🎨 کورنلیس / Cornelis

✨🎉🎆🎊 4K 🎊🎇🎉✨

نام نقاشی: زن بر شکم خفته (Female Reclining on Her Belly) نقاش: اگون شیله (Egon Schiele) تاریخ: ۱۹۱۷ سبک: اکسپرسیونیسم و هنر وین (Expressionism / Viennese Modernism) کشور: اتریش 🇦🇹

این اثر یکی از طراحی‌های فیگوراتیو اگون شیله در سال‌های پایانی زندگی اوست؛ دوره‌ای که شیله بدن انسان را نه به‌عنوان تصویری ایده‌آل و کلاسیک، بلکه به‌عنوان سوژه‌ای زنده، شخصی و بی‌پرده بررسی می‌کرد. این اثر با گچ سیاه و رنگ روی کاغذ ژاپنی اجرا شده و ابعادی حدود ۲۹٫۸ × ۴۶ سانتی‌متر دارد و امروزه در مجموعهٔ آلبرتینا در وین نگهداری می‌شود. در این طراحی، زن بر شکم دراز کشیده و بدنش در فضایی تقریباً خالی و بدون پس‌زمینه قرار گرفته است. شیله با خطوط سریع، شکسته و بسیار زنده، فرم بدن، حالت موها و چرخش سر را برجسته کرده است. حذف فضای محیطی باعث می‌شود تمام توجه مخاطب به خود پیکره و حالت روانی آن معطوف شود. اگون شیله در سال ۱۹۱۸، تنها یک سال پس از خلق این اثر، در ۲۸سالگی در وین درگذشت.

اگون شیله: «من به جاودانگیِ همهٔ موجودات باور دارم.»

نقد شخصی📝

#Egon_Schiele 🎨 کورنلیس / Cornelis

نام نقاشی: دانته و ویرژیل در دوزخ (Dante and Virgil in Hell) نقاش: ویلیام-آدولف بوگرو (William-Adolphe Bouguereau) تاریخ: ۱۸۵۰ سبک: آکادمیسم با گرایش‌های رمانتیسم سیاه کشور: فرانسه 🇫🇷

این نقاشی از «کمدی الهی» اثر دانته آلیگیری و به‌طور مشخص از سرود سی‌ام «دوزخ» الهام گرفته شده است؛ جایی که دانته و ویرژیل در حلقهٔ هشتم جهنم شاهد نبرد هولناک دو روح، کاپوکیو و جانی اسکیچی، هستند. اسکیچی که در زمان حیات هویت مردی مرده را جعل کرده بود، در دوزخ به کاپوکیو حمله می‌کند و او را از گردن می‌گزد. برخلاف آثار آرام و ایده‌آل‌گرایانهٔ بعدی خود، در این اثر فضایی تاریک، خشن و کابوس‌وار خلق کرده است. بدن‌های پیچ‌خورده، چهره‌های شیطانی و خشونت صحنه، تصویری از وحشت و مجازات را شکل می‌دهند تضاد میان مهارت و زیبایی کلاسیک نقاشی و موضوع هولناک آن، اثر را به نمونه‌ای شاخص از پیوند آکادمیسم با تخیل رمانتیک تبدیل کرده دانته و ویرژیل در گوشهٔ صحنه، همچون ناظران این جهان جهنمی ایستاده‌اند؛ در حالی خشونت و رنج به اوج خود رسیده

دانته آلیگیری: «ای کسانی که وارد می‌شوید، امید را وانگذارید»

#William_Adolphe_Bouguereau 🎨 کورنلیس / Cornelis

نام نقاشی: آتش‌بس کریسمس (Christmas Truce) نقاش: فردریک ویلیِرز (Frederic Villiers) تاریخ: ۱۹۱۵ سبک: تصویرسازی خبری و جنگی کشور: بریتانیا 🇬🇧

این اثر فردریک ویلیِرز، منتشرشده در صفحهٔ اول The Illustrated London News در ۹ ژانویهٔ ۱۹۱۵، یکی از مشهورترین لحظات «آتش‌بس کریسمس ۱۹۱۴» را به تصویر می‌کشد؛ زمانی که در بخش‌هایی از جبههٔ غربی، سربازان آلمانی و بریتانیایی برای مدتی کوتاه دست از جنگ کشیدند. در مرکز تصویر، سربازی آلمانی در میان سیم‌های خاردار، درخت کریسمسی کوچکی را به سوی سربازان مقابل می‌برد؛ نمادی ساده اما قدرتمند از صلح و انسانیت. در پس‌زمینه سنگرها و فضای خشن جنگ دیده می‌شود، اما این درخت کوچک تضاد میان خشونت و امید را برجسته می‌کند. آتش‌بس رسمی و سراسری نبود، اما در برخی نقاط سربازان با یکدیگر دیدار کردند، گفت‌وگو کردند و حتی هدیه ردوبدل کردند. اهمیت اثر در همین لحظه است: جایی که انسان‌ها برای مدتی کوتاه، «دشمن» بودن را فراموش کردند و انسانِ پشت یونیفرم را دیدند.

