کافه‌ مستاجر پلاک ۱۲

تصور کن چقدر اسیر و زندانی باشی توی زندگیت که هر روشی رو امتحان کردی، هر کاری کردی فرار کنی، آزاد بشی، نجات پیدا کنی، نتونستی، و ته دلت می‌دونی که تنها راهِ نجاتت مرگِ یک نفر باشه. اون یک نفر می‌تونه عزیزت باشه. می‌تونه از نزدیکانت باشه، می‌تونه رفیقت، یکی از اعضای خانواده‌ات یا همکارت باشه، یا حتی یک فردِ خیلی بزرگ‌تر و مهم‌تر. دلت نمی‌خواد از دستش بدی، اما ته دلت می‌دونی که فقط با مرگِ اون یک نفر آزاد و رها می‌شی. امیدوارم هیچ‌وقت تجربه‌ش نکنید. همچین حسی رو حتی برای دشمنم هم نمی‌خوام.

احتمال می‌دم بعد از اون مدت خسته بشم و دلم بخواد برم توی شلوغ‌ترین جای دنیا. جایی که انقدر شلوغ باشه که توی اون حجم از شلوغی و جمعیت گُم بشم و هیچکس نتونه پیدام کنه.

بیشتر از همیشه دلم می‌خواد مدتی برم داخل یک کلبه وسطِ جنگل زندگی کنم. جایی که هیچ آدمی نباشه. هرچی آدم کم‌تر، بهتر.

تمامِ ورژن‌های شخصیتی‌ای‌ که از خودم می‌شناسم؛ خسته‌ان.

نمایشِ داستانیِ این آلبوم در پنج پرده روایت می‌شه که همشون به همدیگه مرتبطه.

آلبومِ The Story Of A Villain منتشر شد. این یکی متفاوت‌ترین آلبومیه که ساختم، برخلافِ قبلی‌ها، این یکی یک تِمِ کاملاً موزیکال و نمایشی داره. پس ازتون می‌خوام موقعِ خوندن و گوش دادن، حس کنید روی یک صندلی نشستید و دارید به یک تئاتر نگاه می‌کنم.

چقدر به حضورت نیاز داشتم این روزا.