É𝖼︎𝖺𝗋𝗅︎𝖺𝗍𝖾ָ֪֢

قلم دست بگیرید و نوشتن نامه‌هاتون رو آغاز کنید، تولد پایان‌دهنده‌ی مرداد از رگ گردن به ما نزدیک‌تره.

مهرداد یکی دیگه از دلایلیه که شما نمیتونی عشق بودنِ مردادیا رو نقض کنی🙏🏼

زادروزت فرخنده، گل‌پسر مهندس، مردادی، رئالی، همه‌چی‌تموم =) 🤍

ممنون میشم اگه وقتی ساز می‌زنی، صداشو ضبط کنی و برام بفرستی. این بعد از نامه‌نوشتن، یکی دیگه از قشنگ‌ترین هدیه‌‌های دنیاست.

او تنها یک رهگذر بود؟ پس چرا هنوز از اینجا نرفته؟ چرا هر بار که غروب می‌شود، سایه‌اش گوشه‌ای از این خانه می‌نشیند؟ چرا هنوز صدایش را میان سکوت می‌شنوم، و چرا بعضی خاطرات، اصرار دارند نام او را به خاطر بیاورند؟ می‌گویند رهگذرها می‌آیند و می‌روند؛ بی‌آنکه چیزی را با خود ببرند، بی‌آنکه چیزی را جا بگذارند. اما او رفت، و چیزی از من را هم با خودش برد. چیزی که هنوز، هرقدر می‌گردم، پیدایش نمی‌کنم.

-

« 𝖨︎ 𝖿︎𝗈𝗎𝗇︎𝖽 𝗉𝗈𝖾𝗍𝗋𝗒 𝖺𝗆︎𝗈𝗇︎𝗀︎ 𝗍𝗁︎𝖾 𝖻︎𝗅︎𝗈𝗈𝗆︎𝗂𝗇︎𝗀︎ 𝖿︎𝗅︎𝗈𝗐𝖾𝗋𝗌. »

۲۵ مرداد ۱۴۰۵ 🌻 .

اون "تاج سری" هم صرفِ اینه که بفهمی شاه کیه.

۶روز دیگه تولدمه، منتظر نامه‌ها و نقاشی‌ها و آهنگ‌هاتون هستم. بجز از‌این قبیل هدایا، چیز دیگه‌ای نمیپذیرم.

کاش آن روز می‌دانستم که چشم‌هایت، آخرین نوری‌ست که از تو با خویش به خانه می‌برم. کاش می‌دانستم دستی که در دست داشتم، قرار است سال‌ها بعد، در ازدحام خاطرات، تنها چیزی باشد که هنوز گرمایش را به یاد دارم. تو درکنارم نشسته بودی و جهان، بی‌خبر از رفتنت، به کار خودش مشغول بود ؛ آدم‌ها می‌آمدند، می‌رفتند، چراغ‌ها روشن می‌شدند و عصر آرام‌آرام از شیشه‌های شهر پایین می‌رفت. و من نمی‌دانستم زندگی، درست همان‌جا، چیزی را از من پنهان کرده است. به یکدیگر نگاه می‌کردیم. و هیچ‌کداممان نفهمیدیم که بعضی لحظه‌ها، پیش از آن که تمام شوند، به خاطره تبدیل می‌شوند. بعد رفتی. و من ماندم با تمام چیزهایی که نگفتم، با تمام دوستت‌دارم‌هایی که خیال می‌کردم برای فردا هستند. لعنت به فردا و فرداهایی که فقط من هستم، منِ بدونِ تو.

پناه.

تو فک میکنی ضایع‌ست، ما فک میکنیم بامزست. تو آبروتو حفظ میکنی ما لبخندمونو.

𝖲︎𝗉𝗂𝖽𝖾𝗋-𝗆︎𝖺𝗇︎ 𝟤 𝃙 𝟤𝟢𝟤𝟦

چون بدبختانه یا خوشبختانه خیلی دوست داشتنی ام