چشمِ او

کاش آدم می‌تونست بعضی روزا رو فقط آرشیو کنه، نه اینکه هی توی ذهنش برگرده بهشون.

دیدمت رفتی و داغت جگرم را سوزاند فکر بی هم نفسی با تو سرم را سوزاند من گنجشک کجا جرئت پروانه کجا خواستم گرم شوم شعله پرم را سوزاند

آنکه عاشق میشود تقصیر هم دارد مگر.

من از داراییِ دنیا، به چشمانِ تو می‌نازم.

بازم میان خلوت خانه، افتاده ام چنین تک و تنها...

هر لبخندی از روی صداقت نیست، هر «دوستت دارم»ی قرار نیست موندنی باشه، و هر کسی که کنارت می‌مونه، لزوماً از ته دل نمی‌مونه.

سرزنشاتونو یادم هست.

هنوز همون آدمم، فقط بدبین‌تر نسبت به آدما.

حالم یجوریه که انگار(سگ/خروس) تو هوای بارونی دنبالم کرده...

آدما دو چیزو زود فراموش میکنن؛ خوبی که بهشون کردی و بدی که بهت کردن.

بعضیا یه جوری فراموش میکنن که خودت شک می‌کنی تو زندگیشون بودی یا نه!

خودت از آهنی قلبت از سنگ.

چه خوش بودی دلا گر روی او هرگز نمی‌دیدی.

تو میگی" گل گرفتن، پول هدر دادنه" ولی تتلو میگه:" گل میفرستم، تو توی استوری پرپرش کن".

برای تو چیز مهمی نبود، ولی من قلبم شکست.

تو هیچوقت نرفتی لب جاده تا انتظارو بفهمی.