(RU360) روسیه ۳۶۰

🔴تنگه هرمز سلاح هسته‌ای ایران 🔴 ایران برخلاف تصور عمومی مبنی بر داشتن سلاح‌های هسته‌ای، به جای آن از موقعیت استراتژیک تنگه هرمز به عنوان یک اهرم قدرت استفاده می‌کند. این تنگه که به عنوان یکی از حیاتی‌ترین گذرگاه‌های انرژی در جهان شناخته می‌شود، در مرز میان ایران و عمان واقع شده و کنترل آن برای ایران به معنای تسلط بر بخش قابل توجهی از تجارت جهانی نفت است. ایران با تهدید به مسدود کردن تردد در این تنگه، توانایی خود را در ایجاد اختلال در تأمین انرژی جهانی و اعمال فشار بین‌المللی نشان داده است. در حال حاضر، مذاکرات و گفتگوهای متعددی در سطح بین‌المللی در جریان است تا درباره امنیت این مسیر و نحوه مدیریت بحران‌های احتمالی در آینده به توافقی دست یابد.

تنگه هرمز به سلاحی برای ایران تبدیل شده که از سلاح هسته ای ضعیف تر نیست، اما آنها همچنین یک سلاح هیدروژنی ذخیره دارند - تنگه باب المندب»

@RU360Media

🔴دیمیتری مدودف معاون دبیر شورای عالی امنیت ملی روسیه و رئیس‌جمهور پیشین این کشور پس از حضور در مراسم ادای احترام به رهبر شهید امام خامنه‌ای گفت : 🔴 به نام رهبری و مردم فدراسیون روسیه، ضمن ابراز همدردی عمیق به مناسبت شهادت رهبر عالی‌مقام جمهوری اسلامی ایران، آیت‌الله سید علی خامنه‌ای، با مردم ایران در این فقدان بزرگ همدردی می‌کنیم. 📱@RU360Media

🔻پایان «روح انکوریج» ⭕ مهدی سیف‌تبریزی، کارشناس مسائل روسیه در یادداشتی برای فرهیختگان نوشت: 🔻 جنگ اوکراین شاید همچنان در دشت‌های دونباس، زاپروژیا و خرسون جریان داشته باشد، اما به نظر می‌رسد نبرد اصلی این روزها دیگر تنها در خطوط مقدم تعریف نمی‌شود. آنچه در فاصله چند روز پس از نشست سران ناتو و دیدار دونالد ترامپ با ولودیمیر زلنسکی رخ داد، این پرسش را به وجود آورده که آیا غرب در حال ورود به مرحله‌ای تازه از تقابل با مسکو است؛ مرحله‌ای که هدف آن نه صرفاً حمایت از اوکراین، بلکه تغییر قواعد جنگ و انتقال هزینه‌های آن به عمق خاک روسیه است. 🔻 طی روزهای گذشته، موج تازه‌ای از حملات پهپادی و موشکی اوکراین، مناطقی را هدف قرار داد که تا پیش‌ازاین کمتر در کانون عملیات‌های نظامی قرار داشتند؛ از تأسیسات نفتی و مراکز صنعتی در مناطق مختلف روسیه از جمله مسکو و سنت‌پترزبورگ گرفته تا اهدافی در کریمه و پیرامون پل راهبردی کرچ. هم‌زمان، گزارش‌هایی درباره استفاده از موشک‌های دوربرد غربی در برخی از این حملات منتشر شد؛ موضوعی که بار دیگر بحث درباره نقش مستقیم غرب در طراحی و پشتیبانی از عملیات‌های اوکراین را به سوژه داغ تبدیل کرد. 🔻 به نظر آنچه امروز در روابط مسکو و واشنگتن در حال رخ‌دادن است، پایان تدریجی چیزی است که در رسانه‌ها از آن با عنوان «روح انکوریج» یاد می‌شود؛ بدین معنی که باوجود ادامه جنگ، هنوز امکان مدیریت بحران اوکراین از طریق تفاهم‌های محدود میان دو قدرت هسته‌ای وجود دارد. اما اگر آمریکا دیگر خود را مقید به تفاهم‌های پیشین نداند و هم‌زمان دامنه حمایت اطلاعاتی و تسلیحاتی از حملات اوکراین به عمق خاک روسیه را نیز افزایش دهد، طبیعی است این تحول بر فضای تصمیم‌گیری در کرملین هم تأثیرات بزرگی بگذارد. جنگ به خانه روس‌ها رسید آیا غرب مدل جنگ را تغییر داده است؟ 🔻 اگر تنها به نقشه میدانی جنگ نگاه کنیم، ممکن است چنین به نظر برسد که ابتکار عمل همچنان در بسیاری از محورهای عملیاتی در اختیار ارتش روسیه است. پیش‌روی‌های تدریجی در دونباس، فرسایش توان رزمی اوکراین و برتری مسکو در تولید مهمات و پهپادها، تصویری از جنگی را ارائه می‌دهد که از منظر نظامی، کفه ترازو همچنان به سود روسیه سنگینی می‌کند. اما آنچه در هفته‌های اخیر رخ‌داده، نشان می‌دهد کی‌یف و حامیان غربی آن بیش از آنکه به دنبال تغییر فوری موازنه در خطوط مقدم باشند، در پی تغییر ماهیت جنگ هستند. 🔻 پاسخ را شاید باید در مفهوم «انتقال جنگ» جست‌وجو کرد؛ انتقال جنگ از خطوط تماس به عمق سرزمینی روسیه. در این راهبرد، اهمیت عملیات‌ها بیش از آنکه به حجم خسارت وابسته باشد، به پیام سیاسی و روانی آن‌ها مربوط می‌شود. هر حمله موفق به یک پالایشگاه، هر هشدار هوایی در اطراف مسکو یا هر عملیات علیه زیرساخت‌های کریمه، این پیام را به جامعه روسیه منتقل می‌کند که جنگ دیگر در صدها کیلومتر دورتر از مرزها جریان ندارد، بلکه به درون قلمرو ملی روسیه رسیده است. شاهین‌های کرملین آیا زمان پایان «عملیات ویژه» فرارسیده است؟ 🔻 شاید مهم‌ترین تحول هفته‌های اخیر را نه در آسمان مسکو، نه در پالایشگاه‌های هدف قرار گرفته و نه حتی در خطوط مقدم دونباس، بلکه باید در فضای سیاسی داخل روسیه جست‌وجو کرد؛ جایی که موازنه میان طرف‌داران ادامه راهبرد کنونی و جریان‌های خواهان تشدید جنگ، به‌تدریج در حال تغییر است. از نخستین روز آغاز عملیات نظامی در فوریه ۲۰۲۲، ولادیمیر پوتین تلاش کرد جنگ اوکراین را در چهارچوبی محدود نگه دارد؛ چهارچوبی که در ادبیات رسمی کرملین «عملیات ویژه نظامی» نام گرفت. 🔻 در این دیدگاه، ادامه حملات اوکراین به پالایشگاه‌ها، مراکز صنعتی و زیرساخت‌های روسیه، نه نشانه قدرت نظامی کی‌یف، بلکه نتیجه خودداری کرملین از استفاده از تمامی ظرفیت‌های نظامی و صنعتی خود تلقی می‌شود. این طیف استدلال می‌کند تداوم سیاست خویشتن‌داری، طرف مقابل را به عبور از خطوط قرمز بیشتری تشویق کرده و اکنون زمان آن رسیده که مسکو قواعد جدیدی را بر میدان نبرد تحمیل کند. 🔻 اما پرسش اصلی دقیقاً همین‌جاست؛ اگر کرملین به این جمع‌بندی برسد که طرف مقابل دیگر خود را مقید به قواعد گذشته نمی‌داند، آیا همچنان دلیلی برای حفظ همان محدودیت‌ها باقی خواهد ماند؟ پاسخ به این سؤال، آینده جنگ را تعیین خواهد کرد. از همین رو امروز مهم‌ترین تحول جنگ را نه در پیش‌روی‌های چندکیلومتری در دونباس، بلکه در تغییر تدریجی فضای ذهنی کرملین باید مشاهده کرد. اگر این تغییر به یک تصمیم سیاسی تبدیل شود، جنگ اوکراین وارد مرحله‌ای خواهد شد که دیگر نمی‌توان آن را با معیارهای سه سال گذشته تحلیل کرد. 🔗 متن کامل یادداشت را در سایت بخوانید. 🌐 FarhikhteganOnline.ir 🔻 @FarhikhteganOnline