آلبرت اینشتین: «صلح را نمی‌توان با زور حفظ کرد؛ صلح تنها از طریق درک متقابل به دست می‌آید.»

#Frederic_Villiers 🎨 کورنلیس / Cornelis

اگر به مطالب جنایی، تاریخی و علمی علاقه‌مند هستید، این چنل می‌تونه براتون جذاب و مفید باشه https://t.me/Fuckingfelling/16624

نام نقاشی: خانواده داریوش در برابر اسکندر (The Family of Darius Before Alexander) نقاش: پائولو ورونزه (Paolo Veronese) تاریخ: ۱۵۶۵–۱۵۶۷ سبک: رنسانس ونیزی، با گرایش‌های منریستی کشور: ایتالیا 🇮🇹

این نقاشی یکی از باشکوه‌ترین آثار تاریخی پائولو ورونزه است و صحنه‌ای از زندگی اسکندر مقدونی را پس از پیروزی او بر داریوش سوم، پادشاه هخامنشی، در نبرد ایسوس در سال ۳۳۳ پیش از میلاد به تصویر می‌کشد. پس از شکست داریوش، مادر او سیسیگامبیس، همسرش استاتیرا و دو دخترش در اختیار اسکندر قرار گرفتند و برای طلب بخشش و رفتار شایسته به حضور او آورده شدند. در مرکز صحنه، سیسیگامبیس در برابر مردی که تصور می‌کند اسکندر است زانو زده؛ اما او در واقع هفستیون، دوست و سردار نزدیک اسکندر، است. هفستیون با زره و شنل نارنجی دیده می‌شود و به خود اشاره می‌کند. در سمت راست، مرد جوان با لباس سرخ اسکندر است که با اشاره دست، هفستیون را به خود نزدیک و تقریباً هم‌مرتبه با خویش معرفی می‌کند؛ روایتی که بر دوستی عمیق میان آن دو تأکید دارد.

گوته: «هنر واسطه‌ای برای بیانِ ناگفتنی‌هاست.»

ادامه داستان📘

#Paolo_Veronese 🎨 کورنلیس / Cornelis

🔴آیا فرازمینی‌ها🛸 الهام‌بخش هنر نیاکان ما بودند؟ آیا آنچه نیاکان ما هزاران سال پیش بر دیواره‌های غارها و سنگ‌ها به تصویر کشیدند، صرفاً زاده‌ی تخیل و آیین‌های انسانی بود؟ یا شاید داستان، بسیار عجیب‌تر از این حرف‌هاست... آیا انسان‌های باستان، موجوداتی ناشناخته را با چشمان خود دیده بودند و سپس تصویرشان را جاودانه کردند؟ آیا برخی از این نقاشی‌های اسرارآمیز، نخستین تلاش بشر برای ثبت مواجهه با موجوداتی غیرزمینی بوده‌اند؟ 🌌موضوع گفت‌وگوی امشب و فرداشب برای پیوستن به گفتگو کلیک کنید

«در آینده تعداد نقاشی ها و سنگ نگاره های بیشتری در این مورد در چنل منتشر میکنیم.»

💬#Discussion_Topic 🎨کورنلیس / Cornelis

🔴آیا فرازمینی‌ها🛸 الهام‌بخش هنر نیاکان ما بودند؟ آیا آنچه نیاکان ما هزاران سال پیش بر دیواره‌های غارها و سنگ‌ها به تصویر کشیدند، صرفاً زاده‌ی تخیل و آیین‌های انسانی بود؟ یا شاید داستان، بسیار عجیب‌تر از این حرف‌هاست... آیا انسان‌های باستان، موجوداتی ناشناخته را با چشمان خود دیده بودند و سپس تصویرشان را جاودانه کردند؟ آیا برخی از این نقاشی‌های اسرارآمیز، نخستین تلاش بشر برای ثبت مواجهه با موجوداتی غیرزمینی بوده‌اند؟ 🌌موضوع گفت‌وگوی امشب و فرداشب

«در آینده تعداد نقاشی ها و سنگ نگاره های بیشتری در این مورد در چنل منتشر میکنیم.»

