نیمه شبِ بدون تو؛

برام آهنگ بفرستین:)) @fatemeh_00016

یه مرحله هم هست به اسم سر شدگی، یعنی نه ناراحت میشی، نه بحث میکنی، نه گله و شکایت میکنی، نه برات اهمیت داره دیگه، فقط انگار بدون سر‌وصدا یه گوشه‌ای برای خودت پیدا میکنی و از همونجا میری.

هیچوقت مهم نبوده که تو چقدر بی لیاقت بودی و هستی و کارایی که کردمو ندیدی؛ مهم اینه من بهت نشون دادم که چطور میشه یه آدمو تا حدِ مرگ و خیلی بالاتر از لیاقتش دوست داشت.

از دست دادی منو. دیگه هیچوقت صدای خنده‌هام، صحبت‌های عمیقی که باهات داشتم، سوالای مسخره‌ای که ازت میپرسیدم و از همه مهمتر، عشق و وقتی که برات میذاشتمو دیگه هیچوقت نمی‌تونی داشته باشی.

من واقعا دارم می‌ترسم. خیلی هم می‌ترسم. از خیلی چیزا. اگه همیشه تنها بمونم چی؟ اگه هیچ وقت موفق نشم چی؟ به این چیزا فکر میکنم واقعا سینه‌ام سنگین میشه.

‏میزان حسادت من نشون دهنده میزان اهمیتم به آدماست، حالا تو هی بگو چقدر حسودی.

فقط یه خجالت موند جلوی کسایی که پُزتو دادم و تعریفتو کردم.

‏من تا الان فکر میکردم خوش قلبم نگو کصخل بودم.

حوصله‌ی ادامه‌ی این زندگی و این بازی رو ندارم حقیقتا مطمئنم روزای خوب هم میرسه ولی خب گذروندن این روزا هم واقعا تا استخونمو ساییده. لحظه‌ای نیست ذهنم درگیر و استرسی نباشه. لحظه‌ای نیست از دست اطرافیانم حرص نخورم. لحظه‌ای نیست بدون حسرت و پشیمونی بگذرونم. هیچی برا ادامه نمونده توم.

💘

هیچ آدمی لیاقت اینو نداره که تموم خودتو براش بزاری.

آدمای جدید میان آره ولی هیچکدوم دیگه حس اولین بار هارو نمی‌دن.

دوباره باهم چشم تو چشم میشیم ولی من دیگه مثل قبل نگاهت نمیکنم.

میگن افسردگی پرخوری میاره این گوهخوریاتم میزارم پا افسردگیت

++