‼️‼️‼️ صحبت‌های عجیب معاون وزیرخارجه روسیه ◀️پروژه «مسیر ترامپ» از دو منظر قابل بررسی است و مشارکت روسیه در آن نقش بسزایی خواهد داشت. 🔴 میخائیل گالوزین، معاون وزیر امور خارجه روسیه، اعلام کرد که اجرای طرحی که با عنوان «مسیر ترامپ» شناخته می‌شود و شامل احیای ارتباطات حمل‌ونقلی در قفقاز جنوبی است، با مجموعه‌ای از چالش‌های سیاسی و ژئوپلیتیک روبروست و به باور وی، مشارکت روسیه به پایداری و تداوم این پروژه کمک می‌کند. 🔴 بر اساس اظهارات این دیپلمات، موضوعات مرتبط با بازسازی ارتباطات حمل‌ونقلی و اقتصادی بین ارمنستان و آذربایجان در سال‌های ۲۰۲۲ تا ۲۰۲۳، در چارچوب گروه کاری سه‌جانبه روسیه، ارمنستان و آذربایجان در سطح معاونان نخست‌وزیران مورد بحث قرار گرفت. در آن زمان، روش‌های احیای ارتباطات ریلی و اتصال شبکه‌های راه‌آهن این دو کشور مورد توافق قرار گرفت. 🔴 گالوزین اظهار داشت: «این گفتگوها و دیالوگ‌ها در چارچوب گروه کاری سه‌جانبه به دلیل موانع متعددی در شرایط فعلی قطع شده است» 🔴 وی افزود که ادامه کار در قالب قبلی اکنون دشوار است، زیرا ارمنستان «۴۹ درصد از سرمایه‌گذاری ثبت‌شده برای راه‌آهن آینده را به طرف آمریکایی وعده داده است». با این حال، طرف روس نسبت به چشم‌انداز پروژه با چشم تردید می‌نگرد.

به نظر او، پس از حملات آمریکا و اسرائیل به ایران، تهران احتمالاً حضور احتمالی آمریکا در مرزهای شمالی خود را خوشایند نخواهد دید.

🔴 علاوه بر این، این دیپلمات به تحلیل کارشناسان اشاره کرد که چین نیز ممکن است تمایلی به تسلط آمریکایی‌ها بر بخشی از کریدور حمل‌ونقلی میان آسیای مرکزی و اروپا نداشته باشد. 🔴 معاون وزیر امور خارجه روسیه اظهار داشت که مشارکت روسیه می‌تواند به اجرای پروژه کمک کند. به ویژه، او اشاره کرد که احتمالاً راه‌آهن باید با عرض ریل استاندارد روسی ساخته شود تا ارتباط بدون درز ( بدون تغییر واگن ) با آذربایجان تضمین گردد.

علاوه بر این، راه‌آهن‌های ارمنستان تحت مدیریت شرکت سهامی «راه‌آهن قفقاز جنوبی» هستند که زیرمجموعه شرکت راه‌آهن روسیه است و عبور از ارمنستان باید مطابق با مقررات اتحادیه اقتصادی اوراسیا انجام شود.

