چشمِ او

تو که اومدی هوای شب من رنگ سحر شد.

ولی افسوس که تو از من، خیلی دوری.

تهشم هیچکی یادش نمیاد براش چیکار کردی.

نمی‌فهمم چجوری حوصله دارین تو زندگی بقیه دخالت کنین من زندگی خودمم گردن نمیگیرم...

وقتی یکیو دوسش داری هر کاری می‌کنی تا بخنده.

درموردش سکوت میکنم و پوست لبمو میکنم.

با یه «به ما چه» گفتن به خودتون سرتون رو از زندگی بقیه بکشید بیرون.

تو انقدرِ خوبی که حتی از عکسات درآد شعر.

جمله ی "ما که جاش نیستیم" خیلی بوي آدم حسابی بودن رو میده...

کاش آدم می‌تونست بعضی روزا رو فقط آرشیو کنه، نه اینکه هی توی ذهنش برگرده بهشون.

دیدمت رفتی و داغت جگرم را سوزاند فکر بی هم نفسی با تو سرم را سوزاند من گنجشک کجا جرئت پروانه کجا خواستم گرم شوم شعله پرم را سوزاند

آنکه عاشق میشود تقصیر هم دارد مگر.

من از داراییِ دنیا، به چشمانِ تو می‌نازم.

بازم میان خلوت خانه، افتاده ام چنین تک و تنها...

هر لبخندی از روی صداقت نیست، هر «دوستت دارم»ی قرار نیست موندنی باشه، و هر کسی که کنارت می‌مونه، لزوماً از ته دل نمی‌مونه.