en
Feedback
الهدوء

الهدوء

Open in Telegram

هدایتگری در مسیر پالایش قلب و آراستن اخلاق ، بر اساس قرآن ، سنت نبوی و روش سلف صالح

Show more
The country is not specifiedThe category is not specified
217
Subscribers
No data24 hours
+57 days
+1330 days
Posts Archive
شهدا اهل عمل بودن ، ما موندیم تو حرف ...
این داستان رو گفتن برام : یه بنده‌ خدایی که به اذن الله شهید شد ، می‌ گفتن یه روز با بچه‌ های مسجد داشتن حرف می‌ زدن که برن تفریح . داشتن برنامه می‌ چیدن که کجا برن . هرکس می‌ گفت بریم فلان جا ، یکی دیگه می‌ گفت بریم فلان جا . بهش گفتن فلانی تو چرا هیچی نمی‌ گی ؟ بگو کجا بریم .
گفته بود : نمی‌ خوام نظر بدم ، مبادا مخالف برادرهام بشم و خدایی‌ نکرده ناراحت بشن .

#منقول  
ابوبکر مروذی ( رحمه الله ) از امام احمد بن حنبل ( رحمه الله ) پرسید :
مردی وارد مسجد می‌ شود و گروهی ( از نمازگزاران ) را می‌ بیند ، پس نماز خود را بهتر ، ( با توجه بیشتر و با کیفیت بالاتری ) می‌ خواند . آیا این ( کار نوعی ) ریا است ؟ امام احمد ( رحمه الله ) پاسخ داد : نه ؛ این برکت مسلمان بر مسلمان است .
منظور امام احمد ( رحمه الله ) این است که انسان مؤمن وقتی در جمع اهل ایمان و افراد عبادت‌ گزار قرار می‌ گیرد ، حال و هوای ایمانی در او اثر می‌ گذارد و نشاط بیشتری برای عبادت پیدا می‌ کند و عبادت خود را با توجه و کیفیت بهتری انجام می‌ دهد . این بهتر شدنِ عمل از روی صداقت و اثر پذیری مثبت از جمع ایمانی و فضای معنوی است ، نه برای جلب توجه یا ستایش دیگران . بنابراین چنین وضعی ( ریا ) محسوب نمی‌ شود ، بلکه نتیجهٔ هم‌ نشینی با افراد نیکو و تأثیر گرفتن از فضای معنوی آن‌ هاست .

آدم ها از دور ، قشنگ ترین نسخهٔ خودشان را به نمایش می گذارند . از فاصله ، لبخندها صاف ترند ، حرف ها عمیق تر ، و رفتارها بی عیب . اما کافی است کمی نزدیکتر شوی تا ترک های ظریفِ روابط را ببینی ، ناهماهنگیِ لحن ها را حس کنی ، و متوجه شوی که بسیاری از این زیبایی ها ، صحنه ای بیش نیستند .
دورا دور ، هرکس می تواند قهرمان قصهٔ تو باشد . اما در نزدیکی ، آدم ها با خستگی ها ، ضعف ها ، و تناقض هایشان رخ می نمایند . پس زیاد معجب نشو اگر کسی را که روزی بسیار دوست داشتی ، حالا عادی می بینی .
زیاد عاشق نشو اگر تنها تصویرِ فاصله دارش را دیده ای . عشق حقیقی ، در هم همهٔ روزمرگی و لابه لای اشتباهات آشکار می شود ، نه در هالهٔ مبهم دوری .
دور را تحسین کن ، اما دل به آن نبند . چرا که هرچه دورتر باشی ، رویاها واقعی تر جلوه می کنند ؛ و هرچه نزدیکتر شوی ، زمینی تر شدنشان را نظاره می کنی .

❞ هر همنشینی که از او خیری ( معنوی ) به تو نمی‌ رسد ، از او دوری کن . ❝
🪶 مالک بن دینار ( رحمه الله ) دوستان و همراهان ما ، آینه ما هستند . انتخاب همنشینان صالح ، راهی به سوی رشد ، کمال و نزدیکی به خداست . کسانی را برگزینیم که جانمان را با یاد خدا و اخلاق نیکو ، آباد کنند و در مسیر زندگی ، چراغ راهمان باشند .

