گیرند. داستایفسکی یادآوری می‌کند که عقلِ بی‌رحم بدون عشق و معنا، انسان را به تنهایی می‌کشاند و راه رهایی، نه فرار از تاریکی، بلکه شناخت و پذیرفتن آن است ؛ زیرا آگاهیِ بی‌مهار، وقتی از معنا و عمل جدا شود، به جای روشنایی، سایه‌ای سنگین بر روح انسان می‌افکند.

و جمله ای ماندگار از این شاهکار را با هم مرور کنیم : قسم می‌خورم آقایان که آگاهی بیش از حد نوعی بیماری است؛ بیماری واقعی و تمام‌عیار.

متین https://t.me/Mersiye_vatan

جهان هرچه در مشتِ خویش سنگ داشته باشد، از پا انداختنِ کسی را نمی‌آموزد که در میانِ ویرانه‌ها هنوز خم می‌شود تا ذرّه‌ای زیبایی را از زیرِ خاکستر بردارد. چنین انسانی با رنج نمی‌ستیزد؛ آن را به معنایی تازه برمی‌گرداند. اندوه برای او دیوار نیست، آستانه‌ای‌ست که به ژرفای دیگری از هستی گشوده می‌شود؛ جایی که معنا، موهبتی از جهان نیست، بلکه آفرینشِ جان است. و آن‌که توانِ زادنِ معنا را از دلِ پوچی دارد، حتی اگر سراسرِ هستی همدستِ تاریکی شود، هرگز شکست نخورده است؛ زیرا شکست، آن‌گاه آغاز می‌شود که انسان از آفرینشِ معنا دست بکشد، نه آن‌گاه که جهان بر او زخم می‌زند. متین https://t.me/Mersiye_vatan

«سقوط» آلبر کامو داستان سقوط یک انسان از جایگاهِ غرور به سوی شناخت خویشتن است. این کتاب به ما می‌آموزد که گاهی پشتِ خوبی‌های ظاهری، میل به دیده شدن و تحسین شدن پنهان است و انسان ممکن است حتی از فضیلت‌های خود نیز برای ساختن تصویری زیبا از خویش استفاده کند. کامو یادآوری می‌کند که قضاوت کردن دیگران آسان است، اما روبه‌رو شدن با ضعف‌ها و تاریکی‌های درون خود، دشوارترین کار انسان است. هیچ‌کس کاملاً پاک و بی‌نقص نیست؛ اما ارزش انسان در این است که با صداقت، مسئولیت و فروتنی حقیقت خود را بپذیرد. بزرگ‌ترین پیام «سقوط» شاید این باشد: رهایی در کامل بودن نیست، بلکه در شجاعتِ دیدنِ خویشتن بدون نقاب است.

متین https://t.me/Mersiye_vatan

اصالت، لباسی نیست که بر تن کنند؛ ریشه‌ای است که در طوفان آشکار می‌شود. هویت هر انسان را نه ادعاهایش، بلکه ردِ انتخاب‌هایش بر گذر زمان می‌سازد. آن‌که از حقیقتِ خویش دور نمی‌شود، نیازی به اثبات خود ندارد. متین https://t.me/Mersiye_vatan

خشم، غم، نفرت و کینه را در سینه نگاه دارید و همهٔ این احساسات را در روز فراخوان نهایی، بر سر این حرامزادگانِ پست‌فطرت فرو بریزید. در برابر این موجوداتِ عجیب‌الخِلقتِ بی‌شرف، هیچ میزان از شعور، انسانیت و اخلاق کارساز نیست؛ جز نابودی. ما ملتی بودیم که با منشور کوروش بزرگ، در جهان یادآور صلح بودیم؛ با آموزه‌های سعدی، نماد اخلاق؛ و با اندیشه‌های مولانا، یادآور عشق. اما امروز، راهی جز انباشتن خشم و نفرت برایمان باقی نمانده است. باید این ظلم را از ریشه برکنیم و سپس به بازسازی هویت، فرهنگ و اصالت خویش بپردازیم. مرگ بر دین و آیین‌تان ، مرگ بر حکومتتان.

متین https://t.me/Mersiye_vatan

شعرِ حماسیِ تازه منتشر شد 🔥 مثنویِ تازه با نام «کجا رفت آن بانگِ آزادی‌ام» در بابِ میهن‌دوستی، میهن‌گرایی، پایداری و ایستادگی در برابرِ ظلم و ستم، منتشر شد. این سروده را با نهایتِ ارج و فروتنی، به همهٔ فرزندانِ ایران و جان‌فدایانِ میهن که دلیرانه در برابرِ ضحاکِ زمانه ایستادند، پیشکش می‌کنیم. همچنین در این روز، که در اندوهِ از دست دادنِ دو تن از هم‌میهنانِ ارجمندمان به سوگ نشسته‌ایم، بار دیگر سوگند یاد می‌کنیم که راهِ آنان را استوارتر و نیرومندتر از پیش ادامه دهیم. امید آن دارم که این شعرِ حماسی، شایستهٔ پسندِ همراهانِ گرامی باشد. از مهر، پشتیبانی و همراهیِ همیشگیِ شما ژرفاژرف سپاسگزارم.🩵