🔴 گالوزین همچنین یادآور شد که مسیر پیشنهادی از بخشی از مرز ارمنستان-ترکیه و ارمنستان-ایران عبور می‌کند که توسط مرزبانان روسی به همراه همکاران ارمنی محافظت می‌شود. او تأکید کرد: «در هر حال، نظر روسیه باید لحاظ شود و دیدگاه اتحادیه اقتصادی اوراسیا نیز باید در نظر گرفته شود. ما معتقدیم که پروژه تنها با مشارکت روسیه سود خواهد برد.» 🔴 در مورد مرزبانان روسی در ارمنستان، گالوزین گفت که مسکو بر اساس توافقنامه سال ۱۹۹۲ که فعالیت آن‌ها را در مرزهای ارمنستان-ترکیه و ارمنستان-ایران تنظیم می‌کند، عمل می‌کند و هیچ نشانه‌ای از بازنگری احتمالی این توافقات دریافت نکرده است. او همچنین گفت که هیچ نشانه‌ای از ایروان درباره بازنگری احتمالی توافقنامه استقرار پایگاه نظامی روسیه در گیومری که تا سال ۲۰۴۴ اعتبار دارد، دریافت نشده است. 🔴 گالوزین خاطرنشان کرد: «از طرف ارمنی به طور رسمی اعلام شده است که موضوع تعطیلی پایگاه نظامی روسیه در گیومری بررسی نمی‌شود.» به باور او، مسکو این پایگاه را یکی از عناصر کلیدی تأمین امنیت ارمنستان و قفقاز جنوبی می‌داند. 🔴 او همچنین گفت که تلاش‌های برخی نیروهای سیاسی و سازمان‌های غیردولتی طرفدار غرب برای معرفی حضور نظامی روسیه به عنوان «ابزار اشغال» در میان مردم محلی حمایتی پیدا نمی‌کند. 🔴 در مورد احتمال فرضی پیوستن ارمنستان به اتحادیه اروپا در حالی که پایگاه نظامی روسیه حفظ شود، گالوزین گفت که این موضوع باید توسط خود ارمنی‌ها تصمیم‌گیری شود. روسیه بر اساس توافقنامه موجود عمل می‌کند و قصد دارد به تعهدات خود پایبند باشد و انتظار دارد ایروان نیز همین رویکرد را اتخاذ کند. 📱@RU360Media

🔴 راه‌اندازی و توسعه قریب‌الوقوع کریدور شمال-جنوب 🔴 ماریا زاخارووا سخنگوی وزارت‌خارجه روسیه در مصاحبه‌ای اعلام کرد: راه‌اندازی کریدور شمال-جنوب قریب‌الوقوع است زیرا ایران برای راه‌اندازی هرچه سریع‌تر این ابرپروژه فشار می‌آورد

وی در ادمه با اشاره به این موضوع که «روسیه شاهد افزایش علاقه شریک ایرانی خود به توسعه کریدور حمل‌ونقل بین‌المللی شمال-جنوب است که در شرایط ناپایدار تنگه هرمز، اهمیت آن برای تجارت دوجانبه و تأمین پایدار کالاهای اساسی به ایران افزایش یافته است».

🔴 زاخارووا افزود که کشورهای همسایه و همچنین کشورهای شریک در این مسیر نیز به توسعه هرچه سریعتر این کریدور علاقه نشان می‌دهند. ◀️کریدور حمل‌ونقل شمال-جنوب (INSTC) شبکه‌ای به طول ۷۲۰۰ کیلومتر از مسیرهای دریایی، ریلی و جاده‌ای است که هند، ایران، روسیه، آسیای مرکزی و اروپا را به طور یکپارچه به هم متصل می‌کند. 📱@RU360Media

🔴درگیری‌های تکراری در پارلمان گرجستان

نمایندگان مجلس گرجستان، جلسه پارلمان را با درگیری دسته جمعی به پایان رساندند.

 🔴 پس از سخنرانی یکی از اعضای حزب مخالف «گاخاریا - برای گرجستان» که به شدت از نخست وزیر ایراکلی کوباخیدزه انتقاد کرد، مشاجره لفظی بین نمایندگان آغاز شد که به زد و خورد منجر شد. 📱@RU360Media

🔴میخائیل اولیانف نماینده روسیه در سازمان‌های بین‌المللی در وین 🔴 چرا دارایی های دزدیده شده و اکنون آزاد شده باید برای خرید محصولات کشاورزی آمریکایی استفاده شود؟ ایده ای عجيب 📱@RU360Media

🔴 لاوروف: بسیار بی‌ادبانه است که روبیو ادعا کند در نشست آنکوریج هیچ توافقی حاصل نشده است.

وزیر امور خارجه آمریکا، روبیو، بیان کرد که در آلاسکا تنها پیشنهاداتی مطرح شده و توافقی درباره تنظیم وضعیت در اوکراین صورت نگرفته است؛ بنابراین، مشخص نیست چرا مسکو این‌چنین نگران به نظر می‌رسد. واقعیت این است که اگر به تصویر کلی نگریست، چند روز پیش از نشست در آلاسکا، ویتکوف، نماینده ویژه رئیس‌جمهور آمریکا، در مسکو حضور داشت و همان پیشنهادات رئیس‌جمهور ترامپ را ارائه کرده بود. ما این پیشنهادات را مورد بررسی قرار دادیم و رئیس‌جمهور پوتین وعده داد واکنش خود را در نشست آنکوریج اعلام کند. در خود نشست آنکوریج، وقتی دو رئیس‌جمهور «برای مذاکره نشستند»، رئیس‌جمهور پوتین با نگاه به ویتکوف که در آنجا حاضر بود، شروع به ذکر پیشنهادات آمریکایی به صورت نقطه به نقطه کرد. پس از هر نکته، او در حضور ترامپ و روبیو از ویتکوف می‌پرسید که آیا ایده‌هایی که شب قبل از آنکوریج به مسکو آورده بود، به درستی ثبت شده‌اند یا خیر. ویتکوف به هر پرسش او پاسخ مثبت داد. بنابراین، وقتی همکار من، روبیو، می‌گوید که در آنکوریج فقط پیشنهاداتی مطرح شده و توافقی نبوده است، این پرسش پیش می‌آید که منظور ما از «توافق» چیست. اگر یک طرف (در این مورد آمریکا) پیشنهادات خود را برای حل بحران روی میز گذاشته و طرف دیگر با آن موافقت کرده باشد، گفتن اینکه توافقی صورت نگرفته، چندان زیبا و منطقی نیست. روبیو همچنین ابراز داشت که اگر فرصتی فراهم شود، آماده‌اند گامی به جلو بردارند و نقش سازنده‌ای ایفا کنند. احتمالاً می‌توان همه این موارد را به عنوان تأییدی بر این دانست که پیشنهادات آمریکایی در آنکوریج مطرح شده و ما آنها را پذیرفته‌ایم. اکنون که آمریکا علاقه‌مند به ایفای نقش سازنده و وحدت طرف‌هاست، این موضوع به نوعی درخواست برای میانجیگری به نظر می‌رسد. اما واقعیت آن است که در آلاسکا پیشنهادات آمریکا که توسط طرف روسی پذیرفته شده بود، مورد بحث و بررسی قرار گرفت.