گاهی هجرت ، ترک سرزمینی آشنا نیست . گاهی کوچ دل است . کوچ از دیار نفس به سوی خدا . از بی‌ قراری شهوت به آرامش عبادت . از بی‌ پناهیِ گناه به حریمِ امانِ طاعت . هر صبح ، فرصتی است برای هجرتی نو . برای بریدن از دیروز های تاریک و رهسپار شدن به سوی فردایی روشن‌ تر . برای آنکه دل را از کینه بزدایی و به مهر بی‌ پایانش آراسته کنی .
این راه ، بی‌ علامت نیست . نشانه‌ اش سبکیِ روح پس از توبه است . نشانه‌ اش اشکی است که از شرم می‌ غلطد و چراغی می‌ شود در تاریکیِ راه .
پس بیا و هجرت کن . از تاریکیِ خویش بگریز و به سوی نورِ او پر بکش . این تنها کوچی است که آغازش در اختیار توست و پایانش در بهشتِ رضای او .

مقصود از هر طالب علم این نیست که حتماً عالم شود !؟ بلکه منظور از تحصیل علم این است که جهل را از خودت برطرف کنی ؛ تا خداوند جل‌ وعلا را با عبادات صحیح پرستش کنی ، اعتقادت سالم باشد و با دلی پاک به پیشگاه خداوند جل‌ وعلا بیایی . ( روزی که مال و فرزندان سودی نمی‌ بخشند ، مگر کسی که با دلی پاک به پیشگاه خدا آید ) .

🎥 شیخ صالح آل شیخ ( حفظه الله )

من ثقل ظاهره خف میزانه یوم القیامة ، و من ثقل باطنه ثقل میزانه یوم القیامة ؛ کسی که ظاهرش سنگین ( پر رنگ تر ) باشد ، ترازویش روز قیامت سبک می شود و کسی که باطنش سنگین ( با ارزش ) باشد ، ترازویش سنگین می گردد . ❝
🪶 ابو الدرداء ( رضی الله عنه ) / حلیة الأولیاء این سخن اشاره به دو مفهوم ( ظاهر ) و ( باطن ) دارد و تأکید می‌ کند که ارزش واقعی انسان به باطن و درون اوست ، نه ظاهرش . اگر کسی تمام همّت خود را صرف آراستن ظاهر و نمود های بیرونی کند ، اما از اصلاح باطن و اخلاق غافل باشد ، در روز قیامت ترازوی اعمالش سبک خواهد بود . در مقابل ، کسی که به باطن ، نیت خالص و عمل صالح اهمیت دهد ، ترازویش سنگین می‌ شود .

حتی اگر حدیثی در معتبر ترین منابع مانند صحیح بخاری و مسلم یافت شود ، وظیفهٔ فرد عامی یا حتی طلبهٔ جوان نیست که بلافاصله بر اساس برداشت شخصی خود ، آن حدیث را بر مذهب ارجح بداند یا حکم صادر کند .
تفکیک دقیق میان ادله ، بررسی قوت سند ، درک دلالت‌ های مختلف حدیث ، شناخت ناسخ و منسوخ ، و جمع میان ظواهر متعبدی این‌ ها همه از وظایف ( علمای راسخ و مجتهدین ) است که سال‌ ها در علوم اسلامی تخصص یافته‌ اند .
بسیاری از ائمه مذاهب ، خود در کتبشان به احادیث صحیح اشاره کرده‌ اند و گاهی فتوایشان بر اساس مصلحت‌ اندیشی ، یا تخصیص حدیث ، یا جمع میان ادله بوده است . قول مشهور این است که اگر حدیث صحیحی یافت شود که با قول ما مخالف باشد ، باید قول ما را بر دیوار کوبید . اما این اصل ، برای کسانی است که توانایی استنباط و فهم دقیق این احادیث و ادله را دارند .
بنابراین ، برای عموم مردم ، رجوع به عالم موثق و پیروی از یکی از مذاهب فقهی چهارگانه ، بهترین راه برای عمل به دین و حفظ آن از خطا و شتاب‌ زدگی است .
مذهب ، چارچوبی علمی و متقن ارائه می‌ دهد که بر اساس سال‌ ها تحقیق و استدلال بنا شده است . بدون چنین چارچوبی ، احتمال انحراف از مسیر صحیح ، بسیار زیاد است . پس وظیفهٔ ما ، اعتماد به علمای امت و پیروی از مسیر مشخص شده توسط آنان است ، نه ادعای اجتهاد یا تفکیک شتاب‌ زدهٔ ادله .