💬#Discussion_Topic 🎨کورنلیس / Cornelis

🔴آیا فرازمینی‌ها🛸 الهام‌بخش هنر نیاکان ما بودند؟ آیا آنچه نیاکان ما هزاران سال پیش بر دیواره‌های غارها و سنگ‌ها به تصویر کشیدند، صرفاً زاده‌ی تخیل و آیین‌های انسانی بود؟ یا شاید داستان، بسیار عجیب‌تر از این حرف‌هاست... آیا انسان‌های باستان، موجوداتی ناشناخته را با چشمان خود دیده بودند و سپس تصویرشان را جاودانه کردند؟ آیا برخی از این نقاشی‌های اسرارآمیز، نخستین تلاش بشر برای ثبت مواجهه با موجوداتی غیرزمینی بوده‌اند؟ 🌌موضوع گفت‌وگوی امشب و فرداشب

«در آینده تعداد نقاشی ها و سنگ نگاره های بیشتری در این مورد در چنل منتشر میکنیم.»

💬#Discussion_Topic 🎨کورنلیس / Cornelis

(چنل عکاسی) https://t.me/MalnaART

نام نقاشی: کشتی در نور ماه (Ship in the Moonlight / Skips i måneskinn) نقاش: مارتین آگوارد (Martin Aagaard) تاریخ: حدود دههٔ ۱۸۸۰ تا اوایل قرن بیستم سبک: نقاشی دریایی (Marine Painting) با گرایش‌های رمانتیک کشور: نروژ 🇳🇴

این اثر یکی از مناظر دریایی مارتین آگوارد، نقاش نروژی متخصص در به‌تصویرکشیدن کشتی‌ها و چشم‌اندازهای دریایی است. عنوان اثر در منابع به «کشتی در نور ماه» ترجمه شده و نسخهٔ شناخته‌شدهٔ آن با ابعاد ۸۰ × ۶۳٫۵ سانتی‌متر، با تکنیک رنگ روغن روی پنل ثبت شده است. تاریخ اثر مشخص نیست و برخی منابع آن را در بازهٔ دههٔ ۱۸۸۰ تا ۱۹۱۰ قرار داده‌اند. در مرکز نقاشی، کشتی بادبانی بزرگی در میان دریایی تاریک و متلاطم دیده می‌شود؛ در بالای آن، ماه کامل از میان ابرهای سنگین و پراکنده می‌درخشد و انعکاس نور ماه مسیر لرزان و طلایی‌رنگی بر سطح آب ایجاد می‌کند. آگوارد با قرار دادن کشتی در برابر وسعت آسمان و دریا، مقیاس کوچک انسان را در برابر طبیعتی برجسته می‌کند.

ژاک ایو کوستو: «دریا، وقتی افسون خود را بر انسان می‌افکند، او را برای همیشه در شبکه‌ای از شگفتی گرفتار می‌کند»

نقد شخصی 📝

#Martin_Aagaard 🎨 کورنلیس / Cornelis

نام نقاشی: سوگواری برای ایکاروس (The Lament for Icarus) نقاش: هربرت جیمز دریپر (Herbert James Draper) تاریخ: ۱۸۹۸ سبک: کلاسیسیسم آکادمیک / کلاسیک‌گرایی متأخر ویکتوریایی کشور: بریتانیا 🇬🇧 محل نگهداری: تیت بریتانیا (Tate Britain)، لندن

این نقاشی یکی از مشهورترین آثار هربرت دریپر است و صحنه‌ای از اسطورهٔ ایکاروس در اساطیر یونان را به تصویر می‌کشد. ایکاروس، پسر دایدالوس، همراه پدرش با بال‌هایی ساخته‌شده از پر و موم از جزیرهٔ کرت گریخت؛ اما برخلاف هشدار پدر، بیش از حد به خورشید نزدیک شد، موم بال‌ها ذوب شد و او به دریا سقوط کرد. دریپر لحظهٔ سقوط را نشان نمی‌دهد، بلکه لحظه‌ای پس از مرگ او را به تصویر کشیده است؛ جایی که پیکر بی‌جان ایکاروس روی صخره‌ها قرار گرفته و سه نیمف دریایی در اطرافش سوگواری می‌کنند. بال‌های عظیم ایکاروس تقریباً تمام فضای نقاشی را دربر گرفته‌اند. جالب آن‌که بال‌ها برخلاف روایت اسطوره‌ای هنوز سالم و باشکوه‌اند و طرح آن‌ها از پرهای پرندهٔ بهشتی اند.

