🎨 کورنلیس / Cornelis

کسانی که به هر دلیلی چنل رو ترک کردن شاید فکر کنن چیز خاصی رو از دست ندادن ولی واقعیت اینه که اینجا هر روز داره کامل‌تر و ارزشمندتر میشه هدف ما اینه که کم‌کم این چنل تبدیل بشه به یه آرشیو جامع برای هنرمندها جایی که هر چیزی که یه هنرمند برای یادگیری الهام رشد و فعالیتش نیاز داره جمع بشه ،محتواها هر روز بیشتر و متنوع‌تر میشن و در آینده حتی میتونه اینجا تبدیل به یه جامعه و جنبش هنری فعال بشه که اعضاش کنار هم رشد کنن و از فرصت‌های مختلف بهره ببرن پس موندن توی این چنل فقط عضویت توی یه کانال نیست دارید از همون اول همراه یه آرشیو بزرگ هنری میشید که قراره روزبه‌روز کامل‌تر بشه و این تازه شروعشه 🚀🔥

پست هایی ارسال میکردیم به عنوان (طراحی فنی) که اصولا سبک شماتیک و اسکیس یا مطالعه‌ی اولیه یک سازه بود که از نیکولا تسلا، توماس ادیسون، لئوناردو داوینچی و .... بود حالا سبک جدیدی اضافه میشه برای رشته ی تجربی (آناتومی های بدن) یا مطالعات پزشکی

نام نقاشی: سفر پوزیدون بر فراز دریا (The Journey of Poseidon by Sea) نقاش: ایوان کنستانتینویچ آیوازوفسکی (Ivan Konstantinovich Aivazovsky) تاریخ: ۱۸۹۴ سبک: رمانتیسیسم (Romanticism) کشور: امپراتوری روسیه 🇷🇺

این نقاشی یکی از آثار اسطوره‌ای آیوازوفسکی است که در آن پوزیدون، خدای دریا در اساطیر یونان، با ارابه‌ای بر فراز دریای طوفانی حرکت می‌کند. او در دست راست خود نیزهٔ سه‌شاخه، یعنی نماد قدرت و فرمانروایی بر دریا، را در دست دارد و آمفیتریته، همسرش، در کنار او دیده می‌شود. اثر در سال ۱۸۹۴ و با ابعاد حدود ۲۱۵ × ۳۲۲ سانتی‌متر، با رنگ‌روغن روی بوم خلق شده است. در این اثر، آیوازوفسکی اسطوره را با یکی از اصلی‌ترین موضوعات هنری خود، یعنی دریا، پیوند می‌دهد. موج‌های عظیم، آسمان تیره، صاعقه و نور درخشان میان ابرها، فضایی میان ترس و شکوه ایجاد کرده‌اند. با وجود آشفتگی دریا، حضور پوزیدون حالتی از اقتدار و فرمانروایی بر نیروهای طبیعت دارد؛ گویی طوفان نیز در برابر خدای دریا سر فرود می‌آورد.

جبران خلیل جبران: «زندگی بدون طوفان، هرگز قدرت بادبان را به ما نمی‌آموزد.»

#Ivan_Aivazovsky 🎨کورنلیس / Cornelis

تست

نام مجسمه: ونوس میلو (Venus de Milo) مجسمه‌ساز: الکساندروسِ انطاکیه (Alexandros of Antioch) تاریخ: حدود ۱۵۰ تا ۱۲۵ پیش از میلاد سبک: هنر هلنیستی (Hellenistic Art) کشور: یونان باستان 🇬🇷

«ونوس میلو» یا «آفرودیتهٔ میلو» یکی از مشهورترین تندیس‌های یونان باستان و احتمالاً تصویری از آفرودیته، الههٔ عشق و زیبایی در اساطیر یونانی است. این تندیس از مرمر پاروسی ساخته شده و در سال ۱۸۲۰ در جزیرهٔ میلوس کشف شد؛ نام آن نیز از همین جزیره گرفته شده است. امروز این اثر در موزهٔ لوور پاریس نگهداری می‌شود و با وجود گذشت بیش از دو هزار سال، همچنان یکی از شناخته‌شده‌ترین نمادهای زیبایی کلاسیک به شمار می‌رود. ونوس میلو در مرز میان آرامش آرمانی هنر کلاسیک و پویایی هنر هلنیستی قرار دارد. چرخش ملایم بدن، تضاد میان برهنگی بالاتنه و چین‌های سنگین پارچه و حالت آرام چهره، ترکیبی از شکوه، تعادل و حرکت را خلق کرده‌اند. بازوهای گمشدهٔ تندیس نیز به بخشی از راز و جذابیت آن تبدیل شده‌اند.