#پاینده_ایران و #جاویدشاه فرزندِ ایران و ای‌کاش جان‌فدایِ میهن؛ متین

پیج ادبیات ، شعر و نویسندگی ما : matin_poem

https://t.me/Mersiye_vatan

دیگر نمی‌توانم... از کدام اندوه بگویم؟ از کدام سوگ بنویسم؟ برای کدام داغ به عزا بنشینم؟ از آبانِ خونین بگویم یا از ۱۴۰۱؟ از نیکا و مهسا بگویم یا از کیان؟ از «به نام خداوند رنگین‌کمان» بگویم یا از آن «بابا... وقتِ خداحافظیه»؟ از چهل هزار جانِ از دست‌رفته بگویم یا از ده‌ها هزار اعدامی؟ از سپهر بابا بگویم یا از نوید افکاری؟ از کدام غم سخن بگویم؟ برای کدام زخم سوگواری کنم؟ اصلاً ظرفیتِ اندوه تا کجاست که هیچ‌گاه به پایان نمی‌رسد؟ ما انسانیم... یا از فولاد آفریده شده‌ایم؟ https://t.me/Mersiye_vatan

نمی‌دانم با کدامین واژگان می‌توان اوج سوگواری و اندوه خود را به تصویر کشید.💔

فرزند ایران و جان‌فدای میهن، ابوالفضل سپاهی، اصفهانِ عزیز. فرزند ایران و جان‌فدای میهن، علیرضا سپاهی، اصفهانِ عزیز. فرزند ایران و جان‌فدای میهن، امیرحسین صفری، اصفهانِ عزیز.

با نمایش مرگ و اعدام در ملأعام، در پیِ اثبات چه بودید؟ می‌خواستید ما را بترسانید؟ نه؛ تنها ارادهٔ ما را برای ادامهٔ این انقلاب و سرنگونی جمهوریِ ننگینتان استوارتر و راسخ‌تر کردید. هرچه بیشتر کشتید، بیشتر روییدیم؛ هرچه ظلم فزون‌تر شد، فریادها رساتر و بلندتر برخاست. نمی‌توانید جوشش خون آریایی را که از نیاکانمان در رگ‌های ما جاری است خاموش کنید. هیچ ستمگری، از مغول تا اعراب، هرگز نتوانسته است چنین کند؛ و شما حتی نامتان نیز کوچک‌تر از آن است که بخواهد در کنار نام ایران قرار گیرد. این اعدام‌ها از احساس خطر برمی‌خیزد؛ از هراسِ سرنگون و این، بزرگ‌ترین شکست شماست؛ اینکه پس از چهل‌وهفت سال کشتار، هنوز ناچارید بکشید، زیرا به‌خوبی می‌دانید که با همهٔ جنایت‌هایتان نیز نتوانسته‌اید امید یک ملت را اعدام کنید. شما مرگ می‌کارید، اما از دل همان خاک، آزادی جوانه می‌زند. هر یک نفر کشته شه، هزار نفر پشتشه به خون پاک این سه جاویدنام و تمامی جاویدنامان این چند دهه سوگند که تا ریشه‌کن شدن کامل ظلم و ستم جمهوری اسلامی و تا پیروزی انقلاب شیر و خورشید، ساکت نخواهیم نشست؛ حتی اگر بهای آن، آبیاری ذره‌ذرهٔ خاک میهن با خون خود و پاک کردن آن از نجاستی به نام جمهوری اسلامی باشد.

همهٔ شهرِ ایران جگرخسته‌اند، به کینِ سیاوش کمر بسته‌اند.

#پاینده_ایران و تا همیشه #جاویدشاه

فرزند ایران و ای‌کاش جان‌فدای میهن، متین

https://t.me/Mersiye_vatan

❌ فوری | جمهوری ننگین اسلامی در میدان علیخانی اصفهان داربست نصب کرده تا سه تن از شجاع‌ترین جوان های این سرزمین را در ملاعام اعدام کند.

طبق گزارشات ابوالفضل سپاهی، علیرضا سپاهی و امیرحسین صفری به انفرادی منتقل شدن و قراره در ملاعام اعدام بشن!

لطفا تمامی کسانی که از رسانه‌ای برخورددارند این مطلب رو پوشش بدهند تا شاید با فشار های مردمی و حضور مردم اصفهان از اعدام جلوگیری شود. سپاسگزارم از توجهتون ، پاینده ایران🤍 https://t.me/Mersiye_vatan

پنجم مرداد، یادآور خاموشی واپسین شاه ایران، محمدرضاشاه پهلوی است؛ مردی که برای همه ایرانیان ملی‌گرا ، نامش با آرمان پیشرفت، آبادانی و ایران‌دوستی پیوند خورده است. امروز، یاد او را با احترام گرامی می‌داریم؛ مردی که باور داشت ایران سزاوار شکوه، اقتدار و جایگاهی درخور در جهان است. ما به ایران سوگند می‌خوریم که عشق به این سرزمین را زنده نگاه داریم؛ برای آبادی، سربلندی و آینده‌ای روشن بکوشیم و نام ایران را همواره با افتخار بر زبان آوریم. راهت در آرمان ایرانِ آباد و سربلند، در دلِ آنان که به آینده این سرزمین می‌اندیشند، ادامه دارد. ایران، جاودان خواهد ماند.

متین https://t.me/Mersiye_vatan