آلبر کامو: «تلاش به سوی ارتفاعات، به‌تنهایی برای پر کردن قلب انسان کافی است»

ادامه ماجرا📘

نقد شخصی📝

#Herbert_James_Draper 🎨 کورنلیس / Cornelis

تکنیک: راپید سایز: A5 لمینت شده ضد آب قیمت: هرکدام 250

💚💜برنامه‌ی آینده کانال کورنلیس پس از عبور از مرز ۴۰۰۰ عضو💜💚 1. معرفی موزه‌ها و گالری‌های هنری تهران شروع کار با معرفی موزه‌ها، گالری‌ها و دیگر مکان‌های دیدنی و هنری ابتدا در شهر تهران و سپس در دیگر شهرها. 2. معرفی گالری‌ها و رویدادهای هنری پس از رسیدن کانال به ۴ هزار عضو، به‌صورت جدی‌تر به معرفی گالری‌های فعال و نمایشگاه‌های نقاشی و هنرهای تجسمی می‌پردازیم. 3. ایجاد تعامل و مشارکت میان کاربران به‌صورت هفتگی، با طرح پرسش‌ها و موضوعات مختلف در حوزه‌های هنر، سینما و فلسفه، فضایی برای گفت‌وگو، تبادل نظر و مشارکت میان کاربران فعال کانال ایجاد می‌کنیم.

نام نقاشی: شیطان در حال تماشای خواب مسیح (Satan Watching the Sleep of Christ) نقاش: سر جوزف نوئل پاتون (Sir Joseph Noel Paton) تاریخ: ۱۸۷۴ سبک: پیشارافائلی و رمانتیسیسم ویکتوریایی کشور: اسکاتلند 🏴󠁧󠁢󠁳󠁣󠁴󠁿

این نقاشی یکی از آثار مذهبی و نمادین جوزف نوئل پاتون است که مسیح را در بیابان، در لحظه‌ای آرام و در حال خواب، و شیطان را در حال نشستن و تماشای او به تصویر می‌کشد. اثر در سال ۱۸۷۴ با رنگ‌روغن روی بوم خلق شد. پاتون در این اثر، به‌جای نمایش مستقیم وسوسه یا درگیری، لحظه‌ای پیش از رویارویی را به تصویر کشیده است؛ مسیح در آرامشی عمیق فرو رفته، در حالی که شیطان با بال‌های عظیم، تاجی از شعله‌های نورانی و چهره‌ای متفکر و تهدیدآمیز، از بالای صخره او را زیر نظر دارد. همین سکوت، فضای اثر را بیش از یک صحنهٔ روایی، به تصویری از نبرد درونی میان خیر و شر تبدیل می‌کند. مسیح در خواب است و شیطان بیدار و آیا قدرت واقعی در حمله کردن است، یا در توانایی آرام ماندن در برابر وسوسه؟

جان میلتون: «ذهن جایگاه خویش است؛ و می‌تواند از جهنم، بهشت بسازد و از بهشت، جهنم.»

ادامه داستان

#Joseph_Noel_Paton 🎨 کورنلیس / Cornelis

نام اثر: ماشین پرنده / اورنیتوپتر (Ornithopter) طراح: لئوناردو داوینچی (Leonardo da Vinci) تاریخ: حدود ۱۴۸۵–۱۴۹۰ سبک: طراحی مهندسی و مطالعهٔ علمی رنسانس کشور: ایتالیا 🇮🇹

این طرح یکی از مشهورترین مطالعات لئوناردو داوینچی دربارهٔ امکان پرواز انسان است؛ ماشینی که با الهام از حرکت بال‌های پرندگان و خفاش‌ها طراحی شد و قرار بود با نیروی عضلات انسان، بال‌های بزرگ خود را به حرکت درآورد. داوینچی در بررسی‌های خود تلاش کرد سازوکار پرواز موجودات بال‌دار را به یک سیستم مکانیکی تبدیل کند و برای این منظور از اهرم‌ها، طناب‌ها، قرقره‌ها و پدال‌ها استفاده کرد. در این طرح، بال‌های بزرگ و انعطاف‌پذیر به بدنهٔ مرکزی متصل شده‌اند و حرکت آن‌ها قرار بود با نیروی بدن خلبان ایجاد شود. ساختار بال‌ها از مشاهدهٔ دقیق طبیعت سرچشمه می‌گرفت؛ داوینچی معتقد بود برای فهم پرواز باید ابتدا حرکت، شکل، قدرت و انعطاف بال پرندگان را مطالعه کرد.

لئوناردو داوینچی: «یک‌بار که پرواز را چشیده باشی، برای همیشه با چشمانی رو به آسمان بر زمین قدم خواهی زد؛ زیرا آنجا بوده‌ای و بازگشت به آنجا را آرزو خواهی کرد.»

#Leonardo_da_Vinci 🎨 کورنلیس / Cornelis