🎥 خروج شتاب‌ زده از مذاهب اربعه ، یکی از آفت‌ های جدی در فهم دین است ؛ آفتی که گاهی از نا آگاهی نسبت به قواعد استنباط و جایگاه اجتهاد سر چشمه می‌ گیرد . 
متأسفانه در برخی فضاها ، بدون داشتن اهلیت علمی لازم ، افراد خود را در جایگاه تفکیک میان حدیث و مذهب می‌ گذارند و به‌ جای رجوع به اهل علم ، بر برداشت شخصی تکیه می‌ کنند .  در حالی‌ که تمییز دادن میان اقوال ، شناخت قول راجح ، و جمع میان ادله ، کار مجتهدان و اهل تخصص است ؛ نه هر کسی که صرفاً به چند نقل یا ظاهر یک روایت دسترسی دارد .
تمسک به مذاهب فقهی ، اگر با فهم درست همراه باشد ، سدی در برابر آشفتگی علمی و تفسیر های شتاب‌ زده است . پس راه درست ، تواضع در برابر علم ، رجوع به اهل علم ، و پرهیز از خروج بی‌ ضابطه از چارچوب‌ های معتبر فقهی است .

577_100373420705060.mp33.21 MB

قرآن و سنت و سیره ؛ هر کس همهٔ آن‌ ها را با هم بنگرد و به آن‌ ها تمسک جوید ، راه هدایت دین و دنیا را خواهد یافت .  و هر کس از یکی از آن‌ ها جدا شود ، دچار گمراهی خواهد شد .
🪶 ماموستا سردم درباز ( حفظه الله )

photo content

از دینداری نترسید ؛ سبحان‌ الله ، انسان‌ های زیادی را می‌ بینیم که حقیقتاً اهل دین‌ اند و دلشان با ایمان آرام می‌ گیرد ، اما از ترس نگاه اطرافیان ، از ترس طعنه‌ ها ، قضاوت‌ ها و فاصله گرفتن بعضی آدم‌ های دور و برشان ، قدمی جدی به سوی دینداری بر نمی‌ دارند .  و همین ترس ، گاهی باعث می‌ شود که انسان در همان جایی که هست بماند ؛ نه رشد کند ، نه عمیق شود ، و نه به سوی نور و حقیقت حرکت کند .
در حالی که وقتی سیرهٔ سلف صالح را مطالعه می‌ کنی ، می‌ بینی صحابه و نسل‌ های نخستین اسلام ، همین که حقیقت را شناختند ، بی‌ درنگ در مسیر آن ایستادند . آنان برائت خود را از کفر و شرک اعلام کردند ؛ حتی اگر نزدیک‌ ترین افراد زندگی‌ شان در آن مسیر بودند . چون برای آنان ، رضایت خدا از رضایت مردم مهم‌ تر بود ، و حق از تعلقات دنیوی عزیزتر .
پس اگر حق را شناخته‌ ای ، از تنها ماندن نترس ، از جدا شدن از باطل نترس ، از این‌ که در راه خدا ، نگاه بعضی‌ ها عوض شود نترس . دینداری ، هزینه دارد ؛ اما این هزینه در برابر آرامش دل ، عزت نفس ، و قرب الهی ، چیزی نیست .
پس ان‌ شاء الله این ترس را کنار بگذاریم ، به حقیقت دل بدهیم ، و با شجاعت در مسیر دین قدم برداریم ؛ چرا که عزت واقعی در بندگی خداست ، نه در پسندِ مردم .

