🎨 کورنلیس / Cornelis

نام اثر:صبحانه به پایان رسیده  After Breakfast نام هنرمند:الین دانیلسون-گامبوگی (Elin Danielson-Gambogi) سال خلق:۱۸۹۰ میلادی ملیت هنرمند:فنلاندی 🇫🇮 سبک اثر:رئالیسم (Realism) و نقاشی ژانر تکنیک:رنگ‌روغن روی بوم

در نقاشی، زنی جوان پشت میز صبحانه‌ای دیده می‌شود که پس از پایان غذا، در حالی که سیگاری در دست دارد، در حالتی آرام و تقریباً بی‌اعتنا نشسته است. این زن روزا، خواهر نقاش است. روی میز بشقاب‌ها، لیوان، فنجان و وسایل باقی‌مانده از صبحانه دیده می‌شود و در پس‌زمینه نیز طراحی‌ها و آثار هنری نصب شده‌اند؛ بنابراین فضا احتمالاً آتلیه‌ی هنرمند است. در جامعه‌ی سال ۱۸۹۰، از زنان انتظار می‌رفت خانه‌دار، مرتب و مطابق قواعد اجتماعی رفتار کنند؛ درحالی‌که این زن کاملاً خلاف این تصویر ظاهر شده است.حتی گل‌های سفید و ظریف روی میز، که نمادی از زنانگی سنتی به نظر می‌رسند، در کنار سیگار قرار گرفته‌اند و تضاد جالبی میان «زن ایده‌آل سنتی» و «زن مستقل و مدرن» ایجاد می‌کنند.

«هیچ دروازه، قفل یا بندی نمی‌تواند آزادی ذهن مرا محدود کند.» ویرجینیا وولف، اتاقی از آنِ خود، ۱۹۲۹

#Elin_Danielson_Gambogi 🎨 کورنلیس / Cornelis

نام نقاشی: ناپلئون در حال عبور از آلپ (Napoleon Crossing the Alps) نقاش: ژاک-لویی داوید (Jacques-Louis David) تاریخ: ۱۸۰۱ سبک: نئوکلاسیسیسم (Neoclassicism) کشور: فرانسه 🇫🇷 تکنیک: رنگ روغن روی بوم

این اثر یکی از مشهورترین تصاویر تاریخ نقاشی و بخشی از مجموعه پنج‌گانهٔ «ناپلئون در حال عبور از آلپ» است. داوید در این اثر ناپلئون بناپارت را سوار بر اسبی نیرومند و در حال عبور از گذرگاه بزرگ سن‌برنار به تصویر کشیده است؛ صحنه‌ای که پیروزی و جسارت او در لشکرکشی ایتالیا را یادآوری می‌کند. این نقاشی در سال ۱۸۰۱ تکمیل شد و در اصل به سفارش پادشاه اسپانیا برای نمایش ناپلئون در میان فرماندهان بزرگ تاریخ انجام گرفت. اما تصویر داوید با واقعیت تاریخی تفاوت زیادی دارد. ناپلئون در ماه مه ۱۸۰۰ واقعاً از آلپ عبور کرد، اما برخلاف تصویر باشکوه نقاشی، او این مسیر را بر پشت یک قاطر طی کرد، نه اسبی سرکش و باشکوه.

ناپلئون بناپارت: «رهبری یعنی توانایی وادار کردن دیگران به انجام کاری که تو می‌خواهی، زیرا خودشان آن را می‌خواهند.»

ادامه ماجرا

#Jacques_Louis_David 🎨 کورنلیس / Cornelis

تعداد لایکاتون کم شده

نام نقاشی: شب و دخترش خواب (Night and Her Daughter Sleep) نقاش: مری ال. مکامبر (Mary L. Macomber) تاریخ: ۱۹۰۲ سبک: نمادگرایی آمریکایی با تأثیر مکتب پیشارافائلی کشور: ایالات متحده آمریکا 🇺🇸

این نقاشی دو پیکرهٔ زنانه را به‌صورت تجسمی از «شب» و «خواب» نشان می‌دهد؛ موضوعی که ریشه در اسطوره‌های یونان باستان دارد و در آن خواب، فرزند شب و همزاد مرگ دانسته می‌شد. تاریکی عمیق پس‌زمینه، نور اندک بر چهره‌ها و نزدیکی آرام مادر و دختر، مرز میان بیداری، خواب و مرگ را محو می‌کند؛ گویی شب، خواب را در آغوش خود پناه داده است. مکامبر با فرم‌های نرم، چهره‌های آرام و فضای رازآلود، تصویری شاعرانه از سکوت شب ساخته و از سنت هنری پیشارافائلی و علاقهٔ آن به پیکره‌های ایده‌آل و مضامین نمادین تأثیر گرفته است.

