Fernweh

ساده منم ، باده منم ، از همه جا رانده منم از نفس افتاده منم ، خنده ی افسرده منم نور منم ، شور منم ، بنده ی مجبور منم نفخه آن صور منم ، زنده‌ی در گور منم گشنه منم ، تشنه منم ، زخمیِ هر دشنه منم بر لجن اغُشته منم ، سویِ تو برگشته منم

من در این شهر پر از حیله غریبم مادر هرکسی با روشی داده فریبم مادر نکند وقت سحرگاه تو نفرین کردی؟ که خدا این همه غم کرده نصیبم مادر شکیلا اسماعیلی

از زمانی که تورا بین خلایق دیدم مثل یک فاتح مغرور به خود بالیدم عشق یکبار به من گفت : برو ، گفتم چشم عقل صد بار به من گفت : نرو! ، نشنیدم پدرم هی وصیت کرد که عاشق نشوم تو چه کردی که به گور پدرم خندیدم .!؟

آمدی وقتی که دیگر بی نهایت دیر شد آن جوانی که رهایش کرده بودی پیر شد آفتاب انتظارت آنقدر تابید که پهنه ی دریای عشقم عاقبت تبخیر شد

مرا عهدیست با شادی که شادی آن من باشد مرا قولیست با جانان که جانان مال من باشد

میروم خسته و افسرده و زار سو منزلگه ویرانه ی خویش به خدا میبرم از شهر شما دل شوریده و دیوانه ی خویش فروغ فرخزاد

تا ابد مال تو باشم ، تو نرفتن بلدی ؟ بلدی تکیه کنم ، جا نزنی رد نشوی ؟

چه بگویم که دگر حوصله ای نیست مرا دگر از دست کسی هم گله ای نیست مرا

در قُمارِ تلخ دنیا بُردَنی در کار نیست بخت اگر هم یار باشد ، عمر با ما یار نیست

به چای دعوتت کنم یا به باقیِ عمرم ؟

من همانم که خزان را ، در بهارم دیده ام بی وفایی و دورنگی ، در دیارم دیده ام

چقدر لازم دارم یک نفر مراقبم باشه عُقدَش و دارم ! چرا که من همش مراقب بقیه بودم .

گریه کن عیبی ندارد ، دل سبک تر میشود در گلو بغضت بماند چشم دل تر میشود

بعد از این عشق به هر عشق جهان میخندم هرکه آرد سخن عشق به آن میخندم

من از اغاز نمیترسم ، من از پرواز نمیترسم من از اغازِ یک پرواز بی احساس میترسم من از تکرار نمیترسم ، من از انکار نمیترسم من از تکرار انکارِ همین احساس میترسم من از سوختن نمیترسم، من از ساختم نمیترسم من از ساختن کنارِ سوختنِ احساس میترسم من از تاختن نمیترسم من از باختن نمیترسم من از تاختن برای باختنِ احساس میترسم فروغ فرخزاد

قبله کج میشد اگر یک بار میدیدم فقط انچه را میخواستم بی خونِ دل حاصل شده در دلم جایی برای درد های تازه نیست عذر میخواهم خدا ، ظرفیتم کامل شده

تا زمانی که رسیدن به تو امکان دارد زندگی درد قشنگیست که جریان دارد زندگی درد قشنگیست بجز شبهایش که بدون تو فقط خواب پریشان دارد یک نفر نیست تورا قسمت من گرداند ؟ کار خیر است اگر این شهر مسلمان دارد خواب بددیده ام ای کاش خدا خیر کند خواب دیدم که تو رفتی،بدنم جان دارد تکه ای ابر در این چشم نگهداشته ام که به هنگام تماشای تو باران دارد شیخ و من هردو طلبکار بهشتیم ، ولی من به تو او به نماز خودش ایمان دارد ... علی صفری