کوچه ارغوان🪻

یا مرا از خود ببر آن‌جا که هستی یا بیا! #بیدل_دهلوی

بگذار دوستت داشته باشم به حجم یک اتفاق به وسعت تمام شعرهای ناگفته بگذار دوستت داشته باشم حتی اگر، تمام واژه‌ها نابود شوند! زهرا چکامه

علف‌های نورسته به جا نمی‌آورند درختان کهن را. #عباس_کیارستمی

بیم افتادن نمی‌باشد ز پا افتاده را در حصار آهنم از پستی دیوار خویش #صائب_تبریزی

به پایان آمد این رویا جهانم در غمت باقی‌ست.. -زهرا عسگری

همین که دیگر نمی‌توانم شعرهای ترا برای خودم بخوانم برای یک عمر غم‌انگیز زنده‌گی کردن، کافیست.

که هر فرد به بلندای به بلندای جهان خودش خیال می‌تواند، و چه کسی توانسته اندازه بگیرد، خیال کدامین ما بلندتر است؟

تو از یاد نمی‌روی. «من» تمام می‌شوم.

از همان‌هایی که میگویند «قفلی».❤️‍🔥

«مرا جایی ببر که ستاره‌ها خیلی نزدیک و آدم‌ها خیلی دور باشند.»

او چیزِ دگر ‌داند او چیزِ دگر سازد. #مولانا

تو را دوست دارم! بی آنکه بدانم چگونه، یا کجا، یا چه وقت.. تو را بی هیچ دغدغه‌یی دوست دارم! بی‌ریا، بی‌تکلف، بی‌فریب، چنان که دردی سرشار از عشق و امید.. 🥀🫀 #شاملو

به نام شب به نام دلتنگی

دیدم که برنداشت کسی نعشم از زمین خود نعش خود به شانه گرفتم، گریستم #عفیف_باختری

ساعت پنج صبح است. رفتگرها با دسته‌های بلند جارو افتاده اند به جان خیابان‌ها. آثار شب را می سترند و آثار دلتنگی غیر منحل آدمی‌زاد را. کمی بیشتر و با حوصله خیره میشوم. دم جاروها کیسه‌های پلاسیده میلولند و تلو میخورند. آثار فجیع زایشی بی‌گریز . و چیست این دلتنگی آدمی؟ حالا میدانم چرا صدای شب صدای جیغ است و ناله‌ی پرفغان. کف خیابان‌ها اثر خون و خونریزیست. میبینید؟ 14July

بیماری چقدر آدم را دل نازک می‌کند.