📱@RU360Media

🔴تغییر سیاست ترامپ در قبال اوکراین جدی‌تر از قبل ◀️مارکو روبیو وزیرخارجه آمریکا برای دومین بار در چند هفته گذشته نتایج نشست آنکوریج میان پوتین و ترامپ را رد کرد

«در آلاسکا توافقی صورت نگرفت. پیشنهاداتی در آلاسکا مطرح شد. ولی هرگز توافقی نبود،» — مارکو روبیو، توضیح داد و تأکید کرد که، از آنجا که اوکراینی‌ها در مذاکرات حضور نداشتند، هیچ توافقی نمی‌توانست حاصل شود.

◀️ این درحالی است که پوتین در ماه‌های پس‌از نشست آلاسکا همواره بر رعایت و حفظ نتایج نشست آلاسکا و مبنی قرار دادن توافقات با ترامپ تاکید داشته است. 🔴 در هفته‌های گذشته نیز روبیو بر عدم معتبر بودن نتایج نشست آلاسکا میان دو رئیس‌جمهور اشاراتی داشت که با واکنش تند سرگئی لاوروف و دیگر مقامات روس مواجه گردید. 📱@RU360Media

✈️ ورود گسترده جنگنده‌های روسی به کشور ◀️پس از وقفه‌ای که با آغاز جنگ تحمیلی سوم و آسیب دیدن بخشی از زیرساخت‌های نیروی هوایی ارتش ایجاد شده بود، روند تحویل جنگنده‌های خریداری‌شده از روسیه بار دیگر از سر گرفته شده است؛ اتفاقی که می‌تواند نشانه‌ای از تلاش برای بازسازی سریع توان عملیاتی نهاجا در فضای پس از آتش‌بس باشد.

بر اساس گزارش‌ منابع، امروز یک فروند هواپیمای ترابری آنتونف ۱۲۴ روسی، سه فروند جنگنده آموزشی-رزمی یاک ۱۳۰ را در فرودگاه مهرآباد به ایران تحویل داده است.

همچنین گفته می‌شود دو اسکادران جنگنده سوخو ۳۵ که تاکنون در روسیه نگهداری می‌شدند، به‌زودی راهی ایران خواهند شد. دو اسکادران دیگر نیز در مراحل پایانی آماده‌سازی قرار دارند.

🔴 ایران در مرحله نخست قرارداد خود، ۴۸ فروند سوخو ۳۵ خریداری کرده است؛ جنگنده‌ای که از آن به عنوان یکی از پیشرفته‌ترین جنگنده‌های نسل 4++ روسیه یاد می‌شود. 🔴 در کنار این قرارداد، ۱۲ فروند سوخو 30SM2 دست دوم از موجودی نیروهای هوافضای روسیه نیز در فهرست خرید ایران قرار دارد که طبق وعده مسکو در سال ۲۰۲۷ تحویل خواهند شد.

علاوه بر این، بیش از ۱۰۰ فروند جنگنده دست دوم شامل سوخو ۲۴، سوخو ۲۵، سوخو ۲۷، میگ ۲۹ و میگ ۳۱ که از قزاقستان تأمین شده‌اند، در حال طی فرآیند اورهال و ارتقای سنگین در بلاروس هستند.

🔴 در صورت تحقق کامل این برنامه‌ها، نیروی هوایی ایران طی سال‌های آینده یکی از بزرگ‌ترین برنامه‌های نوسازی ناوگان خود در چند دهه اخیر را تجربه خواهد کرد. 📱@RU360Media

🔴میخائیل اولیانوف نماینده روسیه در سازمان‌های بین‌المللی

مسئله موشکی ایران نه در دستور کار است و نخواهد بود

📱@RU360Media

🚨 بازسازی نیروی‌هوایی با پرنده‌های روسی 🔴 گفته می‌شود نیروی هوایی ایران قرارداد خرید یک اسکادران سوخو 30SM2 دست دوم را با طرف روس منعقد کرده است.

استعداد این اسکادران دوازده فروند خواهد بود و قرار است این قرارداد از اواسط ۲۰۲۷ تا پایان سال میلادی اجرا شود ( پاییز ۱۴۰۶)

🔴 این جنگنده ها ساعت پروازی بسیار کمی داشته و توسعه زیر ساخت‌های آن به زودی در کشور آغاز می‌شود. ⭕درباره تسلیحات فعلا چیزی گفته نشده است 🔴 ممکن است این قرارداد در آینده دستخوش تغییراتی شود اما کلیت موضوع به طور کامل تایید شده و می‌توان گفت این قرارداد اولین خرید نهاجا بعد از جنگ رمضان بوده است. 📱@RU360Media

🚨 پشت پرده تهدید زلنسکی به جنگ با بلاروس 🔴 بلافاصله پس از آنکه زلنسکی تهدید کرد که به بلاروس حمله خواهد کرد مگر اینکه لوکاشنکو دارایی‌های نظامی روسیه را از خاک خود خارج کند، فرمانده  سامانه‌های پهپادی اوکراین با نام رمز ماژار اعلام کرد که نیروهای اوکراینی ۵۰۰ هدف نظامی در داخل بلاروس شناسایی کرده‌اند. 🔴 با توجه به اینکه ارتش اوکراین در حفظ مواضع خود در دونباس ناموفق بوده و نیروهای روسی همچنان درحال پیشروی و تصرف مناطق مختلف هستند، باید دید چرا زلنسکی به این وضوح تشدید تنش در مرز بلاروس را تحریک می‌کند؟ 1️⃣قبل از هرچیز به نظر می‌رسد، هرچقدر وضعیت برای نیروهای اوکراینی در جبهه‌های مختلف بدتر شود، دستگاه تبلیغاتی زلنسکی باید پر سر و صدا تر کار کند. حمله گسترده پهپادی به مسکو با بیش از هزار پهپاد و اولتیماتوم به لوکاشنکو، تلاش‌های حساب شده‌ای است برای ساختن روایت «پیروزی‌ها» به‌منظور مصرف در رسانه‌های غربی و این وموضوع را باید در همین چارچوب مورد تحلیل قرار داد.