ژوانگ‌زی: «روزی ژوانگ‌زی خواب دید که پروانه‌ای است؛ پروانه‌ای شاد و آزاد که از این‌سو به آن‌سو پرواز می‌کند. نمی‌دانست ژوانگ‌زی است. ناگهان از خواب بیدار شد و دریافت که ژوانگ‌زی است. اما نمی‌دانست آیا ژوانگ‌زی است که خواب دیده پروانه است، یا پروانه‌ای است که اکنون خواب می‌بیند ژوانگ‌زی است.»

#Mary_L_Macomber 🎨 کورنلیس / Cornelis

نام نقاشی: اسپینوزای طردشده (Excommunicated Spinoza) نقاش: ساموئل هیرشنبرگ (Samuel Hirszenberg) تاریخ: ۱۹۰۷ سبک: رئالیسم تاریخی و دراماتیک، متأثر از مکتب مونیخ (Munich School) کشور: لهستان 🇵🇱

این نقاشی یکی از آثار مهم ساموئل هیرشنبرگ، نقاش لهستانی-یهودی، است و صحنه‌ای نمادین از طرد باروخ اسپینوزا از جامعه یهودی آمستردام را به تصویر می‌کشد. اسپینوزا در سال ۱۶۵۶، در حالی که تنها بیست‌وسه سال داشت، با حکم «حِرِم» از جامعه یهودی پرتغالی‌تبار آمستردام طرد شد؛ حکمی که ارتباط و حتی معاشرت با او را ممنوع می‌کرد. در مرکز تصویر، اسپینوزا با پوششی تیره، کلاه پهن و کتابی در دست، در حال دور شدن از جمع دیده می‌شود. در سمت راست، گروهی از مردان و بزرگان جامعه با چهره‌هایی عبوس و نگران ایستاده‌اند و برخی از آنان با دست و حالت بدن، واکنش خود را نسبت به او نشان می‌دهند. در مقابل، اسپینوزا آرام و متمرکز به نظر می‌رسد؛ گویی میان هیاهوی جمع، مسیر فکری خودش را انتخاب کرده است.

اسپینوزا: «صلح صرفاً نبودِ جنگ نیست؛ فضیلتی است که از نیروی شخصیت سرچشمه می‌گیرد.»

ادامه داستان

#Samuel_Hirszenberg 🎨 کورنلیس / Cornelis

اگه نقاشی میکشید یا عکاسی میکنید باهامون در اینجا به اشتراک بزارید

اگه نقاشی میکشید یا عکاسی میکنید باهامون در گروه به اشتراک بزارید

نام اثر:صبحانه به پایان رسیده  After Breakfast نام هنرمند:الین دانیلسون-گامبوگی (Elin Danielson-Gambogi) سال خلق:۱۸۹۰ میلادی ملیت هنرمند:فنلاندی 🇫🇮 سبک اثر:رئالیسم (Realism) و نقاشی ژانر تکنیک:رنگ‌روغن روی بوم

در نقاشی، زنی جوان پشت میز صبحانه‌ای دیده می‌شود که پس از پایان غذا، در حالی که سیگاری در دست دارد، در حالتی آرام و تقریباً بی‌اعتنا نشسته است. این زن روزا، خواهر نقاش است. روی میز بشقاب‌ها، لیوان، فنجان و وسایل باقی‌مانده از صبحانه دیده می‌شود و در پس‌زمینه نیز طراحی‌ها و آثار هنری نصب شده‌اند؛ بنابراین فضا احتمالاً آتلیه‌ی هنرمند است. در جامعه‌ی سال ۱۸۹۰، از زنان انتظار می‌رفت خانه‌دار، مرتب و مطابق قواعد اجتماعی رفتار کنند؛ درحالی‌که این زن کاملاً خلاف این تصویر ظاهر شده است.حتی گل‌های سفید و ظریف روی میز، که نمادی از زنانگی سنتی به نظر می‌رسند، در کنار سیگار قرار گرفته‌اند و تضاد جالبی میان «زن ایده‌آل سنتی» و «زن مستقل و مدرن» ایجاد می‌کنند.

