-𝑷𝒂𝒓𝒂𝒏𝒐𝒊𝒂

تايپم اونيه که حتی موقع بحث و دعوا وقتی اسمشو صدا میزنم بازم با “جانم” جوابمو بده.

ما آدم‌ها تا وقتی زنده‌ایم از هم بی‌خبریم، نمی‌دانیم چه‌کسی کجا مانده و چطور زندگی می‌کند؛ گاهی روزِ تولدِ عزیزان‌مان را هم فراموش می‌کنیم. اما کافی‌ست یکی از دنیا برود از او اسطوره می‌سازیم، بُتش می‌کنیم و به روحی قسم می‌خوریم که وقتی جان داشت از حالش بی‌خبر بودیم. سرِ مزارش گل می‌ریزیم؛ گل‌هایی که دیر رسیدند، دیر به اندازۀ یک عمر. تلخیِ ماجرا اینجاست که تمامِ هویتش را روی سنگ ‌قبرش حک می‌کنیم، همان کسی که تا دیروز فراموش‌شده‌ترین آدمِ زندگی‌مان بود.

من امن ترین و قشنگ ترین خونه ای بودم که میتونستی داشته باشی، ولی تو آوارگیو ترجیح دادی.

‏انقدر استانداردای رابطه ها اومده پایین که همین که گل بخری و خیانت نکنی میشی یه پارتنر خوب.

کاش چشمامو میبستم و بعد از باز کردنش میدیدم وسط همون خاطره ایم که دلم براش تنگ شده.

‏هروقت حس کردید دلتون برای کسی تنگ شده وقت خوابیدن شماست.

قشنگ ترین لذت اینه که از لذتِ طرف مقابلت لذت ببری 🌟

متنفرم از ته دل من از اول مهر.

پاییز عزیزم، بغلم کن من امسال از همیشه خسته‌ ترم.

تو مثل کیبوردی ، همه جوره تایپمی.

برای من دوست داشتن یعنی توجه به جزئیاتی که هیچکس متوجهشون نشده.

دلم واسه اون آدمی که فکر میکردم بودی ولی نبودی تنگ شده.

‏من دیگه ناراحت نمی‌شم، فقط نا امید میشم.

‏لطفا ساکت بودن رو برای صبح‌ها نرمالایز کنید.

برایه شروع نباید بهترین باشی برای بهترین بودن باید شروع کنی.

روحِ من زيباترين بود، تو در آن رنج کاشتی.

ناامید شدن از آدم مورد علاقت، تورو از عالم و آدم ناامید می‌کنه.

بزار بچها باور کنن که اسب تک‌شاخ وجود داره، مگه تو باور نکردی که ۲۴ ساعت سرش شلوغ بود؟

من عشقی و بهت دادم که خودم آرزوشو داشتم.

برای سلامتیم باید احساساتم رو حذف کنم نه قند.