دوستی با مؤمن کاملی که اهل گناهان کبیره نیست و بر گناه صغیره پافشاری نمی ورزد ، مانند دوستی با کسی نیست که مرتکب برخی مخالفت های شرعی می شود . به همین ترتیب ، بیزاری از کافر حربی مانند بیزاری از کافر غیر حربی نیست . 
محبت و نفرت ، از اعمال قلبی هستند . انسان باید ( این احساسات ) را برای خدا خالص گرداند ، نه برای لذت ، نژاد ، حسب و نسب ، یا قدرت و ضعف .
قلب باید مانند اعضا و جوارح انسان فعال باشد ؛ اگر به سوی خیر حرکت نکند ، ناگزیر به سوی ضد آن ، یعنی شر ، حرکت خواهد کرد .
🪶 شیخ عبدالعزیز طریفی ( حفظه الله )

در میان سلف صالح ، توصیف مادرمان عائشه ( رضی الله عنها ) با الفاظی همچون این جمله زیبا بیان شده است : کانت عائشه ( رضی الله عنها ) بحراً لا ینزف من علم ، و مصباحاً لا ینطفئ من فهم ، و هی الصدیقة بنت الصدیق ، حبیبة حبیب رب العالمین .
❞ عائشه ( رضی الله عنها ) اقیانوسی بی‌ پایان از علم بود ، چراغی خاموش‌ نشدنی از فهم ، و او همان صدیقه دختر صدیق ، محبوبۀ محبوب پروردگار جهانیان است . ❝

این مطلب رو فقط برای آگاهی دوستان گذاشتم ، ان‌ شاء الله مفید باشه .
کانال ما بیشتر در زمینهٔ تزکیه و مباحث مربوط به منهج سلف صالح کار می‌ کنه ، و این نوشته هم در همین مسیر ، صرفاً جهت توضیح فرق بین منقول و غیر منقول منتشر شده .
اگر خواستید پست رو با منبعش بگذارید ، یا مستقیم از کانال مربوطه فوروارد کنید ، یا بنویسید ( منقول از فلان کانال ) . اما اگر از عقیده و جهت‌ گیری صاحب کانال مطمئن نیستید یا احتمال می‌ دید مخاطب با رفتن به اون کانال دچار سردرگمی بشه ، بهتره فقط بنویسید ( منقول ) و بس ، إن‌ شاء الله که باعث روشن‌ تر شدن موضوع شده باشه .

دربارهٔ عبارت ( منقول ) که در بعضی پست ها دیده می شود و در بعضی ها نه ؛
وقتی نوشته‌ ای با عنوان ( منقول ) منتشر می‌ شود ، مقصود آن است که این مطلب ، نوشتهٔ خودِ ما نیست ؛ بلکه آن را در کتابی ندیده‌ ایم ، خود ننگاشته‌ ایم ، و تنها آن را از کانال یا منبعی دیگر نقل کرده‌ ایم . در چنین حالتی ، ما نیز خود را صاحبِ اصلیِ آن سخن نمی‌ دانیم و آن را به نام خویش ثبت نمی‌ کنیم .
اما اگر متنی بدون ذکرِ ( منقول ) منتشر شود ، این می‌ تواند نشانهٔ آن باشد که نویسنده آن را با جست‌ و جو ، مطالعه ، یا تلاشِ شخصی گرد آورده و خود مسئولِ آن است ؛ یا دست‌ کم چنین می‌ نماید که مطلب از اوست . از همین رو ، شایسته نیست زحمات دیگران را با حذف نامشان و پاک کردن نشانِ آنان ، بی‌ ارزش کنیم یا سخنشان را به نام خود جلوه دهیم .
امانت‌ داری در نقل ، از ادبِ اهل علم و از نشانه‌ های انصاف است ؛ و چه نیکوست که هر سخنی در جای خود ، و هر صاحب سخنی با احترامِ شایسته یاد شود .

#منقول
محمد بن ابی حاتم ( رحمه الله ) ، که ورّاق و کاتب امام بخاری ( رحمه الله ) بود ، می‌ فرماید :
❞ روزی امام بخاری ( رحمه الله ) احادیث بسیار زیادی را بر من املا می‌ کرد . او ترسید که من ( به سبب زیاد نوشتن ) خسته و ملول شوم . پس امام بخاری ( رحمه‌ الله ) به من فرمود : دلت را خوش کن ( و آسوده باش ) ، زیرا اهل لهو و لعب به سرگرمی‌ هایشان مشغول‌ اند ، صنعتگران به صنعت‌ شان ، و تاجران به تجارت‌ شان ؛ و تو ( در این حال ) با رسول الله ( صلی الله علیه وسلم ) و اصحابش هستی ( و در مجلس ایشان حضور داری ) .