-𝑷𝒂𝒓𝒂𝒏𝒐𝒊𝒂

به قسمتی از زندگیم رسیدم که نه میدونم دارم چه غلطی میکنم نه میدونم درآینده قراره چه غلطی بکنم، همه چی برام پوچ و بی معنیه.

بهم راجب زیبایی ماه نگو، من چشمای تو رو دیدم.

اشتباهی که بیشتر از یک بار تکرار بشه، انتخابه.

این‌ روزا وقتی میرم خرید تنها چیزی که می‌تونم بگیرم جلوی خودمه

از خداحافظی با آدمایی که باعث حال خوبم بودن، بدم میاد.

یه روزی آرزو میکنی کاش از سی تا طبقه میوفتادی، ولی از چشم من نه

۴ شهریور؛ زادروز کوروش بزرگ

💔

شنیدن اتفاقات روزمره‌ آدم مورد علاقه‌ات وقتی داره برات با ذوق همش رو تعریف میکنه از قشنگ‌ترین چیزهاست.

و در آخر هر آن چیزی را که دوست داشتم، رها کردم.

انتظار دوست داشته شدن، از کسی که نمی‌خواد دوستت داشته باشه، قلبت و هزار تیکه می‌کنه.

کسی که میفهمه حالت بده ‌و با همون حال میذاره شبت صبح بشه، هیشکیِ تو نیست.

دوتامون زنگ نمیزنیم، ولی دوتامون میدونیم که جواب میدیم.

‏شما که غریبه نیستید، من هر شب دارم مچ خودمو درحال غصه خوردن برای چیزی که هزار بار گفتم مهم نیست میگیرم.

مورد تنفرِ احمق‌ها بودن، بهایی‌ است که می‌پردازی تا یکی از آن‌ها نباشی.

نمیتونست اون همه دروغو چشات بگه.

حیف اون‌همه آرزو که بچه بودیم به قاصدکا گفتیم.

«متاسفانه آدم مهربونی بودن باعث نمیشه دوستت داشته باشن، باعث میشه ازت استفاده کنن:)