حتی بدون هیچ دستاورد و پیروزی واقعی در میدان نبرد، این سبک کار رسانه‌ای ان هم با همراهی رسانه‌های جریان اصلی در افکار عمومی غرب همچنان کارایی خود را دارد.

2️⃣ نکته دوم اینست که بخش عمده این اقدام زلنسکی به ناتو برمی‌گردد. در ادامه این سیاست، ناتو نیروهای خود را در مرزهای روسیه و بلاروس تحت عنوان «بازدارندگی شرقی» تقویت خواهد کرد و حضور نظامی خود را در لهستان، کشورهای بالتیک و حتی فنلاند به طور قابل توجهی افزایش می‌دهد. اگر زلنسکی بتواند بلاروس را به تشدید تنش بکشد، احتمال بسیار زیادی وجود دارد که ناتو فراتر از جنگ نیابتی حرکت کرده و اینبار از نیروی نظامی متعارف علیه روسیه و بلاروس استفاده کند، که این دقیقاً همان چیزی است که کیف در تمام این سال‌ها منتظر آن بوده است. برای زلنسکی، ادامه جنگ به هر قیمتی تنها راه ماندن در قدرت است. ⭕پس از اجلاس گروه هفت در فرانسه (۱۵-۱۷ ژوئن) که اعلامیه نهایی آن به صراحت از وارد آوردن شکست میدانی به روسیه سخن گفت، نه تنها حملات پهپادی گسترده‌ای به مسکو انجام شد بلکه تحریکات عمدی علیه بلاروس نیز صورت گرفت: ابتدا حمله به اتوبوسی که تیم فوتبال کودکان را منتقل می‌کرد و سپس اولتیماتوم زلنسکی به لوکاشنکو. ⭕همه این‌ اقدامات درست پیش از اجلاسیه بعدی ناتو در آنکارا (۷-۸ ژوئیه) در حال رخ دادن است. ◀️با توجه به احساسات آشکاراً ضد روسی و اکنون به وضوح ضد بلاروسی که در میان کشورهای عضو ناتو در حال شکل‌گیری است، به نظر زلنسکی و حامی اصلی و معمار جنگ او یعنی بریتانیا، شانس واقعی برای گسترش درگیری در سراسر اروپای شرقی را دارند. 📱@RU360Media

🔴تهدید بلاروس توسط زلنسکی ◀️ولودیمیر زلنسکی، رئیس‌جمهور اوکراین چند روز پیش در ویدئوی که در صفحه شخصی خود منتشر کرده بود بلاروس را تهدید به درگیری نظامی کرد. وی در این فیلم، به سرگئی لوکاشنکو، رئیس‌جمهور بلاروس، فرصت داد تا تجهیزات نظامی مستقر در خاک بلاروس که به روسیه کمک می‌کند را از خاک ابن کشور جمع‌آوری کند. 🔴 اوکراین بارها هشدار داده است که درگیری روسیه در این جنگ و همچنین مشارکت بلاروس می‌تواند پیامدهای بسیار خطرناکی به دنبال داشته باشد. به‌ویژه اینکه مشاهده کرده‌ایم که در طول مرز ما در خاک بلاروس تجهیزات خاصی مستقر شده است که می‌تواند به روسیه کمک کند تا حملات پهپادها دقیق‌تری به سرزمین ما داشته باشند. 🔴ما در اوکراین از وجود ۴ ایستگاه تقویت‌کننده در بلاروس آگاهیم. بلاروس فرصت دارد تا این تجهیزات را جمع‌آوری کند. همچنین ما از هر کارخانه‌ای در بلاروس که به نفع روسیه و این جنگ کار می‌کند، مطلع هستیم. 📱@RU360Media

🇷🇺۲۲ ژوئن ۱۹۴۱؛ روزی که جنگ بزرگ میهنی آغاز شد ◀️ساعت هنوز چهار صبح نشده بود. 🔴 در بسیاری از شهرها و روستاهای اتحاد شوروی مردم در خواب بودند. قطارهای باری در حرکت بودند، کشاورزان خود را برای آغاز یک روز تابستانی آماده می‌کردند و سربازان مرزی آخرین ساعات شیفت شب را می‌گذراندند. هیچ‌کس نمی‌دانست که تنها چند دقیقه بعد، زندگی میلیون‌ها انسان برای همیشه تغییر خواهد کرد. 🔴 در ساعت ۳:۱۵ بامداد ۲۲ ژوئن ۱۹۴۱، آسمان مرزهای غربی شوروی ناگهان از نور هزاران انفجار روشن شد. توپخانه آلمان نازی و متحدانش آتش خود را بر مواضع شوروی گشودند و دقایقی بعد بزرگ‌ترین تهاجم زمینی تاریخ بشر آغاز شد.

بیش از سه میلیون سرباز، هزاران تانک و هواپیما در قالب عملیات «بارباروسا» به خاک شوروی هجوم آوردند.