«هیچ دروازه، قفل یا بندی نمی‌تواند آزادی ذهن مرا محدود کند.» ویرجینیا وولف، اتاقی از آنِ خود، ۱۹۲۹

#Elin_Danielson_Gambogi 🎨 کورنلیس / Cornelis

🎨«تئاترشهر»📷 گروهی برای هنرمندان و علاقمندان هنر 🩵💜

نام نقاشی: کالبدشکافی؛ «او قلب داشت!» (Anatomy of the Heart) نقاش: انریکه سیمونت (Enrique Simonet ) تاریخ: ۱۸۹۰ سبک: رئالیسم علمی و اجتماعی (Scientific & Social Realism) کشور: اسپانیا 🇪🇸

این نقاشی یکی از مشهورترین آثار انریکه سیمونت است؛ اثری که در آن یک پزشک قانونی در حال انجام کالبدشکافی پیکر زن جوانی است و قلب او را در دست گرفته و با دقت به آن نگاه می‌کند. اثر در سال ۱۸۹۰، در دوران اقامت سیمونت در رم، خلق شد و امروزه در مجموعه موزه دل پرادو نگهداری می‌شود و به موزه مالاگا سپرده شده است. عنوان «او قلب داشت!» اشاره‌ای مستقیم به قلبی دارد که پزشک در دست گرفته است.در مرکز تصویر، پیکر بی‌جان زن جوان روی میز کالبدشکافی قرار گرفته و بدن او با پارچه‌ای سفید پوشانده شده است. در مقابل، پزشک سالخورده با ریش سفید و لباس تیره، قلب را در دست گرفته و با حالتی متفکرانه به آن خیره شده است. نگاه او بیشتر از آنکه صرفاً نگاه یک پزشک به یک عضو بدن باشد، شبیه مواجهه انسانی با راز زندگی و مرگ است

لئوناردو داوینچی: «هیچ دانشی کامل نیست، مگر آنکه از تجربه و مشاهده برخاسته باشد»

ادامه داستان

#Enrique_Simonet 🎨 کورنلیس / Cornelis

نام نقاشی: رؤیای ایدیل (Dream Idyll) نقاش: ادوارد رابرت هیوز (Edward Robert Hughes) تاریخ: ۱۹۰۲ سبک: نمادگرایی ، پیشارافائلی و زیبایی‌شناسی کشور: بریتانیا 🇬🇧

این نقاشی نخستین‌بار در سال ۱۹۰۲ در انجمن سلطنتی آبرنگ لندن به نمایش درآمد. هیوز در این اثر، زنی برهنه را سوار بر اسبی بالدار به تصویر می‌کشد که در میان آسمان شب بر فراز شهری دوردست پرواز می‌کند. ترکیب اسب بالدار، زن رؤیایی، آسمان نیلی و شهر کوچک‌شده در زیر ابرها، فضایی میان رؤیا، اسطوره و خیال ایجاد کرده است. این اثر به جهان اسطوره‌های نورس و تصویر والکری‌ها نزدیک است؛ موجوداتی زنانه و فراطبیعی که در اساطیر اسکاندیناوی با سرنوشت جنگجویان کشته‌شده و جهان پس از مرگ پیوند دارند. بااین‌حال، هیوز برخلاف تصویر سنتی والکری به‌عنوان جنگجویی زره‌پوش، او را به شکلی رؤیایی، برهنه و اثیری نشان می‌دهد؛ گویی شخصیتی میان الهه، پری و موجودی افسانه‌ای است. اسب بالدار نیز حرکت او را از جهان زمینی به قلمرو خیال و رؤیا منتقل می‌کند.

کارل گوستاو یونگ: «امتیاز یک عمر این است که به آنچه واقعاً هستی تبدیل شوی.»

#Edward_Robert_Hughes 🎨کورنلیس / Cornelis

نام اثر: سنگ‌نگاره‌های دهتل (Dehtal Petroglyphs) موضوع: انسان، جانوران، شکار و نمادهای آیینی تاریخ: دوران پیشاتاریخ، با قدمتی چند هزار ساله جنس بستر: سطوح سنگی و صخره‌های طبیعی دوره: پیشاتاریخ سبک: سنگ‌نگاره (Petroglyph / Rock Art) موقعیت جغرافیایی: دهتل، شهرستان بستک، استان هرمزگان کشور: ایران 🇮🇷

