Fernweh

ازین به بعد به خاطر اینکه به اسم چنلم مرتبط باشه روزی یه فکت راجب هر کشور بهتون میگم که قبل مهاجرت بدونین 😂♥️ روال قبلیه شعرا هست چون عمیقا این روزا غرق ادبیاتم ولی سعی میکنم یه میکس قشنگ از همش بزنم که همش رعایت شه .

دمی با دوست به سر بردن، به صد دنیا بها دارد خوشا ان‌کَس که در دنیا ، رفیق با وفا دارد

از تو بگذشتم و بگذاشتمت با دگران رفتم از کوی تو لیکن عقب سر نگران ما گذشتیم و گشت انچه تو با ما کردی تو بمان و دگران، وای به حال دگران

شهریار

دوست داری از میان جمع پیدایت کنم من که میدانم تو میخواهی تماشایت کنم

گل سرخم چرا پژمرده حالی ؟ بیا قسمت کنیم دردی که داری بیا قسمت کنیم پیشش بمن ده که تو کوچک دلی طاقت نداری

چه ها با جان خود دور از رخ جانان خود کردم مگر دشمن کند این کار که من با جان خود کردم 🫠♥️!

وحشی بافقی

گیرم همه شهر زلیخا بشوند یا به اندازه تو دلبر و زیبا بشوند هم بعید است دل من پِیِشان پر بکشد هم محال هست به جای تو به دل جا بشوند

تا در طلبِ گوهرِ کانی ، کانی تا در هوسِ لقمه ی نانی ، نانی این نکته رمز اگر بدانی ، دانی هرچیز که در جستنِ آنی ، آنی

تا کنون دیوانه وار اسم کسی بوسیده ای ؟ نیمه شب در آینه با خنده اش خندیده ای؟ چشم بر در ، خنده بر لب ، اشک هم در دیدگان سال ها با یاد او با ساز او رقصیده ای !؟

What will i do of a whole garden , if my flower is not there.

از که دوری میکنی ؟ از آن که دنیایش تویی ؟ از دلی که زندگی و حال و فردایش تویی ؟ با چه رویی میروی تا باز تنهایش کنی؟ حیف از این قلبی که عمری هست رویایش تویی ؟

رک بگویم از همه رنجیده ام از غریب و آشنا ترسیده ام با مرام و معرفت بیگانه‌اند من به هر سازی که شد رقصیده ام ردپای مهربانی نیست ، نیست من تمام کوچه را گردیده ام بی‌خیال سردی اغوش ها من به اغوش خودم چسبیده ام من تمام گریه هایم را شبی لا به لای واژه ها خندیده ام فریدون مشیری

ای فلک گر من نمیزادی اجاقت کور بود ؟ من که خود راضی به این خلقت نبودم زور بود ؟ من چه باشم چه نباشم کار دنیا لنگ نیست من بمیرم یا بمانم هیچکس دل‌تنگ نیست...

ساده منم ، باده منم ، از همه جا رانده منم از نفس افتاده منم ، خنده ی افسرده منم نور منم ، شور منم ، بنده ی مجبور منم نفخه آن صور منم ، زنده‌ی در گور منم گشنه منم ، تشنه منم ، زخمیِ هر دشنه منم بر لجن اغُشته منم ، سویِ تو برگشته منم

من در این شهر پر از حیله غریبم مادر هرکسی با روشی داده فریبم مادر نکند وقت سحرگاه تو نفرین کردی؟ که خدا این همه غم کرده نصیبم مادر شکیلا اسماعیلی