🔴 هیتلر تصور می‌کرد کار اتحاد شوروی ظرف چند ماه تمام خواهد شد. فرماندهان آلمانی انتظار داشتند ارتش سرخ فروبپاشد، مسکو سقوط کند و جنگ پیش از فرا رسیدن زمستان به پایان برسد. اما آنچه آغاز شد، نه یک جنگ برق‌آسا، بلکه نبردی بود که سرنوشت قرن بیستم را تغییر داد. 🔴 برای روس‌ها، ۲۲ ژوئن صرفاً روز آغاز یک جنگ نیست؛ روز آغاز «جنگ بزرگ میهنی» است. اصطلاحی که بار عاطفی و تاریخی آن بسیار فراتر از عبارت «جبهه شرقی جنگ جهانی دوم» است. در حافظه جمعی مردم روسیه، این جنگ نه یک رویارویی ژئوپلیتیکی، بلکه نبردی برای بقا بود؛ نبردی که در آن خانه‌ها، خانواده‌ها، شهرها و موجودیت کشور در معرض نابودی قرار گرفت. 🔴 در هفته‌های نخست، اخبار ناگوار یکی پس از دیگری می‌رسید. شهرها سقوط می‌کردند، صدها هزار سرباز به اسارت درمی‌آمدند و ارتش آلمان با سرعتی خیره‌کننده به سمت قلب شوروی پیشروی می‌کرد. بسیاری از مردم ناچار شدند خانه‌های خود را ترک کنند و میلیون‌ها نفر راهی جبهه‌ها شدند. 🔴اما درست در همان روزهای تاریک بود که مقاومتی شکل گرفت که بعدها به بخشی از هویت ملی روسیه تبدیل شد. 🔴 از مدافعان دژ برست که در محاصره جنگیدند، تا سربازانی که در حومه مسکو ایستادند؛ از مردم لنینگراد که نزدیک به ۹۰۰ روز محاصره را تحمل کردند، تا رزمندگانی که در خرابه‌های استالینگراد جنگیدند. این جنگ به میدان آزمون اراده یک ملت تبدیل شد. 🔴 چهار سال بعد، همان ارتشی که در تابستان ۱۹۴۱ تا دروازه‌های مسکو رسیده بود، در برلین شکست خورد. در مه ۱۹۴۵ پرچم سرخ بر فراز رایشتاگ برافراشته شد و جنگی که با انفجارهای بامداد ۲۲ ژوئن آغاز شده بود، با سقوط برلین پایان یافت. ◀️اما پیروزی بهایی هولناک داشت. 🔴 شوروی در جریان جنگ بیش از ۲۷ میلیون نفر از شهروندان خود را از دست داد؛ سربازان، کارگران، کشاورزان، زنان، کودکان و سالمندانی که هرگز به خانه بازنگشتند. تقریباً هیچ خانواده‌ای در سراسر اتحاد شوروی نبود که از این جنگ آسیب ندیده باشد. 🔴 شاید به همین دلیل است که حتی امروز نیز ۲۲ ژوئن در روسیه روز جشن نیست، بلکه «روز یادبود و اندوه» نامیده می‌شود. در این روز شمع روشن می‌کنند، گل بر یادمان‌های جنگ می‌گذارند و نام کسانی را به یاد می‌آورند که در سخت‌ترین روزهای تاریخ کشورشان جنگیدند و جان باختند. 🔴 برای بسیاری از ملت‌ها، جنگ جهانی دوم یک فصل از کتاب‌های تاریخ است. اما برای روس‌ها، جنگ بزرگ میهنی بخشی از هویت ملی و حافظه جمعی آنهاست؛ روایتی از رنج، مقاومت و بهایی که برای شکست نازیسم پرداخت شد.

و همه این روایت از همان بامداد تابستانی آغاز شد؛ از صبحی که خورشید ۲۲ ژوئن ۱۹۴۱ بر سرزمینی طلوع کرد که دیگر هیچ‌گاه مانند گذشته نشد.

📱@RU360Media

🇷🇺 «مادر میهن»؛ مجسمه‌ای که از دل خونین‌ترین نبرد تاریخ برخاست 🔴 اگر روزی بر فراز تپه مامایف کورگان در شهر ولگوگراد بایستید، زنی را خواهید دید که شمشیری عظیم را به سوی آسمان بلند کرده و گویی هنوز مردم را به نبرد فرا می‌خواند. اما کمتر کسی می‌داند که این مجسمه فقط یک اثر هنری نیست؛ بلکه یادمانی است که از دل یکی از خونین‌ترین نبردهای تاریخ بشر زاده شد. ⭕در جریان نبرد استالینگراد، میان سال‌های ۱۹۴۲ تا ۱۹۴۳، تپه مامایف کورگان به مهم‌ترین نقطه شهر تبدیل شده بود. هرکس این ارتفاع را در اختیار می‌گرفت، می‌توانست بخش بزرگی از شهر و رود ولگا را زیر نظر داشته باشد. به همین دلیل این تپه بارها میان ارتش سرخ و نیروهای آلمان دست به دست شد. شدت نبرد به حدی بود که پس از جنگ گفته می‌شد خاک این منطقه با ترکش، گلوله و بقایای هزاران سرباز درهم آمیخته است. ⭕وقتی جنگ پایان یافت و ارتش سرخ پرچم خود را بر فراز برلین برافراشت، رهبران شوروی تصمیم گرفتند بر روی همین تپه یادمانی بسازند که نه فقط پیروزی، بلکه فداکاری مردمی را که در استالینگراد جنگیده بودند جاودانه کند. نتیجه این تصمیم، یکی از جاه‌طلبانه‌ترین پروژه‌های یادمانی قرن بیستم بود. ⭕در اواخر دهه ۱۹۵۰، طراحی پروژه به یوگنی ووچتیچ، مجسمه‌ساز مشهور شوروی، سپرده شد. او به جای نمایش یک سرباز پیروز یا یک فرمانده نظامی، زنی را طراحی کرد که گامی بلند به جلو برداشته، دهانش گشوده شده و شمشیری غول‌پیکر را در دست گرفته است؛ زنی که نماد «مادر میهن» بود و فرزندانش را به دفاع از سرزمین فرا می‌خواند.

نکته جالب این است که این مجسمه لحظه پیروزی را به تصویر نمی‌کشد؛ بلکه لحظه تصمیم برای مقاومت را نشان می‌دهد. همین ویژگی آن را به یکی از تأثیرگذارترین نمادهای جنگ جهانی دوم تبدیل کرده است.

⭕اما ساخت چنین اثری آسان نبود. شوروی‌ها تصمیم گرفته بودند بنایی بسازند که جهان را شگفت‌زده کند.

ارتفاع مجسمه به ۸۵ متر رسید و هنگام افتتاح در سال ۱۹۶۷ بلندترین مجسمه جهان بود؛ حتی از مجسمه آزادی آمریکا نیز بلندتر.