سنگ‌نگاره‌های دهتل از نمونه‌های ارزشمند هنر صخره‌ای جنوب ایران به شمار می‌روند و بازتابی از زندگی، باورها و جهان ذهنی جوامع انسانی در دوران پیشاتاریخ هستند. نقش‌های حک‌شده بر سطح سنگ‌ها، پیکره‌های انسانی، جانوران و نشانه‌های نمادین را دربرمی‌گیرند و می‌توانند تصویری از شیوه زیست، شکار و ارتباط انسان با طبیعت در گذشته ارائه دهند. استفاده از سطح طبیعی صخره به‌عنوان بستر تصویر، باعث شده این آثار بخشی از چشم‌انداز طبیعی منطقه باقی بمانند و همچون سندی خاموش، پیوند میان انسان، محیط و جهان نمادین او را حفظ کنند.

کارل گوستاو یونگ: «انسان با نمادها زندگی می‌کند، زیرا نمادها چیزی را بیان می‌کنند که واژه‌ها قادر به بیان آن نیستند.»

#Petroglyphs 🎨 کورنلیس / Cornelis

نام اثر: اسیر آشوری — The Assyrian Captive هنرمند: ادوین لانگسدن لانگ (Edwin Longsden Long) سال خلق: ۱۸۸۰ ملیت هنرمند: 🇬🇧 بریتانیایی سبک: شرق‌شناسی (Orientalism)، با گرایش‌های تاریخی و آکادمیک تکنیک: رنگ روغن روی بوم

در این نقاشی، زنی جوان در مرکز تصویر و بر روی سکویی سنگی نشسته است. نگاه دورشدهٔ او حالتی از اندوه، تسلیم و بی‌پناهی ایجاد می‌کند. پاهای برهنه و لباس ساده، آسیب‌پذیری او را برجسته کرده‌اند؛ در عین حال، زیور گردن او می‌تواند اشاره‌ای ظریف به جایگاه یا زندگی گذشته‌اش باشد.عنوان اثر، «اسیر آشوری»، به فضای تاریخی امپراتوری آشور و اسارت و جابه‌جایی اجباری مردمان اشاره دارد. در قرن نوزدهم، موضوعات آشوری و خاورمیانه‌ای در هنر اروپا بسیار مورد توجه قرار گرفتند؛ کشفیات باستان‌شناسی در نینوا و انتشار تصاویر و گزارش‌های مربوط به کاخ‌های آشوری، علاقهٔ شدید هنرمندان و مخاطبان ویکتوریایی به آشور باستان را افزایش داده بود.

«کسی که آزادیِ دیگری را سلب می‌کند، خود را در وضعیت جنگ با او قرار داده است.»— جان لاک، رساله دوم درباره حکومت (Second Treatise of Government)

#Edwin_Longsden_Long 🎨 کورنلیس / Cornelis

نام نقاشی: گودو هرگز نخواهد آمد (Godot Will Never Come) نقاش: ابراهیم برفرازی (Ebrahim Barfarazi) تاریخ: ۱۴۰۵ / ۲۰۲۶ سبک: فیگوراتیو معاصر کشور: ایران 🇮🇷 محل نمایش: گالری ایرانشهر، تهران

این نقاشی از مجموعه آثار نمایشگاه انفرادی «گودو هرگز نخواهد آمد» اثر ابراهیم برفرازی است؛ مجموعه‌ای که در آن پیکره‌های انسانی، جمعیت، نمایش، موسیقی و موقعیت‌های پرتنش اجتماعی در کنار یکدیگر قرار می‌گیرند. برفرازی سال‌هاست بر نقاشی فیگوراتیو و تجربه‌های انسانیِ نهفته در چهره و بدن آدم‌ها تمرکز دارد. در این اثر، صحنه‌ای شلوغ و تقریباً تئاتری شکل گرفته است: در یک سو، موسیقی و رقص جریان دارد و در سوی دیگر، انبوهی از انسان‌ها درگیر کشمکش و طناب‌کشی‌اند. تماشاگران در پس‌زمینه نیز بخشی از همین نمایش‌اند؛ گویی مرز میان «صحنه»، «تماشاگر» و «زندگی واقعی» از میان رفته است. انسان‌ها همزمان بازیگر، تماشاگر و بخشی از یک جمعیت بی‌قرار هستند.

ساموئل بکت: «ما همیشه چیزی پیدا می‌کنیم که به ما احساس وجود داشتن بدهد.»

ادامه داستان

#Ebrahim_Barfarazi 🎨 کورنلیس / Cornelis

به زودی میریم برای معرفی آثار هنرمندان ایرانی و نمایشگاهی