ایتالو کالوینو: «کلاسیک اثری است که هرگز سخن گفتنش را تمام نمی‌کند.»

#Alexandros_of_Antioch 🗿#Statue 🎨کورنلیس / Cornelis

پستی که قولشو داده بودیم بلاخره رسید

نام: مجموعه تئاتر شهر تهران تاریخ تأسیس: ۱۳۵۱ / ۱۹۷۲ معمار: علی سردارافخمی سبک معماری: مدرن با تلفیق معماری سنتی ایرانی و الهام از برج طغرل آدرس: #تهران، چهارراه ولیعصر، تقاطع خیابان انقلاب و ولیعصر، ضلع غربی پارک دانشجو تلفن: ۰۲۱-۶۶۴۶۰۵۹۲ وب‌سایت رسمی: city.theater.ir دسترسی راحت: مترو تئاتر شهر

مجموعه تئاتر شهر در قلب تهران و در مجاورت پارک دانشجو قرار دارد و یکی از شناخته‌شده‌ترین بناهای فرهنگی و نمایشی ایران به شمار می‌رود. طراحی ساختمان توسط علی سردارافخمی انجام شد و ساخت آن از سال ۱۳۴۶ آغاز و پس از پنج سال در سال ۱۳۵۱ به پایان رسید. بنای اصلی با فرم استوانه‌ای و پلان دایره‌ای، ستون‌های بلند، کاشی‌کاری و آجرکاری تزئینی، ترکیبی از معماری مدرن و عناصر معماری سنتی ایران را شکل می‌دهد. تئاتر شهر در ۷ بهمن ۱۳۵۱ با اجرای نمایش «باغ آلبالو» افتتاح شد و بعدها با افزودن تالارهای مختلف، به مجموعه‌ای چندساله برای اجرای نمایش، نگهداری اسناد و فعالیت‌های تخصصی هنرهای نمایشی تبدیل شد.

🎭#Theater 🎨 کورنلیس / Cornelis

نام نقاشی: زن احساساتی (Die Sentimentale) نقاش: یوهان پیتر هازنکلِوِر (Johann Peter Hasenclever) تاریخ: ۱۸۴۶ سبک: نقاشی ژانر، مکتب دوسلدورف؛ با رویکرد طنزآمیز به رمانتیسیسم و بیدرمایر کشور: آلمان 🇩🇪

این نقاشی زنی جوان را نشان می‌دهد که در اتاقی نیمه‌تاریک، با چشمانی اشک‌آلود به ماه کامل خیره شده و در رؤیای عشق و دلتنگی فرو رفته است. اما هازنکلِوِر صرفاً یک صحنه عاشقانه خلق نکرده؛ او در واقع با زبان طنز، کلیشه‌های احساساتی و رؤیاپردازی افراطیِ فرهنگ رمانتیک زمان خود را به تصویر کشیده است. جزئیات اطراف زن، داستان را کامل می‌کنند: روی میز نسخه‌ای از «رنج‌های ورتر جوان» اثر یوهان ولفگانگ فون گوته و کتاب «میمیلی» اثر هاینریش کلورَن دیده می‌شود؛ روی میز نیز نامه‌ای با عبارت «فانیِ بسیار عزیزم» قرار دارد. تصویر و مدالی از یک مرد نظامی نیز نشان می‌دهد که زن احتمالاً در انتظار یا حسرت معشوقی دور از خود است.

آیا این عشق واقعی است، یا اینکه ادبیات رمانتیک به او یاد داده چگونه عاشق و غمگین باشد؟

#Johann_Peter_Hasenclever 🎨 کورنلیس / Cornelis

نام نقاشی: شام آخر – رؤیاهای بازگشت جاودانه (The Last Supper – Visions of Eternal Return) نقاش: تری راجرز (Terry Rodgers) تاریخ: ۲۰۲۴ سبک: رئالیسم معاصر / هایپررئالیسم (Contemporary Realism / Hyperrealism) کشور: ایالات متحده آمریکا 🇺🇸

این اثر در نمایشگاه «The Last Supper – Visions of Eternal Return» در گالری Wizard میلان به نمایش درآمد. راجرز که فعالیت هنری خود را با عکاسی آغاز کرد، صحنه‌هایی پرجمعیت و سینمایی از مهمانی‌ها و روابط انسانی خلق می‌کند؛ صحنه‌هایی که پشت ظاهر لوکس و جذابشان، تنهایی، میل، بیگانگی و سردرگمی انسان معاصر را پنهان کرده‌اند. عنوان «شام آخر» یادآور نقاشی مشهور لئوناردو داوینچی است، اما راجرز روایت مذهبی را به ضیافتی مدرن تبدیل می‌کند. آدم‌ها کنار یکدیگر نشسته‌اند، اما ارتباطی عمیق میانشان دیده نمی‌شود گویی این مهمانی بارها تکرار می‌شود، بدون آنکه خلأ درونی شخصیت‌ها پر شود. اثر تصویری از انسان امروز است: در میان جمع، اما عمیقاً تنها و همچنان در جست‌وجوی معنایی گمشده.