با این حال مشکل اصلی نه ارتفاع، بلکه محل ساخت آن بود. مجسمه قرار بود بر روی تپه‌ای بنا شود که در دل آن هزاران سرباز کشته‌شده استالینگراد دفن شده بودند. خاک منطقه توان تحمل چنین سازه عظیمی را نداشت و مهندسان مجبور شدند از شبکه‌ای پیچیده از بتن، فولاد و ده‌ها کابل عظیم در داخل مجسمه استفاده کنند تا وزن آن مهار شود. 👈داستان عجیب‌تر به شمشیر مجسمه مربوط می‌شود. شمشیر اولیه به دلیل وزش بادهای شدید دشت‌های ولگا دچار لرزش می‌شد و صدایی شبیه زوزه فلز تولید می‌کرد. در نهایت مهندسان ناچار شدند سال‌ها بعد آن را به طور کامل بازطراحی و تعویض کنند. 👈یکی دیگر از رازهای این اثر، چهره آن است. تاکنون هیچ‌گاه به طور رسمی مشخص نشده که صورت «مادر میهن» از روی چه کسی ساخته شده است. نام چند زن مختلف در طول دهه‌ها مطرح شده، اما هویت واقعی مدل اصلی همچنان در هاله‌ای از ابهام قرار دارد. 👈اما شاید کمتر کسی بداند که این مجسمه بخشی از یک روایت بزرگ‌تر است. در شهر مگنیتوگورسک، کارگری شمشیر را به سرباز ارتش سرخ تحویل می‌دهد؛ در استالینگراد، «مادر میهن» همان شمشیر را برای نبرد بالا می‌برد؛ و در برلین، سرباز پیروز شوروی آن را پس از شکست آلمان نازی فرود می‌آورد. سه یادمان در سه شهر مختلف که در کنار هم داستان جنگ بزرگ میهنی را روایت می‌کنند. ⭕امروز میلیون‌ها نفر از این مجسمه بازدید می‌کنند، اما برای روس‌ها «مادر میهن فرا می‌خواند» صرفاً یک جاذبه گردشگری نیست. او بر فراز گورستانی عظیم ایستاده که هزاران مدافع استالینگراد در آن آرام گرفته‌اند؛ نمادی از بهایی که شوروی با ۲۷ میلیون کشته برای شکست نازیسم پرداخت. ⭕شاید به همین دلیل است که نزدیک به شصت سال پس از ساخت آن، هنوز این پیکره عظیم بر فراز مامایف کورگان ایستاده و گویی فریادی را از دل تاریخ تکرار می‌کند: «وطن، فرزندانش را فرا می‌خواند.» 📱@RU360Media

🔴کوچولوی بی‌عرضه؛ تحقیر زلنسکی در کابینه ترامپ 🔴 دو خبرنگار نیویورک تایمز کتابی منتشر کرده و در آن می‌گویند «اسکات بسنت» وزیر خزانه‌داری آمریکا نسبت به رئیس جمهور اوکراین نظر مساعدی نداشته و در محافل درونی او را «کوچولوی بی‌عرضه» «کودک دارای نیاز‌های ویژه» و «مستربین معتاد» توصیف می‌کرده است. 🔴نام این کتاب «تغییر حکومت» است و توسط مگی هابرمن و جاناتان سوان، خبرنگاران نیویورک تایمز نوشته شده و به توصیف دوره دوم ریاست جمهوری دونالد ترامپ می‌پردازد. 🔴 بر اساس مطالبی که در این کتاب آمده و فعلا بخشی از آن منتشر شده، وزیر خزانه‌داری از ترامپ درخواست کرده بود میزبان زلنسکی نباشد. 🔴 این کتاب به دیدار سال گذشته ترامپ و ولودیمیر زلنسکی در کاخ سفید اشاره می‌کند که طی آن مشاجره‌ای لفظی پیش آمد و رئیس جمهور اوکراین مقابل دیدگان همه تحقیر شد. 🔴 سوان و هابرمن می‌نویسند: «حتی قبل از دیدار، چندین نفر از دستیاران ترامپ نگران احتمال بروز یک انفجار بودند». 🔴 گفته شده مایک والتز که آن زمان مشاور امنیت ملی آمریکا بود، سعی کرد این پیام را به زلنسکی منتقل کند که باید کت و شلوار بپوشد؛ و اینکه بسنت به ترامپ اکیداً توصیه کرده بود که قبل از امضای قرارداد، اصلا زلنسکی را به کاخ سفید راه ندهد.

طبق نوشته‌های کتاب، بسنت به اطرافیانش در مورد زلنسکی می‌گفت: «من با این عوضی کوچولو کنار آمده‌ام. او حیله‌گر است. او مثل بچه‌ی علیل اروپایی‌ها است؛ و جوری رفتار می‌کند که انگار مستربین است و کراک مصرف کرده است».

 🔴در ادامه کتاب آمده است: «زلنسکی آمد، و بسنت در اتاق حضور داشت در حالی که ونس او را به شدت مورد سرزنش قرار می‌داد». 🔴 به گفته هابرمن و سوان، برخی از حاضران می‌توانستند ببینند که صورت ونس کم‌کم سرخ می‌شد، در حالی که اصرار زلنسکی برای گرفتن تضمین‌های امنیتی به صورت گستاخی و ناسپاسی تعبیر می‌شد». 🔴بعد از آن جلسه فاجعه‌بار، بسنت به بلومبرگ گفت که زلنسکی «یکی از بزرگ‌ترین گل‌به‌خودی‌های دیپلماتیک» را مرتکب شد و افزود: «من شوکه شدم، واقعاً شوکه شدم که رئیس‌جمهور زلنسکی وارد دفتر بیضی شد، این‌طور رفتار کرد، با رئیس‌جمهور و معاون رئیس‌جمهور این‌طور صحبت کرد و مهم‌تر از همه، به مردم آمریکا این‌گونه بی‌احترامی کرد». 🔴 به نوشته سوان و هابرمن «به مدت ۴۵ دقیقه، دو طرف به‌شدت با هم بحث کردند. بسنت فقط چند روز بود که در این سمت منصوب شده بود و خیلی زود وارد یک مشاجره با زلنسکی شد. در نهایت به زلنسکی نگاه کرد و گفت: لعنتی دقیقاً می‌خواهی چه کار کنی» 📱@RU360Media

