Fernweh

در قُمارِ تلخ دنیا بُردَنی در کار نیست بخت اگر هم یار باشد ، عمر با ما یار نیست

به چای دعوتت کنم یا به باقیِ عمرم ؟

من همانم که خزان را ، در بهارم دیده ام بی وفایی و دورنگی ، در دیارم دیده ام

چقدر لازم دارم یک نفر مراقبم باشه عُقدَش و دارم ! چرا که من همش مراقب بقیه بودم .

گریه کن عیبی ندارد ، دل سبک تر میشود در گلو بغضت بماند چشم دل تر میشود

بعد از این عشق به هر عشق جهان میخندم هرکه آرد سخن عشق به آن میخندم

من از اغاز نمیترسم ، من از پرواز نمیترسم من از اغازِ یک پرواز بی احساس میترسم من از تکرار نمیترسم ، من از انکار نمیترسم من از تکرار انکارِ همین احساس میترسم من از سوختن نمیترسم، من از ساختم نمیترسم من از ساختن کنارِ سوختنِ احساس میترسم من از تاختن نمیترسم من از باختن نمیترسم من از تاختن برای باختنِ احساس میترسم فروغ فرخزاد

قبله کج میشد اگر یک بار میدیدم فقط انچه را میخواستم بی خونِ دل حاصل شده در دلم جایی برای درد های تازه نیست عذر میخواهم خدا ، ظرفیتم کامل شده

تا زمانی که رسیدن به تو امکان دارد زندگی درد قشنگیست که جریان دارد زندگی درد قشنگیست بجز شبهایش که بدون تو فقط خواب پریشان دارد یک نفر نیست تورا قسمت من گرداند ؟ کار خیر است اگر این شهر مسلمان دارد خواب بددیده ام ای کاش خدا خیر کند خواب دیدم که تو رفتی،بدنم جان دارد تکه ای ابر در این چشم نگهداشته ام که به هنگام تماشای تو باران دارد شیخ و من هردو طلبکار بهشتیم ، ولی من به تو او به نماز خودش ایمان دارد ... علی صفری

خبرت هست که دلتنگ نگاهت شده ام بی قرار تو و چشمان خمارت شده ام؟

شانس دوم وجودی نداده آدما تغییر نمیکنن ، آدما تغییر نمیکنن ،آدما تغییر نمیکنن ،آدما تغییر نمیکنن ،آدما تغییر نمیکنن ،آدما تغییر نمیکنن ،آدما تغییر نمیکنن ،آدما تغییر نمیکنن ،آدما تغییر نمیکنن ،آدما تغییر نمیکنن ،آدما تغییر نمیکنن ،آدما تغییر نمیکنن ،آدما تغییر نمیکنن .

من مدت هاست با گذشتم کنار اومدم اما بعضی شبا به زندگی ای فکر میکنم که میتونست اتفاق بیوفته

آبی تر از آنم که بی رنگ بمیرم از شیشه نبودم که با سنگ بمیرم من امده بودم تا مرز رسیدن همراه تو فرسنگ به فرسنگ بمیرم

من اگه مردم رو سنگ قبرم این و بنویسید :) -- گلی بودم در باغ جوانی عجل آمد سراغم ناگهانی سر قبرم گل لاله بیارید که خیری من ندیدم از جوانی ...

آمدی دیشب در خواب من چه کاری داشتی ای عجب از این طرف ها هم گذاری داشتی راه را گم کرده بودی نیمه شب شاید عزیز یا که شاید با دل تنگم قراری داشتی ؟

در خیالات خودم، در زیر بارانی که نیست می‌رسم با تو به خانه، از خیابانی که نیست می‌نشینی روبرویم، خستگی درمی‌کنی چای می‌ریزم برایت، توی فنجانی که نیست باز مي‌خندی و مي‌پرسي، كه حالت بهتر است؟! باز می‌خندم که خیلی، گرچه می‌دانی که نیست شعر می‌خوانم برایت، واژه‌ها گل می‌کنند یاس و مریم می‌گذارم، توی گلدانی که نیست چشم می‌دوزم به چشمت، مي‌شود آیا کمی دستهایم را بگیری، بین دستانی که نیست..؟! وقت رفتن می‌شود، با بغض می‌گویم نرو… پشت پایت اشک می‌ریزم، در ایوانی که نیست می‌روی و خانه لبریز از نبودت می‌شود باز تنها می‌شوم، با یاد مهمانی که نیست…! رفته‌ای و بعد تو این کار هر روز من است باور اینکه نباشی کار آسانی که نیست

شهریار لامصب تو کی بودییی😂🤦🏻

دگر آن حالا چرا معنا ندارد شهریار هرزمان برگردد او جان را فدایش میکنم