بوف‌کور📜

ㄍ 🚪

زمانی گرفتار شدیم که دین جای دانش را گرفت دین هنر را ممنوع کرد دین استقلال فکر آدمی را مغلوب کرد.

من به پرواز دل آیم گر تو را بینم دوبار ای دریغ از من که دل را جز برای تو دهم #ورساه

گاهی خیال می‌کنم اگر زندگی کمی شبیه خواب بود، همه‌چیز زیباتر می‌شد؛ مثلاً شب‌ها آسمان تاریک می‌ماند و یک نور آبی، آرام روی شهر می‌افتاد. خانه‌ها حال‌وهوای قدیمی داشتند و پشت هر پنجره، قصه‌ای در جریان بود و ما چایمان رو می‌نوشیدیم. شاید جایی دور، آتشی روشن باشد که هیچ‌وقت خاموش نشود؛ آتشی برای شب‌های سرد و قلب‌هایی که گاهی خسته می‌شوند. من همیشه به این چیزها فکر می‌کنم؛ به جاهایی که ندیده‌ام، آدم‌هایی که هنوز نمی‌شناسم و زندگی‌ای که شاید روزی، از چیزی که در خیال ساخته‌ام هم زیباتر باشد. .هستی.

آرام بگیر... شاید دوباره زاده شدیم؛ دور از دیاری کهنه‌‌دل و خونین‌جگر آنجا که آفتاب از هیچ‌کس دریغ نمی‌شود.

ی نگاه بکنی، میبینی سمت درست تاریخ نیستی، سمت زباله دان تاریخی

قال سینا

نمی‌دونم من شکننده شدم یا مردم خیلی آزار دهنده شدن.

پی برد به اینکه انسان ها با وجود محبتی که ممکن است به هم داشته باشند، تا چه پایه از هم دورند. پی برد به اینکه اگر کسی رنج ببرد، رنجش مال خودش است، هیچکس نمی‌تواند بار آن را ولو اندک از دل او بردارد.

"زیبا بود شبیه دشت بنفشه، جاده‌ی رشت، شبیه ایران... شگفت‌انگیز، مغرور و غمگین. باید برای بوسیدنش جنگ به پا کرد."

«اگر زندگی چیزی جز گُذرگاه نیست، پس دست کم بیایید در این گُذرگاه،گُل بکاریم.»

Start:

آخییی💘

عزیزمنیی‌شما مهربونم🩵