‼️‼️‼️ بررسی واقعیت حمله پهپادی اوکراین به مسکو: 🚨 اوکراین در صبح پنچشنبه ۲۸ خرداد(۱۸ ژوئن) بیش از ۱۰۰۰ پهپاد به سمت روسیه شلیک کرد که براساس اطلاعات منتشر شده تنها بخش کوچکی از آن‌ها توانستند از سیستم پدافند هوایی روسیه عبور کردند. 💥 در صبح ۱۸ ژوئن، زلنسکی حمله‌ای بی‌سابقه به مسکو و چندین منطقه اطراف آن انجام داد. نکته قابل توجه زمان‌بندی این حمله بود: درست پس از حضور رئیس‌جمهور اوکراین در نشست گروه ۷ که در این دیدارهای به اعضای ناتو درباره تغییر روند شکست‌های پیاپی اوکراین گزارشاتی داده بود. 🔴 هدف حمله واضح بود؛ تحکیم پیروزی تبلیغاتی با تصاویری از آتش‌ و دود که از مسکو منتشر شد و این دقیقا همان چیزی بود که غرب مشتاق دیدن و سهم داشتن در آن بود. 🔴 تصاویری که از انفجار و آتش‌سوزی در پالایشگاه نفت مسکو در شبکه‌های اجتماعی وایرال شده تنها تصویری ناقص از واقعیت‌های حمله به مسكو را در پیش روی جهانیان قرار می‌دهد. البته تصاویر حرفه‌ای و دقیقی که از انفجارها در مدیای غربی منتشر شد نشان از آمادگی این رسانه‌ها داشت. 🔴 اما داستان واقعی این است که سیستم دفاع هوایی روسیه که تقریبا هرشب زیر فشار حملات پهپادی اوکراین قرار دارد به وضوح عملکرد بهتری نسبت به همتایان آمریکایی و اسرائیلی خود داشته است.

آمار رسمی نشان می‌دهد سیستم دفاع هوایی روسیه در ۱۸ ژوئن، ۹۹۲ پهپاد اوکراینی، ۴ موشک کروز دوربرد و ۱۰ بمب هوایی را رهگیری و منهدم کرده است.

تعداد پهپادهایی که واقعاً به اهداف خود اصابت کرده‌اند در حال حاضر نامشخص است، اما بالاترین برآوردها عددی حدود ۱۸۰ پهپاد را نشان می‌دهد. احتمالاً این عدد که از سوی منابع اوکراینی اعلام شده اغراق‌آمیز است، اما به فرض که درست باشد.

⭕با اتکا به همیت داده‌ها هیچ سیستم دفاع هوایی تاکنون با حمله هوایی در این مقیاس مواجه نشده است تنها تعداد پهپادها در این حمله بیش از ۱۰۰۰ فروند بود است. ⭕ برای مقایسه، امریکا در بزرگترین عملیات موشکی خود به کشورمان دریک موج حمله تنها ۴۹ موشک تاماهاو‌ک به نقاط مختلف کشور حمله کرد.

با احتساب این واقعیت‌ها یعنی حداقل ۹۹۲ پهپاد رهگیری شده و حداکثر ۱۸۰ پهپاد عبور کرده، نرخ رهگیری روسیه حداقل ۸۵٪ در شرایط واقعی نبرد بوده است.

🔴 در مقابل، ارزیابی‌های خوشبینانه ناتو نرخ موفقیت متوسط سیستم‌هایی مانند پاتریوت و تاد را در حملات ایران به اهداف آمریکایی در برخی کشورهای حاشیه خلیج فارس کمتر از ۷۰٪ اعلام کرده است. 🔴اگر به خاطر داشته باشید در روز دوم نبرد با دشمن امریکایی-صهیونی پهپادهای ایرانی تقریباً دفاع هوایی آمریکا در پایگاه‌های امارات، قطر و بحرین را فلج کردند و اعداد دقیق اصابت‌ها هرگز اعلام نشد. 🔴 در مورد گنبد آهنین اسرائیل، بیشترین نرخ رهگیری آن در برابر پهپادها و موشک‌های بالستیک ایرانی تنها ۶۶٪ بود و این آمار در برابر شلیک حدود ۳۰۰ پهپاد در هر شب بود. 🔴 با‌توجه همین چند استناد ساده وقتی رسانه‌های غربی و برخی غربگرایان داخلی به‌منظور زیر سؤال بردن همکاری‌های دفاعی تهران-مسکو دفاع هوایی روسیه را یک ببر کاغذی می‌نامند، کاملاً درحال پیشبرد یک پروژه رسانه‌ای هستند. 🔴 این موضوع را در نظر بگیرید: روسیه بزرگ‌ترین کشور جهان از نظر مساحت است، با مرزهای پرتنش با کشورهای اروپایی و یک خط مقدم که بیش از ۶۷۰۰ کیلومتر امتداد دارد. حفظ یک سپر نفوذناپذیر در این گستره کاری بسیار دشوار است. 📱@RU360Media

🔴تحت لیسانس اوکراین 🔴 به گفته روزنامه لوپاریزن فرانسه از قول یک مقام اروپایی، اعضای آمریکایی و اروپایی گروه هفت قرار است موشک‌های دوربرد و سیستم‌های دفاع هوایی را در اوکراین و تحت «تحت مجوز و لیسانس» این کشور تولید کنند 📱@RU360Media

🔴خواهیم دید چه خواهد شد 🔴 ترامپ در پاسخ به سوالی درباره احتمال تولید موشک‌های آمریکایی در اوکراین گفت: «آنها به این موضوع علاقه‌مند هستند، خواهیم دید چه خواهد شد» 🔴 پیش از این، رسانه فرانسوی به نقل از یک منبع گزارش داده بود که ایالات متحده و کشورهای گروه هفت توافق کرده‌اند که به طور مشترک موشک‌های دوربرد و سیستم‌های دفاع هوایی را در اوکراین تولید کنند و به کی یف مجوز گسترش تولید خود را بدهند. 🔴 در پایان ماه مه، زلنسکی از ایالات متحده به دلیل عدم تولید کافی سیستم‌های دفاع ضد موشکی انتقاد کرد و نامه‌ای به کاخ سفید نوشت و درخواست کرد که به اوکراین مجوز تولید موشک‌های پاتریوت داده شود 📱@RU360Media