اسکار وایلد: «امروزه مردم قیمت همه‌چیز را می‌دانند، اما ارزش هیچ‌چیز را نمی‌دانند.»

#Terry_Rodgers 🎨 کورنلیس / Cornelis

لایکاتون کمه

نام: موزه گرافیک ایران عمارت ارباب هرمز آرش تاریخ تأسیس: ۱۳۹۳ / ۲۰۱۵ معمار: نامشخص سبک معماری: قاجاری با تلفیق معماری ایرانی و غربی و مرمت معاصر آدرس: #تهران، تهرانپارس، بزرگراه باقری شمال، بلوار استقلال شرقی، خیابان برادران قزوینی، پارک پلیس شمالی، عمارت ارباب هرمز تلفن: نامشخص وب‌سایت رسمی: imogd.com دسترسی راحت: مترو تهرانپارس + تاکسی

موزه گرافیک ایران در عمارت تاریخی ارباب هرمز در محدوده تهرانپارس و پارک پلیس قرار دارد و از نخستین موزه‌های تخصصی گرافیک در آسیا به شمار می‌رود. بنای عمارت به اواخر دوره قاجار بازمی‌گردد و پس از تغییرات و مرمت‌های مختلف، در سال ۱۳۹۳ به عنوان موزه گرافیک ایران افتتاح شد. این عمارت دو طبقه با ترکیبی از عناصر معماری ایرانی و غربی، شامل ستون‌های بلند، پنجره‌های رنگی، تزئینات آجری و فضاهای داخلی روشن و گسترده است. موزه با هدف حفظ و معرفی تاریخ طراحی گرافیک ایران شکل گرفته و مجموعه‌ای از پوسترها، نشانه‌ها، جلد کتاب و مجله، تبلیغات و نمونه‌های ارزشمند گرافیک معاصر ایران را نگهداری و نمایش می‌دهد.

🏛️#Museum 🎨کورنلیس / Cornelis

نام نقاشی: تاج‌گذاری مریم مقدس (The Coronation of the Virgin) نقاش: دیه‌گو ولاسکس (Diego Velázquez) تاریخ: ۱۶۳۵–۱۶۳۶ سبک: باروک اسپانیایی (Spanish Baroque) کشور: اسپانیا 🇪🇸

این نقاشی یکی از معدود آثار مذهبی ولاسکس و آخرین نقاشی مذهبی شناخته‌شدهٔ اوست که برای نمازخانهٔ ملکه الیزابت بوربون در کاخ سلطنتی آلکازار مادرید خلق شد. در مرکز اثر، مریم مقدس در میان ابرها دیده می‌شود و خدای پدر و مسیح، تاجی را بر سر او قرار می‌دهند؛ در بالای سر مریم نیز روح‌القدس به شکل کبوتری سفید حضور دارد. فرشتگان و کروبیان در پایین صحنه، فضای آسمانی و روحانی اثر را کامل می‌کنند. ترکیب‌بندی مثلث وارونه، نگاه‌های فروتنانهٔ مریم، رنگ‌های آبی و ارغوانی و حضور کبوتر سفید، حس هماهنگی و تقدس را تقویت می‌کنند. ولاسکس با سادگی و طبیعت‌گرایی خاص خود، صحنه‌ای الهی را به تصویری انسانی، آرام و عاطفی تبدیل کرده است.

هاینریش چهارم: «قدرت آن نیست که دیگران را به زانو درآوری؛ قدرت آن است که خشم خود را مهار کنی.»

#Diego_Velazquez 🎨کورنلیس / Cornelis

نام نقاشی: نیمف‌های شکارچی (Nymphs Hunting / Nymphes Chasseresses) نقاش: ژولیوس لبلانک استوارت (Julius LeBlanc Stewart) تاریخ: ۱۸۹۸ سبک: آکادمیسم و رئالیسم (Academicism / Realism) کشور: ایالات متحده آمریکا 🇺🇸

