𝗧𝗵𝗲 𝗕𝗮𝘁𝗰𝗮𝘃𝗲
Open in Telegram
هَرچه مَرهَم میگُذارَم بَند میآیَد مَگر؟! اِی وَطَن خون تو اَز اَروند میآیَد مَگر؟!
Show moreThe country is not specifiedThe category is not specified
584
Subscribers
+124 hours
-167 days
-16330 days
Posts Archive
584
شبها، وقتی همه خواب بودند، او هنوز بیدار بود؛ روبهروی کیسهٔ بوکس میایستاد و مشت میزد. نه برای قهرمان شدن، نه برای بردن؛ فقط برای اینکه دردِ دلش را فراموش کند.
دلش شکسته بود، از همه فاصله گرفته بود و دیگر به هیچکس اعتماد نداشت. تنها رفیقش صدای نفسهای خستهاش بود که در سالن خالی میپیچید.
میگفت: «حریفی که روبهرویم ایستاده، آدمها نیستند؛ خاطراتیاند که هنوز دست از سرم برنداشتهاند.»
