رواء ؛

گفتم درجهانی دیگر جایی دورتر‌ از این دنیای‌سیاه و سراسر غم ، یا در زندگی‌بعدیمان‌ درکالبدی دیگر به‌تو برمیگردم شاید آن زمان ‘عشق’ برای‌ما زیباتر‌ رقم‌ خورد ..

فکر کنم امشب تو دله دله دلتنگی‌ای نه ؟….

آدم هنوز دلش برایش تنگ می‌شود؛ برای کسی که شاید همین حالا جایی زندگی می‌کند می‌خندد ، نفس می‌کشد و روزهایش را می‌گذراند، اما دیگر هیچ سهمی از زندگی تو ندارد. و این تلخ‌ترین شکل دلتنگی‌ست اینکه بدانی آدمی هنوز زنده است، هنوز در همین دنیا نفس می‌کشد، نه می‌توانی عزاداری‌اش کنی، نه می‌توانی فراموشش کنی فقط باید وانمود کنی که عادت کرده‌ای ..

بدترین قسمت رفتن یک آدم ، خودِ رفتنش نیست بدترین قسمت این است که بعد از رفتنش زندگی همان زندگی‌ست صبح می‌شود، شب می‌شود آدم‌ها می‌خندند و دنیا بی‌رحمانه به راهش ادامه می‌دهد انگار نه انگار که یک نفر، که روزی بخش بزرگی از زندگی‌ات بوده دیگر جایی در آن ندارد اما تو هر روز، یک بار دیگر نبودنش را می‌فهمی .. وقتی ناخودآگاه می‌خواهی چیزی برایش تعریف کنی، وقتی دلت می‌خواهد صدایش را بشنوی، وقتی یادت می‌آید دیگر هیچ “بعداً” ای بین شما وجود ندارد آن لحظه است که دلت دوباره فرو می‌ریزد .. یک آدم می‌رود و تو می‌مانی با خاطراتی که دیگر نمی‌شود تکرارشان کرد با حرف‌هایی که نیمه‌کاره ماندند کاش رفتن فقط نبودن بود ..

t.me/HidenChat_Bot?start=7831875332 سلام🌚

بدو پیشه مبینا

برو پیش همون مبینا جونت 🙏🏼.

بله عشق خوب‌است اما همیشه قرار نیست به ماندن ختم شود .. گاهی آدمی‌ ، تمام معنای‌ دوست داشتن را درحضور‌ کسی پیدا میکند که سرنوشت برای ماندنش هیچ قولی نداده است .. می‌آید ، چیزی را در تو بیدار می‌کند که پیش‌از او نمیشناختی بعد می‌رود ، تو می‌مانی‌ با قلبی‌که‌دیگر به قبل از او برنمیگردد

عشق خوبه ، اما گاهی ممکنه از عشق فقط خاطره‌ش سهمت باشه ..

بعضی‌ احوال‌را‌ نمی‌شود‌ به‌زبان‌ آورد نه غم‌اند ، نه دلتنگی‌ ، نه حتی خستگی چیزی میان‌همه‌ی‌ این‌هاست شبیه‌ابری‌ که ‌مدت‌هاست ، بالای‌ سر دل مانده و خیال باریدن ندارد .. انگار‌ تمام‌شهر‌ دست از نفس کشیدن برداشته‌اند و فقط یک دل‌گرفته‌ مانده که نمی‌داند‌ چطور باید این حجم‌سنگینی‌‌را تا صبح بگذراند ..

در آرزوی تو عمر بردم شب و روز عمرم همه رفت و آرزوی تو نرفت ..