این نقاشی گروهی از نیمف‌های همراه آرتمیس، الههٔ یونانی شکار، را در دل طبیعت نشان می‌دهد؛ زنانی جوان که با سگ‌های شکاری و تجهیزات شکار در میان جنگل ایستاده‌اند. اثر به یک داستان یا رمان مشخص مربوط نیست، بلکه از اسطوره‌شناسی کلاسیک یونان و تصویر سنتیِ آرتمیس و نیمف‌های شکارچی او الهام گرفته است. استوارت با انتخاب این موضوع، زیبایی بدن انسان، طبیعت و فضای اسطوره‌ای را در قالبی آکادمیک و واقع‌گرایانه به تصویر کشیده است. این اثر در سال ۱۸۹۹ در سالن پاریس نیز به نمایش درآمد و توجه منتقدان را به خود جلب کرد. در مرکز تصویر، پیکره‌های برهنه و قدرتمند نیمف‌ها در تضاد با فضای سبز و سایه‌روشن جنگل قرار گرفته‌اند؛ سگ‌های شکاری و حالت آماده‌باش زنان نیز مستقیماً به مفهوم شکار اشاره می‌کنند.

آرتور شوپنهاور: «زندگی و رؤیا برگ‌هایی از یک کتاب‌اند.»

#Julius_LeBlanc_Stewart 🎨 کورنلیس / Cornelis

از همین جمعه فعالیت جدید چنل آغاز میشه معرفی گالری های برگزار کننده آثار هنری آثار شخصی

نام نقاشی: مطالعهٔ مدل در آتلیهٔ بونات (Model Study in Bonnat’s Studio) نقاش: لائوریتس توکسِن (Laurits Tuxen) تاریخ: ۱۸۷۷ سبک: آکادمیسم (Academic Art) کشور: دانمارک 🇩🇰

این اثر در سال ۱۸۷۷، زمانی که لائوریتس توکسِن برای آموزش نقاشی به پاریس رفته بود، در آتلیهٔ نقاش نامدار فرانسوی لئون بونات خلق شد. توکسِن در سال‌های ۱۸۷۵–۱۸۷۶ و سپس ۱۸۷۷–۱۸۷۸ در مدرسهٔ بونات حضور داشت و این تابلو نمونه‌ای از تمرین‌های جدی او در طراحی و نقاشی پیکره است. اثر یک داستان، رمان یا حادثهٔ تاریخی مشخص را روایت نمی‌کند؛ بلکه «مدل زنده» موضوع اصلی آن است و هدفش مطالعهٔ دقیق آناتومی، تناسبات، حجم بدن و نورپردازی است. پیکرهٔ مرد برهنه در فضای سادهٔ آتلیه قرار گرفته و تقریباً تمام توجه نقاش به بدن انسان معطوف شده است. حالت ایستادن، چرخش بدن، عضلات و سایه‌روشن‌ها با دقت مشاهده و ثبت شده‌اند. اینجا برهنگی نه برای روایت اسطوره یا داستان، بلکه بخشی از سنت آموزش آکادمیک هنر است؛ هنرمند با مطالعهٔ بدن انسان، مهارت لازم برای خلق آثار تاریخی، مذهبی و اسطوره‌ای را به دست می‌آورد.

«هنر جرم نیست.»

#Laurits_Tuxen 🎨 کورنلیس / Cornelis

نام نقاشی: شب نیمهٔ تابستان (Midsummer Eve) نقاش: ادوارد رابرت هیوز (Edward Robert Hughes) تاریخ: ۱۹۰۸ سبک: هنر پریان ویکتوریایی / پیشارافائلی (Victorian Fairy Painting / Pre-Raphaelite) کشور: بریتانیا 🇬🇧

این نقاشی دختری جوان را در دل جنگلی تاریک و رؤیایی نشان می‌دهد که در میان حلقه‌ای از پریان قرار گرفته است پریان، اشیای کوچک و نورانی شبیه صدف، گل و غلاف دانه را بالای سر خود گرفته‌اند و روشنایی اسرارآمیزی در تاریکی جنگل ایجاد کرده‌اند. دختر جوان فلوتی در دست دارد و فانوسی نیز در کنار او بر زمین افتاده است. عنوان اثر، یادآور فضای نمایشنامهٔ «رویای شب نیمهٔ تابستان» اثر ویلیام شکسپیر است و احتمالاً از ادبیات خیال‌انگیز معاصر هیوز نیز تأثیر گرفته است. با تضاد میان تاریکی جنگل و نورهای ظریف پریان، فضایی رؤیایی و تقریباً جادویی ساخته شده حضور فلوت حلقهٔ پریان و نورهای کوچک، حس گذر از جهان واقعی به قلمرویی ناشناخته را القا می‌کنند گویی لحظه‌ای کوتاه از یک رؤیا در برابر چشم بیننده متوقف شده است

ویلیام شکسپیر: «ما از همان چیزی ساخته شده‌ایم که رؤیاها از آن ساخته شده‌اند.»

#Edward_Robert_Hughes 🎨کورنلیس / Cornelis